santmat sangeet

Sai Bulleshah

    1

  • ਉਠ ਜਾਗ ਘੁਰਾੜੇ ਮਾਰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸੌਣ ਤੇਰੇ ਦਰਕਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਇਕ ਰੋਜ਼ ਜਹਾਨੋਂ ਜਾਣਾ ਏਂ, ਜਾ ਕਬਰੇ ਵਿਚ ਸਮਾਣਾ ਏਂ,
  • ਤੇਰਾ ਗੋਸ਼ਤ ਕੀੜਿਆਂ ਖਾਣਾ ਏਂ, ਕਰ ਚੇਤਾ ਮਰਗ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਤੇਰਾ ਸਾਹਾ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਏ, ਕੁਝ ਚੋਲੀ ਦਾਜ ਰੰਗਾਇਆ ਏ,
  • ਕਿਉਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੰਝਾਇਆ ਏ, ਐ ਗ਼ਾਫ਼ਲ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਤੂੰ ਸੁੱਤਿਆਂ ਉਮਰ ਵੰਝਾਈ ਏ, ਤੂੰ ਚਰਖੇ ਤੰਦ ਨਾ ਪਾਈ ਏ,
  • ਕੀ ਕਰ ਸੈਂ ਦਾਜ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਉਠ ਜਾਗ ਘੁਰਾੜੇ ਮਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਜਿਸ ਦਿਨ ਜੋਬਨ ਮੱਤੀ ਸੈਂ, ਤੂੰ ਨਾਲ ਸਈਆਂ ਦੇ ਰੱਤੀ ਸੈਂ,
  • ਹੋ ਗ਼ਾਫ਼ਲ ਗੱਲੀਂ ਵੱਤੀ ਸੈਂ, ਇਹ ਭੋਰਾ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਤੂੰ ਮੁੱਢੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਚੱਜੀ ਸੈਂ, ਨਿਰਲੱਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿਰਲੱਜੀ ਸੈਂ,
  • ਤੂੰ ਖਾ ਖਾ ਖਾਣੇ ਰੱਜੀ ਸੈਂ, ਹੁਣ ਤਾਈਂ ਤੇਰਾ ਬਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਅੱਜ ਕਲ ਤੇਰਾ ਮੁੱਕਲਾਵਾ ਏ, ਕਿਉਂ ਸੁੱਤੀ ਕਰ ਕਰ ਦਾਅਵਾ ਏ,
  • ਅਣਡਿਠਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਵਾ ਏ, ਇਹ ਭਲਕੇ ਗਰਮ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਏਸ ਜਹਾਨੋ ਜਾਏਂਗੀ, ਫਿਰ ਕਦਮ ਨਾ ਏਥੇ ਪਾਏਂਗੀ,
  • ਇਹ ਜੋਬਨ ਰੂਪ ਵੰਝਾਏਂਗੀ, ਤੈਂ ਰਹਿਣਾ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਮੰਜ਼ਲ ਤੇਰੀ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੀ, ਤੂੰ ਪੌਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੰਗਲ ਵਾਦੀ,
  • ਔਖਾ ਪਹੁੰਚਣ ਪੈਰ ਪਿਆਦੀ ਹੈ, ਦਿਸਦੀ ਤੂੰ ਅਸਵਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਇਕ ਇਕਲੀ ਤਨਹਾ ਚਲਸੇਂ, ਜੰਗਲ ਬਰਬਰ ਦੇ ਵਿਚ ਰੁਲਸ,
  • ਲੈ ਲੈ ਤੋਸ਼ਾ ਏਥੋਂ ਘੱਲਸੈਂ, ਓਥੇ ਲੈਣ ਉਧਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਉਹ ਖ਼ਾਲੀ ਏ ਸੁੰਞੀ ਹਵੇਲੀ, ਤੂੰ ਵਿਚ ਰਹਿਸੇਂ ਇਕ ਇਕੇਲੀ,
  • ਹੋਸੀ ਹੋਰ ਨਾ ਬੇਲੀ, ਸਾਥ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਜਿਹੜੇ ਸਨ ਦੇਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਜਦੇ ਵਾਜੇ,
  • ਗਏ ਹੋ ਕੇ ਬੇ-ਤਖ਼ਤੇ ਤਾਜੇ, ਕੋਈ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਇਤਬਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਸੁਲਤਾਨ ਸਿਕੰਦਰ, ਮੌਤ ਨਾ ਛੱਡੇ ਪੀਰ ਪੈਗ਼ੰਬਰ,
  • ਸੱਭੇ ਛੱਡ ਛੱਡ ਗਏ ਅਡੰਬਰ, ਕੋਈ ਏਥੇ ਪਾਇਦਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਕਿੱਥੇ ਯੂਸਫ ਮਾਹਿ-ਕਨਿਆਨੀ, ਲਈ ਜ਼ੁਲੈਖਾ ਫੇਰ ਜਵਾਨੀ,
  • ਕੀਤੀ ਮੌਤ ਨੇ ਓੜਕ ਫ਼ਾਨੀ, ਫੇਰ ਉਹ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਕਿੱਥੇ ਤਖ਼ਤ ਸੁਲੇਮਾਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਚ ਹਵਾ ਉਡਦਾ ਸੀ ਬਾਲਾ,
  • ਉਹ ਭੀ ਕਾਦਰ ਆਪ ਸੰਭਾਲਾ, ਕੋਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇਤਬਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਕਿੱਥੇ ਮੀਰ ਮਲਕ ਸੁਲਤਾਨਾਂ ਸੱਭੇ ਛੱਡ ਛੱਡ ਗਏ ਟਿਕਾਣਾ,
  • ਕੋਈ ਮਾਰ ਨਾ ਬੈਠੇ ਠਾਣਾ, ਲਸ਼ਕਰ ਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਮਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਫੁੱਲਾਂ ਫੁੱਲ ਚੰਬੇਲੀ ਲਾਲਾ, ਸੋਸਨ ਸਿੰਬਲ ਸਰੂ ਨਿਰਾਲਾ,
  • ਬਾਦਿ-ਖ਼ਿਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਬੁਰ ਹਾਲਾ, ਨਰਗਸ ਨਿਤ ਖ਼ੁਮਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਸੇਂ ਸੋ ਕੁਝ ਪਾਸੇ, ਨਹੀਂ ਤੇ ਓੜਕ ਪਛੋਤਾਸੈਂ,
  • ਸੁੰਞੀ ਕੂੰਜ ਵਾਂਙ ਕੁਰਲਾਸੇਂ, ਖੰਭਾਂ ਬਾਝ ਉਡਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਡੇਰਾ ਕਰਸੇਂ ਉਹਨੀ ਜਾਈਂ, ਜਿਥੇ ਸ਼ੇਰ ਪਲੰਗ ਬਲਾਈ,
  • ਖ਼ਾਲੀ ਰਹਿਸਣ ਮਹਿਲ ਸਰਾਈਂ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਵਿਰਸੇਦਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਅਸੀਂ ਆਜਜ਼ ਵਿਚ ਕੋਟ ਇਲਮ ਦੇ, ਓਸੇ ਆਂਦੇ ਵਿਚ ਕਲਮ ਦੇ,
  • ਬਿਨ ਕਲਮੇ ਦੇ ਨਾਹੀਂ ਕੰਮ ਦੇ, ਬਾਝੋਂ ਕਲਮੇ ਪਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਬਿਨ ਕੋਈ ਨਾਹੀਂ, ਏਥੇ ਓਥੇ ਦੋਹੀਂ ਸਰਾਈਂ,
  • ਸੰਭਲ ਸੰਭਲ ਕੇ ਕਦਮ ਟਿਕਾਈ, ਫਿਰ ਆਵਣ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਨਹੀਂ।

    2

  • ਉਲਟੇ ਹੋਰ ਜ਼ਮਾਨੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੇਦ ਸੱਜਣ ਦੇ ਪਾਏ। ਟੇਕ।
  • ਕਾਂ ਲਗੜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗੇ, ਚਿੜੀਆਂ ਜੁੱਰ ਢਾਏ।
  • ਘੋੜੇ ਚੁਗਣ ਅਰੂੜੀਆਂ ਤੇ, ਗੱਦੋਂ ਖਵੇਦ ਪਵਾਏ।
  • ਆਪਣਿਆਂ ਵਿਚ ਉਲਫ਼ਤ ਨਾਹੀਂ, ਕਿਆ ਚਾਚੇ ਕਿਆ ਤਾਏ।
  • ਪਿਉ ਪੁੱਤਰਾਂ ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਾ ਕਾਈ, ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਮਾਏ।
  • ਸੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਏ ਮਿਲਦੇ ਧੱਕੇ, ਝੂਠੇ ਕੋਲ ਬਹਾਏ।
  • ਅਗਲੇ ਹੋ ਕੰਗਾਲੇ ਬੈਠੇ, ਪਿਛਲਿਆਂ ਫ਼ਰਸ਼ ਵਿਛਾਏ।
  • ਭੂਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਕੀਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਭੀਖ ਮੰਗਾਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਹੁਕਮ ਹਜ਼ੂਰੋਂ ਆਇਆਂ, ਤਿਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਹਟਾਏ।
  • ਉਲਟੇ ਹੋਰ ਜ਼ਮਾਨੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੇਦ ਸੱਜਣ ਦੇ ਪਾਏ।

    3

  • ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ ਕੇਹਾ ਚੇਟਕ ਲਾਇਆ ਈ
  • ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਜੁਦਾਈ ਸਾਥੋਂ ਆਪ ਛੁਪਾਇਆ ਈ
  • ਮਝੀ ਆਈਆਂ ਰਾਂਝਾ ਯਾਰ ਨਾ ਆਇਆ ਫੂਕ ਬਿਰਹੋਂ ਡੋਲਾਇਆ ਈ
  • ਵਿਚ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ
  • ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਮੈਨੂੰ ਦੂਰ ਕਿਉਂ ਦਿਸਨਾ ਏਂ, ਸਾਥੋਂ ਆਪ ਛੁਪਾਇਆ ਈ
  • ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ
  • ਵਿਚ ਮਿਸਰ ਦੇ ਵਾਂਗ ਜ਼ੁਲੈਖਾ, ਘੁੰਘਟ ਖੋਲ੍ਹ ਰੁਲਾਇਆ ਈ
  • ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ
  • ਸ਼ੌਹ ਬੁਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਿਰ ਪਰ ਬੁਰਕਾ, ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਇਆ ਈਂ
  • ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਿਲ ਜਾਨੀ ਪਿਆਰਿਆ ਕੇਹਾ ਚੇਟਕ ਲਾਇਆ ਈ

    4

  • ਅਬ ਹਮ ਗੁੰਮ ਹੂਏ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ
  • ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਧ ਰਿਹਾ ਹੂੰ, ਨਾ ਸਿਰ ਹਾਥ ਨਾ ਪੈਰ
  • ਖ਼ੁਦੀ ਖੋਈ ਅਪਨਾ ਪਦ ਚੀਤਾ, ਤਬ ਹੋਈ ਗੱਲ ਖ਼ੈਰ
  • ਲੱਥੇ ਪਝੜੇ ਪਹਿਲੇ ਘਰ ਥੀਂ, ਕੌਣ ਕਰੇ ਨਿਰਵੈਰ
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਹੈ ਦੋਹੀਂ ਜਹਾਨੀਂ, ਕੋਈ ਨਾ ਦਿਸਦਾ ਗ਼ੈਰ

    5

  • ਅਬ ਕਿਉਂ ਸਾਜਨ ਚਿਰ ਲਾਇਓ ਰੇ। ਟੇਕ।
  • ਐਸੀ ਮਨ ਮੇਂ ਆਈ ਕਾ, ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਸਭ ਵੰਝਾਇਓ ਰੇ।
  • ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕੋ ਆਗ ਲਗਾਊਂ, ਘਟ ਪਰ ਢਾਂਡ ਮਚਾਇਓ ਰੇ।
  • ਸੁਣ ਕੇ ਗਿਆਨ ਕੀ ਐਸੀ ਬਾਤਾਂ, ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਭੀ ਅਣਘਾਤਾਂ।
  • ਕੋਇਲ ਵਾਂਗੂੰ ਕੂਕਾਂ ਆਤਾਂ, ਤੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਤਰਸ ਨਾ ਆਇਓ ਰੇ।
  • ਮੁੱਲਾਂ ਇਸ਼ਕ ਨੇ ਬਾਂਗ ਦਿਵਾਈ, ਉਠ ਦੌੜਨ ਗੱਲ ਵਾਜਬ ਆਈ,
  • ਕਰ ਕਰ ਸੱਜਦੇ ਘਰ ਵਲ ਧਾਈ, ਮੱਥੇ ਮਹਿਰਾਬ ਟਿਕਾਇਓ ਰੇ।
  • ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਦੇ ਉਲਟੇ ਚਾਲੇ, ਖੂਨੀ ਨੈਣ ਹੋਏ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੇ,
  • ਸਤੀ ਆਪੇ ਆਪ ਫਸੇ ਵਿਚ ਜਾਲੇ, ਫਸ ਫਸ ਆਪ ਕੁਹਾਇਓ ਰੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਸੰਗ ਪ੍ਰੀਤ ਲਗਾਈ, ਸੋਹਣੀ ਬਣ ਤਣ ਸਭ ਕੋਈ ਆਈ।
  • ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਸਾਈ, ਜੀਅ ਮੇਰਾ ਭਰ ਆਇਓ ਰੇ।

    6

  • ਆ ਸਜਣ ਗਲ ਲੱਗ ਅਸਾਡੇ ਕੇਹਾ ਝੇੜਾ ਲਾਇਓ ਈ?
  • ਸੁੱਤਿਆਂ ਬੈਠਿਆਂ ਕੁੱਝ ਨਾ ਡਿਠਾ ਜਾਗਦਿਆਂ ਸ਼ਹੁ ਪਾਇਓ ਈ।
  • ਕੁੰਨ ਬਾਜ਼ਯਾਨੀ ਸ਼ਮਸ ਬੋਲੇ ਉਲਟਾ ਕਰ ਲਟਕਾਇਓ ਈ ।
  • ਇਸ਼ਕਨ ਇਸ਼ਕਨ ਜੱਗ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਸ ਬਿਠਾਇਓ ਈ।
  • ਮੈਂ ਤੈਂ ਕਾਈ ਨਹੀਂ ਜੁਦਾਈ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਆਪ ਛੁਪਾਇਓ ਈ।
  • ਮਝੀਆਂ ਆਈਆਂ ਮਾਹੀ ਨਾ ਆਇਆ ਫੂਕ ਬ੍ਰਿਹੋਂ ਡੁਲਾਇਓ ਈ।
  • ਏਸ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਵੇਖੇ ਕਾਰੇ ਯੂਸਫ ਖੂਹ ਪਵਾਇਓ ਈ।

    7

  • ਵਾਂਗ ਜ਼ੁਲੈਖਾ ਵਿਚ ਮਿਸਰ ਦੇ ਘੁੰਗਟ ਖੋਲ੍ਹ ਰੁਲਾਇਓ ਈ।
  • ਰੱਬੇ-ਅਰਨੀ ਮੂਸਾ ਬੋਲੇ ਤਦ ਕੋਹ-ਤੂਰ ਜਲਾਇਓ ਈ।
  • ਲਨਤਰਾਨੀ ਝਿੜਕਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣਾਇਓ ਈ।
  • ਇਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨੇ ਕੀਤਾ ਫ਼ਾਨੀ ਦਿਲ ਯਤੀਮ ਬਨਾਇਓ ਈ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਘਰ ਵੱਸਿਆ ਆ ਕੇ ਸ਼ਾਹ ਅਨਾਇਤ ਪਾਇਓ ਈ।
  • ਆ ਸਜਣ ਗਲ ਲੱਗ ਅਸਾਡੇ ਕੇਹਾ ਝੇੜਾ ਲਾਇਓ ਈ।

    8

  • ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਸਾਰ ਲੈ ਮੇਰੀ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੁੱਖਾਂ ਨੇ ਘੇਰੀ।
  • ਅੰਦਰ ਖ਼ਵਾਬ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਇਆ, ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਪੈਂਦੀ ਤੇਰੀ।
  • ਸੁੰਞੀ ਬਨ ਵਿਚ ਲੁੱਟੀ ਸਾਈਆਂ, ਚੋਰ ਸ਼ੰਗ ਨੇ ਘੇਰੀ।
  • ਮੁੱਲਾਂ ਕਾਜ਼ੀ ਰਾਹ ਬਤਾਵਣ, ਦੇਣ ਧਰਮ ਦੇ ਫੇਰੇ।
  • ਇਹ ਤਾਂ ਠੱਗ ਨੇ ਜੱਗ ਦੇ ਝੀਵਰ, ਲਾਵਣ ਜਾਲ ਚੁਫੇਰੇ।
  • ਕਰਮ ਸ਼ਰ੍ਹਾ ਦੇ ਧਰਮ ਬਤਾਵਣ, ਸੰਗਲ ਪਾਵਣ ਪੈਰੀਂ।
  • ਜ਼ਾਤ ਮਜ਼ਹਬ ਇਹ ਇਸ਼ਕ ਨਾ ਪੁੱਛਦਾ, ਇਸ਼ਕ ਸ਼ਰ੍ਹਾ ਦਾ ਵੈਰੀ।
  • ਨਦੀਉਂ ਪਾਰ ਮੁਲਕ ਸੱਜਨ ਦਾ, ਲੋਭ ਲਹਿਰ ਨੇ ਘੇਰੀ।
  • ਸਤਿਗੁਰ ਬੇੜੀ ਫੜੀ ਖਲੋਤੇ, ਤੈਂ ਕਿਉਂ ਲਾਈ ਏ ਦੇਰੀ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਸ਼ਹੁ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਸੀ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਦੇਹ ਦਲੇਰੀ।
  • ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਾਸ ਤੇ ਟੋਲਨਾ ਕਿਸ ਨੂੰ, ਭੁੱਲਿਓਂ ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰੀ।
  • ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਸਾਰ ਲੈ ਮੇਰੀ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੁੱਖਾਂ ਨੇ ਘੇਰੀ।

    9

  • ਆਓ ਸਈਓ ਰਲ ਦਿਓ ਨੀ ਵਧਾਈ। ਮੈਂ ਬਰ ਪਾਇਆ ਰਾਂਝਾ ਮਾਹੀ। ਟੇਕ।
  • ਅੱਜ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ ਮੁਬਾਰਕ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਰਾਂਝਾ ਸਾਡੇ ਵਿਹੜੇ ਵੜਿਆ।
  • ਹੱਥ ਖੁੰਡੀ ਮੋਢੇ ਕੰਬਲ ਧਰਿਆ, ਚਾਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਬਣਾਈ।
  • ਆਓ ਸਈਓ ਰਲ ਦਿਓ ਵਧਾਈ।
  • ਮੁਕਟ ਗਊਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਰੁਲਦਾ, ਜੰਗਲ ਜੂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਰੁਲਦਾ।
  • ਹੈ ਕੋਈ ਅੱਲਾ ਦੇ ਵੱਲ ਭੁੱਲਦਾ ਹੈ, , ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ।
  • ਆਓ ਸਈਓ ਰਲ ਦਿਓ ਨੀ ਵਧਾਈ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਇਕ ਸੌਦਾ ਕੀਤਾ, ਪੀਤਾ ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਪੀਤਾ,
  • ਨਾ ਕੁਝ ਲਾਹਾ ਟੋਟਾ ਲੀਤਾ, ਦਰਦ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗਠੜੀ ਚਾਈ।
  • ਆਓ ਸਈਓ ਰਲ ਦਿਓ ਨੀ ਵਧਾਈ।

    10

  • ਆਪਣਾ ਦੱਸ ਟਿਕਾਣਾ, ਕਿਧਰੋਂ ਆਇਆ, ਕਿਧਰ ਜਾਣਾ।
  • ਜਿਸ ਠਾਣੇ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰੇਂ ਤੂੰ, ਉਹਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਜਾਣਾ।
  • ਜ਼ੁਲਮ ਕਰੇਂ ਤੇ ਲੋਕ ਸਤਾਵੇਂ, ਕਸਬ ਫੜਿਉ ਲੁਟ ਖਾਣਾ।
  • ਕਰ ਲੈ ਚਾਵੜ ਚਾਰ ਦਿਹਾੜੇ, ਓੜਕ ਤੂੰ ਉਠ ਜਾਣਾ।
  • ਸ਼ਹਿਰੇ-ਖ਼ਮੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਚੱਲ ਵੱਸੀਏ, ਜਿੱਥੇ ਮੁਲਕ ਸਮਾਣਾ।
  • ਭਰ ਭਰ ਪੂਰ ਲੰਘਾਵੇ ਡਾਢਾ, ਮਲਕ-ਉਲ-ਮੌਤ ਮੁਹਾਣਾ।
  • ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਥੀਂ ਏ ਬੁਲ੍ਹਾ, ਔਗੁਣਹਾਰ ਪੁਰਾਣਾ।
  • ਤੂੰ ਕਿਧਰੋਂ ਆਇਆ ਕਿਧਰ ਜਾਣਾ, ਆਪਣਾ ਦੱਸ ਟਿਕਾਣਾ।

    11

  • ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਰਲਾਈਂ ਪਿਆਰੇ, ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਰਲਾਈਂ।
  • ਪਹਿਲੋਂ ਨੇਹੁੰ ਲਗਾਇਆ ਸੀ ਤੈਂ, ਆਪੇ ਚਾਈਂ ਚਾਈਂ।
  • ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਏ ਕਿ ਤੁੱਧ ਲਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਓੜ ਨਿਭਾਈ।
  • ਰਾਹ ਪਵਾਂ ਤਾਂ ਧਾੜੇ ਬੇਲੇ, ਜੰਗਲ ਲੱਖ ਬਲਾਈਂ।
  • ਭੌਂਕਣ ਚੀਤੇ ਤੇ ਚਿਤਮਚਿੱਤੇ, ਭੌਂਕਣ ਕਰਨ ਅਦਾਈਂ।
  • ਪਾਰ ਤੇਰੇ ਜਗਾਤਰ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਕੰਢੇ ਲੱਖ ਬਲਾਈਂ।
  • ਹੌਲ ਦਿਲੀ ਦਾ ਥਰ ਥਰ ਕੰਬਦਾ, ਬੇੜਾ ਪਾਰ ਲੰਘਾਈਂ
  • ਕਰ ਲਈ ਬੰਦਗੀ ਰੱਬ ਸਚੇ ਦੀ, ਪਵਣ ਕਬੂਲ ਦੁਆਈਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਤੇ ਸ਼ਾਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖੜਾ, ਘੁੰਗਟ ਖੋਲ੍ਹ ਵਿਖਾਈਂ।
  • ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਰਲਾਈਂ ਪਿਆਰੇ, ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਰਲਾਈਂ।

    12

  • ਐਸਾ ਜਗਿਆ ਗਿਆਨ ਪਲੀਤਾ। ਟੇਕ।
  • ਨਾ ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਨਾ ਤੁਰਕ ਜ਼ਰੂਰੀ, ਨਾਮ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਹੈ ਮਨਜ਼ੂਰੀ।
  • ਆਸ਼ਕ ਨੇ ਹਰਿ ਜੀਤਾ, ਐਸਾ ਜਗਿਆ ਗਿਆਨ ਪਲੀਤਾ।
  • ਵੇਖੋ ਠੱਗਾਂ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਇਆ, ਜੰਮਣਾ ਮਰਨਾ ਚਾ ਬਣਾਇਆ।
  • ਮੂਰਖ ਭੁੱਲੇ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਕ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤਾ।
  • ਐਸਾ ਜਗਿਆ ਗਿਆਨ ਪਲੀਤਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਆਸ਼ਕ ਦੀ ਬਾਤ ਨਿਆਰੀ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਾਲਿਆਂ ਬੜੀ ਕਰਾਰੀ।
  • ਮੂਰਖ ਦੀ ਮੱਤ ਐਵੇਂ ਮਾਰੀ, ਵਾਕ ਸੁਖ਼ਨ ਚੁੱਪ ਕੀਤਾ।
  • ਐਸਾ ਜਗਿਆ ਗਿਆਨ ਪਲੀਤਾ।

    13

  • ਤੱਐਸੀ ਮਨ ਮੇਂ ਆਇਓ ਰੇ ਦੁੱਖ ਸੁਖ ਸਭ ਵੰਞਾਇਉ ਰੇ।
  • ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕੋ ਆਗ ਲਗਾਊਂ ਤਨ ਪਰ ਢਾਂਡ ਮਚਾਇਉ ਰੇ।
  • ਸੁਣ ਕੇ ਗਿਆਨ ਕੀਆਂ ਐਸੀ ਬਾਤਾਂ, ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਂ ਤਭੀ ਅਣਘਾਤਾਂ ਹੈ।
  • ਕੋਇਲ ਵਾਂਙ ਮੈਂ ਕੂਕਾਂ ਰਾਤਾਂ, ਤੈਂ ਅਜੇ ਭੀ ਤਰਸ ਨਾ ਆਇਉ ਰੇ।
  • ਗਲ ਮਿਰਗਾਨੀ ਹੱਥ ਖਪੱਰੀਆ, ਦਰਸ਼ਨ ਕੀ ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਚੜ੍ਹਿਆ।
  • ਜੋਗਨ ਨਾਮ ਬਹੂਲਤ ਧਰਿਆ, ਅੰਗ ਭਿਬੂਤ ਰੁਮਾਇਉ ਰੇ ।
  • ਇਸ਼ਕ ਮੁੱਲਾਂ ਨੇ ਬਾਂਗ ਸੁਣਾਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ ਵਾਜਬ ਆਈ।
  • ਕਰ ਕਰ ਸਿਦਕ ਸਿਜਦੇ ਵੱਲ ਧਾਈ, ਮੂੰਹ ਮਹਿਰਾਬ ਟਿਕਾਇਉ ਰੇ।
  • ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਵਾਲੇ ਉਲਟੇ ਚਾਲੇ, ਮੈਂ ਮੋਈ ਭਰ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲੇ।
  • ਆਣ ਫਸੀ ਆਪੇ ਵਿਚ ਜਾਲੇ, ਹੱਸ ਹੱਸ ਆਪ ਕੁਹਾਇਉ ਰੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਸੰਗ ਪ੍ਰੀਤ ਲਗਾਈ, ਜੀਅ ਜਾਮੇ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਸਾਈ।
  • ਮੁਰਸ਼ਦ ਸ਼ਾਹ ਅਨਾਇਤ ਸਾਈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਲ ਭਰਮਾਇਉ ਰੇ।

    14

  • ਅੰਮਾਂ ਬਾਬੇ ਦੀ ਭਲਿਆਈ, ਉਹ ਹੁਣ ਕੰਮ ਅਸਾਡੇ ਆਈ।
  • ਅੰਮਾਂ ਬਾਬਾ ਚੋਰ ਧੁਰਾਂ ਦੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ।
  • ਦਾਣੇ ਉੱਤੋਂ ਗੁੱਤ ਬਿਗੁੱਤੀ, ਘਰ ਘਰ ਪਈ ਲੜਾਈ।
  • ਅਸਾਂ ਕਜੀਏ ਤਦਾਂਹੀ ਜਾਲੇ, ਜਦਾਂ ਕਣਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਟਰਕਾਈ।
  • ਖਾਏ ਖੈਰਾ ਤੇ ਫਾਟੀਏ ਜੁੰਮਾਂ, ਉਲਟੀ ਦਸਤਕ ਲਾਈ। ਨੂੰ ਸਤੀ
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਤੋਤੇ ਮਾਰ ਬਾਗਾਂ ਥੀਂ ਕੱਢੇ, ਉੱਲੂ ਰਹਿਣ ਉਸ ਜਾਈ।
  • ਅੰਮਾਂ ਬਾਬੇ ਦੀ ਭਲਿਆਈ, ਉਹ ਹੁਣ ਕੰਮ ਅਸਾਡੇ ਆਈ।

    15

  • ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ।
  • ਸਾਬਰ ਨੇ ਜਦ ਨੇਹੁੰ ਲਗਇਆ, ਦੇਖ ਪੀਆ ਨੇ ਕੀ ਦਿਖਲਾਇਆ।
  • ਰਗ ਰਗ ਅੰਦਰ ਕਿਰਮ ਚਲਾਇਆ, ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਦੀ ਗੱਲ ਮੁਹਾਲ।
  • ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ।
  • ਜ਼ਿਕਰੀਆ ਨੇ ਜਦ ਪਾਇਆ ਕਹਾਰਾ, ਜਿਸ ਦਮ ਵਜਿਆ ਇਸ਼ਕ ਨੱਕਾਰਾ।
  • ਧਰਿਆ ਸਿਰ ਤੇ ਤਿੱਖਾ ਆਰਾ, ਕੀਤਾ ਐਡ ਜ਼ਵਾਲ ।
  • ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ।
  • ਯਹੀਯੇ ਨੇ ਪਾਈ ਝਾਤੀ, ਰਮਜ਼ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਲਾਈ ਕੀਤੀ।
  • ਜਲਵਾ ਦਿੱਤਾ ਆਪਣਾ ਜ਼ਾਤੀ, ਤਨ ਖੰਜਰ ਕੀਤਾ ਲਾਲ।
  • ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ।
  • ਆਪ ਇਸ਼ਾਰਾ ਅੱਖ ਦਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮਧੂਵਾ ਮਨਸੂਰ ਨੇ ਪੀਤਾ।
  • ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲੀਤਾ, ਹੋਇਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ।
  • ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ।
  • ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਜੋ ਆਇਆ, ਮੁੰਦਰਾ ਹੱਥੋਂ ਚਾ ਗਵਾਇਆ।
  • ਤਖਤ ਨਾ ਪਰੀਆਂ ਦਾ ਫਿਰ ਆਇਆ, ਭੱਠ ਝੋਕੇ ਪਿਆ ਬੇਹਾਲ। ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਹੁਣ ਚੁੱਪ ਚੰਗੇਰੀ, ਨਾ ਕਰ ਏਥੇ ਐਡ ਦਲੇਰੀ।
  • ਗੱਲ ਨਾ ਬਣਦੀ ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ, ਛੱਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਹਿਮ ਖਿਆਲ।
  • ਇਸ ਨੇਹੁੰ ਦੀ ਉਲਟੀ ਚਾਲ।

    16

  • ਇਹ ਅਚਰਜ ਸਾਧੋ ਕੌਣ ਲਖਾਵੇ, ਛਿਨ ਛਿਨ ਰੂਪ ਕਿਤੇ ਬਣ ਆਵੇ।
  • ਮੱਕਾ ਲੰਕਾ ਸਹਿਦੇਵ ਕੇ, ਭੇਤ ਦੋਊ ਕੋ ਏਕ ਬਤਾਵੇ।
  • ਜਬ ਜੋਗੀ ਤੁਮ ਵਸਲ ਕਰੋਗੇ, ਬਾਂਗ ਕਹੋ ਭਾਵੇਂ ਨਾਦ ਵਜਾਵੇ।
  • ਭਗਤੀ ਭਗਤ ਨਤਾਰੋ ਨਾਹੀਂ, ਭਗਤ ਸੋਈ ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਭਾਵੇ।
  • ਹਰ ਪਰਗਟ ਪਰਗਟ ਹੀ ਦੇਖੋ, ਕਿਆ ਪੰਡਤ ਫਿਰ ਬੇਦ ਸੁਨਾਵੇ।
  • ਧਿਆਨ ਧਰੋ ਇਹ ਕਾਫ਼ਰ ਨਾਹੀਂ, ਕਿਆ ਹਿੰਦੂ ਕਿਆ ਤੁਰਕ ਕਹਾਵੇ।
  • ਜਬ ਦੇਖਾ ਤਬ ਓਹੀ ਓਹੀ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਹਰ ਰੰਗ ਸਮਾਵੇ।
  • ਇਹ ਅਚਰਜ ਸਾਧੋ ਕੌਣ ਕਹਾਵੇ, ਛਿਨ ਛਿਨ ਰੂਪ ਕਿਤੇ ਬਣ ਆਵੇ।

    17

  • ਇਹ ਦੁੱਖ ਜਾ ਕਹੂੰ ਕਿਸ ਆਗੇ, ਰੂਮ ਰੂਮ ਘਾ ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਲਾਗੇ। ਟੇਕ।
  • ਸਿਕਤ ਸਿਕਤ ਹੈ ਰੈਣ ਵਿਹਾਣੀ, ਹਮਰੇ ਪੀਆ ਨੇ ਪੀੜ ਨ ਜਾਣੀ।
  • ਬਿਲਕਤ ਬਿਲਕਤ ਰੈਣ ਵਿਹਾਸੀ, ਹਾਸੇ ਦੀ ਗਲ ਪੈ ਗਈ ਫਾਸੀ।
  • ਇਕ ਮਰਨਾ ਦੂਜਾ ਜਗ ਦੀ ਹਾਂਸੀ, ਕਰਤ ਫਿਰਤ ਨਿੱਤ ਮੋਹੀ ਰੇ ਮੋਹੀ।
  • ਕੌਣ ਕਰਕੇ ਮੋਹੇ ਸੇ ਦਿਲਜੋਈ, ਸ਼ਾਮ ਪੀਆ ਮੈਂ ਦੇਤੀ ਤੂੰ ਧਰੋਈ।
  • ਦੁੱਖ ਜਗ ਕੇ ਮੋਹੇ ਪੂਛਣ ਆਏ, ਜਿਨ ਕੇ ਪੀਆ ਪਰਦੇਸ ਸਿਧਾਏ।
  • ਨਾ ਪੀਆ ਆਏ ਨਾ ਪੀਆ ਆਏ, ਇਹ ਦੁੱਖ ਜਾ ਕਹੂੰ ਕਿਸ ਜਾਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਘਰ ਆ ਪਿਆਰਿਆ, ਇਕ ਘੜੀ ਕੇ ਕਰਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
  • ਇਹ ਦੁੱਖ ਜਾ ਕਹੂੰ ਕਿਸ ਆਗੇ, ਰੁਮ ਰੁਮ ਘਾ ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਲਾਗੇ।

    18

  • ਇਕ ਅਲਫ਼ ਪੜ੍ਹੋ ਛੁਟਕਾਰਾ ਏ। ਟੇਕ।
  • ਇਕ ਅਲਫ਼ ਦੋ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਏ।
  • ਫਿਰ ਓਥੋਂ ਬਾਝ ਸ਼ੁਮਾਰ ਹੋਏ, ਹਿਕ ਅਲਫ਼ ਦਾ ਨੁਕਤਾ ਨਿਆਰਾ ਏ।
  • ਕਿਉਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਏਂ ਗੱਡ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ, ਸਿਰ ਚਾਨਾ ਏਂ ਪੰਡ ਅਜ਼ਾਬਾਂ ਦੀ ।
  • ਹੁਣ ਹੋਇਉ ਸ਼ਕਲ ਜਲਾਦਾਂ ਦੀ, ਅੱਗੇ ਪੈਂਡਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭਾਰਾ ਏ।
  • ਬਣ ਹਾਫ਼ਜ਼ ਹਿਫ਼ਜ਼ ਕੁਰਾਨ ਕਰੇਂ, ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਜ਼ਬਾਨ ਕਰੇਂ।
  • ਫਿਰ ਨਿਅਮਤ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰੇਂ, ਮਨ ਫਿਰਦਾ ਜਿਉਂ ਹਲਕਾਰਾ ਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਬੀ ਬੁਹੜ ਦਾ ਬੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਬਿਰਛ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
  • ਜਦ ਬਿਰਛ ਉਹ ਫ਼ਾਨੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਰਹਿ ਗਿਆ ਬੀ ਅਕਾਰਾ ਏ।
  • ਇਕ ਅਲਫ ਪੜ੍ਹੋ ਛੁਟਕਾਰਾ ਏ।

    19

  • ਇਕ ਟੂਣਾ ਅਚੰਭਾ ਗਾਵਾਂਗੀ, ਮੈਂ ਰੁੱਠਾ ਯਾਰ ਮਨਾਵਾਂਗੀ।
  • ਇਹ ਟੂਣਾ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਫੂਕਾਂ, ਸੂਰਜ ਅਗਨ ਜਲਾਵਾਂਗੀ।
  • ਅੱਖੀਂ ਕਾਜਲ ਕਾਲੇ ਬਾਦਲ, ਭਵਾਂ ਸੇ ਆਂਧੀ ਲਿਆਵਾਂਗੀ।
  • ਸਤ ਸਮੁੰਦਰ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਦਿਲ ਸੇ ਲਹਿਰ ਉਠਾਵਾਂਗੀ।
  • ਬਿਜਲੀ ਹੋ ਕਰ ਚਮਕ ਡਰਾਵਾਂ, ਬਾਦਲ ਹੋ ਗਿਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।
  • ਇਸ਼ਕ ਅੰਗੀਠੀ ਹਰਮਲ ਤਾਰੇ, ਚੰਦ ਸੇ ਕਫ਼ਨ ਬਨਾਵਾਂਗੀ।
  • ਲਾ ਮਕਾਨ ਦੀ ਪਟੜੀ ਉਪਰ, ਬਹਿ ਕੇ ਨਾਦ ਵਜਾਵਾਂਗੀ।
  • ਲਾਏ ਸੋ ਆਨ ਮੈਂ ਸ਼ਹੁ ਗਲ ਆਪਨੇ, ਤਦ ਮੈਂ ਨਾਰ ਕਹਾਵਾਂਗੀ।
  • ਇਕ ਟੂਣਾ ਅਚੰਭਾ ਗਾਵਾਂਗੀ।

    20

  • ਇਕ ਨੁਕਤਾ ਯਾਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਏ।
  • ਇਕ ਨੁਕਤਾ ਯਾਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਏ । ਟੇਕ।
  • ਐਨ ਗੈਨ ਦੀ ਇਕਾ ਸੂਰਤ, ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਇਆ ਏ।
  • ਇਕ ਨੁਕਤਾ ਯਾਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਏ ।
  • ਸੱਸੀ ਦਾ ਦਿਲ ਲੁਟਣ ਕਾਰਨ, ਹੋਤ ਪੁੰਨੂੰ ਬਣ ਆਇਆ ਏ।
  • ਇਕ ਨੁਕਤਾ ਯਾਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੀ ਜ਼ਾਤ ਨਾ ਕਾਈ, ਮੈਂ ਸ਼ਹੁ ਇਨਾਇਤ ਪਾਇਆ ਏ।
  • ਇਕ ਨੁਕਤਾ ਯਾਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਏ ।

    21

  • ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ। ਟੇਕ।
  • ਫੜ ਨੁਕਤਾ ਛੋੜ ਹਿਸਾਬਾਂ ਨੂੰ, ਕਰ ਦੂਰ ਕੁਫ਼ਰ ਦਿਆਂ ਬਾਬਾਂ ਨੂੰ ।
  • ਲਾਹ ਦੋਜ਼ਖ ਗੋਰ ਅਜ਼ਾਬਾਂ ਨੂੰ, ਕਰ ਸਾਫ਼ ਦਿਲੇ ਦਿਆਂ ਖ਼ਵਾਬਾਂ ਨੂੰ।
  • ਗੱਲ ਏਸੇ ਘਰ ਵਿਚ ਢੁਕਦੀ ਏ, ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ।
  • ਐਵੇਂ ਮੱਥਾ ਜ਼ਿਮੀਂ ਘਸਾਈਦਾ, ਲੰਮਾ ਪਾ ਮਹਿਰਾਬ ਦਿਖਾਈਦਾ।
  • ਪੜ੍ਹ ਕਲਮਾ ਲੋਕ ਹਸਾਈ ਦਾ, ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਸਮਝ ਨਾ ਲਿਆਈਦਾ।
  • ਕਦੀ ਬਾਤ ਸੱਚੀ ਵੀ ਲੁੱਕਦੀ ਏ, ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ।
  • ਕਈ ਹਾਜੀ ਬਣ ਬਣ ਆਏ ਜੀ, ਗਲ ਨੀਲੇ ਜਾਮੇ ਪਾਏ ਜੀ।
  • ਹੱਜ ਵੇਚ ਟਕੇ ਲੈ ਖਾਏ ਜੀ, ਭਲਾ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਹਨੂੰ ਭਾਏ ਜੀ।
  • ਕਦੀ ਬਾਤ ਸੱਚੀ ਵੀ ਲੁਕਦੀ ਏ, ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ।
  • ਇਕ ਜੰਗਲ ਬਹਿਰੀਂ ਜਾਂਦੇ ਨੀਂ, ਇਕ ਦਾਣਾ ਰੋਜ਼ ਲੈ ਖਾਂਦੇ ਨੀ।
  • ਬੇਸਮਝ ਵਜੂਦ ਥਕਾਂਦੇ ਨੀ, ਘਰ ਆਵਣ ਹੋ ਕੇ ਮਾਂਦੇ ਨੀ।
  • ਐਵੇਂ ਚਿੱਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿਚ ਜਿੰਦ ਸਕਦੀ ਏ, ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ।
  • ਫੜ ਮੁਰਸ਼ਦ ਆਬਦ ਖ਼ੁਦਾਈ ਹੋ, ਵਿਚ ਮਸਤੀ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਹੋ।
  • ਬੇਖ਼ਾਹਸ਼ ਬੇਨਵਾਈ ਹੋ, ਵਿਚ ਦਿਲ ਦੇ ਖ਼ੂਬ ਸਫ਼ਾਈ ਹੋ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਬਾਤ ਸੱਚੀ ਕਦੋਂ ਰੁੱਕਦੀ ਏ, ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਏ।

    22

  • ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀਦਾ।
  • ਕੁਨ ਫ਼ਯਕੂਨੋਂ ਅੱਗੇ ਦੀਆਂ ਲਗੀਆਂ, ਨੇਹੁੰ ਨਾ ਲਗੜਾ ਚੋਰੀ ਦਾ।
  • ਆਪ ਛਿੜ ਜਾਂਦਾ ਨਾਲ ਮੱਝੀ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਬੇਲਿਉਂ ਮੋੜੀਦਾ।
  • ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀਦਾ।
  • ਰਾਂਝੇ ਜਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ, ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰ ਕਰ ਮੋੜੀਦਾ।
  • ਮਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਨੈਣ ਸਲੋਨੇ, ਸੂਹਾ ਦੁਪੱਟਾ ਗੋਰੀ ਦਾ।
  • ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀਦਾ।
  • ਅਹਿਦ ਅਹਿਮਦ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਬੁਲ੍ਹਿਆ, ਇਕ ਰੱਤੀ ਭੇਤ ਮਰੋੜੀ ਦਾ।
  • ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀਦਾ।

    23

  • ਇਲਮੋਂ ਬੱਸ ਕਰੀਂ ਓ ਯਾਰ। ਟੇਕ।
  • ਇਲਮ ਨਾ ਆਵੇ ਵਿਚ ਸ਼ੁਮਾਰ, ਇਕੋ ਅਲਫ਼ ਤੇਰੇ ਦਰਕਾਰ।
  • ਜਾਂਦੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਇਤਬਾਰ, ਇਲਮੋਂ ਬੱਸ ਕਰੀ ਓ ਯਾਰ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਇਲਮ ਲਗਾਵੇਂ ਢੇਰ, ਕੁਰਾਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰ।
  • ਗਿਰਦੇ ਚਾਨਣ ਵਿਚ ਅਨ੍ਹੇਰ, ਬਾਝੋਂ ਰਾਹਬਰ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਸਾਰ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਸ਼ੇਖ ਮਸ਼ਾਇਖ਼ ਹੋਇਆ, ਭਰ ਭਰ ਪੇਟ ਨੀਂਦਰ ਭਰ ਸੋਇਆ।
  • ਜਾਂਦੀ ਵਾਰੀ ਨੈਣ ਭਰ ਰੋਇਆ, ਡੁੱਬਾ ਵਿਚ ਉਰਾਰ ਨਾ ਪਾਰ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਇਲਮ ਹੋਇਆ ਬੌਰਾਨਾ, ਬੇ ਇਲਮਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲੁੱਟ ਖਾਣਾ।
  • ਏਹ ਕੀ ਕੀਤਾ ਯਾਰ ਬਹਾਨਾ, ਕਰੇਂ ਨਾਹੀਂ ਕਦੇ ਇਨਕਾਰ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਨਫ਼ਲ ਨਮਾਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੇਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਬਾਂਗਾਂ ਚਾਂਘਾ ਮਾਰੇ।
  • ਮੰਬਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਅਜ਼ ਪੁਕਾਰੇਂ, ਤੈਨੂੰ ਕੀਤਾ ਹਿਰਸ ਖੁਆਰ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਮੁੱਲਾਂ ਹੋਇ ਕਾਜ਼ੀ, ਅੱਲਾਹ ਇਲਮਾਂ ਬਾਝੋਂ ਰਾਜ਼ੀ।
  • ਹੋਵੇ ਹਿਰਸ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਤਾਜੀ, ਨਫ਼ਾ ਨੀਅਤ ਵਿਚ ਗੁਜ਼ਾਰ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਮਸਲੇ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਾਵੇਂ ਖਾਣਾ ਸ਼ਕ ਸ਼ੁਬਹ ਦਾ ਖਾਵੇਂ।
  • ਦੱਸੇ ਹੋਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਮਾਵੇਂ, ਅੰਦਰ ਖੋਟ ਬਾਹਰ ਸੱਚਿਆਰ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਇਲਮ ਨਜੂਮ ਬਿਚਾਰੇਂ, ਗਿਣਦਾ ਰਾਸਾਂ ਬੁਰਜ ਸਤਾਰੇ।
  • ਪੜ੍ਹੇ ਅਜ਼ੀਮਤਾਂ ਮੰਤਰ ਝਾੜੇ, ਅਬਜਦ ਗਿਣੇ ਤਾਅਵੀਜ਼ ਸ਼ੁਮਾਰ।
  • ਇਲਮੋਂ ਪਏ ਕਜ਼ੀਏ ਹੋਰ, ਅੱਖੀਂ ਵਾਲੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਕੋਰ ਫੜੇ ਸਾਧ ਤੇ ਛੱਡੇ ਚੋਰ, ਦੋਹੀਂ ਜਹਾਨੀਂ ਹੋਇਆ ਖੁਆਰ।
  • ਇਲਮੋਂ ਪਏ ਹਜ਼ਾਰ ਫਸਤੇ, ਰਾਹੀ ਅਟਕ ਰਹੇ ਵਿਚ ਰਸਤੇ।
  • ਮਾਰਿਆ ਹਿਜਰ ਹੋਏ ਦਿਲ ਖਸਤੇ, ਪਿਆ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਭਾਰ।
  • ਇਲਮੇਂ ਮੀਆਂ ਜੀ ਕਹਾਵੇਂ, ਤੰਬਾ ਚੁੱਕ ਚੁੱਕ ਮੰਡੀ ਜਾਵੇ।
  • ਧੇਲਾ ਲੈ ਕੇ ਛੁਰੀ ਚਲਾਵੇਂ, ਨਾਲ ਕਸਾਈਆਂ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ।
  • ਬਹੁਤਾ ਇਲਮ ਅਜ਼ਾਜ਼ੀਲ ਨੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਝੁੱਗਾ ਝਾਹਾ ਓਸੇ ਦਾ ਸੜਿਆ।
  • ਗਲ ਵਿਚ ਤੱਕ ਲਾਅਨਤ ਦਾ ਪੜਿਆ, ਆਖਿਰ ਗਿਆ ਉਹ ਬਾਜ਼ੀ ਹਾਰ।
  • ਜਦ ਮੈਂ ਸਬਕ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਦਰਿਆ ਵੇਖ ਵਹਦਤ ਦਾ ਵੜਿਆ।
  • ਘੁੰਮਣ ਘੇਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਅੜਿਆ, ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਲਾਇਆ ਪਾਰ।
  • ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਨਾ ਰਾਫ਼ਜ਼ੀ ਹੈ ਨਾ ਸੁੰਨੀ, ਆਲਮ ਫਾਜ਼ਲ ਨਾ ਆਲਮ ਜੁੰਨੀ ।
  • ਇਕੋ ਪੜ੍ਹਿਆ ਇਲਮ ਲਦੁੱਨੀ, ਵਾਹਦ ਅਲਫ਼ ਮੀਮ ਦਰਕਾਰ ।

    24

  • ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਕੇਹੀ ਕੀਤੀ, ਲੋਕ ਮਰੇਂਦੇ ਤਾਅਨੇ। ਟੇਕ।
  • ਦਿਲ ਦੀ ਵੇਦਨ ਕੋਈ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਅੰਦਰ ਦੇਸ ਬਗਾਨੇ।
  • ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਟ ਅਮਰ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਸੋਈ ਅਮਰ ਪਛਾਣੇ।
  • ਏਸ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਔਖੀ ਘਾਟੀ, ਜੋ ਚੜਿਆ ਸੋ ਜਾਣੇ ।
  • ਆਤਸ਼ ਇਸ਼ਕ ਫਰਾਕ ਤੇਰੇ ਨੇ, ਪਲ ਵਿਚ ਸਾੜ ਵਿਖਾਈਆਂ।
  • ਏਸ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਸਾੜੇ ਕੋਲੋਂ ਜੱਗ ਵਿਚ ਦਿਆਂ ਦੁਹਾਈਆਂ।
  • ਜਿਸ ਤਨ ਲੱਗੇ ਸੋ ਤਨ ਜਾਣੇ, ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾ ਜਾਣੇ।
  • ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੀ ਨੇਹੁੰ ਕੀ ਜਾਣਾ, ਜਾਣੇ ਸੁੱਘੜ ਸਿਆਣੀ।
  • ਏਸ ਮਾਹੀ ਦੇ ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾ ਸਾਨੀ।ਲਮੀ
  • ਰੂਪ ਸਰੂਪ ਅਨੂਪ ਹੈ ਉਸਦਾ, ਸ਼ਾਲਾ ਜੁਆਨੀ ਮਾਣੇ ।
  • ਮਨ ਓਉ ਲੱਸਮੁ ਹਿਜਰ ਤੇਰੇ ਨੇ ਝੱਲੀ ਕਰਕੇ, ਕਮਲੀ ਨਾਮ ਧਰਾਇਆ।
  • ਸੁਮੁਨ ਬੁਕਮੁਨ ਉਮਯੁਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਵਕਤ ਲੰਘਾਇਆ।
  • ਕਰ ਹੁਣ ਨਜ਼ਰ ਕਰਮ ਦੀ ਸਾਈਆਂ, ਨ ਕਰ ਜ਼ੋਰ ਧਙਾਣੇ।
  • ਹੱਸ ਬੁਲਾਉਣਾ ਤੇਰਾ ਜਾਨੀ, ਯਾਦ ਕਰਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ।
  • ਪੱਲ ਪੱਲ ਦੇ ਵਿਚ ਹਿਜਰ ਦੀ ਪੀੜੋਂ, ਇਸ਼ਕ ਮਰੇਂਦਾ ਧੇਲੇ।
  • ਰੋ ਰੋ ਯਾਦ ਕਰਾਂ ਦਿਨ ਰਾਤੀਂ, ਪਿਛਲੇ ਵਕਤ ਵਿਹਾਣੇ। ਹੋਣ
  • ਇਸ਼ਕ ਤੇਰਾ ਦਰਕਾਰ ਅਸਾਨੂੰ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਰ ਹੀਲੇ।
  • ਪਾਕ ਰਸੂਲ ਮੁਹੰਮਦ ਸਰਬਰ, ਮੇਰੇ ਖ਼ਾਸ ਵਸੀਲੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਜੇ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰਾ, ਲੱਖ ਕਰਾਂ ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ।
  • ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਕੇਹੀ ਕੀਤੀ, ਲੋਕ ਮਰੇਂਦੇ ਤਾਅਨੇ।

    25

  • ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਉਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ।
  • ਜਾਂ ਮੈਂ ਸਬਕ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਮਸਜਦ ਕੋਲੋਂ ਜੀਉੜਾ ਡਰਿਆ।
  • ਡੇਰੇ ਜਾ ਠਾਕਰ ਦੇ ਵੜਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਜਦੇ ਨਾਦ ਹਜ਼ਾਰ।
  • ਜਾਂ ਮੈਂ ਰਮਜ਼ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਪਾਈ. ਮੈਨਾ ਤੋਤਾ ਮਾਰ ਗਵਾਈ।
  • ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਈ ਸਫ਼ਾਈ, ਜਿੱਤ ਵਲ ਵੇਖਾਂ ਯਾਰੋ ਯਾਰ।
  • ਹੀਰ ਰਾਂਝੇ ਦੇ ਹੋ ਗਏ ਮੇਲੇ, ਭੁੱਲੀ ਹੀਰ ਢੂੰਡੇਂਦੀ ਬੇਲੇ।
  • ਰਾਂਝਾ ਯਾਰ ਬੁੱਕਲ ਵਿਚ ਖੇਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਧ ਰਹੀ ਨਾ ਸਾਰ।
  • ਬੇਦ ਕੁਰਾਨਾਂ ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਥੱਕੇ, ਸੱਜਦੇ ਕਰਦਿਆਂ ਘਸ ਗਏ ਮੱਥੇ।
  • ਨਾ ਰੱਬ ਤੀਰਥ ਨਾ ਰੱਬ ਮੱਕੇ, ਜਿਸ ਪਾਯਾ ਤਿਸ ਨੂਰ ਅਨਵਾਰ।
  • ਫੂਕ ਮੁਸੱਲਾ ਭੰਨ ਸੁੱਟ ਲੋਟਾ, ਨਾ ਫੜ ਤਸਬੀ ਕਾਸਾ ਸੋਟਾ।
  • ਆਸ਼ਕ ਕਹਿੰਦੇ ਦੇ ਦੇ ਹੋਕਾ, ਤਰਕ ਹਲਾਲੋਂ ਖਾਹ ਮੁਰਦਾਰ ।
  • ਉਮਰ ਗਵਾਈ ਵਿਚ ਮਸੀਤੀ, ਅੰਦਰ ਭਰਿਆ ਨਾਲ ਪਲੀਤੀ।
  • ਕਦੇ ਨਮਾਜ਼ ਤੌਹੀਦ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਏਂ ਸ਼ੋਰ ਪੁਕਾਰ।
  • ਇਸ਼ਕ ਭੁਲਾਇਆ ਸਜਦਾ ਤੇਰਾ, ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਐਵੇਂ ਪਾਵੇਂ ਝੇੜਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਚੁੱਪ ਬਥੇਰਾ, ਇਸ਼ਕ ਕਰੇਂਦਾ ਮਾਰੋ ਮਾਰ।
  • ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਉਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ।…..

    26

  • ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ ਤਨ ਦਾ ਲਹੂ ਛਾਣੀਦਾ।
  • ਦੁੱਖਾਂ ਸੂਲਾਂ ਕੀਤਾ ਏਕਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਹੁਰਾ ਨਾ ਕੋਈ ਪੇਕਾ।
  • ਦਰਦ ਵਿਹਾਣੀ ਪਈ ਦਰ ਤੇਰੇ, ਤੂੰ ਹੈਂ ਦਰਦ ਰੰਝਾਣੀ ਦਾ।
  • ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ ਤਨ ਦਾ ਲਹੂ ਛਾਣੀਦਾ।
  • ਕਢ ਕਲੇਜਾ ਕਰਨੀ ਆਂ ਬੇਰੇ, ਇਹ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਲਾਇਕ ਤੇਰੇ।
  • ਹੋਰ ਤੌਫੀਕ ਨਹੀਂ ਵਿਚ ਮੇਰੇ, ਪੀਉ ਕਟੋਰਾ ਪਾਣੀ ਦਾ
  • ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ ਤਨ ਦਾ ਲਹੂ ਛਾਣੀਦਾ।
  • ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਰੋਂਦੇ ਨੈਣ ਨਿਰਾਸੇ, ਆਪੇ ਓੜਕ ਫਾਹੀ ਫਾਸੇ।
  • ਹੁਣ ਤਾਂ ਛੁੱਟਣ ਔਖਾ ਹੋਇਆ, ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਨਿਮਾਣੀ ਦਾ।
  • ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ ਤਨ ਦਾ ਲਹੂ ਛਾਣੀਦਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਪੀਆ ਹੁਣ ਗੱਜੇ, ਇਸ਼ਕ ਦਮਾਮੇ ਸਿਰ ਤੇ ਵੱਜੇ।
  • ਚਾਰ ਦਿਹਾੜੇ ਕੋਇਲ ਵਾਸਾ, ਓੜਕ ਕੂਚ ਨੱਕਾਰੇ ਦਾ।
  • ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ ਤਨ ਦਾ ਲਹੂ ਛਾਣੀਦਾ।

    27

  • ਸਦਾ ਮੈਂ ਸਾਹਵਰਿਆਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਨੀ ਮਿਲ ਲਓ ਸਹੇਲੜੀਓ।
  • ਤੁਸਾਂ ਵੀ ਹੋਸੀ ਅੱਲਾ ਭਾਣਾ ਨੀ ਮਿਲ ਲਓ ਸਹੇਲੜੀਓ।
  • ਰੰਗ ਬਰੰਗੀ ਸੁਲ ਉਪੱਠੇ ਚੰਬੜ ਜਾਵਣ ਮੈਨੂੰ।
  • ਦੁੱਖ ਅਗਲੇ ਮੈਂ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂ ਪਿਛਲੇ ਸੌਂਪਾਂ ਕਿਹਨੂੰ ।
  • ਇਕ ਵਿਛੋੜਾ ਸਈਆਂ ਦਾ ਜਿਉਂ ਡਾਰੋਂ ਕੂੰਜ ਵਿਛੁੰਨੀ।
  • ਮਾਪਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਇਕ ਚੋਲੀ ਇਕ ਚੁੰਨੀ।
  • ਦਾਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੰਝੂ ਭਰ ਭਰ ਰੁੰਨੀ।
  • ਸੱਸ ਨਨਾਣਾਂ ਦੇਵਣ ਤਾਹਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭਾਰੀ ਪੁੰਨੀ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਸੱਤਾਰ ਸੁਣੀਂਦਾ ਇਕ ਵੇਲਾ ਟਲ ਜਾਵੇ।
  • ਅਦਲ ਕਰੇ ਤਾਂ ਜਾ ਨਾ ਕਾਈ ਫਜ਼ਲੋਂ ਬਖਰਾ ਪਾਵੇ ।
  • ਸਦਾ ਮੈਂ ਸਾਹਵਰਿਆਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਨੀ ਮਿਲ ਲਉ ਸਹੇਲੜੀਓ।
  • ਤੁਸਾਂ ਭੀ ਹੋਸੀ ਅੱਲਾ ਭਾਣਾ ਨੀ ਮਿਲ ਲਓ ਸਹੇਲੜੀਓ।

    28

  • ਸਭ ਇੱਕੋ ਰੰਗ ਕਪਾਹੀਂ ਦਾ। ਟੇਕ।
  • ਤਾਣੀ ਤਾਣਾ ਪੇਟਾ ਨਲੀਆਂ, ਪੀਠ ਨੜਾ ਤੇ ਛੱਬਾਂ ਛੱਲੀਆਂ।
  • ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਜਤਾਵਣ, ਵੱਖੋ ਵੱਖੀ ਜਾਹੀਂ ਦਾ।
  • ਚੌਂਸੀ ਪੈਂਸੀ ਖੱਦਰ ਧੋਤਰ, ਮਲਮਲ ਖਾਸ਼ਾ ਇਕਾ ਸੂਤਰ ॥
  • ਪੂਣੀ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਵੇ, ਭਗਵਾ ਭੇਸ ਗੋਸਾਈਂ ਦਾ ।
  • ਕੁੜੀਆਂ ਹੱਥੀਂ ਛਾਪਾਂ ਛੱਲੇ, ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਸਵੱਲੇ ।
  • ਸੱਭਾ ਹਿੱਕਾ ਚਾਂਦੀ ਆਖੋ, ਕਣ-ਕਣ ਚੂੜਾ ਬਾਹੀਂ ਦਾ।
  • ਭੇਡਾਂ ਬੱਕਰੀਆਂ ਚਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਊਠ ਮੱਝੀਆਂ ਦਾ ਕਰੇ ਸੰਭਾਲਾ ।
  • ਰੂੜੀ ਉਤੇ ਗੱਦੋਂ ਚਾਰੇ, ਉਹ ਭੀ ਵਾਗੀ ਗਾਈਂ ਦਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੀ ਜ਼ਾਤ ਕੀ ਪੁੱਛਨੈਂ, ਸ਼ਾਕਰ ਹੋ ਰਜ਼ਾਈਂ ਦਾ।
  • ਜੇ ਤੂੰ ਲੋੜੇਂ ਬਾਗ਼ ਬਹਾਰਾਂ, ਚਾਕਰ ਰਹੁ ਅਰਾਈਂ ਦਾ ।

    29

  • ਸਾਈਂ ਛਪ ਤਮਾਸ਼ੇ ਨੂੰ ਆਇਆ।
  • ਤੁਸੀਂ ਰਲ ਮਿਲ ਨਾਮ ਧਿਆਓ। ਟੇਕ।
  • ਲਟਕ ਸੱਜਣ ਦੀ ਨਾਹੀਂ ਛਪਦੀ, ਸਾਰੀ ਖ਼ਲਕਤ ਸਿੱਕਦੀ ਤੱਪਦੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਨਾ ਢੂੰਡਨ ਜਾਓ, ਤੁਸੀਂ ਰਲ ਮਿਲ ਨਾਮ ਧਿਆਓ।
  • ਰਲ ਮਿਲ ਸਈਓ ਆਤਣ ਪਾਓ, ਇਕ ਬੰਨੇ ਵਿਚ ਜਾ ਸਮਾਓ।
  • ਨਾਲੇ ਗੀਤ ਸੱਜਣ ਦਾ ਗਾਓ, ਤੁਸੀਂ ਰਲ ਮਿਲ ਨਾਮ ਧਿਆਓ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਬਾਤ ਅਨੋਖੀ ਏਹਾ, ਨੱਚਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਘੁੰਗਟ ਕੇਹਾ।
  • ਤੁਸੀਂ ਪਰਦਾ ਅੱਖੀਂ ਥੀਂ ਲਾਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰਲ ਮਿਲ ਨਾਮ ਧਿਆਓ।

    30

  • ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ ਵੇ ਪਿਆਰਿਆ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ। ਟੇਕ।
  • ਆਪੇ ਪਾਈਆਂ ਕੁੰਡੀਆਂ ਤੈਂ, ਤੇ ਆਪ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈਂ ਡੋਰ।
  • ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ ਵੇ ਪਿਆਰਿਆ, ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ।
  • ਅਰਸ਼ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬਾਂਗਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਮੱਕੇ ਪੈ ਗਿਆ ਸ਼ੋਰ।
  • ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ ਵੇ ਪਿਆਰਿਆ, ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਅਸਾਂ ਮਰਨਾ ਨਾਹੀਂ, ਮਰ ਜਾਵੇ ਕੋਈ ਹੋਰ |
  • ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ ਵੇ ਪਿਆਰਿਆ, ਸਾਡੇ ਵਲ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ।

    31

  • ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ। ਟੇਕ।
  • ਦੂਰ ਦੂਰ ਅਸਾਥੋਂ ਗਿਉਂ, ਅਸਲਾਤੇ ਆ ਕੇ ਬਹਿ ਰਹਿਉਂ।
  • ਕੀ ਕਸਰ ਕਸੂਰ ਵਿਸਾਰਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ।
  • ਮੇਰਾ ਇਕ ਅਨੋਖਾ ਯਾਰ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਉਸੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ।
  • ਕਦੇ ਸਮਝੇਂ ਵਡ ਪਰਵਾਰਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ।
  • ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਪੈ ਗਈ, ਧੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਕੇ ਲੈ ਗਈ।
  • ਮੂੰਹ ਬਾਹਰਵੀਂ ਸਦੀ ਪਸਾਰਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ।
  • ਦਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹਸ਼ਰ-ਅਜ਼ਾਬ ਦਾ, ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੋਇਆ ਪੰਜਾਬ ਦਾ।
  • ਡਰ ਹਾਵੀਏ ਦੋਜ਼ਖ ਮਾਰਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵਸੀ, ਮੇਰੀ ਬਲਦੀ ਭਾ ਬੁਝਾਵਸੀ ।
  • ਇਨਾਇਤ ਦਮ ਦਮ ਨਾਲ ਚਿਤਾਰਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਆ ਮਿਲ……।

    32

  • ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਬਾਜ਼ੀ, ਮਲਾਇਕ ਹੋਂ ਕਹਾਂ ਰਾਜ਼ੀ।
  • ਯਹਾਂ ਬਿਰਹੋਂ ਪਰ ਹੋਗਾ ਜੀ, ਵੇਖਾਂ ਫਿਰ ਕੌਣ ਹਾਰੇਗਾ।
  • ਸਾਜਨ ਕੀ ਭਾਲ ਹੁਣ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਲਹੂ ਨੈਣ ਭਰ ਰੋਈ।
  • ਨੱਚੇ ਹਮ ਲਾਹ ਕਰ ਲੋਈ, ਹੈਰਤ ਕੇ ਪੱਥਰ ਮਾਰੇਗਾ ॥
  • ਮਹੂਰਤ ਪੂਛ ਕਰ ਜਾਊਂ, ਸਾਜਨ ਕੋ ਦੇਖਨੇ ਪਾਊ।
  • ਉਸੇ ਮੈਂ ਲੇ ਗਲੇ ਲਾਉਂ, ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਖ਼ੁਦ ਗੁਜ਼ਾਰੇਗਾ।
  • ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਤੇਗ਼ ਸੇ ਮੂਈ, ਨਹੀਂ ਵੋਹ ਜ਼ਾਤ ਕੀ ਦੂਈ।
  • ਔਰ ਪੀਆ ਪੀਆ ਕਰ ਮੂਈ, ਮੋਇਆਂ ਫਿਰ ਰੂਹ ਚਿਤਾਰੇਗਾ।
  • ਸਾਜਨ ਕੀ ਭਾਰ ਸਰ ਦੀਆ, ਲਹੂ ਮਧ ਆਪਨਾ ਪੀਆ।
  • ਕੱਫਨ ਬਾਹੋਂ ਸੇ ਸੀ ਲੀਆ, ਲਹਦ ਮੇਂ ਪਾ ਉਤਾਰੇਗਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਇਸ਼ਕ ਹੈ ਤੇਰਾ, ਉਸੀ ਨੇ ਜੀ ਲੀਆ ਮੇਰਾ।
  • ਮੇਰੇ ਘਰ-ਬਾਰ ਕਰ ਫੇਰਾ, ਵੇਖਾਂ ਸਿਰ ਕੌਣ ਵਾਰੇਗਾ।

    33

  • ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ ਨੀ ਮਾਏ, ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ।
  • ਲਾਲਾਂ ਦਾ ਉਹ ਵਣਜ ਕਰੇਂਦੇ, ਹੋਕਾ ਆਖ ਸੁਣਾਏ।
  • ਲਾਲ ਨੇ ਗਹਿਣੇ ਸੋਨੇ ਸਾਥੀ, ਮਾਏ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂ।
  • ਸੁਣਿਆ ਹੋਕਾ ਮੈਂ ਦਿਲ ਗੁਜ਼ਰੀ, ਮੈਂ ਭੀ ਲਾਲ ਲਿਆਵਾਂ।
  • ਇਕ ਨਾ ਇਕ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਲਾਵਾਂ।
  • ਲੋਕ ਜਾਨਣ ਇਹ ਲਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਲਈਆਂ ਮੈਂ ਭਰਮਾਏ।
  • ਓੜਕ ਜਾ ਖਲੋਤੀ ਉਹਨਾਂ ਤੇ, ਮੈਂ ਮਨੋਂ ਸੱਧਰਾਈਆਂ।
  • ਭਾਈ ਵੇ ਲਾਲਾਂ ਵਾਲਿਓ ਮੈਂ ਵੀ, ਲਾਲ ਲੈਵਣ ਨੂੰ ਆਈਆਂ।
  • ਉਹਨਾਂ ਭਰੇ ਸੰਦੂਕ ਵਿਖਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਰੀਝਾਂ ਆਈਆਂ।
  • ਵੇਖੋ ਲਾਲ ਸੁਹਾਨੇ ਸਾਰੇ, ਇਕ ਤੋਂ ਇਕ ਸਵਾਏ।
  • ਭਾਈ ਵੇ ਲਾਲਾਂ ਵਾਲਿਆ ਵੀਰਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਦਸਾਈਂ
  • ਜੇ ਤੂੰ ਆਈ ਹੈਂ ਲਾਲ ਖ਼ਰੀਦਣ, ਧੜ ਤੋਂ ਸੀਸ ਲੁਹਾਈਂ।
  • ਡੰਮ੍ਹ ਕਦੀ ਸੂਈ ਦਾ ਨਾ ਸਹਿਆ, ਸਿਰ ਕਿੱਥੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਈ।
  • ਨਦਾਮੀ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਘਰ ਆਈ, ਪੁੱਛਣ ਗਵਾਂਢੀ ਆਏ।
  • ਤੂੰ ਜੁ ਗਈ ਸੈਂ ਲਾਲ ਖ਼ਰੀਦਣ, ਉੱਚੀ ਅੱਡੀ ਚਾਈ ਨੀਂ ।
  • ਕਿਹੜੀ ਮੁਹਰ ਓਥੋਂ ਰੰਨੇ ਤੂੰ, ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਆਈ ਨੀਂ।
  • ਲਾਲ ਸੀ ਭਾਰੇ ਮੈਂ ਸਾਂ ਹਲਕੀ ਖ਼ਾਲੀ ਕੰਨੀ ਸਾਈ ਨੀਂ।
  • ਭਾਰਾ ਲਾਲ ਅਨਮੁੱਲਾ ਓਥੋਂ, ਮੈਥੇ ਚੁੱਕਿਆ ਨਾ ਜਾਏ।
  • ਕੱਚੀ ਕੱਚ ਵਿਹਾਝਣ ਜਾਣਾ, ਲਾਲ ਵਿਹਾਝਣ ਚੱਲੀ।
  • ਪੱਲੇ ਖ਼ਰਚ ਨਾ ਸਾਖ ਨਾ ਕਾਈ, ਹੱਥੋਂ ਹਾਰਨ ਚੱਲੀ।
  • ਮੈਂ ਮੋਟੀ ਮੁਸ਼ਟੰਡੀ ਦਿੱਸਾਂ, ਲਾਲ ਨੂੰ ਚਾਰਨ ਚੱਲੀ।
  • ਜਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਕੇ ਦੇਣਾ, ਸੋ ਸ਼ਾਹ ਮੂੰਹ ਨਾ ਲਾਏ।
  • ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਫਿਰੇਂ ਦੀਵਾਨੀ, ਨੀ ਕੁੜੀਏ ਮੁਟਿਆਰੇ।
  • ਲਾਲ ਚੁਗੇਂਦੀ ਨਾਜ਼ਕ ਹੋਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਕੌਣ ਨਿਤਾਰੇ।
  • ਜਾਂ ਮੈਂ ਮੁੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੁੱਲ ਕਰਨ ਉਹ ਭਾਰੇ।
  • ਡੰਮ੍ਹ ਸੂਈ ਦਾ ਕਦੇ ਨਾ ਖਾਧਾ, ਉਹ ਆਖਣ ਸਿਰ ਵਾਰੇ ।ਕਾ
  • ਜਿਹੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਲਾਲ ਵਿਹਾਝਣ, ਉਹਨਾਂ ਸੀਸ ਲੁਹਾਏ।
  • ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ ਨੀ ਮਾਏ, ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ।

    34

  • ਹਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ, ਕਦ ਤਕ ਹੁਕਮ ਚਲਾਵੇਂਗਾ।
  • ਗਲ ਅਲਫ਼ੀ ਸਿਰ ਪਾ ਬਰਹਨਾ ਭਲਕੇ ਰੂਪ ਵਟਾਵੇਂਗਾ।
  • ਇਸ ਲਾਲਚ ਨਫ਼ਸਾਨੀ ਕੋਲੋਂ, ਓੜਕ ਮੂਨ ਮਨਾਵੇਂਗਾ।
  • ਘਾਟ ਜ਼ਕਾਤ ਮੰਗਣਗੇ ਪਿਆਦੇ, ਕਹੁ ਕੀ ਅਮਲ ਵਿਖਾਵੇਂਗਾ।
  • ਆਣ ਬਣੀ ਸਿਰ ਪਰ ਭਾਰੀ, ਅੱਗੋਂ ਕੀ ਬਤਲਾਵੇਂਗਾ।
  • ਹੱਕ ਪਰਾਇਆ ਜਾਤੋ ਨਾਹੀਂ, ਖਾ ਕਰ ਭਾਰ ਉਠਾਵੇਂਗਾ।
  • ਫੇਰ ਨਾ ਆ ਕਰ ਬਦਲਾ ਦੇਸੇਂ, ਲਾਖੀ ਖੇਤ ਲੁਟਾਵੇਂਗਾ।
  • ਦਾਅ ਲਾ ਕੇ ਵਿਚ ਜਗ ਦੇ ਜੂਏ, ਜਿੱਤੇ ਦਮ ਹਰਾਵੇਂਗਾ।
  • ਜੈਸੀ ਕਰਨੀ ਵੈਸੀ ਭਰਨੀ, ਪਰੇਮ ਨਗਰ ਵਰਤਾਰਾ ਏ।
  • ਏਥੇ ਦੋਜ਼ਖ ਕੱਟ ਤੂੰ ਦਿਲਬਰ, ਅੱਗੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਬਹਾਰਾਂ ਏ।
  • ਕੇਸਰ ਬੀਜ ਜੋ ਕੇਸਰ ਜੰਮੇਂ, ਲਸਣ ਬੀਜ ਠਗਾਵੇਂਗਾ।
  • ਕਰੋ ਕਮਾਈ ਮੇਰੇ ਭਾਈ, ਇਹੋ ਵਕਤ ਕਮਾਵਣ ਦਾ।
  • ਪੌਂ ਸਤਾਰਾਂ ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਹੁਣ, ਦਾਅ ਨਾ ਬਾਜ਼ੀ ਹਾਰਣ ਦਾ।
  • ਉੱਜੜੀ ਖੇਡ ਛਪਣਗੀਆਂ ਨਰਦਾਂ, ਝਾੜੂ ਕਾਨ ਉਠਾਵੇਂਗਾ।
  • ਖਾਵੇਂ ਮਾਸ ਚਬਾਵੇਂ ਬੀੜੇ, ਅੰਗ ਪੁਸ਼ਾਕ ਲਗਾਈਆ ਈ।
  • ਟੇਡੀ ਪਗੜੀ ਆਕੜ ਚੱਲੋਂ, ਜੁੱਤੀ ਪੈਰ ਅੜਾਈਆ ਈ।
  • ਪਲਦਾ ਹੈਂ ਤੂੰ ਜਮ ਦਾ ਬੱਕਰਾ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਕੁਹਾਵੇਂਗਾ।
  • ਪਲ ਦਾ ਵਾਸਾ ਵੱਸਣ ਏਥੇ, ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਡੇਰਾ ਏ।
  • ਲੈ ਲੈ ਤੋਹਫ਼ੇ ਘਰ ਨੂੰ ਘੱਲੀਂ, ਇਹੋ ਵੇਲਾ ਤੇਰਾ ਏ।
  • ਓਥੇ ਹੱਥ ਨਾ ਲਗਦਾ ਕੁੱਝ ਵੀ, ਏਥੋਂ ਹੀ ਲੈ ਜਾਵੇਂਗਾ।
  • ਪੜ੍ਹ ਸਬਕ ਮੁਹੱਬਤ ਓਸੇ ਦਾ, ਤੂੰ ਬੇਮੂਜਬ ਕਿਉਂ ਡੁਬਨਾ ਏਂ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਕਿੱਸੇ ਮਗ਼ਜ਼ ਖਪਾਵੇਂ, ਕਿਉਂ ਖੁੱਭਣ ਵਿਚ ਖੁਭਨਾ ਏਂ।
  • ਹਰਫ਼ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਇਕੋ ਨੁੱਕਤਾ, ਕਾਹ ਕੋ ਊਠ ਲਦਾਵੇਂਗਾ।
  • ਭੁੱਖ ਮਰੇਂਦਿਆਂ ਨਾਮ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ, ਇਹੋ ਬਾਤ ਚੰਗੇਰੀ ਏ।
  • ਦੋਵੇਂ ਥੋਕ ਪੱਥਰ ਥੀਂ ਭਾਰੇ, ਔਖੀ ਜਿਹੀ ਇਹ ਫੇਰੀ ਏ।
  • ਜੇ ਸੜਸੇਂ ਤੂੰ ਇਸ ਜੱਗ ਅੰਦਰ ਅੱਗੇ ਸਰਦੀ ਪਾਵੇਂਗਾ।
  • ਅੰਮਾਂ ਬਾਬਾ ਬੇਟੀ ਬੇਟਾ, ਪੁੱਛ ਵੇਖਾਂ ਕਿਉਂ ਰੋਂਦੇ ਨੀ।
  • ਰੰਨਾਂ ਕੰਜਕਾਂ ਭੈਣਾਂ ਭਾਈ, ਵਾਰਸ ਆਣ ਖਲੋਂਦੇ ਨੀ।
  • ਇਹ ਜੋ ਲੁੱਟਦੇ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਲੁੱਟਦਾ, ਕਰ ਕੇ ਆਪ ਲੁਟਾਵੇਂਗਾ।
  • ਇਕ ਇਕੱਲਿਆਂ ਜਾਣਾ ਈ ਤੈਂ, ਨਾਲ ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਵੇਗਾ।
  • ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਬਾਹਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਾਸਾ, ਓਥੇ ਡੇਰਾ ਪਾਵੇਂਗਾ।
  • ਖ਼ਵੇਸ਼ ਕਬੀਲਾ ਰੋਂਦਾ ਪਿੱਟਦਾ, ਰਾਹੋਂ ਹੀ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ।
  • ਕਰਾਂ ਨਸੀਹਤ ਵੱਡੀ ਜੇ ਕੋਈ, ਸੁਣ ਕਰ ਦਿਲ ਤੇ ਲਾਵੇਂਗਾ।
  • ਮੋਏ ਤਾਂ ਰੋਜ਼-ਹਸ਼ਰ ਨੂੰ ਉੱਠਣ, ਆਸ਼ਕ ਨਾ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ।
  • ਜੇ ਤੂੰ ਮਰੇਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮਰਨੇ ਦਾ ਮੁੱਲ ਪਾਵੇਂਗਾ।
  • ਜਾਂ ਰਾਹ ਸ਼ਰਾ ਦਾ ਪਕੜੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਓਟ ਮੁਹੰਮਦੀ ਹੋਵੇਗੀ।
  • ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕਰਦੀ ਨਾਹੀ, ਇਹੋ ਖ਼ਲਕਤ ਰੋਵੇਗੀ।
  • ਹੁਣ ਸੁੱਤਿਆਂ ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਜਗਾਏ, ਜਾਗਦਿਆਂ ਪਛਤਾਵੇਂਗਾ।
  • ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਆਖੇ ਲੱਗੇ, ਤੈਨੂੰ ਤਖ਼ਤ ਬਹਾਵਾਂਗੇ।
  • ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਆਲਮ ਢੂੰਡੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਣ ਮਿਲਾਵਾਂਗੇ ।
  • ਜੁਹਦੀ ਹੋ ਕੇ ਹਦ ਕਮਾਵੇਂ, ਲੈ ਪੀਆ ਗਲ ਲਾਵੇਂਗਾ।
  • ਐਵੈਂ ਉਮਰ ਗਵਾਈਆ ਔਗਤ, ਆਕਬਤ ਚਾ ਰੁੜ੍ਹਾਈਆ ਈ।
  • ਲਾਲਚ ਕਰ ਕਰ ਦੁਨੀਆ ਉੱਤੇ, ਮੁੱਖ ਸਫ਼ੈਦੀ ਆਈਆਂ ਈ।
  • ਅਜੇ ਵੀ ਸੁਣ ਜੇ ਤਾਇਬ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਆਸ਼ਨਾ ਸਦਾਵੇਂਗਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੇ ਚਲਨਾ ਏਂ ਤਾਂ ਚੱਲ, ਕਿਹਾ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਈ।
  • ਜੱਕੋ ਤੱਕੋ ਕੀ ਕਰਨੇ, ਜਾਂ ਵਤਨੋਂ ਦਫ਼ਤਰ ਆਇਆ ਈ।
  • ਵਾਚਦਿਆਂ ਖਤ ਅਕਲ ਗਈਉ ਈ, ਰੋ ਰੋ ਹਾਲ ਵੰਞਾਵੇਂਗਾ।
  • ਹਜਾਬ ਕਰੇਂ ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ, ਕਦ ਤਕ ਹੁਕਮ ਚਲਾਵੇਂਗਾ।

    35

  • ਹਾਜੀ ਲੋਕ ਮੱਕੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ, ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਮਾਹੀ ਮੱਕਾ ।
  • ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਹਾਂ।
  • ਮੈਂ ਤੇ ਮੰਗ ਰਾਂਝੇ ਦੀ ਹੋਈਆਂ, ਮੇਰਾ ਬਾਬਲ ਕਰਦਾ ਧੱਕਾ।
  • ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਹਾਂ।
  • ਹਾਜੀ ਲੋਕ ਮੱਕੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨੌਸ਼ੌਹ ਮੱਕਾ ।
  • ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਹਾਂ।
  • ਵਿੱਚੇ ਹਾਜੀ ਵਿੱਚੇ ਗ਼ਾਜ਼ੀ, ਵਿੱਚੇ ਚੋਰ ਉਚੱਕਾ।
  • ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਹਾਂ।
  • ਹਾਜੀ ਲੋਕ ਮੱਕੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ, ਅਸਾਂ ਜਾਣਾ ਤਖ਼ਤ-ਹਜ਼ਾਰੇ।
  • ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਹਾਂ।
  • ਜਿਤ ਵੱਲ ਯਾਰ ਉਤੇ ਵੱਲ ਕਾਅਬਾ, ਭਾਵੇਂ ਫੋਲ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚਾਰੇ ।
  • ਨੀ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਹਾਂ।

    36

  • ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਨਾ ਮੁਸਲਮਾਨ, ਬਹੀਏ ਤ੍ਰਿੰਜਣ ਤਜ ਅਭਿਮਾਨ । ਟੇਕ।
  • ਸੁੰਨੀ- ਨਾ ਨਹੀਂ ਹਮ ਸ਼ਯੀਆ, ਸੁਲ੍ਹਾ ਕੁਲ ਕਾ ਮਾਰਗ ਲੀਆ।
  • ਭੁੱਖੇ ਨਾ ਨਹੀਂ ਹਮ ਰੱਜੇ, ਨੰਗੇ ਨਾ ਨਹੀਂ ਹਮ ਕੱਜੇ।
  • ਰੋਂਦੇ ਨਾ ਨਹੀਂ ਹਮ ਹੱਸਦੇ, ਉੱਜੜੇ ਨਾ ਨਹੀਂ ਹਮ ਵੱਸਦੇ।
  • ਪਾਪੀ ਨਾ ਸੁਧਰਮੀ ਨਾ, ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਕੀ ਰਾਹ ਨਾ ਜਾਂ ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਹਰਿ ਚਿਤ ਲਾਗੇ, ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੂਜਨ ਤਿਆਗੇ ।

    37

  • ਹੁਣ ਕਿਸ ਥੀਂ ਆਪ ਛੁਪਾਈਦਾ। ਟੇਕ।
  • ਕਿਤੇ ਮੁੱਲਾਂ ਹੋ ਬੁਲੇਂਦੇ ਹੋ, ਕਿਤੇ ਸੁੰਨਤ ਫ਼ਰਜ਼ ਦੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਕਿਤੇ ਰਾਮ ਦੁਹਾਈ ਦੇਂਦੇ ਹੋ, ਕਿਤੇ ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾਈਦਾ।
  • ਮੈਂ ਮੇਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਇਹ ਅੰਤ ਭਸਮ ਦੀ ਢੇਰੀ ਹੈ।
  • ਇਹ ਢੇਰੀ ਪੀਆ ਨੇ ਘੇਰੀ ਹੈ, ਢੇਰੀ ਨੂੰ ਨਾਚ ਨਚਾਈਦਾ ।
  • ਕਿਤੇ ਬੇਸਿਰ ਚੂੜਾ ਪਾਓਗੇ, ਕਿਤੇ ਜੋੜਾ ਸ਼ਾਨ ਹੰਢਾਓਗੇ।
  • ਕਿਤੇ ਆਦਮ ਹੱਵਾ ਬਣ ਆਓਗੇ, ਕਦੀ ਮੈਥੋਂ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਈਦਾ।
  • ਬਾਹਰ ਜ਼ਾਹਰ ਡੇਰਾ ਪਾਇਉ, ਆਪੇ ਡੌ ਡੌ ਢੋਲ ਬਜਾਇਉ।
  • ਜਗ ਤੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਜਤਾਯੋ, ਫਿਰ ਅਬਦੁੱਲਾ ਦੇ ਘਰ ਧਾਈਦਾ।
  • ਜੋ ਭਾਲ ਤੁਸਾਡੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੋਇਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਰਦਾ ਹੈ।
  • ਉਹ ਮੋਇਆਂ ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਮਤ ਮੋਇਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੁਹਾਈਦਾ।
  • ਬਿੰਦਰਾਬਨ ਮੇਂ ਗਊਆਂ ਚਰਾਵੇਂ, ਲੰਕਾ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਾਦ ਵਜਾਵੇਂ।
  • ਮੌਕੇ ਦਾ ਬਣ ਹਾਜੀ ਆਵੇਂ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਰੰਗ ਵਟਾਈਦਾ।
  • ਮਨਸੂਰ ਤੁਸਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਏ, ਤੁਸਾਂ ਸੂਲੀ ਪਕੜ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਏ।
  • ਮੇਰਾ ਭਾਈ ਬਾਬਲ ਜਾਇਆ ਏ, ਦਿਓ ਖੂਨ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਦਾ।
  • ਤੁਸੀਂ ਸਭਨੀ ਭੇਸੀਂ ਥੀਂਦੇ ਹੋ, ਆਪੇ ਮਧ ਹੋ ਆਪੇ ਪੀਂਦੇ ਹੋ।
  • ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਜਾ ਤੁਸੀਂ ਦਸੀਂਦੇ ਹੋ, ਆਪੇ ਆਪ ਕੋ ਆਪ ਚੁਕਾਈਦਾ।
  • ਹੁਣ ਪਾਸ ਤੁਸਾਡੇ ਵੱਸਾਂਗੀ, ਨਾ ਬੇਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਨੱਸਾਂਗੀ।
  • ਸਭ ਭੇਤ ਤੁਸਾਡੇ ਦੱਸਾਂਗੀ, ਕਿਉਂ ਮੈਨੂੰ ਅੰਗ ਨਾ ਲਾਈਦਾ ।
  • ਵਾਹ ਜਿਸ ਪਰ ਕਰਮ ਅਵੇਹਾ ਹੈ, ਤਸਦੀਕ ਉਹ ਵੀ ਤੈਂ ਜੇਹਾ ਹੈ।
  • ਸੱਚ ਸਹੀ ਰਵਾਇਤ ਏਹਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮਿਹਰ ਤਰ ਜਾਈਦਾ।
  • ਵਿੱਚ ਭਾਂਬੜ ਬਾਗ਼ ਲਵਾਈਦਾ, ਜਿਹੜਾ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪ ਖਵਾਈਦਾ।
  • ਜਾਂ ਅਲਫੋਂ ਅਹਦ ਬਣਾਈਦਾ, ਤਾਂ ਬਾਤਨ ਕਿਆ ਬਤਲਾਈਦਾ।
  • ਬੇਲੀ ਅੱਲਾ ਵਾਲੀ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਾਲਕ ਹੋ।
  • ਆਪੇ ਖ਼ਲਕਤ ਆਪੇ ਖ਼ਾਲਿਕ ਹੋ, ਆਪੇ ਅਮਰ ਮਅਰੂਫ਼ ਕਰਾਈਦਾ।
  • ਕਿਧਰੇ ਚੋਰ ਤੇ ਕਿਧਰੇ ਕਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਕਿਤੇ ਮੰਬਰ ਤੇ ਬਹਿ ਵਾਅਜ਼ੀ ਹੋ।
  • ਕਿਤੇ ਤੇਗ਼ ਬਹਾਦਰ ਗਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਆਪੇ ਆਪਣਾ ਕਟਕ ਚੜ੍ਹਾਈਦਾ।
  • ਆਪੇ ਯੂਸਫ਼ ਕੈਦ ਕਰਾਇਓ, ਯੂਨਸ ਮਛਲੀ ਤੋਂ ਨਿਗਲਾਇਓ।
  • ਸਾਬਰ ਕੀੜੇ ਘਟ ਬਹਾਇਓ, ਫੇਰ ਓਹਨਾਂ ਤਖ਼ਤ ਚੜ੍ਹਾਈਦਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਹੁਣ ਸਹੀ ਸੰਞਾਤੇ ਹੋ, ਹਰ ਸੂਰਤ ਨਾਲ ਪਛਾਤੇ ਹੋ।
  • ਕਿਤੇ ਆਤੇ ਹੋ ਕਿਤੇ ਜਾਤੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਭੁੱਲ ਨਾ ਜਾਈਦਾ।

    38

  • ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋ ਗਈ ਨੀ ਕੁਝ ਹੋਰ। ਟੇਕ।
  • ਹਾਦੀ ਮੈਨੂੰ ਸਬਕ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਓਥੇ ਗ਼ੈਰ ਨਾ ਆਇਆ ਜਾਇਆ।
  • ਮੁਤਲਕ ਜ਼ਾਤ ਜਮਾਲ ਵਿਖਾਇਆ, ਵਹਦਤ ਪਾਇਆ ਨੀ ਸ਼ੋਰ।
  • ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋ ਗਈ ਨੀ ਕੁਝ ਹੋਰ।
  • ਅੱਵਲ ਹੋ ਕੇ ਲਾਮਕਾਨੀ, ਜ਼ਾਹਰ ਬਾਤਨ ਦਿਸਦਾ ਜਾਨੀ ।
  • ਰਿਹਾ ਨਾ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਮਿਟ ਗਿਆ ਝਗੜਾ ਸ਼ੋਰ ।
  • ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋ ਗਈ ਨੀ ਕੁਝ ਹੋਰ।
  • ਪਿਆਰਾ ਆਪ ਜਮਾਲ ਵਿਖਾਲੇ, ਮਸਤ ਕਲੰਦਰ ਹੋਣ ਮਤਵਾਲੇ।
  • ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਹੁਣ ਵੇਖ ਲੈ ਚਾਲੇ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਕਾਗਾਂ ਦੀ ਭੁੱਲ ਗਈ ਟੋਰ।
  • ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪਛਾਣੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋ ਗਈ ਨੀ ਕੁਝ ਹੋਰ।

    39

  • ਹੁਣ ਮੈਂ ਲੱਖਿਆ ਸੋਹਣਾ ਯਾਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੁਸਨ ਦਾ ਗਰਮ ਬਜ਼ਾਰ। ਟੇਕ।
  • ਜਦ, ਅਹਿਦ ਇਕ ਇਕੱਲਾ ਸੀ, ਨਾ ਜ਼ਾਹਰ ਕੋਈ ਤਜੱਲਾ ਸੀ।
  • ਨਾ ਰੱਬ ਰਸੂਲ ਨਾ ਅੱਲਾ ਸੀ, ਨਾ ਜੱਬਾਰ ਤੇ ਨਾ ਕਹਾਰ।
  • ਬੇਚੂਨ ਵ ਬੇਚੂਗੁਨਾ ਸੀ, ਬੇਸ਼ਬੀਯਾ ਬੇਨਮੂਨਾ ਸੀ।
  • ਨਾ ਕੋਈ ਰੰਗ ਨਮੂਨਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਗੁਨਾਂ-ਗੂੰ ਹਜ਼ਾਰ।
  • ਪਿਆਰਾ ਪਹਿਨ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਆਇਆ, ਆਦਮ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਧਰਾਇਆ।
  • ਅਹਿਦ ਤੇ ਬਣ ਅਹਿਮਦ ਆਇਆ, ਨਬੀਆਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ।
  • ਕੁਨ ਕਿਹਾ ਫਯੀਕੁਨ ਕਹਾਇਆ, ਬੇਚੂਨੀ ਸੇ ਚੂਨ ਬਣਾਇਆ।
  • ਅਹਿਦ ਦੇ ਵਿਚ ਮੀਮ ਰਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਕੀਤਾ ਐਡ ਪਸਾਰ।
  • ਤਜੂੰ ਮਸੀਤ, ਤਜੂੰ ਬੁਤਖ਼ਾਨਾ, ਬਰਤੀ ਰਹਾਂ ਨਾ ਰੋਜ਼ਾ ਜਾਨਾ।
  • ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਵੁਜ਼ੂ ਨਮਾਜ਼ ਦੁਗਾਨਾ, ਤੈਂ ਪਰ ਜਾਨ ਕਰਾਂ ਬਲਿਹਾਰ।
  • ਪੀਰ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਇਸ ਦੇ ਬਰਦੇ, ਇਨਸ ਮਲਾਇਕ ਸਜਦੇ ਕਰਦੇ।
  • ਸਰ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਉਤੇ ਧਰਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਹ ਸਰਕਾਰ।
  • ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਲਖਿਆ ਚਾਹੇ, ਬਾਝ ਵਸੀਲੇ ਲਖਿਆ ਨ ਜਾਏ।
  • ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਭੇਤ ਬਤਾਏ, ਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਭ ਅਸਰਾਰ।

    40

  • ਕੱਤ ਕੁੜੇ ਨਾ ਵੱਤ ਕੁੜੇ, ਛੱਲੀ ਲਾਹ ਭੜੋਲੇ ਘੱਤ ਕੁੜੇ। ਟੇਕ।
  • ਜੇ ਪੂਣੀ ਪੂਣੀ ਕੱਤੇਂਗੀ, ਤਾਂ ਨੰਗੀ ਮੂਲ ਨਾ ਵੱਤੇਂਗੀ ।
  • ਸੋਹਰਿਆਂ ਦੇ ਜੇ ਕੱਤੇਂਗੀ, ਤਾਂ ਕਾਗ ਮਾਰੇਗਾ ਝੁੱਟ ਕੁੜੇ।
  • ਵਿਚ ਗ਼ਫਲਤ ਜੇ ਤੈਂ ਦਿਨ ਜਾਲੇ, ਕੱਤ ਕੇ ਕੁਝ ਨਾ ਲਿਉ ਸੰਭਾਲੇ।
  • ਬਾਝੋਂ ਗੁਣ ਸ਼ਹੁ ਆਪਣੇ ਨਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਉਂਕਰ ਹੋਸੀ ਗੱਤ ਕੁੜੇ।
  • ਮਾਂ ਪਿਓ ਤੇਰੇ ਗੰਢੀਂ ਪਾਈਆਂ, ਅਜੇ ਨਾ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰਤਾਂ ਆਈਆਂ।
  • ਦਿਨ ਥੋੜੇ ਤੇ ਚਾਅ ਮੁਕਾਈਆਂ, ਨਾ ਆਸੇਂ ਪੇਕੇ ਵੱਤ ਕੁੜੇ।
  • ਜੇ ਦਾਜ ਵਿਹੂਣੀ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਭਲੀ ਨਾ ਭਾਵੇਂਗੀ।
  • ਓਥੇ ਸ਼ਹੁ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੀਝਾਵੇਂਗੀ, ਕੁਝ ਲੈ ਫ਼ਕਰਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਕੁੜੇ।
  • ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੀਆਂ ਦਾਜ ਰੰਗਾਏ ਨੀ, ਓਹਨਾਂ ਸੂਹੇ ਸਾਲੂ ਪਾਏ ਨੀ ।
  • ਤੂੰ ਪੈਰ ਉਲਟੇ ਕਿਉਂ ਚਾਏ ਨੀ, ਜਾ ਓਥੇ ਲੱਗੀ ਤੱਤ ਕੁੜੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਘਰ ਆਪਣੇ ਆਵੇ, ਚੂੜਾ ਬੀੜਾ ਸਭ ਸੁਹਾਵੇ।
  • ਗੁਣ ਹੋਸੀ ਤਾਂ ਗਲੇ ਲਗਾਵੇ, ਨਹੀਂ ਰੋਸੇ ਨੈਣੀਂ ਰੱਤ ਕੁੜੇ।

    41

  • ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ, ਤੇਰੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਵਾਰਿਆ। ਟੇਕ।
  • ਚੜ੍ਹ ਬਾਗ਼ੀ ਕੋਇਲ ਕੂਕਦੀ, ਨਿਤ ਸੋਜ਼-ਅਲਮ ਦੇ ਫੂਕਦੀ,
  • ਮੈਨੂੰ ਤੱਤੜੀ ਕੋ ਸ਼ਾਮ ਵਿਸਾਰਿਆ, ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਕਦੀ ਘਰ ਆਵਸੀ, ਮੇਰੀ ਬਲਦੀ ਭਾ ਬੁਝਾਵਸੀ ।
  • ਉਹਦੀ ਵਾਟਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਵਾਰਿਆ, ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ।
  • ਤੇਰੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਵਾਰਿਆ, ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਯਾਰ ਪਿਆਰਿਆ।

    42

  • ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ । ਟੇਕ।
  • ਇਸ਼ਕ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਹੈ ਹੈ ਕੂਕੇਂ, ਤੂੰ ਕੀ ਜਾਣੇ ਪੀੜ ਪਰਾਈ ਨੂੰ ।
  • ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ।
  • ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ਼ਕ ਵਿਹਾਝਿਆ ਲੋੜੇ, ਸਿਰ ਦੇਵੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਈਂ ਨੂੰ ।
  • ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ ।
  • ਅਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੰਘ ਲੰਘ ਗਈਆਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਲੱਜਾਂ ਮਾਹੀ ਨੂੰ ।
  • ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ।
  • ਗ਼ਮ ਦੇ ਵਹਿਣ ਸਿਤ ਦੀਆਂ ਕਾਂਗਾਂ, ਕਿਸੇ ਕਹਿਰ ਕੱਪਰ ਵਿਚ ਪਾਈ ਨੂੰ।
  • ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ ।
  • ਮਾਂ ਪਿਓ ਛੱਡ ਸਈਆਂ ਮੈਂ ਭੁੱਲੀ ਆਂ, ਬਲਿਹਾਰੀ ਰਾਮ ਦੁਹਾਈ ਨੂੰ ।
  • ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਨੂੰ ।

    43

  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।
  • ਬੇਗੁਣ ਕਿਆ ਗੁਣ ਕੀਆ ਹੈ, ਤਨ ਪੀਆ ਹੈ ਮਨ ਪੀਆ ਹੈ।
  • ਉਹ ਪੀਆ ਸੁ ਮੋਰਾ ਜੀਆ ਹੈ, ਪੀਆ ਪੀਆ ਸੇ ਰਲ ਮਿਲ ਜਾਉਗੇ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।
  • ਮੈਂ ਫ਼ਾਨੀ ਆਪ ਕੋ ਦੂਰ ਕਰਾਂ, ਤੈਂ ਬਾਕੀ ਆਪ ਹਜ਼ੂਰ ਕਰਾਂ।
  • ਜੇ ਅਜ਼ਹਰ ਵਾਂਙ ਮਨਸੂਰ ਕਰਾਂ, ਖੜ ਸੂਲੀ ਪਕੜ ਚੜ੍ਹਾਉਗੇ ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ ।
  • ਮੈਂ ਜਾਗੀ ਸਭ ਜਗ ਸੋਇਆ ਹੈ, ਖੁਲ੍ਹੀ ਪਲਕ ਤੇ ਉਠ ਕੇ ਰੋਇਆ ਹੈ।
  • ਜੁਜ਼ ਮਸਤੀ ਕਾਮ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਦੀ ਮਸਤ ਅਲੱਸਤ ਬਣਾਉਗੇ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ ।
  • ਜਦੋਂ ਅਨਹਦ ਬਣ ਦੋ ਨੈਣ ਧਰੇ, ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਬਣ ਧੜ ਕੇ ਲਾਖ ਪੜੇ।
  • ਉੱਛਲ ਰੰਗਣ ਦੇ ਦਰਿਆ ਚੜ੍ਹੇ, ਮੇਰੇ ਲਹੂ ਦੀ ਨਦੀ ਵਗਾਉਗੇ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ। ਕਿਸੇ ਆਸ਼ਕ ਨਾ ਸੁੱਖ ਸੋਣਾ ਏ,
  • ਅਸਾਂ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਮੁੱਖ ਧੋਣਾ ਏ। ਇਹ ਜਾਦੂ ਹੈ ਕਿ ਟੂਣਾ ਏ,
  • ਇਸ ਰੋਗ ਦਾ ਭੋਗ ਬਣਾਉਗੇ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।
  • ਕਹੋ ਕਿਆ ਸਿਰ ਇਸ਼ਕ ਬਿਚਾਰੇਗਾ, ਫਿਰ ਕਿਆ ਥੀਸੀ ਨਿਰਵਾਰੇਗਾ।
  • ਜਬ ਦਾਰ ਉੱਪਰ ਸਿਰ ਵਾਰੇਗਾ, ਤਬ ਪਿੱਛੇ ਢੋਲ ਵਜਾਉਗੇ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।
  • ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਕਬਾਬ ਕੀਆ, ਆਂਖੋਂ ਕਾ ਅਰਕ ਸ਼ਰਾਬ ਕੀਆ।
  • ਰੰਗ ਤਾਰਾਂ ਹੱਡ ਰੁਬਾਬ ਕੀਆ, ਕਿਆ ਮਤਿ ਕਾ ਨਾਮ ਬੁਲਾਉਗੇ ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।
  • ਸ਼ਕਰੰਜੀ ਕੋ ਕਿਆ ਕੀਜੀਏਗਾ, ਮਨ ਭਾਣਾ ਸੌਦਾ ਲੀਜੀਏਗਾ।
  • ਇਹ ਦੀਨ ਦੁਨੀ ਕਿਸ ਦੀਜੀਏਗਾ, ਮੁਝੇ ਅਪਨਾ ਦਰਸ ਬਤਾਉਗੇ ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।
  • ਮੈਨੂੰ ਆਣ ਨਜ਼ਾਰੇ ਤਾਇਆ ਹੈ, ਦੋ ਨੈਣਾਂ ਬਰਖਾ ਲਾਇਆ ਹੈ।
  • ਬਣ ਰੋਜ਼ ਅਨਾਇਤ ਆਇਆ ਹੈ, ਐਵੇਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਜਿਤਾਉਗੇ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾਉਗੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾਝਉਗੇ।
  • ਦੀਦਾਰ ਤਦਾਂਹੀ ਪਾਉਗੇ, ਬਣ ਸ਼ਾਹ ਅਨਾਇਤ ਘਰ ਆਉਗੇ।
  • ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।

    44

  • ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ ਤੇਰੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਘੋਲਿਆ
  • ਮੈਂ ਨ੍ਹਾਤੀ ਧੋਤੀ ਰਹਿ ਗਈ, ਕੋਈ ਗੰਢ ਸੱਜਨ ਦਿਲ ਬਹਿ ਗਈ
  • ਕੋਈ ਸੁਖ਼ਨ ਅਵੱਲਾ ਬੋਲਿਆ, ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਕਦੀ ਘਰ ਆਵਸੀ, ਮੇਰੀ ਬਲਦੀ ਭਾ ਬੁਝਾਵਸੀ
  • ਜੀਹਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ

    45

  • ਕਰ ਕੱਤਣ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕੁੜੇ। ਟੇਕ।
  • ਨਿਤ ਮੱਤੀਂ ਦੇਂਦੀ ਮਾਂ ਧੀਆ, ਕਿਉਂ ਫਿਰਨੀ ਏਂ ਐਵੇਂ ਆ ਧੀਆ।
  • ਨੀ ਸ਼ਰਮ ਹਯਾ ਨਾ ਗਵਾ ਧੀਆ, ਤੂੰ ਕਦੀ ਤਾਂ ਸਮਝ ਨਦਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਨਹੀਉਂ ਕਦਰ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਪਾਇਆ, ਜਦ ਹੋਇਆ ਕੰਮ ਅਸਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਚਰਖ਼ਾ ਮੁਫ਼ਤ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਆਇਆ, ਪੱਲਿਉਂ ਨਹੀਉਂ ਕੁਝ ਗਵਾਇਆ।
  • ਚਰਖ਼ਾ ਬਣਿਆ ਖ਼ਾਤਰ ਤੇਰੀ, ਖੇਡਣ ਦੀ ਕਰ ਹਿਰਸ ਥੁਰੇੜੀ।
  • ਹੋਣਾ ਨਹੀਉਂ ਹੋਰ ਵਡੇਰੀ, ਮਤ ਕਰ ਕੋਈ ਅਗਿਆਨ ਕੁੜੇ।
  • ਚਰਖ਼ਾ ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਰੰਗੀਲਾ, ਰੀਸ ਕਰੇਂਦਾ ਸਭ ਕਬੀਲਾ।
  • ਚਲਦੇ ਚਾਰੇ ਕਰ ਲੈ ਹੀਲਾ, ਹੋ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚ ਅਵਾਦਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਇਸ ਚਰਖ਼ੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਭਾਰੀ, ਤੂੰ ਕੀ ਜਾਣੇਂ ਕਦਰ ਗਵਾਰੀ।
  • ਉੱਚੀ ਨਜ਼ਰ ਫਿਰੇਂ ਹੰਕਾਰੀ, ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਗੁਮਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਮੈਂ ਕੂਕਾਂ ਕਰ ਖਲੀਆਂ ਬਾਹੀਂ, ਨਾ ਹੋ ਗ਼ਾਫ਼ਲ ਸਮਝ ਕਦਾਈਂ।
  • ਐਸਾ ਚਰਖ਼ਾ ਘੜਨਾ ਨਾਹੀਂ, ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਤਰਖਾਣ ਕੁੜੇ।
  • ਇਹ ਚਰਖ਼ਾ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਗਵਾਇਆ, ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਖੇਹ ਦੇ ਵਿਚ ਰੁਲਾਇਆ।
  • ਜਦ ਦਾ ਹੱਥ ਤੇਰੇ ਇਹ ਆਇਆ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਡਾਹਿਆ ਆਣ ਕੁੜੇ।
  • ਨਿੱਤ ਮੱਤੀਂ ਦਿਆਂ ਵਲੱਲੀ ਨੂੰ, ਇਸ ਭੋਲੀ ਕਮਲੀ ਝੱਲੀ ਨੂੰ ।
  • ਜਦ ਪਵੇਗਾ ਵਖ਼ਤ ਇਕੱਲੀ ਨੂੰ, ਤਦ ਹਾਏ ਹਾਏ ਕਰਸੀ ਜਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਮੁਢੋਂ ਦੀ ਤੂੰ ਰਿਜ਼ਕ ਵਿਹੂਣੀ, ਗੋਹੜਿਓਂ ਨਾ ਤੂੰ ਕੱਤੀ ਪੂਣੀ।
  • ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਫਿਰਨੀ ਏਂ ਨਿੰਮੋਝੂਣੀ, ਕਿਸ ਦਾ ਕਰੇਂ ਗੁਮਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਘੜੀ ਮੁੜੀ ਕਿਉਂ ਚਰਖ਼ਾ ਚਾਵੇਂ ਤੂੰ, ਕਰਨੀ ਏਂ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਆਨ ਕੁੜੇ।
  • ਨਾ ਤੱਕਲਾ ਰਾਸ ਕਰਾਵੇਂ ਤੂੰ, ਨਾ ਬਾਇੜ ਮਾਲ੍ਹ ਪਵਾਵੇਂ ਤੂੰ ।
  • ਡਿੰਗਾ ਤੱਕਲਾ ਰਾਸ ਕਰਾ ਲੈ, ਨਾਲ ਸ਼ਤਾਬੀ ਬਾਇੜ ਪਵਾ ਲੈ।
  • ਜਿਉਂ ਕਰ ਵਗੇ ਤਿਵੇਂ ਵਗਾ ਲੈ, ਮਤ ਕਰ ਕੋਈ ਅਗਿਆਨ ਕੁੜੇ।
  • ਅੱਜ ਘਰ ਵਿਚ ਨਵੀਂ ਕਪਾਹ ਕੁੜੇ, ਤੂੰ ਝੰਬ ਝੰਬ ਵੇਲਣਾ ਡਾਹ ਕੁੜੇ।
  • ਰੂੰ ਵੇਲ ਪੰਜਾਵਣ ਜਾਹ ਕੁੜੇ, ਮੁੜ ਕਲ੍ਹ ਨਾ ਤੇਰਾ ਜਾਣ ਕੁੜੇ।
  • ਜਦ ਰੂੰ ਪੰਜਾ ਲਿਆਵੇਂਗੀ, ਸਈਆਂ ਵਿਚ ਪੂਣੀਆਂ ਪਾਵੇਂਗੀ।
  • ਮੁੜ ਆਪੇ ਹੀ ਪਈ ਭਾਵੇਂਗੀ, ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਜਹਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਸਈਆਂ ਨੀ, ਕੱਤ ਪੂਣੀਆਂ ਸਭਨਾਂ ਲਈਆਂ ਨੀ।
  • ਤੈਨੂੰ ਬੈਠੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਪਈਆਂ ਨੀ, ਕਿਉਂ ਬੈਠੀ ਹੁਣ ਹੈਰਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਦੀਵਾ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਜਗਾਵੀਂ, ਕੱਤ ਕੱਤ ਸੂਤ ਭੜੋਲੀ ਪਾਵੀਂ।
  • ਅੱਖੀਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਤ ਲੰਘਾਵੀਂ, ਔਖੀ ਕਰਕੇ ਜਾਨ ਕੁੜੇ ।
  • ਰਾਜ ਪੇਕਾ ਦਿਨ ਚਾਰ ਕੁੜੇ, ਨਾ ਖੇਡੋ ਖੇਡ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੁੜੇ।
  • ਨਾ ਹੋ ਵਿਹਲੀ ਕਰ ਕਾਰ ਕੁੜੇ, ਘਰ ਬਾਰ ਨਾ ਕਰ ਵੀਰਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਤੂੰ ਸੁੱਤਿਆਂ ਰੈਣ ਗੁਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ, ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਨਹੀਂ।
  • ਕਾ ਫਿਰ ਬਹਿਣਾ ਏਸ ਭੰਡਾਰ ਨਹੀਂ, ਵਿਚ ਇੱਕੋ ਜੇਡੇ ਹਾਣ ਕੁੜੇ ।
  • ਤੂੰ ਸਦਾ ਨਾ ਪੇਕੇ ਰਹਿਣਾ ਏਂ, ਨਾ ਪਾਸ ਅੰਬੜੀ ਦੇ ਬਹਿਣਾ ਏ।ਬਹੁ
  • ਕੱਤ ਲੈ ਨੀ ਕੁਝ ਕਤਾ ਲੈ ਨੀ, ਹੁਣ ਤਾਣੀ ਤੰਦ ਉਣਾ ਲੈ ਨੀ ।
  • ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਦਾਜ ਰੰਗਾ ਲੈ ਨੀ, ਤੂੰ ਤਦ ਹੋਵੇਂ ਪਰਧਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਜਦ ਘਰ ਬੇਗਾਨੇ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਮੁੜ ਵੱਤ ਨਾ ਓਥੋਂ ਆਵੇਂਗੀ।
  • ਓਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪਛੋਤਾਵੇਂਗੀ, ਕੁਝ ਅਗਦੋਂ ਕਰ ਸਮਿਆਨ ਕੁੜੇ।
  • ਭਾ ਅੰਤ ਵਿਛੋੜਾ ਸਹਿਣਾ ਏ, ਵੱਸ ਪਏਂਗੀ ਸੱਸ ਨਨਾਣ ਕੁੜੇ।
  • ਅਜੇ ਐਡਾ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਕੁੜੇ, ਕਿਉਂ ਹੋਈ ਏਂ ਬੇ-ਗ਼ਮ ਕੁੜੇ।
  • ਕੀ ਕਰ ਲੈਣਾ ਉਸ ਦਮ ਕੁੜੇ, ਜਦ ਘਰ ਆਏ ਮਹਿਮਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਜਦ ਸਭ ਸਈਆਂ ਟੁਰ ਜਾਉਣਗੀਆਂ, ਫਿਰ ਓਥੋਂ ਮੂਲ ਨਾ ਆਉਣਗੀਆਂ।
  • ਆ ਚਰਖ਼ੇ ਮੂਲ ਨਾ ਡਾਹੁਣਗੀਆਂ, ਤੇਰਾ ਤ੍ਰਿੰਵਣ ਪਿਆ ਵੀਰਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਕਰ ਮਾਣ ਨਾ ਹੁਸਨ ਜਵਾਨੀ ਦਾ, ਪਰਦੇਸ ਨਾ ਰਹਿਣ ਸੀਲਾਨੀ ਦਾ।
  • ਕੋਈ ਦੁਨੀਆ ਝੂਠੀ ਫ਼ਾਨੀ ਦਾ, ਨਾ ਰਹਿਸੀ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕੁੜੇ।
  • ਇਕ ਔਖਾ ਵੇਲਾ ਆਵੇਗਾ, ਸਭ ਸਾਕ ਸੈਣ ਭੱਜ ਜਾਵੇਗਾ।
  • ਕਰ ਮੱਦਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਦਾ ਸੁਲਤਾਨ ਕੁੜੇ।

    46

  • ਕਿਉਂ ਓਹਲੇ ਬਹਿ ਬਹਿ ਝਾਕੀਦਾ, ਇਹ ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀਦਾ।
  • ਕਾਰਨ ਪ੍ਰੀਤ ਮੀਤ ਬਣ ਆਇਆ, ਮੀਮ ਦਾ ਘੁੰਘਟ ਮੁੱਖ ਪਰ ਪਾਇਆ।
  • ਅਹਿਦ ਤੇ ਅਹਿਮਦ ਨਾਮ ਧਰਾਇਆ, ਸਿਰ ਛਤਰ ਝੁੱਲੇ ਲੌਲਾਕੀ ਦਾ।
  • ਤੁਸੀਂ ਆਪੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਹੋ, ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਆਰੇ ਹੋ।
  • ਆਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਜ਼ਾਰੇ ਹੋ, ਵਿਚ ਬਰਜ਼ਖ਼ ਰੱਖਿਆ ਖ਼ਾਕੀ ਦਾ।
  • ਤੁੱਧ ਬਾਝੋਂ ਦੂਸਰਾ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਪਾਇਆ ਉਲਟਾ ਝੇੜਾ ਹੈ।
  • ਇਹ ਡਿਠਾ ਬੜਾ ਅੰਧੇਰਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪੇ ਆਖੀ ਦਾ।
  • ਕਿਤੇ ਰੂਮੀ ਹੋ ਕਿਤੇ ਸ਼ਾਮੀ ਹੋ, ਕਿਤੇ ਸਾਹਿਬ ਕਿਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਹੋ।
  • ਤੁਸੀਂ ਆਪੇ ਆਪ ਸਮਾਮੀ ਹੋ, ਕਹੂੰ ਖੋਟਾ ਖਰਾ ਸ ਲਾਖੀ ਦਾ।
  • ਜਿਸ ਤਨ ਵਿਚ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਸੋਜ਼ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੇਖ਼ੁਦ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ।
  • ਉਹ ਕਿਉਂਕਰ ਰਹੇਂ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਪਿਆਲਾ ਪੀਤਾ ਸਾਕੀ ਦਾ।
  • ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਧਾਏ ਜੀ, ਕਦ ਰਹਿੰਦੇ ਛਪੇ ਛਪਾਏ ਜੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਬਣ ਆਏ ਜੀ, ਹੁਣ ਲਾ ਲਾ ਨੈਣ ਝਮਾਕੀ ਦਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਤਨ ਭਾ ਦੀ ਭੱਠੀ ਕਰ, ਅੱਗ ਬਾਲ ਹੱਡਾਂ ਤਨ ਮਾਟੀ ਕਰ।
  • ਇਹ ਸ਼ੌਕ ਮੁਹੱਬਤ ਬਾਕੀ ਕਰ, ਇਹ ਮਧੂਵਾ ਇਸ ਬਿਧ ਚਾਖੀਦਾ।

    47

  • ਕਿਉਂ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਏ।
  • ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈ ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਏ।
  • ਇਬਰਾਹੀਮ ਚਾ ਚਿਖਾ ਸੁਟਾਇਉ, ਜ਼ਿਕਰੀਏ ਸਿਰ ਕਲਵੱਤਰ ਧਰਾਇਉ।
  • ਯੂਸਫ਼ ਹੱਟੋ ਹੱਟ ਵਿਕਾਇਓ, ਕਹੁ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਲਿਆਇਆ ਏ।
  • ਕਿਉਂ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਏ।
  • ਸ਼ੈਖ ਸੁਨਆਨੋਂ ਖ਼ੂਕ ਚਰਾਇਉ, ਸ਼ਮਸ ਦੀ ਖੱਲ ਉਲਟ ਲੁਹਾਇਉ।
  • ਕਿਉਂ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਏ।
  • ਸੂਲੀ ਤੇ ਮਨਸੂਰ ਚੜ੍ਹਾਇਉ, ਕਰ ਹੱਥ ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੱਲ ਧਾਇਆ ਏ।
  • ਜਿਸ ਘਰ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਫੇਰ ਹੋਇਆ, ਸੋ ਜਲ ਬਲ ਕੋਇਲਾ ਢੇਰ ਹੋਇਆ।
  • ਜਦ ਰਾਖ ਉੱਡੀ ਤਦ ਸੇਰ ਹੋਇਆ,
  • ਕਹੁ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਧਰਾਇਆ ਏ।
  • ਕਿਉਂ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰੀਏ, ਤਨ ਭੱਠੀ ਮਨ ਅਹਿਰਣ ਕਰੀਏ।
  • ਪਰੇਮ ਹਥੋੜਾ ਮਾਰਨ ਕਰੀਏ, ਦਿਲ ਲੋਹਾ ਅੱਗ ਪੰਘਾਇਆ ਏ।
  • ਕਿਉਂ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਏ।
  • ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈ ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਏ…..

    48

  • ਕੀਹਨੂੰ ਲਾ-ਮਕਾਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੰਗ ਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਕੁਨਫ਼ਯੀਕੁਨ ਤੈਂ ਆਪ ਕਹਾਇਆ, ਤੈਂ ਬਾਝੋਂ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਆਇਆ।
  • ਇਸ਼ਕੋਂ ਸਭ ਜ਼ਹੂਰ ਬਣਾਇਆ, ਆਸ਼ਕ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਪੁੱਛੋ ਆਦਮ ਕਿਸ ਨੇ ਲਾਹਜਾ ਏ, ਓਥੇ ਖਾ ਦਾਣਾ ਉੱਠ ਨੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਓਥੇ ਕਿਸ ਦਾ ਤੈਨੂੰ ਆਂਦਾ ਏ, ਕਿਥੋਂ ਆਇਆ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਏਂ।
  • ਆਪੇ ਸੁਣੇ ਤੇ ਆਪ ਸੁਣਾਵੇਂ, ਆਪੇ ਗਾਵੇਂ ਆਪ ਬਜਾਵੇਂ।
  • ਹਥੋਂ ਕੋਲ ਸਰੋਦ ਸੁਣਾਵੇਂ, ਕਿਤੇ ਜਾਹਲ ਹੋ ਕੇ ਨੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਜੋ ਤੇਰੀ ਵਹਦਤ ਤੁਏਂ ਪੁਚਾਵੇਂ, ਅਨਲਹੱਕ ਦੀ ਤਾਰ ਹਿਲਾਵੇਂ।
  • ਸੂਲੀ ਤੇ ਮਨਸੂਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇਂ, ਓਥੇ ਕੋਲ ਖਲੋ ਕੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਜਿਵੇਂ ਸਿਕੰਦਰ ਤਰਫ਼ ਨੌਸ਼ਾਬਾਂ, ਹੋ ਰਸੂਲ ਲੈ ਆਇਆ ਕਿਤਾਬਾਂ।
  • ਯੂਸਫ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਖੁਆਬਾਂ, ਜ਼ੁਲੈਖਾ, ਦਾ ਦਿਲ ਖੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਕਿਤੇ ਰੂਮੀ ਹੋ ਕਿਤੇ ਜੰਗੀ ਹੋ, ਕਿਤੇ ਟੋਪੀ-ਪੋਸ਼ ਫਰੰਗੀ ਹੋ।
  • ਕਿਤੇ ਮੈ-ਖ਼ਾਨੇ ਵਿਚ ਭੰਗੀ ਹੋ, ਕਿਤੇ ਮਿਹਰ ਮਹਿਰੀ ਬਣ ਵੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਇਨਾਇਤ ਆਰਫ਼ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੈ।
  • ਮੈਂ ਲੋਹਾ ਤੇ ਉਹ ਪਾਰਸ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਓਸੇ ਦੇ ਸੰਗ ਘੱਸਦੇ ਹੋ।

    49

  • ਕੀ ਕਰਦਾ ਨੀ ਕੀ ਕਰਦਾ ਨੀ, ਕੋਈ ਪੁੱਛੋ ਖਾਂ ਦਿਲਬਰ ਕੀ ਕਰਦਾ। ਟੇਕ।
  • ਇਕਸੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਿਆਂ ਰੱਸਦਿਆਂ, ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਵਿਚ ਪਰਦਾ।
  • ਵਿਚ ਮਸੀਤ ਨਮਾਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੇ, ਬੁੱਤਖ਼ਾਨੇ ਜਾ ਵੜਦਾ।
  • ਕੋਈ ਪੁੱਛੋ ਖਾਂ ਦਿਲਬਰ ਕੀ ਕਰਦਾ।
  • ਆਪ ਇੱਕੋ ਕਈ ਲਖ ਘਰਾਂ ਦੇ, ਮਾਲਕ ਸਭ ਘਰ ਘਰ ਦਾ।
  • ਜਿਤ ਵਲ ਵੇਖਾਂ ਉੱਤ ਵਲ ਓਹੋ, ਹਰ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦਾ।
  • ਕੋਈ ਪੁੱਛ ਖਾਂ ਦਿਲਬਰ ਕੀ ਕਰਦਾ।
  • ਮੂਸਾ ਤੇ ਫ਼ਰਔਨ ਬਣਾ ਕੇ, ਦੋ ਹੋ ਕੇ ਕਿਉਂ ਲੜਦਾ।
  • ਹਾਜ਼ਰ ਨਾਜ਼ਰ ਉਹੋ ਹਰ ਥਾਂ, ਚੂਚਕ ਕਿਸ ਨੂੰ ਖੜਦਾ ।
  • ਕੋਈ ਪੁੱਛ ਖਾਂ ਦਿਲਬਰ ਕੀ ਕਰਦਾ।
  • ਐਸੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਬਾਤ ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦਾ, ਨਾ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਨਾ ਜਰਦਾ।
  • ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦਾ ਇਸ਼ਕ ਬਘੇਲਾ, ਰੱਤ ਪੀਂਦਾ ਗੋਸ਼ਤ ਚਰਦਾ ।
  • ਕੋਈ ਪੁੱਛੋ ਖਾਂ ਦਿਲਬਰ ਕੀ ਕਰਦਾ।
  • ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ, ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ ।
  • ਕੁੰਨ ਕਿਹਾ ਫਯੀਕੁਨ ਕਹਾਇਆ, ਬਾਤਨ ਜ਼ਾਹਰ ਦੇ ਵਲ ਆਇਆ।
  • ਬੇਚੂਨੀ ਦਾ ਚੂਨ ਬਣਾਇਆ, ਬਿਖੜੀ ਖੇਡ ਮਚਾਈ ਜੇ।
  • ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ ।
  • ਸਿੱਰੇ ਮੁਖ਼ਫ਼ੀ ਦਾ ਜਿਸ ਦੰਮ ਬੋਲਾ, ਘੁੰਘਟ ਅਪਨੇ ਮੂੰਹ ਸੇ ਖੋਲਾ।
  • ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਸਾਥੋਂ ਓਹਲਾ, ਸਭ ਵਿਚ ਹਕੀਕਤ ਆਈ ਜੇ।
  • ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ ।
  • ਕਰਮੰਨਾ ਬਨੀ ਆਦਮ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ।
  • ਸ਼ਾਨ ਬਜ਼ੁਰਗੀ ਦੇ ਸੰਗ ਇਹਾ, ਡਫੜੀ ਖੂਬ ਵਜਾਈ ਜੇ।
  • ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ ।
  • ਆਪੇ ਬੇਪਰਵਾਹੀਆਂ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੇ ਆਪੇ ਡਰਦੇ।
  • ਰਿਹਾ ਸਮਾ ਵਿਚ ਹਰ ਹਰ ਘਰ ਦੇ, ਭੁੱਲੀ ਫਿਰੇ ਲੋਕਾਈ ਜੇ ।
  • ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ ।
  • ਚੇਟਕ ਲਾ ਦੀਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਲੈਲਾ ਬਣ ਕੇ ਮਜਨੂੰ ਮੋਹਿਆ।
  • ਆਪੇ ਰੋਇਆ ਆਪੇ ਧੋਇਆ, ਕੇਹੀ ਕੀਤੀ ਅਸ਼ਨਾਈ ਜੇ।
  • ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ ।
  • ਆਪੇ ਹੈਂ ਤੂੰ ਸਾਜਨ ਸਈਆਂ, ਅਕਲ ਦਲੀਲਾਂ ਸਭ ਉਠ ਗਈਆਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਲਈਆਂ, ਹੁਣ ਕਰਦਾ ਕਿਉਂ ਜੁਦਾਈ ਜੇ ।
  • ਕੀ ਕਰਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਜੇ ।

    50

  • ਕੀ ਜਾਣਾਂ ਮੈਂ ਕੋਈ ਵੇ ਅੜਿਆ, ਕੀ ਜਾਣਾਂ ਮੈਂ ਕੋਈ। ਟੇਕ।
  • ਜੋ ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਬੋਲੇ ਚਾਲੇ, ਜ਼ਾਤ ਅਸਾਡੀ ਸੋਈ। ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨੇਹੁੰ ਲਗਾਇਆ, ਓਹੋ ਜਿਹੀ ਹੋਈ।
  • ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਲਾਹ ਸੁੱਟ ਕੁੜੀਏ, ਪਹਿਨ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੀ ਲੋਈ। ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਦਾਗ਼ ਲੱਗੇਗਾ, ਲੋਈ ਨੂੰ ਦਾਗ਼ ਨਾ ਕੋਈ।
  • ਅਲਫ਼ ਪਛਾਤਾ ਬੇ ਪਛਾਤੀ, ਤੇ ਤਲਾਵਤ ਹੋਈ।
  • ਸੀਨ ਪਛਾਤਾ ਸ਼ੀਨ ਪਛਾਤਾ, ਸਾਦਕ ਸਾਬਰ ਹੋਈ।
  • ਕੂ ਕੂ ਕਰਦੀ ਕੁਮਰੀ ਆਹੀ, ਗਲ ਵਿਚ ਤੌਕ ਪਿਓਈ।
  • ਬੱਸ ਨਾ ਕਰਦੀ ਕੂ ਕੂ ਕੋਲੋਂ, ਕੂ ਕੂ ਅੰਦਰ ਮੋਈ।
  • ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਸੀ ਅੱਲ੍ਹਾ ਭਾਣਾ, ਕਿਉਂ ਕੁਝ ਕਰਸੀ ਕੋਈ।
  • ਜੋ ਕੁਝ ਲੇਖ ਮੱਥੇ ਦਾ ਲਿਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੇ ਸ਼ਾਕਰ ਹੋਈ।
  • ਆਸ਼ਕ ਬੱਕਰੀ ਮਾਸ਼ੂਕ ਕਸਾਈ, ਮੈਂ ਮੈਂ ਕਰਦੀ ਕੋਹੀ।
  • ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਮੈਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤਾ ਕਰਦੀ, ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਮੋਈ ਮੋਈ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੌਕ ਸ਼ਰਾਬ ਦਿੱਤੋਈ।
  • ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਛੁੱਟੇ, ਨੇੜੇ ਆਣ ਲੱਧੋਈ।

    51

  • ਕੀ ਬੇਦਰਦਾਂ ਸੰਗ ਯਾਰੀ, ਰੋਵਣ ਅੱਖੀਆਂ ਜ਼ਾਰੋ ਜ਼ਾਰੀ।
  • ਸਾਨੂੰ ਗਏ ਬੇਦਰਦੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਿਜਰੇ ਸਾਂਗ ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਗੱਡ ਕੇ।
  • ਜਿਸਮੋਂ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਕੱਢ ਕੇ, ਇਹ ਗਲ ਕਰ ਗਏ ਹੈਂਸਿਆਰੀ।
  • ਬੇਦਰਦਾਂ ਦਾ ਕੀ ਭਰਵਾਸਾ, ਖ਼ੌਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਮਾਸਾ।
  • ਚਿੜੀਆਂ ਮੌਤ ਗਵਾਰਾਂ ਹਾਸਾ, ਮਗਰੋਂ ਹੱਸ ਹੱਸ ਤਾੜੀ ਮਾਰੀ।
  • ਆਵਣ ਕਹਿ ਗਏ ਫੇਰ ਨਾ ਆਏ, ਆਵਣ ਤੇ ਸਭ ਕੌਲ ਭੁਲਾਏ।
  • ਮੈਂ ਭੁੱਲੀ ਭੁੱਲ ਨੈਣ ਲਗਾਏ, ਕੇਹੇ ਮਿਲੇ ਸਾਨੂੰ ਠੱਗ ਬਪਾਰੀ ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਇਕ ਸੌਦਾ ਕੀਤਾ, ਕੀਤਾ ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਪੀਤਾ।
  • ਨਾ ਕੁਝ ਨਫ਼ਾ ਨਾ ਟੋਟਾ ਲੀਤਾ, ਦਰਦ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗਠੜੀ ਭਾਰੀ।
  • ਕੀ ਬੇਦਰਦਾਂ ਸੰਗ ਯਾਰੀ, ਰੋਵਣ ਅੱਖੀਆਂ ਜ਼ਾਰੋ ਜ਼ਾਰੀ।

    52

  • ਕੇਹੇ ਲਾਰੇ ਦੇਨਾ ਏਂ ਸਾਨੂੰ, ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਈਂ। ਟੇਕ।
  • ਨੇੜੇ ਵੱਸੇਂ ਥਾਂ ਨਾ ਦੱਸੇ, ਢੂੰਡਾਂ ਕਿਤ ਵਲ ਜਾਹੀਂ।
  • ਆਪੇ ਝਾਤੀ ਪਾਈ ਅਹਿਮਦ, ਵੇਖਾਂ ਤਾਂ ਮੁੜ ਨਾਹੀਂ।
  • ਆਖ ਗਿਓਂ ਮੁੜ ਆਇਉਂ ਨਾਹੀਂ, ਸੀਨੇ ਦੇ ਵਿਚ ਭੜਕਣ ਭਾਈਂ।
  • ਇਕਸੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਿਆਂ ਰਸਦਿਆਂ, ਕਿਤ ਵਲ ਕੂਕ ਸੁਣਾਈ।
  • ਪਾਂਧੀ ਜਾ ਮੇਰਾ ਦੇਹ ਸੁਨੇਹਾ, ਦਿਲ ਦੇ ਉਹਲੇ ਲੁਕਦਾ ਕੇਹਾ।
  • ਨਾਮ ਅੱਲਾ ਦੇ ਨਾ ਹੋ ਵੈਰੀ, ਮੁੱਖ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਨਾ ਤਰਸਾਈਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਕੀ ਲਾਇਆ ਮੈਨੂੰ, ਰਾਤ ਅੱਧੀ ਹੈ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ।
  • ਔਝੜ ਬੇਲੇ ਸਭ ਕੋਈ ਡਰਦਾ, ਸੋ ਢੂੰਡਾਂ ਮੈਂ ਚਾਈਂ ਚਾਈਂ।
  • ਕੇਹੇ ਲਾਰੇ ਦੇਨਾ ਏਂ ਸਾਨੂੰ, ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਈਂ।

    53

  • ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ। ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛੋ ਨਾਲ ਇਖਲਾਸ ਕੁੜੇ।
  • ਹੱਥ ਖੂੰਡੀ ਮੋਢੇ ਕੰਬਲ ਕਾਲਾ, ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸੇ ਉਜਾਲਾ ।
  • ਚਾਕ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਹੈ ਮਤਵਾਲਾ, ਪੁੱਛੋ ਬਿਠਾ ਕੇ ਪਾਸ ਕੁੜੇ।
  • ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ।
  • ਚਾਕਰ ਚਾਕ ਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਆਖੋ, ਇਹ ਨ ਖਾਲੀ ਗੱਝੜੀ ਘਾਤੋਂ।
  • ਵਿਛੜਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤੋਂ, ਆਇਆ ਕਰਨ ਤਲਾਸ਼ ਕੁੜੇ ।
  • ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ।
  • ਨਾ ਇਹ ਚਾਕਰ ਚਾਕ ਕਹੀ ਦਾ, ਨਾ ਇਸ ਜ਼ੱਰਾ ਸ਼ੌਕ ਮਹੀ ਦਾ ।
  • ਨਾ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਹੈ ਦੁੱਧ ਦਹੀਂ ਦਾ, ਨਾ ਉਸ ਭੁੱਖ ਪਿਆਸ ਕੁੜੇ।
  • ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਲੁਕ ਬੈਠਾ ਓਹਲੇ, ਦੱਸੇ ਭੇਤ ਨਾ ਮੁੱਖ ਸੇ ਬੋਲੇ।
  • ਬਾਬਲ ਵਰ ਖੇੜਿਆਂ ਤੋਂ ਟੋਲੇ, ਵਰ ਮਾਹਢਾ ਮਾਹਢੇ ਪਾਸ ਕੁੜੇ।
  • ਕੌਣ ਆਇਆ ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਕੁੜੇ।
  • ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛੋ ਬਿਠਾ ਕੇ ਪਾਸ ਕੁੜੇ ।

    54

  • ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਨੂੰ ਰਲ ਜਾਣਾ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਜ਼ੋਰ ਧਝਾਣਾ।
  • ਗਏ ਸੋ ਗਏ ਫੇਰ ਨਹੀਂ ਆਏ ਮੇਰੇ ਜਾਨੀ ਮੀਤ ਪਿਆਰੇ ।
  • ਮੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਰਹਿੰਦੇ ਨਾਹੀਂ ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਅਸਾਂ ਵਿਸਾਰੇ।
  • ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਸੂੰ ਰਲ ਜਾਣਾ।
  • ਚਿਤ ਪਿਆਰ ਨਾ ਜਾਏ ਸਾਥੋਂ ਉੱਭੇ ਸਾਹ ਨਾ ਰਹਿੰਦੇ।
  • ਅਸੀਂ ਮੋਇਆਂ ਦੇ ਪਰਲੇ ਪਾਰ ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਬਹਿੰਦੇ।
  • ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਨੂੰ ਰਲ ਜਾਣਾ।
  • ਓਥੇ ਮਗਰ ਪਿਆਦੇ ਲਗੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਏਥੇ ਆਏ।
  • ਏਥੇ ਸਾਨੂੰ ਰਹਿਣ ਨਾ ਮਿਲਦਾ ਅੱਗੇ ਕਿਤ ਵਲ ਧਾਏ।
  • ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਸੂੰ ਰਲ ਜਾਣਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਏਥੇ ਰਹਿਣ ਨਾ ਮਿਲਦਾ ਰੋਂਦੇ ਪਿਟਦੇ ਚੱਲੇ ।
  • ਇਕੋ ਨਾਮ ਓਸੇ ਦਾ ਖ਼ਰਚੀ ਪੈਸਾ ਹੋਰ ਨਾ ਪੱਲੇ।
  • ਖ਼ਾਕੀ ਖ਼ਾਕ ਸੂੰ ਰਲ ਜਾਣਾ।
  • ਨਾ ਕਰ ਜ਼ੋਰ ਧਙਾਣਾ।

    55

  • ਖੇਡ ਲੈ ਵਿਚ ਵਿਹੜੇ ਘੁੰਮੀ-ਘੁੰਮ।
  • ਏਸ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਆਲਾ ਸੋਂਹਦਾ ਆਲੇ ਦੇ ਵਿਚ ਤਾਕੀ।
  • ਤਾਕੀ ਦੇ ਵਿਚ ਛੇਜ ਵਿਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੀਆ ਸੰਗ ਰਾਤੀ।
  • ਏਸ ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਨੌ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਸਵਾਂ ਗੁਪਤ ਰਖਾਤੀ।
  • ਓਸ ਗਲੀ ਦੀ ਮੈਂ ਸਾਰ ਨਾ ਜਾਣਾਂ ਜਹਾਂ ਆਵੇ ਪੀਆ ਜਾਤੀ।
  • ਏਸ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਚਰਖ਼ਾ ਸੋਂਹਦਾ ਆਲੇ ਦੇ ਵਿਚ ਤਾਕੀ।
  • ਆਪਣੇ ਪੀਆ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇਸਾਂ ਚਰਖ਼ੇ ਦੇ ਹਰ ਫੇਰੇ।
  • ਏਸ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਮਕਨਾ ਹਾਥੀ ਸੰਗਲ ਨਾਲ ਕਹੇੜੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ ਜਾਗਦਿਆਂ ਤੋਂ ਛੇੜੇ।
  • ਖੇਡ ਲੈ ਵਿਚ ਵਿਹੜੇ ਘੁੰਮੀ-ਘੁੰਮ।

    56

  • ਗੁਰ ਜੋ ਚਾਹੇ ਸੋ ਕਰਦਾ ਏ। ਟੇਕ।
  • ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚੋਰੀ ਹੋਈ, ਸੁੱਤੀ ਰਹੀ ਨਾ ਜਾਗਿਆ ਕੋਈ।
  • ਮੈਂ ਗੁਰ ਫੜ ਸੋਝੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਮਾਲ ਗਿਆ ਸੋ ਤਰਦਾ ਏ।
  • ਪਹਿਲੇ ਮਖ਼ਫੀ ਆਪ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਸੀ, ਓਥੇ ਹੈਰਤ ਹੈਰਤਖ਼ਾਨਾ ਸੀ।
  • ਵਹਦਤ ਦੇ ਵਿਚ ਆਣਾ ਸੀ, ਕੁਲ ਜੁਜ਼ ਦਾ ਮੁਜ਼ਮਿਲ ਪਰਦਾ ਏ।
  • ਕੁਨਫ਼ਯੀਕੂਨ ਆਵਾਜ਼ਾ ਦੇਂਦਾ, ਵਹਦਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕਸਰਤ ਲੈਂਦਾ ।
  • ਪਹਿਨ ਲਿਬਾਸ ਬੰਦਾ ਬਣ ਬਹਿੰਦਾ, ਕਰ ਬੰਦਗੀ ਮਸਜਦ ਵੜਦਾ ਏ।
  • ਰੋਜ਼ਮੀਸਾਕ ਅਲੱਸਤ ਸੁਣਾਵੇ, ਕਾਲੂਬਲਾ ਅਸ਼ਹਦ ਨਾ ਚਾਹਵੇ।
  • ਫਿਰ ਕੁਝ ਆਪਣਾ ਆਪ ਛੁਪਾਵੇ, ਉਹ ਗਿਣ ਗਿਣ ਵਸਤਾਂ ਧਰਦਾ ਏ।
  • ਗੁਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਆਪ ਕਹੇਂਦਾ ਏ, ਗੁਰ ਵਲੀ ਨਬੀ ਹੋ ਬਹਿੰਦਾ ਏ।
  • ਘਰ ਹਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਏ, ਉਹ ਖ਼ਾਲੀ ਭਾਂਡੇ ਭਰਦਾ ਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਪਾਇਆ, ਜਿਸ ਸਾਂਗੀ ਸਾਂਗ ਬਣਾਇਆ।
  • ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਭੇਦ ਛੁਪਾਇਆ, ਉਹ ਦਰਸ ਪਿਰਮ ਦਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਏ।

    57

  • ਘਰ ਮੇਂ ਗੰਗਾ ਆਈ ਸੰਤੋ, ਘਰ ਮੇਂ ਗੰਗਾ ਆਈ।
  • ਆਪੇ ਮੁਰਲੀ ਆਪੇ ਘਨਈਆ ਆਪੇ ਜਾਦੂ ਰਾਈ।
  • ਆਪ ਗੋਬਰੀਆ ਆਪ ਗਡਰੀਆ ਆਪੇ ਦੇਤ ਦਿਖਾਈ।
  • ਅਨਹਦ ਦ੍ਵਾਰ ਕਾ ਆਇਆ ਗਵਰੀਆ ਕੰਙਣ ਦਸਤ ਚੜ੍ਹਾਈ।
  • ਮੂੰਡ ਮੁੰਡਾ ਮੋਹੇ ਪ੍ਰੀਤੀ ਕੋ ਰੇਨ ਕੰਨਾਂ ਮੇਂ ਪਾਈ।
  • ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਖਾ ਲਿਓ ਰੇ ਗੋਸਾਈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਰੋ ਬਢਾਈ।
  • ਘਰ ਮੇਂ ਗੰਗਾ ਆਈ ਸੰਤੋ ਘਰ ਮੇਂ ਗੰਗਾ ਆਈ।
  • ਘੜਿਆਲੀ ਦਿਓ ਨਿਕਾਲ ਨੀ, ਅੱਜ ਪੀ ਘਰ ਆਇਆ ਲਾਲ ਨੀ। ਟੇਕ।
  • ਘੜੀ ਘੜੀ ਘੜਿਆਲ ਬਜਾਵੇ, ਰੈਣ ਵਸਲ ਦੀ ਪਿਆ ਘਟਾਵੇ।
  • ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਬਾਤ ਜੇ ਪਾਵੇ, ਹੱਥੋਂ ਚਾ ਸੁੱਟੇ ਘੜਿਆਲ ਨੀ।
  • ਅਨਹਦ ਵਾਜਾ ਵੱਜੇ ਸੁਹਾਨਾ, ਮੁਤਰਿਬ ਸੁੱਘੜਾਂ ਤਾਨ ਤਰਾਨਾ।
  • ਨਮਾਜ਼ ਰੋਜ਼ਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਦੁਗਾਨਾ, ਮੱਧ ਪਿਆਲਾ ਦੇਣ ਕਲਾਲ ਨੀ।
  • ਮੁੱਖ ਵੇਖਣ ਦਾ ਅਜਬ ਨਜ਼ਾਰਾ, ਦੁੱਖ ਦਿਲੇ ਦਾ ਉੱਠ ਗਿਆ ਸਾਰਾ।
  • ਰੈਣ ਵਧੇ ਕੁਝ ਕਰੋ ਪਸਾਰਾ, ਦਿਨ ਅੱਗੇ ਧਰੋ ਦੀਵਾਲ ਨੀ।
  • ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ, ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਕਿਤ ਵਿਆਹੀ।
  • ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਉਂਕਰ ਛਪੇ ਛਪਾਈ, ਹੁਣ ਹੋਇਆ ਫ਼ਜ਼ਲ ਕਮਾਲ ਨੀ।
  • ਟੂਣੇ ਕਾਮਣ ਕਰੇ ਬਥੇਰੇ, ਸਿਹਰੇ ਆਏ ਵੱਡ ਵਡੇਰੇ।
  • ਹੁਣ ਘਰ ਆਇਆ ਜਾਨੀ ਮੇਰੇ, ਰਹਾਂ ਲੱਖ ਵਰ੍ਹੇ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਨੀ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੀ ਸੇਜ ਪਿਆਰੀ, ਨੀ ਮੈਂ ਤਾਰਨਹਾਰੇ ਤਾਰੀ।
  • ਕਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਹੁਣ ਆਈ ਵਾਰੀ, ਹੁਣ ਵਿਛੜਨ ਹੋਇਆ ਮੁਹਾਲ ਨੀ।

    58

  • ਘੁੰਘਟ ਓਹਲੇ ਨਾ ਲੁਕ ਸੋਹਣਿਆਂ। ਮੈਂ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹਾਂ।
  • ਜਾਨੀ ਬਾਝ ਦੀਵਾਨੀ ਹੋਈ, ਟੋਕਾਂ ਕਰਦੇ ਲੋਕ ਸਭੋਈ।
  • ਜੇ ਕਰ ਯਾਰ ਕਰੇ ਦਿਲਜੋਈ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਫ਼ਰਿਆਦ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹਾਂ।
  • ਮੈਂ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹਾਂ।
  • ਮੁਫ਼ਤ ਵਿਕਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਬਾਂਦੀ, ਮਿਲ ਮਾਹੀਆ ਜਿੰਦ ਐਵੇਂ ਜਾਂਦੀ।
  • ਇਕਦਮ ਹਿਜਰ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਸਹਿੰਦੀ, ਮੈਂ ਬੁਲਬੁਲ ਇਸ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਦੀ ਹਾਂ।
  • ਮੈਂ ਮੁਸ਼ਤਾਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹਾਂ।

    59

  • ਘੁੰਘਟ ਚੁੱਕ ਓ ਸੱਜਣਾ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਂ ਕਾਹਨੂੰ ਰੱਖੀਆਂ ਵੇ। ਟੇਕ।
  • ਜ਼ੁਲਫ਼ ਕੁੰਡਲ ਦਾ ਘੇਰਾ ਪਾਇਆ, ਬਿਸੀਅਰ ਹੋ ਕੇ ਡੰਗ ਚਲਾਇਆ।
  • ਵੇਖ ਅਸਾਂ ਵਲ ਤਰਸ ਨਾ ਆਇਆ, ਕਰ ਕੇ ਖੂਨੀ ਅੱਖੀਆਂ ਵੇ।
  • ਘੁੰਘਟ ਚੁੱਕ ਓ ਸੱਜਣਾ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਂ ਕਾਹਨੂੰ ਰੱਖੀਆਂ ਵੇ।
  • ਦੋ ਨੈਣਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ, ਮੈਂ ਆਜਜ਼ ਦੇ ਸੀਨੇ ਲਾਇਆ।
  • ਘਾਇਲ ਕਰਕੇ ਮੁੱਖ ਛੁਪਾਇਆ, ਚੋਰੀਆਂ ਇਹ ਕਿਨ ਦੱਸੀਆਂ ਵੇ।
  • ਘੁੰਘਟ ਚੁੱਕ ਓ ਸੱਜਣਾ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਂ ਕਾਹਨੂੰ ਰੱਖੀਆਂ ਵੇ
  • ਬਿਰਹੋਂ ਕਟਾਰੀ ਤੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਮਾਰੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਹੋਈ ਬੇਦਿਲ ਭਾਰੀ।
  • ਮੁੜ ਨਾ ਲਈ ਤੈਂ ਸਾਰ ਹਮਾਰੀ, ਪੱਤੀਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ਕੱਚੀਆਂ ਵੇ।
  • ਘੁੰਘਟ ਚੁੱਕ ਓ ਸੱਜਣਾ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਂ ਕਾਹਨੂੰ ਰੱਖੀਆਂ ਵੇ।
  • ਨੇਹੁੰ ਲਗਾ ਕੇ ਮਨ ਹਰ ਲੀਤਾ, ਫੇਰ ਨਾ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀਤਾ।
  • ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਮੈਂ ਆਪੇ ਪੀਤਾ, ਅਕਲੋਂ ਸੀ ਮੈਂ ਕੱਚੀਆਂ ਵੇ।
  • ਘੁੰਘਟ ਚੁਕ ਓ ਸੱਜਣਾ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਂ ਕਾਹਨੂੰ ਰੱਖੀਆਂ ਵੇ।
  • ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਮੁੱਖ ਨਾ ਬੋਲਾਂ, ਸੂਰਤ ਤੇਰੀ ਹਰ ਦਿਲ ਟੋਲਾਂ।
  • ਸਾਬਤ ਹੋ ਕੇ ਫੇਰ ਕਿਉਂ ਡੋਲਾਂ, ਅੱਜ ਕੋਲੋਂ ਮੈਂ ਸੱਚੀਆਂ ਵੇ।
  • ਘੁੰਘਟ ਚੁਕ ਓ ਸੱਜਣਾ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਮਾਂ ਕਾਹਨੂੰ ਰੱਖੀਆਂ ਵੇ।

    60

  • ਚੱਲੋ ਦੇਖੀਏ ਉਸ ਮਸਤਾਨੜੇ ਨੂੰ, ਜਿਦ੍ਹੀ ਤ੍ਰਿੰਞਣਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਪਈ ਏ ਧੁੰਮ। ਟੇਕ।
  • ਉਹ ਤੇ ਮੈ ਵਹਦਤ ਵਿਚ ਰੰਗਦਾ ਏ, ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ ਜ਼ਾਤ ਦੇ ਕੀ ਹੋ ਤੁਮ।
  • ਜੀਦ੍ਰਾ ਸ਼ੋਰ ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਪੈਂਦਾ ਏ, ਉਹ ਕੋਲ ਤੇਰੇ ਨਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਏ।
  • ਨਾਲੇ ਨਾਹਨ ਅਕਰਬ ਕਹਿੰਦਾ ਏ, ਨਾਲੇ ਆਖੇ ਵਫ਼ੀਆ-ਨਫ਼ੋਸਾ-ਕੁਮ।
  • ਛੱਡ ਝੂਠ ਭਰਮ ਦੀ ਬਸਤੀ ਨੂੰ, ਕਰ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਕਾਇਮ ਮਸਤੀ ਨੂੰ ।
  • ਗਏ ਪਹੁੰਚ ਸਜਣ ਦੀ ਹਸਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੇ ਹੋ ਗਏ ਸੁਮਨ ਬੁਕਮੁਨ ਉਮ।
  • ਨਾ ਤੇਰਾ ਏ ਨਾ ਮੇਰਾ ਏ, ਜਗ ਫ਼ਾਨੀ ਝਗੜਾ ਝੇੜਾ ਏ।
  • ਬਿਨਾ ਮੁਰਸ਼ਦ ਰਹਿਬਰ ਕਿਹੜਾ ਏ, ਪੜ੍ਹ ਫਾਜ਼-ਕਰੂਨੀ-ਅਜ਼-ਕੂਰ-ਕੁਮ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਇਹ ਬਾਤ ਇਸ਼ਾਰੇ ਦੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਗ ਗਈ ਤਾਂਘ ਨਜ਼ਾਰੇ ਦੀ।
  • ਦੱਸ ਪੈਂਦੀ ਘਰ ਵਣਜਾਰੇ ਦੀ, ਹੈ ਯਦਉੱਲਾ-ਫ਼ੋਕਾ-ਐਦੀ-ਕੁਮ।

    61

  • ਚੀਨਾ ਈਂ ਛੜੀਂਦਾ ਯਾਰ, ਚੀਨਾਂ ਈਂ…….
  • ਵੱਜੇ ਅੱਲਾ ਵਾਲੀ ਤਾਰ । ਵੱਜੇ ਮੁਰਸ਼ਦ ਵਾਲੀ ਤਾਰ।
  • ਵੱਜੇ ਸਾਈਆਂ ਵਾਲੀ ਤਾਰ, ਚੀਨਾਂ ਈਂ……
  • ਕੁਨ ਫ਼ਯਕੂਨ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਜਦਾਂ, ਅਸਾਂ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਸੇ।
  • ਨਫ਼ਸ ਪਲੀਤ ਪਲੀਤ ਕੀਤਾ, ਅਸਾਂ ਅਸਲ ਪਲੀਤ ਨ ਹਾਸੇ।
  • ਫੁਰਕਤ ਖ਼ੈਰ ਖ਼ਰਾਬ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਤਾਂ ਜ਼ਾਤੀ ਹਾਸੇ ਖ਼ਾਸੇ।
  • ਚੀਨਾ ਈਂ ਛੜੀਂਦਾ ਯਾਰ। ਵੱਜੇ…..
  • ਪਹਿਲੇ ਉਖਲੀ ਸਾਫ਼ ਕਰਾਈਂ, ਰੋੜਾ, ਮਿੱਟੀ, ਧੂੜ ਹਟਾਈਂ।
  • ਫਿਰ ਉਖਲੀ ਵਿਚ ਚੀਨਾ ਪਾਈਂ, ਛੱਜ ਸਬਰ ਦਾ ਰੱਖੀਂ ਤਿਆਰ।
  • ਚੀਨਾਂ ਈਂ ਛੜੀਂਦਾ ਯਾਰ। ਵੱਜੇ…..
  • ਕਾਂ ਹਰਾਮੀ ਛੜਨ ਨ ਦਿੰਦਾ, ਉਡਦਾ ਪਿੱਛਾਂ ਝਾਟ ਮਰੇਂਦਾ।
  • ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਖਰਾਬ ਕਰੇਂਦਾ, ਉਡ ਜਾ ਕਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪਲਕਾਰ।
  • ਚੀਨਾਂ ਈਂ ਛੜੀਂਦਾ ਯਾਰ। ਵੱਜੇ…..
  • ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਚੁੱਭਣ ਛੱਲੇ, ਭਾਰੀ ਮੋਹਲੀ ਮੂਲ ਨ ਹੱਲੇ।
  • ਜੇ ਨ ਛੜਸੇਂ ਲਗਸਣ ਖੱਲੇ, ਉਹ ਨਾ ਰੱਖਦਾ ਮੂਲ ਉਧਾਰ।
  • ਚੀਨਾਂ ਈਂ ਛੜੀਂਦਾ ਯਾਰ। ਵੱਜੇ…
  • ਇਕ ਹਜ਼ੂਰੋਂ ਦੂਰ ਥਏ, ਕਈ ਦੂਰੋਂ ਰਹਿਣ ਹਜੂਰੇ।
  • ਤਾਂਘ ਲੱਗੀ ਦਿਲ ਸਾਂਗ ਮਿਸਲ, ਦਿਲ ਭਾਲੇ ਉਹ ਨਿੱਤ ਜ਼ਰੂਰੇ।
  • ਜੋ ਦਿਲ ਭਾਲੇ ਤਿਸ ਦਾ ਮਾਹੀ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਅਖੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰੇ।
  • ਸਿਕਦੇ ਖ਼ੈਰ ਕੂੰ ਖ਼ੈਰ ਮਿਲਿਆ, ਫਿਰ ਖ਼ੁਦ ਖ਼ੈਰ ਮਾਰੀ ਉਹ ਨੂਰੇ।
  • ਚੀਨਾ ਈਂ ਛੜੀਂਦਾ ਯਾਰ । ਵੱਜੇ……
  • ਆਸ਼ਕ ਇਸ਼ਕ ਨਮਾਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਲਾ ਹਰਫ਼ੋਂ ਕਰਨ ਅਦਾਈਂ।
  • ਸੁੰਨਤ ਨਫ਼ਲ ਫ਼ਰਜ਼ ਵਾਜਬ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਗਿੱਧੀ ਯੁਕਤਾਈ।
  • ਚਰਾਗ਼ ਸਕੂਤ ਤੇ ਸਜਦਾ ਖ਼ੁਫ਼ੀਆ, ਇਹੋ ਖ਼ੁਫ਼ਤਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀ।
  • ਖ਼ਬਰ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਖ਼ੈਰ ਮਿਲੀ, ਵਲ ਵਲ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨ ਕਾਈ।
  • ਚੀਨਾ ਈਂ ਛੜੀਂਦਾ ਯਾਰ । ਵੱਜੇ….
  • ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉੱਚੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਾਤ ਵੀ ਉੱਚੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਚ ਉੱਚ ਦੇ ਰਹਿੰਦੇ।
  • ਅਸੀਂ ਕਸੂਰੀ ਸਾਡੀ ਜ਼ਾਤ ਕਸੂਰੀ, ਅਸੀਂ ਵਿਚ ਕਸੂਰ ਦੇ ਰਹਿੰਦੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਤਾਂ ਸੱਚ…..
  • ਚੀਨਾ ਈਂ ਛੜੀਂਦਾ ਯਾਰ । ਵੱਜੇ……

    62

  • ਜਿਸ ਤਨ ਲਗਿਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ, ਨਾਚੇ ਬੇਸੁਰ ਤੇ ਬੇਤਾਲ। ਟੇਕ।
  • ਦਰਦਮੰਦਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਛੇੜੇ, ਜਿਸਨੇ ਆਪੇ ਦੁੱਖ ਸਹੇੜੇ।
  • ਜੰਮਣਾ ਜੀਊਣਾ ਮੂਲ ਉਖੇੜੇ, ਬੂਝੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਖ਼ਿਆਲ।
  • ਜਿਸ ਤਨ ਲਗਿਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ, ਨਾਚੇ ਬੇਸੁਰ ਤੇ ਬੇਤਾਲ।
  • ਜਿਸ ਨੇ ਵੇਸ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਕੀਤਾ, ਧੁਰ ਦਰਬਾਰੋਂ ਫ਼ਤਵਾ ਲੀਤਾ।
  • ਜਦੋਂ ਹਜ਼ੂਰੋਂ ਪਿਆਲਾ ਪੀਤਾ, ਕੁਝ ਨਾ ਰਿਹਾ ਜਵਾਬ ਸਵਾਲ।
  • ਜਿਸ ਤਨ ਲਗਿਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ, ਨਾਚੇ ਬੇਸੁਰ ਤੇ ਬੇਤਾਲ।
  • ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਿਆ ਯਾਰ, ਉੱਠਿਆ ਯਾਰੋ ਯਾਰ ਪੁਕਾਰ।
  • ਨਾ ਉਹ ਚਾਹੇ ਰਾਗ ਨਾ ਤਾਰ, ਐਵੇਂ ਬੈਠਾ ਖੇਡੇ ਹਾਲ।
  • ਜਿਸ ਤਨ ਲਗਿਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ, ਨਾਚੇ ਬੇਸੁਰ ਤੇ ਬੇਤਾਲ।
  • ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਸ਼ੌਹ ਨਗਰ ਸਚ ਪਾਇਆ, ਝੂਠਾ ਰੌਲਾ ਸਭ ਮੁਕਾਇਆ।
  • ਸੱਚਿਆਂ ਕਾਰਨ ਸੱਚ ਸੁਣਾਇਆ, ਪਾਇਆ ਉਸਦਾ ਪਾਕ ਜਮਾਲ।
  • ਜਿਸ ਤਨ ਲਗਿਆ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਲ, ਨਾਚੇ ਬੇਸੁਰ ਤੇ ਬੇਤਾਲ।

    63

  • ਜਿਚਰ ਨਾ ਇਸ਼ਕ-ਮਜਾਜ਼ੀ ਲਾਗੇ, ਸੂਈ ਸੀਵੇ ਨਾ ਬਿਨ ਧਾਗੇ।
  • ਇਸ਼ਕ ਮਜਾਜ਼ੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਪਿੱਛੇ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ।
  • ਇਸ਼ਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੱਡੀ ਪੈਂਦਾ, ਸੋਈ ਨਰ ਜੀਵਤ ਮਰ ਜਾਂਦਾ।
  • ਇਸ਼ਕ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਏ, ਜਿਸ ਪਿੱਛੇ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ।
  • ਆਸ਼ਕ ਦਾ ਤਨ ਸੁੱਕਦਾ ਜਾਏ, ਮੈਂ ਖੜੀ ਚੰਦ ਪਿਰ ਕੇ ਸਾਏ ।
  • ਵੇਖ ਮਾਸ਼ੂਕਾਂ ਖਿੜ ਖਿੜ ਹਾਸੇ, ਇਸ਼ਕ ਬੇਤਾਲ ਪੜ੍ਹਾਤਾ ਹੈ।
  • ਜਿਸ ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਇਹ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਬਸ ਕਰ ਦਿਖਲਾਇਆ ਹੈ।
  • ਨਸ਼ਾ ਰੋਮ ਰੋਮ ਮੇਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰੱਤੀ ਓਹਲਾ ਹੈ।
  • ਹਰ ਤਰਫ਼ ਦਸੇਂਦਾ ਮੌਲਾ ਹੈ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਆਸ਼ਕ ਵੀ ਹੁਣ ਤਰਦਾ ਹੈ।
  • ਜਿਸ ਫ਼ਿਕਰ ਪੀਆ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਹੈ, ਰੱਬ ਮਿਲਦਾ ਵੇਖ ਉਧਰਦਾ ਹੈ।
  • ਮਨ ਅੰਦਰ ਹੋਇਆ ਝਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਪਿਛੇ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ।

    64

  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਆਪੇ ਹੈਂ ਤੂੰ ਲਹਿਮਕ ਲਹਿਮੀ ਆਪੇ ਹੈਂ ਤੂੰ ਨਿਆਰਾ।
  • ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਸੁਣ ਤੇਰੀਆਂ ਮੇਰਾ ਅਕਲ ਗਿਆ ਉੱਡ ਸਾਰਾ।
  • ਸ਼ਰੀਅਤ ਤੋਂ ਬੇਸ਼ਰੀਅਤ ਕਰਕੇ ਭਲੀ ਖੁੱਭਣ ਵਿਚ ਪਾਈ। ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਜ਼ੱਰਾ ਇਸ਼ਕ ਤੁਸਾਡਾ ਦਿਸਦਾ ਪਰਬਤ ਕੋਲੋਂ ਭਾਰਾ। ਇਕ ਘੜੀ ਦੇ ਵੇਖਣ ਕਾਰਨ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਜੱਗ ਸਾਰਾ।
  • ਕੀਤੀ ਮਿਹਨਤ ਮਿਲਦੀ ਨਾਹੀਂ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੇ ਲੁਕਾਈ। ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਵਾ ਵੇਲਾ ਕੀ ਕਰਨਾ ਜਿੰਦ ਜੁ ਸਾੜੇ ਸੁ ਸਾੜੇ । ਸੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇਕ ਪੂਲਾ ਨਾਹੀਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖਲਵਾੜੇ।
  • ਹੋਣੀ ਸੀ ਜੁ ਉਸ ਦਿਨ ਹੋਈ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ ਭਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਸਲਾਹ ਨਾ ਮੰਨਦਾ ਵਾਤ ਨਾ ਪੁੱਛਦਾ ਆਖ ਵੇਖਾਂ ਕੀ ਕਰਦਾ।
  • ਕਲ ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਤੇ ਉਹ ਕਮਲਾ ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਮੈਥੋਂ ਡਰਦਾ।
  • ਉਹਲੇ ਬਹਿ ਕੇ ਰਮਜ਼ ਚਲਾਈ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੋਟ ਲਗਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਸੀਨੇ ਬਾਣ ਧੰਦਾਲਾਂ ਗਲ ਵਿਚ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਜਾਲਾਂ।
  • ਚਾ ਚਾ ਸਿਰ ਭੋਏਂ ਤੇ ਮਾਰਾਂ ਰੋ ਰੋ ਯਾਰ ਸੰਭਾਲਾਂ।
  • ਅੱਗੇ ਵੀ ਸਈਆਂ ਨੇ ਨੇਹੁੰ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਗਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਜੱਗ ਵਿਚ ਰੋਸ਼ਨ ਨਾਂ ਤੁਸਾਡਾ ਆਸ਼ਕ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਨਸਦੇ ਹੋ।
  • ਵੱਸੋ ਰੱਸੋ ਵਿੱਚ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਆਪਣਾ ਭੇਤ ਨਾ ਦਸਦੇ ਹੋ।
  • ਵਿਚੋਂਕੜੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਫੜਕੇ ਮੈਂ ਕਰ ਉਲਟੀ ਲਟਕਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਅੰਦਰ ਵਾਲਿਆ ਬਾਹਰ ਆਵੀਂ ਬਾਹੋਂ ਪਕੜ ਖਲੋਵਾਂ।
  • ਜ਼ਾਹਰਾ ਮੈਥੋਂ ਲੁੱਕਣ ਛਿਪਣ ਬਾਤਨ ਕੋਲੇ ਹੋਵਾਂ।
  • ਐਸੇ ਬਾਤਨ ਫਟੀ ਜੁਲੈਖਾਂ ਮੈਂ ਬਾਤਨ ਬਰਲਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਆਖਣੀਆਂ ਸੀ ਆਖ ਸੁਣਾਈਆਂ ਮਚਲਾ ਸੁਣਦਾ ਨਾਹੀਂ।
  • ਹੱਥ ਮਰੋੜਾਂ ਫਾਟਾਂ ਤਲੀਆਂ ਰੋਵਾਂ ਢਾਹੀਂ ਢਾਹੀਂ।
  • ਲੈਣੇ ਥੀਂ ਮੁੜ ਦੇਣਾ ਆਇਆ ਇਹ ਤੇਰੀ ਭਲਿਆਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਇਕ ਇਕ ਲਹਿਰ ਅਜਿਹੀ ਆਵੇ ਨਹੀਂ ਦਸਣੀਆਂ ਸੋ ਦੱਸਾਂ।
  • ਸੱਚ ਆਖਾਂ ਤਾਂ ਸੂਲੀ ਫਾਹਾ ਝੂਠ ਕਹਾਂ ਤਾਂ ਵੱਸਾਂ।
  • ਐਸੀ ਨਾਜ਼ਕ ਬਾਤ ਕਿਉਂ ਆਖਾਂ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਹੋਵੇ ਪਰਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਵਹੀ ਵਸੀਲਾ ਪਾਕਾਂ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਆਪੇ ਸਾਡੇ ਹੋਵੇ।
  • ਜਾਗਦਿਆਂ ਸੰਗ ਸਾਡੇ ਜਾਗੋ ਸਵਾਂ ਤਾਂ ਨਾਲੇ ਸੋਵੇ।
  • ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਂ ਸੰਗ ਪਰੀਤ ਲਗਾਈ ਕਿਹੜੇ ਸੁੱਖ ਸੁਵਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਐਸੀਆਂ ਲੀਕਾਂ ਲਾਈਆਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕਈ ਘਰ ਗਾਲੇ।
  • ਉਪਰਵਾਰੋਂ ਪਾਵੇਂ ਝਾਤੀ ਵਤੀਂ ਫਿਰੇਂ ਦੁਆਲੇ ।
  • ਲੁੱਕਣ ਛਿਪਣ ਤੇ ਛਲ ਜਾਵਣ ਇਹ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਨਿਆਉਂ ਨਬੇੜੇ ਰੂਮੋਂ ਕਾਜ਼ੀ ਆਵੇ।
  • ਖੋਲ੍ਹ ਕਿਤਾਬਾਂ ਕਰੇ ਤਸੱਲੀ ਦੋਹਾਂ ਇਕ ਬਤਾਵੇ।
  • ਭਰਮਿਆ ਕਾਜ਼ੀ ਮੇਰੇ ਉਤੇ ਮੈਂ ਕਾਜ਼ੀ ਭਰਮਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੋਹ ਤੂੰ ਕੇਹਾ ਜੇਹਾ ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਮੈਂ ਕਹੀ।
  • ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਮੈਂ ਢੂੰਡਣ ਲੱਗੀ ਮੈਂ ਭੀ ਆਪ ਨਾ ਰਹੀ।
  • ਪਾਇਆ ਜ਼ਾਹਰ ਬਾਤਨ ਤੈਨੂੰ ਬਾਹਰ ਅੰਦਰ ਰੁਸ਼ਨਾਈ।
  • ਜਿੰਦ ਕੁੜਿੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਈ।

    65

  • ਜੋ ਰੰਗ ਰੰਗਿਆ ਗੂੜਾ ਰੰਗਿਆ, ਮੁਰਸ਼ਦ ਵਾਲੀ ਲਾਲੀ ਓ ਯਾਰ।
  • ਅਹਦ ਵਿਚੋਂ ਅਹਿਮਦ ਹੋਇਆ, ਵਿਚੋਂ ਮੀਮ ਨਿਕਾਲੀ ਓ ਯਾਰ।
  • ਦੂਰ ਮੁਆਨੀ ਦੀ ਧੂਮ ਮਚੀ ਹੈ, ਨੈਣਾਂ ਤੋਂ ਘੁੰਡ ਉਠਾਲੀ ਓ ਯਾਰ।
  • ਸੂਰਾਹ ਯਾਸੀਨ ਮੁਜ਼ਮਲ ਵਾਲਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਗਰਜ ਸੰਭਾਲੀ ਓ ਯਾਰ।
  • ਜ਼ੁਲਫ਼ ਸਿਆਹ ਦੇ ਵਿਚ ਯਦ-ਬੈਜ਼ਾ, ਦੇ ਚਮਕਾਰ ਵਿਖਾਲੀ ਓ ਯਾਰ।
  • ਮੂਤੂ ਕਬਲ ਅਨਤ ਮੂਤੂ ਹੋਇਆ, ਮੋਇਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਜਵਾਲੀ ਓ ਯਾਰ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ,
  • ਕਰ ਕਰ ਨਾਚ ਵਖਾਲੀ ਓ ਯਾਰ।

    66

  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ, ਕਿਸੇ ਭੇਖੀ ਭੇਖ ਵਟਾਇਆ ਏ। ਟੇਕ।
  • ਜਿਸ ਨਾ ਦਰਦ ਦੀ ਬਾਤ ਕਹੀ, ਉਸ ਪਰੇਮ ਨਗਰ ਨਾ ਝਾਤ ਪਈ।
  • ਉਹ ਡੁੱਬ ਮੋਈ ਸਭ ਘਾਤ ਗਈ, ਉਸ ਕਿਉਂ ਚੰਦਰੀ ਨੇ ਜਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਮਾਨਿੰਦ ਪਲਾਸ ਬਣਾਇਉ ਈ, ਮੇਰੀ ਸੂਰਤ ਚਾ ਲਖਾਇਉ ਈ।
  • ਮੁਖ ਕਾਲਾ ਕਰ ਦਿਖਲਾਇਉ ਈ, ਕਿਆ ਸਿਆਹੀ ਰੰਗ ਲਖਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਇਕ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਏ, ਸੰਗ ਚੋਰਾਂ ਯਾਰਾਂ ਦਾਨਾਂ ਏ।
  • ਉਹ ਰਹਿਮਤ ਦਾ ਖਸਮਾਨਾ ਏ, ਸੰਗ ਖ਼ੌਫ਼ ਰਕੀਬ ਬਣਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਦੁਈ ਦੂਰ ਕਰੋ ਕੋਈ ਸ਼ੋਰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤੁਰਕ ਹਿੰਦੂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
  • ਸਭ ਸਾਧ ਕਹੋ ਕੋਈ ਚੋਰ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਘਟ ਵਿਚ ਆਪ ਸਮਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਐਵੇਂ ਕਿੱਸੇ ਕਾਹਨੂੰ ਘੜਨਾ ਏਂ, ਤੇ ਗੁਲਸਤਾਂ, ਬੋਸਤਾਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਏਂ ।
  • ਐਵੇਂ ਬੇਮੂਜਬ ਕਿਉਂ ਲੜਨਾ ਏਂ, ਕਿਸ ਉਲਟਾ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਸ਼ਰੀਅਤ ਸਾਡੀ ਦਾਈ ਏ, ਤਰੀਕਤ ਸਾਡੀ ਮਾਈ ਏ।
  • ਅੱਗੋਂ ਹੱਕ ਹਕੀਕਤ ਆਈ ਏ, ਅਤੇ ਮਾਰਫ਼ਤੋਂ ਕੁਝ ਪਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਹੈ ਵਿਰਲੀ ਬਾਤ ਬਤਾਵਣ ਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋ ਦਿਲ ਤੇ ਲਾਵਣ ਦੀ।
  • ਕੋਈ ਗੱਤ ਦੱਸੋ ਇਸ ਬਾਵਣ ਦੀ, ਇਹ ਕਾਹਨੂੰ ਭੇਤ ਬਣਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਇਹ ਪੜ੍ਹਨਾ ਇਲਮ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਦੱਸਣਾ ਨਾ ਮੰਜੂਰ ਹੋਇਆ।
  • ਜਿਸ ਦੱਸਿਆ ਸੋ ਮਨਸੂਰ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਸੂਲੀ ਪਕੜ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਮੈਂ ਨਾ ਕਸਬ ਨਾ ਫ਼ਿਕਰ ਤਮੀਜ਼ ਕੀਤਾ, ਦੁੱਖ ਤਨ ਆਰਫ਼ ਬਾਯਜ਼ੀਦ ਕੀਤਾ।
  • ਕਰ ਜ਼ੁਹਦ ਕਿਤਾਬ ਮਜੀਦ ਕੀਤਾ, ਕਿਸੇ ਬੇ-ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਇਸ ਦੁੱਖ ਸੇ ਕਿਚਰਕ ਭਾਗੇਂਗਾ, ਰਹੇਂ ਸੁਤਾ ਕਦ ਤੂੰ ਜਾਗੇਂਗਾ।
  • ਫੇਰ ਉਠਦਾ ਰੋਵਣ ਲਾਗੇਂਗਾ, ਕਿਸੇ ਗ਼ਫ਼ਲਤ ਮਾਰ ਸੁਲਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਗੈਨ ਐਨ ਦੀ ਸੂਰਤ ਠਹਿਰਾ, ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਦਾ ਹੈ ਫ਼ਰਕ ਪੜਾ।
  • ਜੋ ਨੁਕਤਾ ਦਿਲ ਥੀਂ ਦੂਰ ਕਰਾ, ਫਿਰ ਗ਼ੈਨ ਵਾ ਐਨ ਜਤਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।
  • ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਦੁਆ ਰੇ, ਇਹ ਕੌਣ ਕਹੇ ਮੈਂ ਮੂਆ ਰੇ।
  • ਤਨ ਸਭ ਇਨਾਇਤ ਹੂਆ ਰੇ, ਫਿਰ ਬੁਲ੍ਹਾ ਨਾਮ ਧਰਾਇਆ ਏ।
  • ਟੁਕ ਬੂਝ ਕੌਣ ਛਪ ਆਇਆ ਏ।

    67

  • ਢਿਲਕ ਗਈ ਮੇਰੇ ਚਰਖੇ ਦੀ ਹੱਥੀ, ਕੱਤਿਆ ਮੂਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।
  • ਤੱਕਲੇ ਨੂੰ ਵਲ ਪੈ ਪੈ ਜਾਂਦੇ, ਕੌਣ ਲੁਹਾਰ ਲਿਆਵੇ।
  • ਤੱਕਲੇ ਤੋਂ ਵਲ ਲਾਹੀਂ ਲੁਹਾਰਾ, ਤੰਦੀ ਟੁੱਟ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ।
  • ਘੜੀ ਘੜੀ ਇਹ ਝੋਲੇ ਖਾਂਦਾ, ਛੱਲੀ ਇਕ ਨਾ ਲਾਹਵੇ।
  • ਫੀਤਾਨਹੀਂ ਜੋ ਬੀੜੀ ਬੰਨ੍ਹਾਂ, ਬਾਇੜ ਹੱਤ ਨਾ ਆਵੇ।
  • ਚਮੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੋਪੜ ਨਾਹੀਂ, ਮਾਲ੍ਹ ਪਈ ਬਰੜਾਵੇ।
  • ਦਿਨ ਚੜਿਆ ਕਦ ਗੁਜ਼ਰੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੁੱਖ ਦਿਖਲਾਵੇ।
  • ਮਾਹੀ ਛਿੜ ਗਿਆ ਨਾਲ ਮਹੀਂ ਦੇ, ਹੁਣ ਕੱਤਣ ਕਿਸ ਨੂੰ ਭਾਵੇ।
  • ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਯਾਰ ਉਤੇ ਵੱਲ ਅੱਖੀਆਂ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਬੇਲੇ ਵਲ ਧਾਵੇ।
  • ਤ੍ਰਿੰਜਣ ਕੱਤਣ ਸੱਦਣ ਸਈਆਂ, ਬਿਰਹੋਂ ਢੋਲ ਬਜਾਵੇ।
  • ਅਰਜ਼ ਇਹੋ ਮੈਨੂੰ ਆਣ ਮਿਲੇ ਹੁਣ, ਕੌਣ ਵਸੀਲਾ ਜਾਵੇ।
  • ਸੈ ਮਣਾਂ ਦਾ ਕੱਤ ਲਿਆ ਬੁਲ੍ਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਹੁ ਗਲ ਲਾਵੇ ।

    68

  • ਢੋਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਆਇਆ। ਟੇਕ।
  • ਆਪੇ ਆਹੂ ਆਪੇ ਚੀਤਾ ਆਪੇ ਮਾਰਨ ਧਾਇਆ।
  • ਆਪੇ ਸਾਹਿਬ ਆਪੇ ਬਰਦਾ ਆਪੇ ਮੁੱਲ ਵਿਕਾਇਆ।
  • ਢੋਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਆਇਆ।
  • ਕਦੀ ਹਾਥੀ ਤੇ ਅਸਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਕਦੀ ਠੂਠਾ ਡਾਂਗ ਭਵਾਇਆ।
  • ਕਦੀ ਰਾਵਲ ਜੋਗੀ ਭੋਗੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਂਗੀ ਸਾਂਗ ਬਣਾਇਆ।
  • ਢੋਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਆਇਆ।
  • ਬਾਜ਼ੀਗਰ ਕਿਆ ਬਾਜ਼ੀ ਖੇਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਪੁਤਲੀ ਵਾਂਙ ਨਚਾਇਆ।
  • ਮੈਂ ਉਸ ਪੜਤਾਲੀ ਨੱਚਨਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਗਤ ਮਿਤ ਯਾਰ ਲਖਾਇਆ।
  • ਢੋਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਆਇਆ।
  • ਹਾਬੀਲ ਕਾਬੀਲ ਆਦਮ ਦੇ ਜਾਏ, ਆਦਮ ਕਿਸ ਦਾ ਜਾਇਆ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੋਂ ਆਹਾ, ਦਾਦਾ ਗੋਦ ਖਿਡਾਇਆ।
  • ਢੋਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਆਇਆ।

    69

  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ। ਨਿੱਤ ਕਾਗ ਉਡਾਵਾਂ ਖਲੀਆਂ।
  • ਕਉਡੀ ਦਮੜੀ ਪੱਲੇ ਨਾ ਕਾਈ ਪਾਰ ਵੰਞਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਧਰਾਈ।
  • ਨਾਲ ਮਲਾਹਾਂ ਦੇ ਨਹੀਂ ਆਸ਼ਨਾਈ, ਝੇੜਾ ਕਰਾਂ ਵਲੱਲੀਆਂ।
  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ।
  • ਨੈ ਚੰਦਲ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਕਿਨਾਰੇ, ਘੁੰਮਣ ਘੇਰ ਵਿਚ ਠਾਠਾਂ ਮਾਰੇ।
  • ਡੁੱਬ ਡੁੱਬ ਮੋਏ ਤਾਰੂ ਭਾਰੇ, ਜੇ ਸ਼ੋਰ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਝੱਲੀ ਆਂ।
  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ ।
  • ਨੈ ਚੰਦਲ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਪਾਹੇ, ਤਾਰੂ ਗੋਤੇ ਖਾਂਦੇ ਆਹੇ।
  • ਮਾਹੀ ਮੁੰਡੇ ਪਾਰ ਸਿਧਾਏ, ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਰਹੀਆਂ ਕੱਲੀਆਂ।
  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ।
  • ਨੈ ਚੰਦਲ ਦੀਆਂ ਤਾਰੂ ਫਾਟਾਂ, ਖਲੀ ਉਡੀਕਾਂ ਮਾਹੀ ਦੀਆਂ ਵਾਟਾਂ।
  • ਇਸ਼ਕ ਮਾਹੀ ਦੇ ਲਾਈਆਂ ਚਾਟਾਂ, ਜੇ ਕੂਕਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਗਲੀਆਂ ।
  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ।
  • ਪਾਰ ਝਨਾਓਂ ਜੰਗਲ ਬੇਲੇ, ਓਥੇ ਖੂਨੀ ਸ਼ੇਰ ਬਘੇਲੇ।
  • ਝਬ ਰੱਬ ਮੈਨੂੰ ਮਾਹੀ ਮੇਲੇ, ਮੈਂ ਏਸ ਫਿਕਰ ਵਿਚ ਗਲੀਆਂ।
  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ।
  • ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਲਟਕਦੇ ਤਾਰੇ, ਇਕ ਲਟਕੇ ਇਕ ਲਟਕਣਹਾਰੇ।
  • ਮੈਂ ਉੱਠ ਆਈ ਨਦੀ ਕਿਨਾਰੇ, ਹੁਣ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਨੂੰ ਖਲੀਆਂ ।
  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ।
  • ਮੈਂ ਅਨ-ਤਾਰੂ ਸਾਰ ਕੀ ਜਾਣਾਂ, ਵੰਝ ਚੱਪਾ ਨਾ ਤੁਲ੍ਹਾ ਪੁਰਾਣਾ ।
  • ਘੁੰਮਣ ਘੇਰ ਨਾ ਟਾਂਗ ਟਿਕਾਣਾ, ਰੋ ਰੋ ਫਾਟਾਂ ਤਲੀਆਂ।
  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਘਰ ਮੇਰੇ ਆਵੇ, ਹਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਭਾਵੇ।
  • ਮੂੰਹ ਮੁਕਟ ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾਵੇ, ਜੇ ਵੇਖੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਭਲੀਆਂ।
  • ਤਾਂਘ ਮਾਹੀ ਦੀ ਜਲੀਆਂ।
  • ਨਿੱਤ ਕਾਗ ਉਡਾਵਾਂ ਖਲੀਆਂ।

    70

  • ਤੁਸੀਂ ਆਓ ਮਿਲੋ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ।
  • ਮੇਰੇ ਟੁਰਨੇ ਦੀ ਹੋਈ ਤਿਆਰੀ।
  • ਸੱਭੇ ਰਲ ਕੇ ਟੋਰਨ ਆਈਆਂ, ਆਈਆਂ ਫੁੱਫੀਆਂ ਚਾਚੀਆਂ ਤਾਈਆਂ।
  • ਸੱਭੇ ਰੋਂਦੀਆਂ ਜ਼ਾਰੋ ਜ਼ਾਰੀ, ਮੇਰੇ ਟੁਰਨੇ ਦੀ ਹੋਈ ਤਿਆਰੀ।
  • ਸੱਭੇ ਆਖਣ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀ ਰਵੀਂ ਤੂੰ ਹਰ ਦਮ ਹੋ ਨਿਮਾਣੀ।
  • ਤਾਹੀਂ ਲੱਗੇਂਗੀ ਓਥੇ ਪਿਆਰੀ, ਮੇਰੇ ਟੁਰਨੇ ਦੀ ਹੋਈ ਤਿਆਰੀ।
  • ਸੱਭੇ ਟੋਰ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜੀਆਂ, ਮੈਂ ਹੋ ਇਕ ਇਕੱਲੜੀ ਟੁਰੀਆਂ।
  • ਹੋਈ ਆਂ ਡਾਰੋਂ ਮੈਂ ਕੂੰਜ ਨਿਆਰੀ, ਮੇਰੇ ਟੁਰਨੇ ਦੀ ਹੋਈ ਤਿਆਰੀ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਕੁਚੱਜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਲ ਲਾਵੇ।
  • ਇਕੋ ਸ਼ੌਹ ਦੀ ਏ ਬਾਤ ਨਿਆਰੀ, ਮੇਰੇ ਟੁਰਨੇ ਦੀ ਹੋਈ ਤਿਆਰੀ।

    71

  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ।
  • ਕੇਹੀ ਹੋ ਗਈ ਵੇਦਨ ਭਾਰੀ।
  • ਉਹ ਘਰ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਆ ਮੈਨੂੰ ਭਰਮਾਇਆ।
  • ਪੁੱਛ ਜਾਦੂ ਹੈ ਕਿ ਸਾਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਲੈ ਹਕੀਕਤ ਸਾਰੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ।
  • ਓਹੋ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਬੈਠਾ ਨਾਲ ਅਸਾਡੇ ਹੱਸਦਾ।
  • ਪੁੱਛਾਂ ਬਾਤਾਂ ਤੇ ਉੱਠ ਨੱਸਦਾ, ਲੈ ਬਾਜ਼ਾਂ ਵਾਂਙ ਉਡਾਰੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ।
  • ਮੈਂ ਸ਼ੌਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਪਈ ਆਂ, ਠਾਠਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਗਈ ਆਂ।
  • ਫੜ ਕੇ ਘੁੰਮਣ ਘੇਰ ਭਵਈ ਹਾਂ, ਪੁਰ ਬਰਖਾ ਰੈਣ ਅੰਧਆਰੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ।
  • ਸਈਆਂ ਐਡ ਛਨਿਛਰ ਚਾਏ, ਤਾਰੇ ਖਾਰਿਆਂ ਹੇਠ ਛੁਪਾਏ।
  • ਮੁੰਜ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਗ ਬਣਾਏ, ਇਹਨਾਂ ਸਿਹਰਾਂ ਤੋਂ ਬਲਿਹਾਰੀ ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ ।
  • ਇਹ ਜੋ ਮੁਰਲੀ ਕਾਨ੍ਹ ਵਜਾਈ, ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਚੋਟ ਲਗਾਈ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ ।
  • ਆਹ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਕਰਦੀ ਆਹੀ, ਮੈਂ ਰੋਵਾਂ ਜ਼ਾਰੋ ਜ਼ਾਰੀ।
  • ਇਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨੇ ਲੀਕਾਂ ਲਾਈਆਂ, ਡਾਢੀਆਂ ਘਣੀਆਂ ਸੱਥਾਂ ਪਾਈਆਂ।
  • ਹਾਂ ਮੈਂ ਬਕਰੀ ਕੋਲ ਕਸਾਈਆਂ, ਰਹਿੰਦਾ ਸਹਿਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਾਰੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ ।
  • ਇਸ਼ਕ ਰੁਹੇਲਾ ਨਾਹੀਂ ਛੱਪਦਾ, ਅੰਦਰ ਧਰਿਆ ਬੰਨੀਂ ਨੱਚਦਾ।
  • ਮੈਨੂੰ ਦਿਉ ਸੁਨੇਹੜਾ ਸੱਚ ਦਾ, ਮੇਰੀ ਕਰੋ ਕੋਈ ਗ਼ਮਖਾਰੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ।
  • ਮੈਂ ਕੀ ਮਿਹਰ ਮੁਹੱਬਤ ਜਾਣਾਂ, ਸਈਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਜ਼ੋਰ ਧਿਙਾਣਾ।
  • ਗਲ ਗਲ ਮੇਵਾ ਕੀ ਹਦਵਾਣਾ, ਕੀ ਕੋਈ ਵੈਦ ਪਸਾਰੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ।
  • ਨੌ ਸ਼ੋਹ ਜਿਸ ਦਾ ਬਾਂਸ ਬਰੇਲੀ, ਟੁੱਟੀ ਡਾਲੋਂ ਰਹੀ ਇਕੇਲੀ।
  • ਕੂਕੇ ਬੇਲੀ ਬੇਲੀ ਬੇਲੀ, ਉਹਦੀ ਕਰੇ ਕੋਈ ਦਿਲਦਾਰੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਦੇ ਜੇ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਧੜ ਫੇਰ ਨਾ ਪਾਵਾਂ।
  • ਓਥੇ ਜਾਵਾਂ ਫੇਰ ਨਾ ਆਵਾਂ, ਏਥੇ ਐਵੈਂ ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਾਰੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ ਅਸਾਡੀ ਕਾਰੀ।
  • ਕੇਹੀ ਹੋ ਗਈ ਵੇਦਨ ਭਾਰੀ।

    72

  • ਤੂਹੀਉਂ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ ਵੇ ਸੱਜਣਾ, ਤੂਹੀਉਂ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ।
  • ਖੂਹੇ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਾਂਙੂ, ਘੁਮ ਰਿਹਾ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।
  • ਜਾਂ ਬੋਲਾਂ ਤੂੰ ਨਾਲੇ ਬੋਲੇਂ, ਚੁੱਪ ਰਹਵਾਂ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।
  • ਜੇ ਸੌਵਾਂ ਤੇ ਨਾਲੇ ਸੌਵੇਂ, ਜੇ ਤੁਰਾਂ ਤੂੰ ਰਾਹੀਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਘਰ ਆਇਆ ਮੇਰੇ, ਜਿੰਦੜੀ ਘੋਲ ਘੁਮਾਈ।
  • ਤੂਹੀਉਂ ਹੈਂ ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ ਵੇ ਸੱਜਣਾਂ, ਤੂਹੀਉਂ ਹੈਂ ਮੈਂ ਨਾਹੀਂ।

    73

  • ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ। ਟੇਕ।
  • ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨੇ ਡੇਰਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੀਤਾ।
  • ਭਰ ਕੇ ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪੇ ਪੀਤਾ।
  • ਝਬਦੇ ਬਹੁੜੀਂ ਵੇ ਤਬੀਬਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਮੈਂ ਮਰ ਗਈਆਂ।
  • ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।
  • ਛੁਪ ਗਿਆ ਵੇ ਸੂਰਜ ਬਾਹਰ ਰਹਿ ਗਈ ਆ ਲਾਲੀ ।
  • ਵੇ ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਹੋਵਾਂ ਦੇਵੇਂ ਮੁੜ ਜੇ ਵਖਾਲੀ।
  • ਪੀਰਾ ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਗਈਆਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਗਈਆ।
  • ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।
  • ਏਸ ਇਸ਼ਕੇ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਹਟਕ ਨਾ ਮਾਏ।
  • ਲਾਹੂ ਜਾਂਦੜੇ ਬੇੜੇ ਕਿਹੜਾ ਮੋੜ ਲਿਆਵੇ।
  • ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਜੋ ਭੁੱਲੀ ਨਾਲ ਮੁਹਾਣਿਆ ਦੇ ਗਈਆ॥
  • ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।
  • ਏਸੇ ਇਸ਼ਕੇ ਦੀ ਝੁੱਗੀ ਵਿਚ ਮੋਰ ਬੁਲੇਂਦਾ।
  • ਸਾਨੂੰ ਕਿਬਲਾ ਤੇ ਕਾਅਬਾ ਸੋਹਣਾ ਯਾਰ ਦਖੇਂਦਾ।
  • ਸਾਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਲਈਆ।
  • ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੇ ਆਂਦਾ ਮੈਨੂੰ, ਇਨਾਇਤ ਦੇ ਬੂਹੇ।
  • ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਵਾਏ ਚੋਲੇ ਸਾਵੇ ਤੇ ਸੂਹੇ ।
  • ਜਾਂ ਮੈਂ ਮਾਰੀ ਹੈ ਅੱਡੀ ਮਿਲ ਪਿਆ ਹੈ ਵਹੀਆ।
  • ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।

    74

  • ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਮਾਹੀ ਯਾਰ ਨੂੰ
  • ਇਕ ਹੱਸ ਹੱਸ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਇਕ ਰੋਂਦੀਆਂ ਹੋਂਦੀਆਂ ਮਰਦੀਆਂ।
  • ਕਰੋ ਫੁੱਲੀ ਬਸੰਤ ਬਹਾਰ ਨੂੰ, ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਮਾਹੀ ਯਾਰ ਨੂੰ।
  • ਮੈਂ ਨ੍ਹਾਤੀ ਧੋਤੀ ਰਹਿ ਗਈ, ਇਕ ਗੰਢ ਮਾਹੀ ਦਿਲ ਬਹਿ ਗਈ।
  • ਭਾਹ ਲਾਈਏ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨੂੰ, ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਮਾਹੀ ਯਾਰ ਨੂੰ ।
  • ਮੈਂ ਕਮਲੀ ਕੀਤੀ ਦੂਤੀਆਂ, ਦੁਖ ਘੇਰ ਚੁਫੇਰੋਂ ਲੀਤੀਆਂ।
  • ਘਰ ਆ ਮਾਹੀ ਦੀਦਾਰ ਨੂੰ, ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਮਾਹੀ ਯਾਰ ਨੂੰ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਘੁੱਟ ਰਾਂਝਣ ਗਲ ਲਾਇਆ।
  • ਦੁੱਖ ਗਏ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਨੂੰ, ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਮਾਹੀ ਯਾਰ ਨੂੰ।

    75

  • ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਨਾ ਜੀਵਾਂ।
  • ਇਹਨਾਂ ਸੁੱਕਿਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਸ ਨਹੀਂ।
  • ਪਰਦੇਸ ਗਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ।
  • ਜਿਹੜੇ ਸਾਈਂ ਸਾਜਣ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਨਹੀਂ।
  • ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ….
  • ਤੂੰ ਕੀ ਸੁੱਤਾਂ ਏ ਚਾਦਰ ਤਾਣ ਕੇ।
  • ਸਿਰ ਮੌਤ ਖਲੋਤੀ ਤੇਰੇ ਆਣ ਕੇ। ਕੋਈ ਅਮਲ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਕੇ।
  • ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ…
  • ਕੀ ਮੈਂ ਖੱਟਿਆ ਤੇਰੀ ਹੋ ਕੇ। ਦੋਵੇਂ ਨੈਣ ਗਵਾਇ ਆ ਰੋ ਕੇ।
  • ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲਈਏ ਮੁੱਖ ਧੋ ਕੇ। ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ…
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਹੁ ਬਦੇਸ਼ੋਂ ਆਉਂਦਾ। ਹੱਥ ਕੰਗਣਾ ਤੇ ਬਾਹੀਂ ਲਟਕਾਉਂਦਾ।
  • ਸਿਰ ਸਦਕਾ ਤੇਰੇ ਨਾਉਂ ਦਾ। ਨਾ ਜੀਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ…

    76

  • ਨੀ ਸਈਓ ਮੈਂ ਗਈ ਗਵਾਚੀ।
  • ਖੋਲ ਘੁੰਘਟ ਮੁੱਖ ਨਾਚੀ ।
  • ਜਿਤ ਵੱਲ ਵੱਖਾਂ ਉੱਤ ਵੱਲ ਓਹੀ, ਕਸਮ ਓਸੇ ਦੀ ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ।
  • ਫ਼ਹਿਵ ਮੁਅਉਮਰ ਫਿਰ ਗਈ ਧੋਈ, ਜਬ ਪੱਤਰੀ ਮੇਰੀ ਬਾਚੀ।
  • ਨੀ ਸਈਓ ਮੈਂ ਗਈ ਗਵਾਚੀ।
  • ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਮੇਰਾ ਸਈਓ, ਜੋ ਆਖਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪ ਕਰ ਰਹੀਓ।
  • ਇਹ ਗੱਲ ਮੂਲ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਹੀਓ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਖ਼ੂਬ ਹਕੀਕਤ ਜਾਚੀ।
  • ਨੀ ਸਈਓ ਮੈਂ ਗਈ ਗਵਾਚੀ ।
  • ਖੋਲ ਘੁੰਘਟ ਮੁੱਖ ਨਾਚੀ।

    77

  • ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ। ਟੇਕ।
  • ਮੁੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਬਕ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਅਲਫ਼ੋਂ ਅੱਗੇ ਕੁਝ ਨਾ ਆਇਆ।
  • ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਖਾਂਦਾ ਸਾਂ, ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ।
  • ਕਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਅੱਖੀਆਂ ਲਾਈਆਂ, ਰਲ ਕੇ ਸਈਆਂ ਮਾਰਨ ਆਈਆਂ।
  • ਨਾਲੇ ਮਾਰੇ ਬਾਬਲ ਮਾਂ, ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ।
  • ਸਾਹਵਰੇ ਸਾਨੂੰ ਵੜਨ ਨਾ ਦੇਂਦੇ, ਨਾਨਕ ਦਾਦਕ ਘਰੋਂ ਕਢਦੇ।
  • ਮੇਰਾ ਪੇਕੇ ਨਹੀਉਂ ਥਾਂ, ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ।
  • ਪੜ੍ਹਨ ਸੇਤੀ ਸਭ ਮਾਰਨ ਆਹੀਂ, ਬਿਨ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਹੁਣ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
  • ਨੀ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਕਿਤ ਵਲ ਜਾਂ, ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਕੀ ਲਾਈ ਮੈਨੂੰ, ਮੱਤ ਕੁਝ ਲੱਗੇ ਉਹ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ।
  • ਤਦ ਕਰੇਂਗਾ ਤੂੰ ਨਿਆਂ, ਨੀ ਕੁਟੀਚਲ ਮੇਰਾ ਨਾਂ।

    78

  • ਪੱਤੀਆਂ ਲਿਖਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਪੀਆ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਵੇ। ਟੇਕ।
  • ਆਂਗਣ ਬਣਾ ਡਰਾਉਣਾ, ਕਿਤ ਬਿਧਿ ਰੈਣ ਵਿਹਾਵੇ।
  • ਕਾਗ਼ਜ਼ ਕਰੂੰ ਲਿਖ ਦਾਮਨੇ, ਨੈਣ ਆਂਸੂ ਲਾਉਂ।
  • ਬਿਰਹੋਂ ਜਾਰੀ ਹਉਂ ਜਰੀ, ਦਲਿ ਫੂਕ ਜਲਾਊਂ।
  • ਪਾਂਧੇ ਪੰਡਤ ਜਗਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੂਛ ਰਹੀ ਆਂ ਸਾਰੇ।
  • ਪੋਥੀ ਬੇਦ ਕਿਆ ਦੋਸ ਹੈ, ਜੋ ਉਲਟੇ ਭਾਗ ਹਮਾਰੇ।
  • ਭਾਈਆ ਵੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆ, ਇਕ ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਭੀ ਕਹੀਓ।
  • ਜੇ ਮੈਂ ਹੀਣੀ ਭਾਗ ਦੀ, ਤੁਮ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹੀਓ।
  • ਭੱਜ ਸਕਾਂ ਤੇ ਭੱਜ ਜਾਵਾਂ, ਸਬ ਤਜ ਕੇ ਕਰਾਂ ਫ਼ਕੀਰੀ।
  • ਪਰ ਦੁਲੜੀ, ਤੁਲੜੀ, ਚੌਲੜੀ ਹੈ ਗਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਜ਼ੰਜੀਰੀ।
  • ਨੀਂਦ ਗਈ ਕਿਤ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ, ਉਹ ਭੀ ਵੈਰਨ ਮੇਰੀ।
  • ਮਤ ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਣ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਨੀਂਦਰ ਕਿਹੜੀ।
  • ਰੋ ਰੋ ਜੀਉ ਵਲਾਉਂਦੀਆਂ, ਗ਼ਮ ਕਰਨੀਆਂ ਦੂਣਾ।
  • ਨੈਣੋਂ ਨੀਰ ਭੀ ਨਾ ਚੱਲਣ, ਕਿਸੇ ਕੀਤਾ ਟੂਣਾ।
  • ਸਾਜਨ ਤੁਮਾਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਸੇ, ਮੁਝ ਕੋ ਹਾਥ ਕੀ ਆਇਆ।
  • ਛਤਰ ਸੂਲਾਂ ਸਿਰ ਲਾਇਆ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਪੰਥ ਨਾ ਪਾਇਆ।
  • ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਚੱਲ ਵੱਸੀਏ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਸੇ ਕੰਤ ਹਮਾਰਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਸ਼ਹੁ ਤੋਂ ਮੰਗਣੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਦਏ ਨਜ਼ਾਰਾ।

    79

  • ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਦਾ।
  • ਕਿਉਂ ਓਹਲੇ ਬਹਿ ਬਹਿ ਝਾਕੀਦਾ।
  • ਪਹਿਲੋਂ ਆਪੇ ਸਾਜਨ ਸਾਜੇ ਦਾ, ਹੁਣ ਦਸਨਾ ਏਂ ਸਬਕ ਨਮਾਜ਼ੇ ਦਾ।
  • ਹੁਣ ਆਇਆ ਆਪ ਨਜ਼ਾਰੇ ਨੂੰ, ਵਿਚ ਲੈਲਾ ਬਣ ਬਣ ਝਾਕੀ ਦਾ।
  • ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਦਾ।
  • ਸ਼ਾਹ ਸ਼ਮੱਸ ਦੀ ਖੱਲ ਲੁਹਾਇਓ, ਮਨਸੂਰ ਨੂੰ ਚਾ ਸੂਲੀ ਦਵਾਇਓ।
  • ਜ਼ਕਰੀਏ ਸਿਰ ਕਲਵੱਤਰ ਧਰਾਇਉ, ਕੀ ਲੇਖਾ ਰਿਹਾ ਬਾਕੀ ਦਾ।
  • ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਦਾ।
  • ਕੁੰਨ ਕਿਹਾ ਫ਼ਯਕੂਨ ਕਹਾਇਆ, ਬੇ-ਚੂਨੀ ਦਾ ਚੂਨ ਬਣਾਇਆ।
  • ਖਾਤਰ ਤੇਰੀ ਜਗਤ ਬਣਾਇਆ, ਸਿਰ ਪਰ ਛਤਰ ਲੌਲਾਕੀ ਦਾ।
  • ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਦਾ।
  • ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਵਲ ਧਾਇਆ ਏ, ਨਾ ਰਹਿੰਦਾ ਛੁਪਾ ਛੁਪਾਇਆ ਏ।
  • ਕਿਤੇ ਬੁਲ੍ਹਾ ਨਾਮ ਧਰਾਇਆ ਏ, ਵਿਚ ਓਹਲਾ ਰਖਿਆ ਖ਼ਾਕੀ ਦਾ।
  • ਪਰਦਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਦਾ।
  • ਕਿਉਂ ਓਹਲੇ ਬਹਿ ਬਹਿ ਝਾਕੀ ਦਾ।

    80

  • ਪੜਤਾਲਿਉ ਹੁਣ ਆਸ਼ਕ ਕਿਹੜੇ
  • ਨੇਹੁੰ ਲੱਗਾ ਮਤ ਗਈ ਗਵਾਤੀ, ਨਾਹੁਨੋ-ਅਕਰਬ ਜ਼ਾਤ ਪਛਾਤੀ
  • ਸਾਈਂ ਭੀ ਸ਼ਾਹ ਰੰਗ ਤੋਂ ਨੇੜੇ, ਪੜਤਾਲਿਉ ਹੁਣ ਆਸ਼ਕ ਕਿਹੜੇ
  • ਹੀਰ ਹੋ ਮੁੜ ਰਾਂਝਾ ਹੋਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਰਲਾ ਜਾਣੇ ਕੋਈ
  • ਚੁੱਕ ਪਏ ਸਭ ਝਗੜੇ ਝੇੜੇ, ਪੜਤਾਲਿਉ
  • ਲੈ ਬਰਾਤਾਂ ਰਾਤੀਂ ਜਾਗਣ, ਨੂਰ ਨਬੀ ਦੇ ਬਰਸਣ ਲਾਗਣ
  • ਉਹੋ ਵੇਖ ਅਸਾਡੇ ਝੇੜੇ, ਪੜਤਾਲਿਉ
  • ਅਨੁਲਹੱਕ ਆਪ ਕਹਾਇਆ ਲੋਕਾ, ਮਨਸੂਰ ਨਾ ਦੇਂਦਾ ਆਪੇ ਹੋਕਾ
  • ਮੁੱਲਾਂ ਬਣ ਬਣ ਆਵਣ ਨੇੜੇ, ਪੜਤਾਲਿਉ
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਸ਼ਰੀਅਤ ਕਾਜ਼ੀ ਹੈ, ਹਕੀਕਤ ਪਰ ਭੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੈ
  • ਸਾਈਂ ਘਰ ਘਰ ਨਿਆਉਂ ਨਬੇੜੇ, ਪੜਤਾਲਿਉ

    81

  • ਪਾਇਆ ਹੈ ਕੁਛ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਸਤਗੁਰ ਨੇ ਅਲਖ ਲਖਾਇਆ ਹੈ। ਟੇਕ।
  • ਕਹੂੰ ਵੈਰ ਪੜਾ ਕਹੂੰ ਬੇਲੀ ਹੈ, ਕਹੂੰ ਮਜਨੂੰ ਹੈ ਕਹੂੰ ਲੇਲੀ ਹੈ।
  • ਕਹੂੰ ਆਪ ਗੁਰੂ ਕਹੂੰ ਚੇਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ।
  • ਕਹੂੰ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਗ਼ਾਜ਼ੀ ਹੈ, ਕਹੂੰ ਆਪਣਾ ਪੰਥ ਬਤਾਇਆ ਹੈ।
  • ਕਹੂੰ ਚੋਰ ਬਣਾ ਕਹੂੰ ਸਾਹ ਜੀ ਹੈ, ਕਹੂੰ ਮੰਬਰ ਤੇ ਬਹਿ ਵਾਅਜ਼ੀ ਹੈ।
  • ਕਹੂੰ ਮਸਜਦ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ, ਕਹੂੰ ਬਣਿਆ ਠਾਕੁਰ ਦੁਆਰਾ ਹੈ।
  • ਕਹੂੰ ਬੈਰਾਗੀ ਜਪ ਧਾਰਾ ਹੈ, ਕਹੂੰ ਸ਼ੇਖ਼ਨ ਬਣ ਬਣ ਆਇਆ ਹੈ।
  • ਕਹੂੰ ਤੁਰਕ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਤੇ ਹੋ, ਕਹੂੰ ਭਗਤ ਹਿੰਦੂ ਜਪ ਕਰਤੇ ਹੋ।
  • ਕਹੂੰ ਘੋਰ ਗੁਫਾ ਮੇਂ ਪੜਤੇ ਹੋ, ਹਰ ਘਰ ਘਰ ਲਾਡ ਲਡਾਇਆ ਹੈ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਕਾ ਮੈਂ ਮੁਹਤਾਜ ਹੋਆ, ਮਹਾਰਾਜ ਮਿਲੇ ਮੇਰਾ ਕਾਜ ਹੋਆ।
  • ਦਰਸ਼ਨ ਪੀਆ ਦਾ ਮੇਰਾ ਇਵਾਜ ਹੋਆ, ਲੱਗਾ ਇਸ਼ਕ ਤਾਂ ਏਹ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ਹੈ।

    82

  • ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ ਸੱਭੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰ।
  • ਇਕ ਭਰ ਆਈਆਂ ਇਕ ਭਰ ਚਲੀਆਂ ਇਕ ਖਲੀਆਂ ਬਾਂਹ ਪਸਾਰ।
  • ਹਾਰ ਹਮੇਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਗਲ ਵਿੱਚ ਬਾਹੀਂ ਛਣਕੇ ਚੂੜਾ।
  • ਕੰਨੀਂ ਬੁੱਕ ਬੁੱਕ ਮਛਰੀਆਲੇ ਸਭ ਅਡੰਬਰ ਕੂੜ।
  • ਅਗੇ ਸ਼ੌਹ ਨੇ ਝਾਤ ਨਾ ਪਾਈ ਐਵੇਂ ਗਿਆ ਸਿੰਗਾਰ।
  • ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ ਸੱਭੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰ।
  • ਹੱਥੀ ਮਹਿੰਦੀ ਪੈਰੀਂ ਮਹਿੰਦੀ ਸਿਰ ਤੇ ਧੜੀ ਗੁੰਦਾਈ।
  • ਤੇਲ ਫੁਲੇਲ ਪਾਨਾਂ ਦਾ ਬੀੜਾ, ਦੰਦੀ ਮਿੱਸੀ ਲਾਈ।
  • ਕੋਈ ਜੂ ਸਦ ਪਈਓ ਨੇ ਡਾਢੀ ਵਿੱਸਰਿਆ ਘਰ ਬਾਰ।
  • ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ ਸੱਭੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ੌਹ ਦੇ ਪੰਧ ਪਵੇਂ ਜੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਰਾਹ ਪਛਾਣੇਂ।
  • ਪਉ ਸਤਾਰਾਂ ਪਾਸਿਉਂ ਮੰਗਦਾ ਦਾਅ ਪਿਆ ਤ੍ਰੈ ਕਾਣੇ।
  • ਗੁੰਗੀ ਡੌਰੀ ਕਮਲੀ ਹੋਈ ਜਾਨ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਹਾਰ।
  • ਪਾਣੀ ਭਰ ਭਰ ਗਈਆਂ ਸੱਭੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰ।

    83

  • ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ, ਪਿਛੋਂ ਪਛਤਾਵੇਂਗਾ। ਟੇਕ।
  • ਜਾਂਦਾ ਜਾਹ ਨਾ ਆਵੀਂ ਫੇਰ, ਓਥੇ ਬੇਪਰਵਾਹੀਆਂ ਢੇਰ।
  • ਓਥੇ ਡਹਿਲ ਖਲੋਂਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਵੀ ਫੰਧਿਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ…
  • ਖੂਹ ਵਿਚ ਯੂਸਫ਼ ਪਾਇਓ ਨੇ, ਫੜ ਵਿਚ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਕਾਇਓ ਨੇ।
  • ਇਕ ਅੱਟੀ ਮੁੱਲ ਪਵਾਇਓ ਨੇ, ਤੂੰ ਕੌਡੀ ਮੁੱਲ ਪਵਾਵੇਂਗਾ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ
  • ਨੇਹੁੰ ਲਾ ਵੇਖ ਜੁਲੈਖਾ ਲਏ, ਓਥੇ ਆਸ਼ਕ ਤੜਫਣ ਪਏ।
  • ਮਜਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਹੈ ਹੈ, ਤੂੰ ਓਥੋਂ ਕੀ ਲਿਆਵੇਂਗਾ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ….
  • ਓਥੇ ਇਕਨਾ ਦੇ ਪੋਸਤ ਲੁਹਾਈਦੇ, ਇਕ ਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿਰਾਈਦੇ।
  • ਇਕ ਸੂਲੀ ਪਕੜ ਚੜ੍ਹਾਈਦੇ, ਓਥੇ ਤੂੰ ਵੀ ਸੀਸ ਕਟਾਵੇਂਗਾ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ
  • ਘਰ ਕਲਾਲਾਂ ਦਾ ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ, ਓਥੇ ਆਵਣ ਮਸਤ ਪਿਆਸੇ।
  • ਭਰ ਭਰ ਪੀਵਣ ਪਿਆਲੇ ਕਾਸੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਜੀਅ ਲਲਚਾਵੇਂਗਾ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ……
  • ਦਿਲਬਰ ਹੁਣ ਗਿਉਂ ਕਿਤ ਲੌ, ਭਲਕੇ ਕੀ ਜਾਣਾ ਕੀ ਹੈ।
  • ਮਸਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਖਲੋ, ਤੂੰ ਵੀ ਮਸਤ ਸਦਾਵੇਂਗਾ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ…..
  • ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਗੈਰ ਸ਼ਰ੍ਹਾ ਨਾ ਹੋ, ਸੁੱਖ ਦੀ ਨੀਂਦਰ ਭਰ ਕੇ ਸੌਂ ।
  • ਮੂੰਹੋਂ ਨਾ ਅਨਲਹੱਕ ਬਗੋ, ਚੜ੍ਹ ਸੂਲੀ ਢੋਲੇ ਗਾਵੇਂਗਾ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸੰਭਲ ਕੇ ਨੇਹੁੰ ਲਾ……

    84

  • ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲਗਦਾ ਸ਼ੋਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਰਹਿਨਾਂ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲਗਦਾ ਸ਼ੋਰ, ਮੈਂ ਘਰ ਖਿਲਾ ਸ਼ਗੁਫਾ ਹੋਰ ਵੇਖੀਆਂ ਬਾਗ ਬਹਾਰਾ ਹੋਰ।
  • ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਿਣਾ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲਗਦਾ ਸ਼ੋਰ…
  • ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੋਈ ਨੀ ਮੇਰੀਏ ਮਾਂ,
  • ਪੂਣੀ ਮੇਰੀ ਲੈ ਗਿਆ ਕਾਂ।
  • ਡੋਂ ਡੋਂ ਕਰਦੀ ਮਗਰੇ ਜਾਂ
  • ਪੂਣੀ ਦੇ ਦਈਂ ਸਾਈਂ ਦੇ ਨਾਂ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲਗਦਾ ਸ਼ੋਰ…
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸਾਈਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ, ਮਿਹਰ ਅਨਾਇਤ ਕਰੇ ਹਜ਼ਾਰ।
  • ਇਹੋ ਕੌਲ ਤੇ ਇਹੋ ਕਰਾਰ, ਦਿਲਬਰ ਦੇ ਵਿਚ ਰਹਿਨਾਂ।
  • ਪਿਆਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠੜਾ ਨਾ ਲਗਦਾ ਸ਼ੋਰ…

    85

  • ਪਿਆਰੇ ਬਿਨ ਮਸਲ੍ਹਤ ਉੱਠ ਜਾਣਾ, ਤੂੰ ਕਦੀ ਤੇ ਹੋ ਸਿਆਣਾ। ਟੇਕ।
  • ਕਰ ਲੈ ਚਾਵੜ ਚਾਰ ਦਿਹਾੜੇ, ਥੀਸੇਂ ਅੰਤ ਨਿਮਾਣਾ।
  • ਜ਼ੁਲਮ ਕਰੇਂ ਤੇ ਲੋਕ ਸਤਾਵੇਂ, ਛੱਡ ਦੇ ਲੋਕ ਸਤਾਣਾ।
  • ਜਿਸ ਜਿਸ ਦਾ ਵੀ ਮਾਣ ਕਰੇਂ ਤੂੰ, ਸੋ ਵੀ ਸਾਥ ਨਾ ਜਾਣਾ।
  • ਸ਼ਹਿਰ-ਖ਼ਾਮੋਸ਼ਾਂ ਵੇਖ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਜਗ ਸਮਾਣਾ।
  • ਭਰ ਭਰ ਪੂਰ ਲੰਘਾਵੇ ਡਾਢਾ, ਮਲਕੁਲ-ਮੌਤ ਮੁਹਾਣਾ।
  • ਐਥੇ ਹੈਨ ਤਨਤੇ ਸਭ, ਮੈਂ ਅਵਗੁਣਹਾਰ ਨਿਮਾਣਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨਾਲ ਬਰੇ ਵਿਚ, ਹੈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਲ ਢਾਣਾ।
  • ਮਹਿਬੂਬ-ਰਬਾਨੀ ਕਰੇ ਰਸਾਈ, ਖ਼ੌਫ਼ ਜਾਏ ਮਲਕਾਨਾ ।

    86

  • ਪੀਆ ਪੀਆ ਕਰਤੇ ਹਮੀਂ ਪੀਆ ਹੋਏ, ਅਬ ਪੀਆ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਹੀਏ।
  • ਹਿਜਰ ਵਸਲ ਹਮ ਦੋਨੋਂ ਛੋੜੇ, ਅਬ ਕਿਸ ਕੇ ਹੋ ਰਹੀਏ।
  • ਮਜਨੂੰ ਲਾਲ ਦੀਵਾਨੇ ਵਾਂਙੂ, ਅਬ ਲੈਲਾ ਹੋ ਰਹੀਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਘਰ ਮੇਰੇ ਆਏ, ਅਬ ਕਿਉਂ ਤਾਅਨੇ ਸਹੀਏ।

    87

  • ਬੱਸ ਕਰ ਜੀ ਹੁਣ ਬੱਸ ਕਰ ਜੀ, ਇਕ ਬਾਤ ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸ ਕਰ ਜੀ। ਟੇਕ।
  • ਤੁਸੀਂ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਐਵੇਂ ਸਾਥੋਂ ਦੂਰ ਕਿਉਂ ਨੱਸਦੇ ਹੋ।
  • ਨਾਲੇ ਘੱਤ ਜਾਦੂ ਦਿਲ ਖੱਸਦੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਕਿਤ ਵਲ ਜਾਸੋ ਨੱਸ ਕਰ ਜੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਮੋਇਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਾ ਮੁੱਕਦੇ ਸੀ, ਖਿੱਦੋ ਵਾਂਗ ਖੂੰਡੀ ਕੁੱਟਦੇ ਸੀ।
  • ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਦਾ ਗੱਲ ਘੁੱਟਦੇ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੀਰ ਲਗਾਇਓ ਕੱਸ ਕਰ ਜੀ।
  • ਤੁਸੀਂ ਛਪਦੇ ਹੋ ਅਸਾਂ ਪਕੜੇ ਹੋ, ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਦੇ ਜਕੜੇ ਹੋ।
  • ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਛਪਣ ਨੂੰ ਤਕੜੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਜਾਣ ਨਾ ਮਿਲਦਾ ਨੱਸ ਕਰ ਜੀ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬਰਦੀ ਹਾਂ,
  • ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਰਦੀ ਹਾਂ। ਨਿੱਤ ਸੌ ਸੌ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਦੀ ਹਾਂ,
  • ਹੁਣ ਬੈਠ ਪਿੰਜਰ ਵਿਚ ਧੱਸ ਕਰ ਜੀ।

    88

  • ਬੇਹੱਦ ਰਮਜ਼ਾਂ ਦੱਸਦਾ ਨੀਂ ਢੋਲਣ ਮਾਹੀ।
  • ਮੀਮ ਦੇ ਉਹਲੇ ਵੱਸਦਾ ਨੀਂ ਢੋਲਣ ਮਾਹੀ।
  • ਔਲੀਆ ਮਨਸੂਰ ਕਹਾਵੇ, ਰਮਜ਼ ਅਨਲਹੱਕ ਆਪ ਬਤਾਵੇ।
  • ਆਪੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਤੇ ਕੋਲ ਖਲੋ ਕੇ ਹੱਸਦਾ ਨੀ ਢੋਲਣ ਮਾਹੀ।

    89

  • ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਕੀ ਜਾਣੇ ਜ਼ਾਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਕੌਣ। ਟੇਕ।
  • ਨਾ ਸੂਹਾਂ ਨਾ ਕੰਮ ਬਖੇੜੇ, ਵੰਞੇ ਜਾਗਣ ਸੌਣ।
  • ਰਾਂਝੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗਾਲੀਆਂ ਦੇਵਾਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਰਾਂ ਦੁਆਈਂ।
  • ਮੈਂ ਤੇ ਰਾਂਝਾ ਇਕੋ ਕੋਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਈਂ।
  • ਜਿਸ ਬੇਲੇ ਵਿਚ ਬੇਲੀ ਦਿੱਸੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਵਾਂ ਬਲਾਈਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਈਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਕੀ ਜਾਣੇ ਜ਼ਾਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਕੌਣ।

    90

  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵਣ ਆਈਆਂ, ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਭਰਜਾਈਆਂ। ਟੇਕ।
  • ਮੰਨ ਲੈ ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਕਹਿਣਾ ਸਾਡਾ, ਛੱਡ ਦੇ ਪੱਲਾ ਰਾਈਆਂ।
  • ਆਲ ਨਬੀ ਔਲਾਦ ਅਲੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਲੀਕਾਂ ਲਾਈਆਂ।
  • ਜਿਹੜਾ ਸਾਨੂੰ ਸਯਦ ਸੱਦੇ, ਦੋਜ਼ਖ਼ ਮਿਲਣ ਸਜ਼ਾਈਆਂ।
  • ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਰਾਈਂ ਆਖੇ, ਭਿਸ਼ਤੀ ਪੀਂਘਾਂ ਪਾਈਆਂ।
  • ਰਾਈਂ ਸਾਈਂ ਸਭਨੀ ਥਾਈਂ, ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਬੇਪਰਵਾਹੀਆਂ।
  • ਸੋਹਣੀਆਂ ਪਰੇ ਹਟਾਈਆਂ, ਤੇ ਕੋਝੀਆਂ ਲੈ ਗਲ ਲਾਈਆਂ।
  • ਜੇ ਤੂੰ ਲੋੜੇ ਬਾਗ਼ ਬਹਾਰਾਂ, ਚਾਕਰ ਹੋ ਜਾ ਰਾਈਆਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਜਾਤ ਕੀ ਪੁਛਣੇ, ਸ਼ਾਕਰ ਹੋ ਰਜਾਈਆਂ।

    91

  • ਭਰਵਾਸਾ ਕੀ ਅਸ਼ਨਾਈ ਦਾ, ਡਰ ਲਗਦਾ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਦਾ। ਟੇਕ।
  • ਇਬਰਾਹੀਮ ਚਿਖਾ ਵਿੱਚ ਪਾਇਓ, ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੂੰ ਭੱਠ ਝੁਕਾਇਓ।
  • ਯੂਨਸ ਮੱਛੀ ਤੋਂ ਨਿਗਲਾਇਓ, ਫੜ ਯੂਸਫ਼ ਮਿਸਰ ਵਿਕਾਈਦਾ।
  • ਜ਼ਕਰੀਆ ਸਿਰ ਕਲਵੱਤਰ ਚਲਾਇਓ, ਸਾਬਰ ਦੇ ਤਨ ਕੀੜੇ ਪਾਇਓ।
  • ਸੁੰਨਆਂ ਗਲ ਜੁੱਨਾਰ ਪਵਾਇਓ, ਕਿਤੇ ਉਲਟਾ ਪੋਸ਼ ਲੁਹਾਈ ਦਾ।
  • ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਤੇ ਨੂਰ ਉਪਾਇਓ, ਨਾਮ ਇਮਾਮ ਹੁਸੈਨ ਧਰਾਇਓ।
  • ਝੂਲਾ ਜਬਰਾਈਲ ਝੁਲਾਇਓ, ਫਿਰ ਪਿਆਸਾ ਗਲਾ ਕਟਾਈਦਾ।
  • ਜਾ ਜ਼ਕਰੀਆ ਰੁੱਖ ਛੁਪਾਇਆ, ਛਪਣਾ ਉਸ ਦਾ ਬੁਰਾ ਮਨਾਇਆ।
  • ਆਰਾ ਸਿਰ ਤੇ ਚਾ ਵਗਾਇਆ, ਸਣੇ ਰੁਖ ਚਰਾਈਦਾ।
  • ਯਈਹਾ ਉਸ ਦਾ ਯਾਰ ਕਹਾਇਆ, ਨਾਲ ਉਸੇ ਦੇ ਨੇਹੁੰ ਲਗਾਇਆ।
  • ਰਾਹ ਸ਼ਰਹ ਦਾ ਉੱਨ ਬਤਲਾਇਆ, ਸਿਰ ਉਸ ਦਾ ਬਾਲ ਕਟਾਈਦਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਹੁਣ ਸਹੀ ਸੰਞਾਤੇ ਹੈਂ, ਹਰ ਸੂਰਤ ਨਾਲ ਪਛਾਤੇ ਹੈਂ।
  • ਕਿਤੇ ਆਤੇ ਹੈਂ ਕਿਤੇ ਜਾਤੇ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਭੁਲ ਨਾ ਜਾਈ ਦਾ।

    92

  • ਭਾਵੇਂ ਜਾਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵੇ, ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ ।
  • ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੁਰਬਾਨ ਵੇ, ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ ।
  • ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ, ਢੂੰਡਾਂ ਜੰਗਲ ਬੇਲਾ ਰੋਹੀ।
  • ਢੂੰਡਾਂ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਜਹਾਨ ਵੇ, ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ ।
  • ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਾਣੇ ਚਾਕ ਮਹੀਂ ਦਾ, ਰਾਂਝਾ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਹੀਦਾ।
  • ਸਾਡਾ ਤਾਂ ਦੀਨ ਈਮਾਨ ਵੇ, ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ ।
  • ਮਾਪੇ ਛੋੜ ਲੱਗੀ ਲੜ ਤੇਰੇ, ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਸਾਈਂ ਮੇਰੇ ।
  • ਲਾਈਆਂ ਦੀ ਲੱਜ ਪਾਲ ਵੇ, ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ ।

    93

  • ਭੈਣਾਂ ਮੈਂ ਕੱਤਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ।
  • ਪੱਛੀ ਪੜੀ ਪਿਛਵਾੜੇ ਰਹਿ ਗਈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈ ਜੁੱਟੀ।
  • ਅੱਗੇ ਚਰਖ਼ਾ ਪਿੱਛੇ ਪੀਹੜਾ, ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਤੰਦ ਤਰੁੱਟੀ।
  • ਭੌਂਦਾ ਭੌਂਦਾ ਊਰਾ ਡਿੱਗਾ, ਚੰਬ ਉਲਝੀ ਤੰਦ ਟੁੱਟੀ।
  • ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਮੇਰਾ ਚਰਖ਼ਾ ਟੁੱਟਾ, ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਅਜ਼ਾਬੋਂ ਛੁੱਟੀ।
  • ਦਾਜ ਦਹੇਜ ਨੂੰ ਉਸ ਕੀ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਪ੍ਰੇਮ ਕਟੋਰੀ ਮੁੱਠੀ ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੇ ਨਾਚ ਨਚਾਏ, ਧੁੰਮ ਪਈ ਕੜ ਕੁੱਟੀ।

    94

  • ਮਨ ਅਟਕਿਓ ਸ਼ਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ। ਟੇਕ।
  • ਕਹੂੰ ਵੇਖੂੰ ਬਾਹਮਣ ਕਹੂੰ ਸ਼ੇਖਾ, ਆਪ ਆਪ ਕਰਨ ਸਭ ਲੇਖਾ।
  • ਕਿਆ ਕਿਆ ਖੇਲਿਆ ਹੁਨਰ ਸੌਂ, ਮਨ ਅਟਕਿਓ ਸ਼ਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ।
  • ਸੂਝ ਪੜੀ ਤਬ ਰਾਮ ਦੁਹਾਈ, ਹਮ ਤੁਮ ਏਕ ਨਾ ਦੂਜਾ ਕਾਈ।
  • ਇਸ ਪਰੇਮ ਨਗਰ ਕੇ ਘਰ ਸੋਂ, ਮਨ ਅਟਕਿਓ ਸ਼ਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ।
  • ਪੰਡਿਤ ਕੌਣ ਕਿਤ ਲਿਖ ਸੁਣਾਏ, ਨਾ ਕਹੀਂ ਜਾਏ ਨਾ ਕਹੀਂ ਆਏ।
  • ਜੈਸੇ ਗੁਰ ਕਾ ਕੰਗਣ ਕਰ ਸੋਂ, ਮਨ ਅਟਕਿਓ ਸ਼ਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੀ ਪੈਰੀਂ ਪੜੀਏ, ਸੀਸ ਕਾਟ ਕਰ ਅੱਗੇ ਧਰੀਏ।
  • ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰਿ ਦੇਖਾ ਹਰ ਹਰ ਸੋਂ, ਮਨ ਅਟਕਿਓ ਸ਼ਾਮ ਸੁੰਦਰ ਸੋਂ।

    95

  • ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ ਸਭ ਦੁੱਖ ਹੋਵਣ ਦੂਰ।
  • ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਾਣੇ ਚਾਕ ਚੁਕੇਟਾ ਸਾਡਾ ਰੱਬ ਗ਼ਫ਼ੂਰ ।
  • ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ ਸਭ ਦੁੱਖ ਹੋਵਣ ਦੂਰ।
  • ਜੀਹਦੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਖਾਤਰ ਚਸ਼ਮਾਂ ਬਹਿੰਦੀਆਂ।
  • ਸੀ ਨਿਤ ਝੂਰਮਾਹੀ ਵੇ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆਂ ਸਭ ਦੁੱਖ ਹੋਵਣ ਦੂਰ।
  • ਉੱਠ ਗਈ ਹਿਜਰ ਜੁਦਾਈ ਜਿਗਰੋਂ ਜ਼ਾਹਰ ਦਿਸਦਾ ਨੂਰ।
  • ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ ਸਭ ਦੁੱਖ ਹੋਵਣ ਦੂਰ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਰਮਜ਼ ਸਮਝ ਦੀ ਪਾਈਆ ਨਾ ਨੇੜੇ ਨਾ ਦੂਰ।
  • ਮਾਹੀ ਵੇ ਤੈਂ ਮਿਲਿਆਂ ਸਭ ਦੁੱਖ ਹੋਵਣ ਦੂਰ।

    96

  • ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਜੋੜਾ ਮਾਟੀ ਘੋੜਾ, ਮਾਟੀ ਦਾ ਅਸਵਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਨੂੰ ਦੌੜਾਏ ਮਾਟੀ ਦਾ ਖੜਕਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ ਮਾਟੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ
  • ਜਿਸ ਮਾਟੀ ਪਰ ਬਹੁਤੀ ਮਾਟੀ ਤਿਸ ਮਾਟੀ ਹੰਕਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਬਾਗ਼ ਬਗ਼ੀਚਾ ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਦੀ ਗੁਲਜ਼ਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਈ ਮਾਟੀ ਦੀ ਏ ਬਹਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ
  • ਹੱਸ ਖੇਡ ਮੁੜ ਮਾਟੀ ਹੋਈ ਮਾਟੀ ਪਾਓਂ ਪਸਾਰ
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਇਹ ਬੁਝਾਰਤ ਬੁੱਝੇ ਲਾਹ ਸਿਰੋਂ ਭੋਏਂ ਮਾਰ
  • ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ

    97

  • ਮਿਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ ਮੈਂ ਲੋਕ ਉਲ੍ਹਾਮੇਂ ਲੈਨੀ ਹਾਂ।
  • ਲੱਗਾ ਨੇਹੁੰ ਮੇਰਾ ਜਿਸ ਸੇਤੀ, ਸਰਹਾਣੇ ਵੇਖ ਪਲੰਘ ਦੇ ਜੀਤੀ।
  • ਆਲਮ ਕਿਉਂ ਸਮਝਾਵੇ ਰੀਤੀ, ਮੈਂ ਡਿੱਠੇ ਬਾਝ ਨਾ ਰਹਿਨੀ ਹਾਂ।
  • ਮਿਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ ਮੈਂ ਲੋਕ ਉਲ੍ਹਾਮੇਂ ਲੈਨੀ ਹਾਂ।
  • ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਾਓ ਵੀਰੋ ਭੋਰੀ, ਰਾਂਝਣ ਵੇਂਹਦਾ ਮੈਥੋਂ ਚੋਰੀ।
  • ਜੀਂਹਦੇ ਇਸ਼ਕ ਕੀਤੀ ਮੈਂ ਡੌਰੀ, ਮੈਂ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਨ ਬਹਿਨੀ ਹਾਂ।
  • ਮਿਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ ਮੈਂ ਲੋਕ ਉਲ੍ਹਾਮੇਂ ਲੈਨੀ ਹਾਂ।
  • ਬਿਰਹੋਂ ਆ ਵੜਿਆ ਵਿਚ ਵਿਹੜੇ, ਜ਼ੋਰੋ ਜ਼ੋਰ ਦੇਵੇ ਤਨ ਘੇਰੇ।
  • ਦਾਰੂ ਦਰਦ ਨਾ ਬਾਝੋਂ ਤੇਰੇ, ਮੈਂ ਸਜਣਾਂ ਬਾਝ ਮਰੇਨੀ ਹਾਂ ।
  • ਮਿਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ ਮੈਂ ਲੋਕ ਉਲ੍ਹਾਮੇਂ ਲੈਨੀ ਹਾਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਘਰ ਰਾਂਝਣ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਤੱਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਲ ਲਾਵੇ।
  • ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰੈਣ ਵਿਹਾਵੇ, ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰਹਿਨੀ ਹਾਂ।
  • ਮਿਤਰ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਨ ਨੀ ਮੈਂ ਲੋਕ ਉਲ੍ਹਾਮੇਂ ਲੈਨੀ ਹਾਂ।

    98

  • ਮੁਰਲੀ ਬਾਜ ਉਠੀ ਅਣਘਾਤਾਂ, ਸੁਣ ਕੇ ਭੁੱਲ ਗਈਆਂ ਸਭ ਬਾਤਾਂ। ਟੇਕ।
  • ਲੱਗ ਗਏ ਅਨਹਦ ਬਾਣ ਨਿਆਰੇ, ਝੂਠੀ ਦੁਨੀਆਂ ਕੂੜ ਪਸਾਰੇ।
  • ਸਾਈਂ ਮੁੱਖ ਵੇਖਣ ਵਣਜਾਰੇ, ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਈਆਂ ਸਭ ਬਾਤਾਂ।
  • ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੰਚਲ ਮਿਰਗ ਫਹਾਇਆ, ਓਸੇ ਮੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਬਹਾਇਆ।
  • ਸਿਰਫ਼ ਦੁਗਾਨਾ ਇਸ਼ਕ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਤ੍ਰੈ ਚਾਰ ਰਕਾਤਾਂ।
  • ਬੂਹੇ ਆਣ ਖਲੋਤਾ ਯਾਰ ਬਾਬਲ ਪੁੱਜ ਗਿਆ ਤਕਰਾਰ ।
  • ਕਲਮੇ ਨਾਲ ਜੇ ਰਹੇ ਵਿਹਾਰ, ਨਬੀ ਮੁਹੰਮਦ ਭਰੇ ਸਫ਼ਾਤਾਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਬਰਲਾਈ, ਜਦ ਦੀ ਮੁਰਲੀ ਕਾਹਨ ਬਜਾਈ।
  • ਬਾਵਰੀ ਹੋ ਤੁਸਾਂ ਵਲ ਧਾਈ, ਖੋਜੀਆਂ ਕਿਤ ਵਲ ਦਸਤ ਬਰਾਤਾਂ।

    99

  • ਮੂੰਹ ਆਈ ਬਾਤ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ ਏ। ਟੇਕ।
  • ਝੂਠ ਆਖਾਂ ਤਾਂ ਕੁਝ ਬੱਚਦਾ ਏ, ਸੱਚ ਆਖਿਆ ਭਾਂਬੜ ਮਚਦਾ ਏ।
  • ਜੀ ਦੋਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਜੱਚਦਾ ਏ, ਜੱਚ ਜੱਚ ਕੇ ਜਿਹਬਾ ਕਹਿੰਦੀ ਏ।
  • ਇਕ ਲਾਜ਼ਮ ਬਾਤ ਅਦਬ ਦੀ ਏ, ਸਾਨੂੰ ਬਾਤ ਮਲੂਮੀ ਸਭ ਦੀ ਏ।
  • ਹਰ ਹਰ ਵਿਚ ਸੂਰਤ ਰੱਬ ਦੀ ਏ, ਕਿਤੇ ਜ਼ਾਹਰ ਕਿਤੇ ਛੁਪੇਂਦੀ ਏ।
  • ਜਿਸ ਪਾਇਆ ਭੇਦ ਕਲੰਦਰ ਦਾ, ਰਾਹ ਖੋਜਿਆ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦਾ।
  • ਉਹ ਵਾਸੀ ਹੈ ਸੁੱਖ ਮੰਦਰ ਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ ਨਾ ਲਹਿੰਦੀ ਏ।
  • ਏਥੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਅਨ੍ਹੇਰਾ ਏ, ਅਤੇ ਤਿਲਕਣਬਾਜ਼ੀ ਵਿਹੜਾ ਏ।
  • ਵੜ ਅੰਦਰ ਵੇਖੋ ਕਿਹੜਾ ਏ, ਬਾਹਰ ਖ਼ਫਤਣ ਪਈ ਢੂੰਡੇਂਦੀ ਏ।
  • ਏਥੇ ਲੰਮਾ ਪਾਉਂ ਪਸਾਰਾ ਏ, ਇਹਦਾ ਵੱਖਰਾ ਭੇਤ ਨਿਆਰਾ ਏ।
  • ਇਕ ਸੂਰਤ ਦਾ ਚਮਕਾਰਾ ਏ, ਜਿਵੇਂ ਚਿਣਗ ਦਾਰੂ ਵਿਚ ਪੈਂਦੀ ਏ।
  • ਕਿਤੇ ਨਾਜ਼-ਅਦਾ ਦਿਖਲਾਈਦਾ, ਕਿਤੇ ਹੋ ਰਸੂਲ ਮਿਲਾਈਦਾ।
  • ਕਿਤੇ ਆਸ਼ਕ ਬਣ ਬਣ ਆਈਦਾ, ਕਿਤੇ ਜਾਨ ਜੁਦਾਈਆਂ ਸਹਿੰਦੀ ਏ।
  • ਜਦੋਂ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਏ ਨੂਰ ਹੁਰੀਂ, ਜਲ ਗਏ ਪਹਾੜ ਕੋਹ-ਤੂਰ ਹੁਰੀਂ।
  • ਤਦੋਂ ਦਾਰ ਚੜ੍ਹੇ ਮਨਸੂਰ ਹੁਰੀਂ, ਓਥੇ ਸ਼ੇਖੀ ਮੈਂਡੀ ਨਾ ਤੈਂਡੀ ਏ
  • ਜੇ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਾਂ ਅਸਰਾਰ ਤਾਈਂ, ਸਭ ਭੁੱਲ ਜਾਵਣ ਤਕਰਾਰ ਤਾਈ।
  • ਫਿਰ ਮਾਰਨ ਬੁਲ੍ਹੇ ਯਾਰ ਤਾਈਂ, ਏਥੇ ਮਖ਼ਫ਼ੀ ਬਾਤ ਸੋਹੇਂਦੀ ਏ।
  • ਅਸਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਇਲਮ ਤਹਿਕੀਕੀ ਏ, ਓਥੇ ਇਕੋ ਹਰਫ਼ ਹਕੀਕੀ ਏ।
  • ਹੋਰ ਝਗੜਾ ਸਭ ਵਧੀਕੀ ਏ, ਐਵੇਂ ਰੌਲਾ ਪਾ ਪਾ ਬਹਿੰਦੀ ਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਅਸਾਂ ਥੀਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ, ਬਿਨ ਸ਼ਹੁ ਥੀਂ ਦੂਜਾ ਕੱਖ ਨਹੀਂ।
  • ਪਰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਅੱਖ ਨਹੀਂ, ਤਾਹੀਂ ਜਾਨ ਪਈ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੀ ਏ।

    100

  • ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ।
  • ਤਖਤ ਮਨਵਰ ਬਾਂਗਾਂ ਮਿਲੀਆਂ।
  • ਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਤਖਤ ਲਾਹੌਰ।
  • ਇਸ਼ਕੇ ਮਾਰੇ ਏਵੇਂ ਫਿਰਦੇ।
  • ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਢੇਰ।
  • ਰਾਂਝਾ ਤਖਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਦਾ ਸਾਈਂ।
  • ਹੁਣ ਓਥੋਂ ਹੋਇਆ ਚੋਰ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਅਸਾਂ ਮਰਨਾ ਨਾਹੀਂ। ਕਬਰ ਪਾਇ ਕੋਈ ਹੋਰ।
  • ਮੇਰਾ ਰਾਂਝਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ।

    101

  • ਮੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿਚ ਚੋਰ, ਨੀ ਮੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿਚ ਚੋਰ। ਟੇਕ।
  • ਕੀਹਨੂੰ ਕੂਕ ਸੁਣਾਵਾਂ ਨੀ, ਮੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿਚ ਚੋਰ।
  • ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜਗ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸ਼ੋਰ।
  • ਮੁਸਲਮਾਨ ਸੜਨੇ ਤੋਂ ਡਰਦੇ, ਹਿੰਦੂ ਡਰਦੇ ਗੋਰ।
  • ਦੋਵੇਂ ਏਸੇ ਦੇ ਵਿਚ ਮਰਦੇ, ਇਹੋ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਖੋਰ।
  • ਕਿਤੇ ਰਾਮ ਦਾਸ ਕਿਤੇ ਫਤਹਿ ਮੁਹੰਮਦ, ਇਹੋ ਕਦੀਮੀ ਸ਼ੋਰ।
  • ਮਿਟ ਗਿਆ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਝਗੜਾ, ਨਿਕਲ ਪਿਆ ਕੁਝ ਹੋਰ।
  • ਅਰਸ਼-ਮੁਨੱਵਰ ਬਾਗਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਸੁਣੀਆਂ ਤਖ਼ਤ-ਲਾਹੌਰ।
  • ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਕੁੰਡੀਆਂ ਪਾਈਆਂ, ਆਪੇ ਖਿੱਚਦਾ ਡੋਰ।
  • ਜਿਸ ਢੂੰਡਿਆ ਤਿਸ ਨੇ ਪਾਇਆ, ਨਾ ਝੁਰ ਝੁਰ ਹੋਯਾ ਮੋਰ।
  • ਪੀਰਾਂ-ਪੀਰ ਬਗ਼ਦਾਦ ਅਸਾਡਾ, ਮੁਰਸ਼ਦ ਤਖ਼ਤ ਲਾਹੌਰ।
  • ਇਹੋ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਖੋ ਸਾਰੇ, ਆਪ ਗੁੱਡੀ ਆਪ ਡੋਰ ।
  • ਮੈਂ ਦੱਸਨਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਕੜ ਲਿਆਓ, ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਚੋਰ।

    102

  • ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਰਾ। ਟੇਕ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਵਹਦਤ ਕੀਨਾ ਸ਼ੋਰ, ਅਨਹਦ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀ ਘੰਘੋਰ ।
  • ਅਸਾਂ ਹੁਣ ਪਾਇਆ ਤਖ਼ਤ-ਲਾਹੌਰ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਰਾ ।
  • ਜਲ ਗਏ ਮੇਰੇ ਖੋਟ ਨਿਖੋਟ, ਲੱਗ ਪਈ ਪ੍ਰੇਮ ਸੱਚੇ ਦੀ ਚੋਟ।
  • ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਓਸ ਖ਼ਸਮ ਦੀ ਓਟ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਰਾ।
  • ਹੁਣ ਕਿਆ ਕੰਨੇਂ ਸਾਲ ਵਸਾਲ, ਲੱਗ ਗਿਆ ਮਸਤ ਪਿਆਲਾ ਹਾਥ।
  • ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਗਈ ਜ਼ਾਤ ਸੱਫ਼ਾਤ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਰਾ।
  • ਹੁਣ ਕਿਆ ਕੀਨੇ ਬੀਸ ਪਚਾਸ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਾਈ ਅਸਾਂ ਵਲ ਝਾਤ।
  • ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਜੱਗ ਦਿੱਸਦਾ ਲਾਲ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਰਾ।
  • ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਆਸ ਦੀ ਫਾਸ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਆਇਆ ਹਮਰੇ ਪਾਸ।
  • ਸਾਈਂ ਪੁਜਾਈ ਸਾਡੀ ਆਸ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਪੀਆ ਹਮਰਾ।

    103

  • ਮੇਰੇ ਨੌਸ਼ਹੁ ਦਾ ਕਿਤ ਮੋਲ। ਮੇਰੇ ਨੌਸ਼ਹੁ ਦਾ ਕਿਤ ਮੋਲ।
  • ਅੱਗਲੇ ਵੱਲ ਦੀ ਖਬਰ ਨਾ ਕੋਈ ਰਹਿ ਕਿਤਾਬਾਂ ਫੋਲ।
  • ਸੱਚੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈ ਵੱਜਣ ਪੌਲੇ ਝੂਠੀਆਂ ਕਰਨ ਕਲੋਲ ।
  • ਚੰਗ ਚੰਗੇਰੇ ਪਰੇ ਪਰੇਰੇ ਅਸੀ ਆਈਆਂ ਸੀ ਅਨਭੋਲ ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਜੇ ਬੋਲਾਂਗਾ ਹੁਣ ਕੌਣ ਸੁਣੇ ਮੇਰੇ ਬੋਲ।
  • ਮੇਰੇ ਨੌਸ਼ਹੁ ਦਾ ਕਿਤ ਮੋਲ।
  • ਮੇਰੇ ਨੌਸ਼ਹੁ ਦਾ ਕਿਤ ਮੋਲ।

    104

  • ਮੇਰੇ ਮਾਹੀ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਏ।
  • ਕਹਿ ਬੁਲ੍ਹਾ ਹੁਣ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਸ ਤਨ ਲੱਗੇ ਸੋ ਤਨ ਜਾਣੇ।
  • ਅੰਦਰ ਝਿੜਕਾਂ ਬਾਹਰ ਤਾਨ੍ਹੇ, ਨੇਹੁੰ ਲਾ ਇਹ ਸੁੱਖ ਪਾਇਆ ਏ।
  • ਮੇਰੇ ਮਾਹੀ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਏ।
  • ਨੈਣਾਂ ਕਾਰ ਰੋਵਣ ਦਾ ਪਕੜੀ, ਇਕ ਮਰਨਾਂ ਦੋ ਜਗ ਦਾ ਫਕੜੀ।
  • ਬਿਰਹੋਂ ਜਿੰਦ ਅਵੱਲੀ ਜਕੜੀ, ਨੀ ਮੈਂ ਰੋ ਰੋ ਹਾਲ ਵਜਾਇਆ ਏ।
  • ਮੇਰੇ ਮਾਹੀ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਏ।
  • ਮੈਂ ਪਿਆਲਾ ਤਹਿਕੀਕ ਲੀਤਾ ਏ, ਜੋ ਭਰ ਮਨਸੂਰ ਪੀਤਾ ਏ।
  • ਦੀਦਾਰ ਮਅਰਾਜ ਪੀਆ ਲੀਤਾ ਏ, ਮੈਂ ਖੂਹ ਥੀਂ ਵਜੂ ਸਜਾਇਆ ਏ।
  • ਮੇਰੇ ਮਾਹੀ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਏ।
  • ਇਸ਼ਕ ਮੁੱਲਾਂ ਨੇ ਬਾਂਗ ਦਿਵਾਈ, ਸ਼ਹੁ ਆਵਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ।
  • ਕਰ ਨੀਅਤ ਸਜਦੇ ਵੱਲ ਧਾਈ, ਨੀ ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਮਹਿਰਾਬ ਲਗਾਇਆ ਏ।
  • ਮੇਰੇ ਮਾਹੀ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਘਰ ਲਪਟ ਲਗਾਈਂ, ਰਸਤੇ ਮੈਂ ਸਭ ਬਣ ਤਣ ਜਾਈਂ।
  • ਮੈਂ ਵੇਖਾਂ ਆ ਇਨਾਇਤ ਸਾਈਂ, ਜਿਸ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਹੁ ਮਿਲਾਇਆ ਏ।
  • ਮੇਰੇ ਮਾਹੀ ਕਿਉਂ ਚਿਰ ਲਾਇਆ ਏ।

    105

  • ਮੈਂ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰ ਰਹੀ, ਕਦੀ ਆ ਕਰ ਫੇਰਾ । ਟੇਕ।
  • ਮੈਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕੋਈ ਘੱਲ ਸੁਨੇਹੁੜਾ।
  • ਚਸ਼ਮਾਂ ਸੇਜ ਵਿਛਾਈਆਂ ਦਿਲ ਕੀਤਾ ਡੇਰਾ।
  • ਲਟਕ ਚਲੰਦਾ ਆਂਵਦਾ ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਮੇਰਾ।
  • ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕੌਣ ਹੈ ਜਾ ਆਖੇ ਜਿਹੜਾ।
  • ਮੈਂ ਵਿਚ ਕੀ ਤਕਸੀਰ ਹੈ ਮੈਂ ਬਰਦਾ ਤੇਰਾ।
  • ਤੈਂ ਬਾਝੋਂ ਮੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈ ਦਿਲ ਢਾਹ ਨਾ ਮੇਰਾ।
  • ਢੂੰਡ ਸ਼ਹਿਰ ਸਭ ਭਾਲਿਆ ਕਾਸਦ ਘੱਲਾਂ ਕਿਹੜਾ।
  • ਚੜੀਆਂ ਡੋਲੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਦਿਲ ਧੜਕੇ ਮੇਰਾ।
  • ਆਓ ਇਨਾਇਤ ਕਾਦਰੀ ਜੀ ਚਾਹੇ ਮੇਰਾ।
  • ਪਹਿਲੀ ਪਉੜੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪੁਲ-ਸਰਾਤੇ ਡੇਰਾ।
  • ਹਾਜੀ ਮੌਕੇ ਹਜ ਕਰਨ, ਮੈਂ ਮੁੱਖ ਵੇਖਾਂ ਤੇਰਾ।
  • ਆ ਇਨਾਇਤ ਕਾਦਰੀ ਹੱਥ ਪੱਕੜੀ ਮੇਰਾ।
  • ਜਲ ਬਲ ਆਹੀਂ ਮਾਰੀਆਂ ਦਿਲ ਪੱਥਰ ਤੇਰਾ।
  • ਪਾ ਕੇ ਕੁੰਡੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਦਿਲ ਖਿਚਿਓ ਮੇਰਾ।
  • ਮੈਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਾ ਆ ਪੀਆ ਵਿਚ ਪਰਦਾ ਤੇਰਾ।
  • ਦਸਤ ਕੰਗਣ ਬਾਹੀਂ ਚੂੜੀਆਂ ਗਲ ਨੌਰੰਗ ਚੋਲਾ।
  • ਰਾਂਝਣ ਮੈਨੂੰ ਕਰ ਗਿਆ ਕੋਈ ਰਾਵਲ-ਰੌਲਾ।
  • ਆਣ ਨਵੇਂ ਦੁਖ ਪੈ ਗਏ ਕੋਈ ਸੂਲਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ।
  • ਮੈਂ ਜਾਤਾ ਦੁਖ ਮੈਨੂੰ ਆਹਾ ਦੁਖ ਪਏ ਘਰ ਸਈਆਂ।
  • ਸਿਰ ਸਿਰ ਭਾਂਬੜ ਭੜਕਿਆ ਸਭ ਤਪਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।
  • ਹੁਣ ਆਣ ਬਣੀ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਚੁਕ ਗਿਆ ਝੇੜਾ।
  • ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਹਵਰੇ ਮੰਨੀਆਂ ਸੋਈ ਪੇਕੇ ਹੋਵਣ।
  • ਸ਼ਹੁ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮਾਇਲ ਏ ਚੜ੍ਹ ਸੇਜੇ ਸੋਵਣ।
  • ਜਿਸ ਘਰ ਕੰਤ ਨ ਬੋਲਿਆ ਸੋਈ ਖ਼ਾਲੀ ਵੇੜ੍ਹਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਦਿਲ ਭੜਕਨ ਭਾਹੀਂ।
  • ਔਖਾ ਪੈਂਡਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸੋ ਘਟਦਾ ਨਾਹੀਂ।
  • ਦਿਲ ਵਿਚ ਧੱਕੇ ਝੇੜਦੇ, ਸਿਰ ਧਾਈਂ ਬੇੜਾ।
  • ਮੈਂ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਕਦੀ ਆ ਕਰ ਫੇਰਾ।

    106

  • ਮੈਂ ਕਿਉਂਕਰ ਜਾਵਾਂ ਕਾਅਬੇ ਨੂੰ, ਦਿਲ ਲੋਚੇ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਟੇਕ।
  • ਲੋਕੀ ਸੱਜਦਾ ਕਾਅਬੇ ਨੂੰ ਕਰਦੇ, ਸਾਡਾ ਸੱਜਦਾ ਯਾਰ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ।
  • ਅਉਗੁਣ ਵੇਖ ਨਾ ਭੁੱਲ ਮੀਆਂ ਰਾਂਝਾ, ਯਾਦ ਕਰੀਂ ਉਸ ਕਾਰੇ ਨੂੰ ।
  • ਮੈਂ ਅਨਤਾਰੂ ਤਰਨ ਨਾ ਜਾਣਾਂ, ਸ਼ਰਮ ਪਈ ਤੁੱਧ ਤਾਰੇ ਨੂੰ।
  • ਤੇਰਾ ਸਾਨੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਢੂੰਡ ਲਿਆ ਜਗ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਅਨੋਖੀ ਤਾਰੇ ਅਉਗੁਣਹਾਰੇ ਨੂੰ।

    107

  • ਮੈਂ ਕੁਸੁੰਬੜਾ ਚੁਣ ਚੁਣ ਹਾਰੀ। ਟੇਕ।
  • ਏਸ ਕੁਸੁੰਬੇ ਦੇ ਕੰਡੇ ਭਲੇਰੇ ਅੜ ਅੜ ਚੁੰਨੜੀ ਪਾੜੀ।
  • ਏਸ ਕੁਸੁੰਬੇ ਦਾ ਹਾਕਮ ਕਰੜਾ ਜ਼ਾਲਮ ਏ ਪਟਵਾਰੀ।
  • ਏਸ ਕੁਸੁੰਬੇ ਦੇ ਚਾਰ ਮੁਕੱਦਮ ਮੁਆਮਲਾ ਮੰਗਦੇ ਭਾਰੀ।
  • ਹੋਰਨਾਂ ਚੁਗਿਆ ਫੂਹਿਆ ਫੂਹਿਆ, ਮੈਂ ਭਰ ਲਈ ਪਟਾਰੀ।
  • ਚੁੱਗ ਚੁੱਗ ਕੇ ਮੈਂ ਢੇਰੀ ਕੀਤਾ, ਲੱਥੇ ਆਣ ਬਪਾਰੀ।
  • ਔਖੀ ਘਾਟੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੈਂਡਾ, ਸਿਰ ਪਰ ਗਠੜੀ ਭਾਰੀ।
  • ਅਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਲੰਘ ਗਈਆਂ, ਰਹਿ ਗਈ ਔਗੁਣਹਾਰੀ।
  • ਸਾਰੀ ਉਮਰਾ ਖੇਡ ਗਵਾਈ, ਓੜਕ ਬਾਜ਼ੀ ਹਾਰੀ।
  • ਅਲੱਸਤ ਕਿਹਾ ਜਦ ਅੱਖੀਆਂ ਲਾਈਆਂ, ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਯਾਰ ਵਿਸਾਰੀ।
  • ਇੱਕੋ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਿਆਂ ਰੱਸਦਿਆਂ, ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਰਹੀ ਨਯਾਰੀ ।
  • ਮੈਂ ਕਮੀਨੀ ਕੁਚੱਜੀ ਕੋਹਜੀ, ਬੇਗੁਣ ਕੌਣ ਵਿਚਾਰੀ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਾਹੀ, ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਤਾਰੀ।

    108

  • ਮੈਂ ਗੱਲ ਓਥੇ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਵੀ ਡਰਦਾ ਹਾਂ। ਟੇਕ।
  • ਨਾਲ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਲਾਰਾ ਲਾਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਚੱਲੋ, ਮੈਂ ਨਾਲੇ ਆਇਆ,
  • ਏਥੇ ਪਰਦਾ ਚਾ ਬਣਾਇਆ, ਮੈਂ ਭਰਮ ਭੁਲਾਇਆ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ।
  • ਨਾਲ ਹਾਕਮ ਦੇ ਖੇਲ ਅਸਾਡੀ, ਜੇ ਮੈਂ ਮੀਰੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਫਾਡੀ।
  • ਧਰੀ ਧਰਾਈ ਪੂੰਜੀ ਤੁਹਾਡੀ, ਮੈਂ ਅਗਲਾ ਲੇਖਾ ਭਰਦਾ ਹਾਂ।
  • ਦੇ ਪੂੰਜੀ ਮੂਰਖ ਝੁੰਜਲਾਇਆ, ਮਗਰ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਪੈੜਾ ਲਾਇਆ।
  • ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਪੈੜ ਲਿਆਇਆ, ਹਰ ਸ਼ਬ ਧਾੜੇ ਧੜਦਾ ਹਾਂ।
  • ਨਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਉਹ ਰੱਜਦਾ ਏ, ਨਾ ਮਿੰਨਤ ਕੀਤੀ ਸੱਜਦਾ ਏ।
  • ਜਾਂ ਮੁੜ ਬੈਠਾਂ ਤਾਂ ਭੱਜਦਾ ਏ, ਮੁੜ ਮਿੰਨਤਜ਼ਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
  • ਕੀ ਸੁੱਖ ਪਾਇਆ ਮੈਂ ਆਣ ਇਥੇ, ਨਾ ਮੰਜ਼ਲ ਨਾ ਡੇਰੇ ਜਿੱਥੇ।
  • ਘੰਟਾ ਕੂਚ ਸੁਣਾਵਾਂ ਕਿੱਥੇ, ਨਿੱਤ ਊਠ ਕਚਾਵੇ ਕੜਦਾ ਹਾਂ ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਬੇਅੰਤ ਡੂੰਘਾਈ, ਦੋ ਜੱਗ ਬੀਚ ਨਾ ਲੱਗਦੀ ਕਾਈ।
  • ਉਰਾਰ ਪਾਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ, ਮੈਂ ਬੇ ਸਿਰ ਪੈਰੀਂ ਤਰਦਾ ਹਾਂ।
  • ਮੈਂ ਗੱਲ ਉਥੇ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਵੀ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।

    109

  • ਮੈਂ ਚੂਹੜੇਟੜੀ ਆਂ ਸੱਚੇ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸਰਕਾਰੋਂ। ਟੇਕ।
  • ਧਿਆਨ ਦੀ ਛੱਜਲੀ ਗਿਆਨ ਕਾ ਝਾੜੂ, ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਨਿੱਤ ਝਾਤੂੰ।
  • ਮੈਂ ਚੂਹੜੇਟੜੀ ਆਂ ਸੱਚੇ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸਰਕਾਰੋਂ।
  • ਕਾਜ਼ੀ ਜਾਣੇ ਹਾਕਮ ਜਾਣੇ ਫ਼ਾਰਗ਼ਖ਼ਤੀ ਬੇਗਾਰੋਂ ।
  • ਦਿਨੇ ਰਾਤ ਮੈਂ ਏਹੋ ਮੰਗਦੀ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ ਦਰਬਾਰੋਂ।
  • ਤੁੱਧ ਬਾਝੋਂ ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ, ਕੈਂ ਵੱਲ ਕਰੂੰ ਪੁਕਾਰੋਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਇਨਾਇਤ ਕਰਕੇ ਬਖ਼ਰਾ ਮਿਲੇ ਦੀਦਾਰੋਂ।

    110

  • ਮੈਂ ਪੁੱਛਾਂ ਸ਼ਹੁ ਦੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਨੀ, ਕੋਈ ਕਰੇ ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਬਾਤਾਂ ਨੀ। ਟੇਕ।
  • ਭੁੱਲੇ ਰਹੇ ਨਾਮ ਨਾ ਜਪਿਆ, ਗ਼ਫ਼ਲਤ ਅੰਦਰ ਯਾਰ ਹੈ ਛਪਿਆ।
  • ਉਹ ਸਿੱਧ ਪੁਰਖਾ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਧਸਿਆ, ਲਗੀਆਂ ਨਫ਼ਸ ਦੀਆਂ ਚਾਟਾਂ ਨੀ।
  • ਜਪ ਲੈ ਨਾ ਹੋ ਭੋਲੀ ਭਾਲੀ, ਮਤ ਤੂੰ ਸੱਦਏਂ ਮੁੱਖ ਮੁਕਾਲੀ ।
  • ਉਲਟੀ ਪਰੇਮ ਨਗਰ ਦੀ ਚਾਲ, ਭੜਕਣ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ਨੀ।
  • ਭੋਲੀ ਨਾ ਹੋ ਹੋ ਸਿਆਣੀ, ਇਸ਼ਕ ਨੂਰ ਦਾ ਭਰ ਲੈ ਪਾਣੀ।
  • ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਛੋੜ ਕਹਾਣੀ, ਇਹ ਯਾਰ ਮਿਲਣ ਦੀਆਂ ਘਾਤਾਂ ਨੀ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਰੱਬ ਬਣ ਬੈਠੋਂ ਆਪੇ, ਤਦ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਪਏ ਸਿਆਪੇ।
  • ਦੂਤੀ ਵਿਹੜੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਮਾਪੇ, ਸਭ ਕੜਕ ਪਈਆਂ ਆਫ਼ਾਤਾਂ ਨੀ।

    111

  • ਮੈਂ ਬੇ ਕੈਦ ਮੈਂ ਬੇ ਕੈਦ। ਨਾ ਰੋਗੀ ਨਾ ਵੈਦ।
  • ਨਾ ਮੈਂ ਮੋਮਨ ਨਾ ਮੈਂ ਕਾਫਰ । ਨਾ ਸਈਯਦ ਨਾ ਸੈਦ।
  • ਚੌਹੀਂ ਤਬਕੀਂ ਸੀਰ ਅਸਾਡਾ। ਕਿਤੇ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਕੈਦ।
  • ਖ਼ਰਾਬਾਤ ਮੇਂ ਚਾਲ ਅਸਾਡੀ। ਨਾ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾ ਐਬ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੀ ਜ਼ਾਤ ਕੀ ਪੁੱਛਨੈਂ। ਨਾ ਪੈਦਾ ਨਾ ਪੈਦ ।

    112

  • ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ ਦੇਂਦਾ। ਮੂੰਹ ਚੜਿਆ ਯਾਰ ਬੁਲੇਂਦਾ।
  • ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ ਕੀ ਜ਼ਾਤ ਸੱਫ਼ਾਤ ਮੇਰੀ, ਉਹੋ ਆਦਮ ਵਾਲੀ ਮੀਜਾ ਮੇਰੀ।
  • ਨਹਨ-ਅਕਰਬ ਦੇ ਵਿਚ ਘਾਤ ਮੇਰੀ, ਵਿਚ ਰੱਬ ਦਾ ਸਿੱਰ ਝੁਲੇਂਦਾ।
  • ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ ਦੇਂਦਾ।
  • ਕਿਤੇ ਸ਼ਈਯਾ ਏ ਕਿਤੇ ਸੁੰਨੀ ਏ, ਕਿਤੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਕਿਤੇ ਮੁੰਨੀ ਏ।
  • ਮੇਰੀ ਸਭ ਸੇ ਫ਼ਾਰਗ਼ ਕੁੰਨੀ ਏ, ਜੋ ਕਹਾਂ ਸੋ ਯਾਰ ਮਨੇਂਦਾ।
  • ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ ਦੇਂਦਾ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਦੂਰੋਂ ਚਲ ਕੇ ਆਇਆ ਜੀ, ਉਹਦੀ ਸੂਰਤ ਨੇ ਭਰਮਾਇਆ ਜੀ।
  • ਓਸੇ ਪਾਕ ਜਮਾਲ ਵਿਖਾਇਆ ਜੀ, ਉਹ ਹਿੱਕ ਦਮ ਨਾ ਭੁਲੇਂਦਾ।
  • ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ ਦੇਂਦਾ।
  • ਮੂੰਹ ਚੜਿਆ ਯਾਰ ਬੁਲੇਂਦਾ

    113

  • ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ।
  • ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂ ਮੈਨੂੰ ਕਮਲੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ।
  • ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ।
  • ਮੈਂ ਵਿਚ ਵੇਖਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਮੈਂ ਵਿਚ ਦਸਨਾ ਏਂ ਮੈਂ।
  • ਮੈਂਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ।
  • ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਤੀਕਰ ਵੀ ਤੂੰ ਹੈਂ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੈਂ ਤੈਂ।
  • ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਂਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ।
  • ਛੁੱਟ ਪਈ ਉਰਾਰੋਂ ਪਾਰੋਂ ਨਾ ਬੇੜੀ ਨਾ ਨੈਂ।
  • ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ।
  • ਮਨਸੂਰ ਪਿਆਰੇ ਕਿਹਾ ਅਨੁਲਹੱਕ ਕਹੋ ਕਹਾਇਆ ਕੈਂ।
  • ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਓਸੇ ਦਾ ਆਸ਼ਕ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੰਝਾਇਆ ਤੈਂ।
  • ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਗਈ ਗਵਾਤੀ ਮੈਂ।

    114

  • ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ।
  • ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ।
  • ਆ ਮੀਆਂ ਰਾਂਝਾ ਦੇ ਦੇ ਨਜ਼ਾਰਾ ਮੁਆਫ਼ ਕਰੀਂ ਤਕਸੀਰ।
  • ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ।
  • ਤਖਤ ਹਜ਼ਾਰਿਉਂ ਰਾਂਝਾ ਟੁਰਿਆ ਹੀਰ ਨਿਮਾਣੀ ਦਾ ਪੀਰ।
  • ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ।
  • ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਨੌਸ਼ਹੁ ਆਵੇ ਜਾਵੇ ਕੀ ਬੁਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਤਕਸੀਰ।
  • ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਅਵੱਲੜੇ ਦੀ ਪੀੜ।

    115

  • ਮੈਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਨਾ ਰਹਿ ਗਈ ਕਾਈ, ਜਬ ਕੀ ਪੀਆ ਸੰਗ ਪ੍ਰੀਤ ਲਗਾਈ।
  • ਜਦ ਵਸਲ ਵਸਾਲ ਬਣਾਏਗਾ, ਤਦ ਗੂੰਗੇ ਦਾ ਗੁੜ ਖਾਏਗਾ।
  • ਸਿਰ ਪੈਰ ਨਾ ਆਪਣਾ ਪਾਏਗਾ, ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਨਾ ਕਿਸੇ ਬਣਾਈ।
  • ਹੋਏ ਨੈਣ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਬਰਦੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਸੈ ਕੋਹਾਂ ਤੇ ਕਰਦੇ।
  • ਪਲ ਪਲ ਦੌੜਨ ਮਾਰੇ ਡਰ ਦੇ, ਤੈਂ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਘੱਤ ਭਰਮਾਈ।
  • ਹੁਣ ਅਸਾਂ ਵਹਦਤ ਵਿਚ ਘਰ ਪਾਇਆ, ਵਾਸਾ ਹੈਰਤ ਦੇ ਸੰਗ ਆਇਆ।
  • ਜੀਵਨ ਜੰਮਣ ਮਰਨ ਵੰਝਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਸੁੱਧ ਬੁੱਧ ਰਹੀ ਨਾ ਕਾਈ।
  • ਮੈਂ ਜਾਤਾ ਸੀ ਇਸ਼ਕ ਸੁਖਾਲਾ, ਚਹੁੰ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਵਹਿਣ ਉਛਾਲਾ।
  • ਕਦੀ ਤੇ ਅੱਗ ਭੜਕੇ ਕਦੀ ਪਾਲਾ, ਨਿੱਤ ਬਿਰਹੋਂ ਅੱਗ ਲਗਾਈ।
  • ਡਉਂ ਡਉਂ ਇਸ਼ਕ ਨੱਕਾਰੇ ਵੱਜਦੇ, ਆਸ਼ਕ ਵੇਖ ਉਤੇ ਵੱਲ ਭੱਜਦੇ।
  • ਤੜ ਤੜ ਤਿੜਕ ਗਏ ਲੜ ਲੱਜ ਦੇ, ਲੱਗਿਆ ਨੇਹੁੰ ਤਾਂ ਸ਼ਰਮ ਸਿਧਾਈ।
  • ਪਿਆਰੇ ਬੱਸ ਕਰ ਬਹੁਤੀ ਹੋਈ, ਤੇਰਾ ਇਸ਼ਕ ਮੇਰੀ ਦਿਲਜੋਈ।
  • ਤੈਂ ਬਿਨ ਮੇਰਾ ਸਕਾ ਨਾ ਕੋਈ, ਅੰਮਾਂ ਬਾਬਲ ਭੈਣ ਨਾ ਭਾਈ।
  • ਕਦੀ ਜਾ ਅਸਮਾਨੀ ਬਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਕਦੀ ਇਸ ਜੱਗ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹੋ।
  • ਕਦੀ ਪੀਰੇ ਮੁਗ਼ਾਂ ਬਣ ਬਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਕਸੇ ਨਾਚ ਨਚਾਈ।
  • ਤੇਰੇ ਹਿਜਰੇ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਹੁਜਰਾ ਏ, ਦੁੱਖ ਡਾਢਾ ਮੈਂ ਪਰ ਗੁਜ਼ਰਾ ਏ।
  • ਕਦੇ ਹੋ ਮਾਇਲ ਮੇਰਾ ਮੁਜਰਾ ਏ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਘੋਲ ਘੁਮਾਈ।
  • ਤੁਧ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੋਇਆ, ਨੌਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਕਰ ਸੋਇਆ।
  • ਦਰ ਦਸਵੇਂ ਤੇ ਆਣ ਖਲੋਇਆ, ਕਦੇ ਮੰਨ ਮੇਰੀ ਅਸ਼ਨਾਈ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਾਰੇ ਹਾਂ, ਮੁੱਖ ਵੇਖਣ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ ਹਾਂ।
  • ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਾਂ, ਕਿ ਮੈਂ ਐਵੇਂ ਘੋਲ ਘੁਮਾਈ ਹਾਂ।

    116

  • ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ। ਟੇਕ।
  • ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਨਾ ਰਹਿਸਾਂ ਹੋੜੇ, ਕੌਣ ਕੋਈ ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਨੂੰ ਮੋੜੇ।
  • ਮੈਨੂੰ ਮੁੜਨਾ ਹੋਇਆ ਮੁਹਾਲ, ਸਿਰ ਤੇ ਮਿਹਣਾ ਚਾ ਕੇ।
  • ਜੋਗੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਦਿਲ ਦਾ ਮੀਤਾ, ਭੁੱਲ ਗਈ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਨਾ ਕੀਤਾ।
  • ਮੈਨੂੰ ਰਹੀ ਨਾ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾ ਕੇ।
  • ਏਸ ਜੋਗੀ ਮੈਨੂੰ ਕੇਹੀਆਂ ਲਾਈਆਂ, ਹੇਠ ਕਲੇਜੇ ਕੁੰਡੀਆਂ ਪਾਈਆਂ।
  • ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਪਾਇਆ ਜਾਲ, ਮਿੱਠੀ ਬਾਤ ਸੁਣਾ ਕੇ।
  • ਮੈਂ ਜੋਗੀ ਨੂੰ ਖੂਬ ਪਛਾਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਮਲੀ ਜਾਤਾ।
  • ਲੁੱਟੀ ਝੰਗ ਸਿਆਲ, ਕੰਨੀਂ ਮੁੰਦਰਾਂ ਪਾ ਕੇ।
  • ਜੇ ਜੋਗੀ ਘਰ ਆਵੇ ਮੇਰੇ, ਮੁੱਕ ਜਾਵਣ ਸਭ ਝਗੜੇ ਝੇੜੇ।
  • ਲਾਂ ਸੀਨੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੱਖ ਲੱਖ ਸ਼ਗਨ ਮਨਾ ਕੇ।
  • ਮਾਏ ਨੀ ਇਕ ਜੋਗੀ ਆਇਆ, ਦਰ ਸਾਡੇ ਉਸ ਧੂਆਂ ਪਾਇਆ।
  • ਮੰਗਦਾ ਹੀਰ ਸਿਆਲ, ਬੈਠਾ ਭੇਸ ਵਟਾ ਕੇ।
  • ਤਾਅਨੇ ਨਾਂ ਦੇ ਫੁਫੀ ਤਾਈ, ਏਥੇ ਜੋਗੀ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਈ।
  • ਹੁਣ ਹੋਇਆ ਫ਼ਜ਼ਲ ਕਮਾਲ, ਆਇਆ ਹੈ ਜੋਗ ਸਿਧਾ ਕੇ ।
  • ਮਾਹੀ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਨੂਰ-ਇਲਾਹੀ, ਅਨਹਦ ਦੀ ਜਿਸ ਮੁਰਲੀ ਵਾਈ।
  • ਮੁਠੀਉਸੁ ਹੀਰ ਸਿਆਲ, ਡਾਹਡੇ ਕਾਮਣ ਪਾ ਕੇ।
  • ਲੱਖਾਂ ਗਏ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਏ, ਉਸ ਦੇ ਭੇਤ ਕਿਸੇ ਨਾ ਪਾਏ।
  • ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਮੂਸੇ ਨਾਲ, ਪਰ ਕੋਹ ਤੂਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ।
  • ਆਬਦਾ ਰਸੂਲ ਕਹਾਇਆ, ਵਿਚ ਮਅਰਾਜ ਬੁਰਾਕ ਮੰਗਾਇਆ।
  • ਜਬਰਾਈਲ ਪਕੜ ਲੈ ਆਇਆ, ਹੂਰਾਂ ਮੰਗਲ ਗਾ ਕੇ।
  • ਏਸ ਜੋਗੀ ਦੇ ਸੁਣੋ ਅਖਾੜੇ, ਹਸਨ-ਹੁਸੈਨ ਨਬੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।
  • ਮਾਰਿਓਸੁ ਵਿਚ ਜੱਦਾਲ, ਪਾਣੀ ਬਿਨ ਤਰਸਾ ਕੇ।
  • ਏਸ ਜੋਗੀ ਦੀ ਸੁਣੋ ਕਹਾਣੀ, ਸੋਹਣੀ ਡੁੱਬੀ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ।
  • ਫਿਰ ਰਲਿਆ ਮਹੀਂਵਾਲ, ਸਾਰਾ ਰਖ਼ਤ ਲੁਟਾ ਕੇ।
  • ਡਾਵਾਂ ਡੋਲੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਖੇੜੇ, ਮੁਢ ਕਦੀਮੀ ਦੁਸ਼ਮਨ ਜਿਹੜੇ।
  • ਰਾਂਝਾ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਤੇ ਟੰਮਕ ਚਾ ਕੇ।
  • ਜੋਗੀ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਜਾਦੂ ਸਾਇਆ, ਭਰ ਭਰ ਪਿਆਲਾ ਜ਼ੌਕ ਪਿਲਾਇਆ।
  • ਮੈਂ ਪੀ ਪੀ ਹੋਈ ਨਿਹਾਲ, ਅੰਗ ਬਿਭੂਤ ਰਮਾ ਕੇ।
  • ਜੋਗੀ ਨਾਲ ਕਰੇਂਦੇ ਝੇੜੇ, ਕੇਹੇ ਪਾ ਬੈਠੇ ਕਾਜ਼ੀ ਘੇਰੇ।
  • ਵਿਚ ਕੈਦੋ ਪਾਈ ਮੁਕਾਲ, ਕੂੜਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾ ਕੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਮੈਂ ਜੋਗੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ, ਲੋਕਾਂ ਕਮਲਿਆਂ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ।
  • ਮੈਂ ਜੋਗੀ ਦਾ ਮਾਲ, ਪੰਜੇ ਪੀਰ ਮਨਾ ਕੇ।

    117

  • ਰਹੁ ਰਹੁ ਵੇ ਇਸ਼ਕਾ ਮਾਰਿਆ ਈ, ਕਹੁ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਉਤਾਰਿਆ ਈ। ਟੇਕ।
  • ਆਦਮ ਕਣਕੋਂ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰਾਇਆ, ਆਪੇ ਮਗਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੁੜਾਇਆ।
  • ਕਢ ਬਹਿਸ਼ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਰੁਲਾਇਆ, ਕੇਡ ਪਸਾਰ ਪਸਾਰਿਆ ਈ।
  • ਈਸਾ ਨੂੰ ਬਿਨ ਬਾਪ ਜਮਾਇਆ, ਨੂਹੇ ਪਰ ਤੂਫ਼ਾਨ ਮੰਗਾਇਆ।
  • ਨਾਲ ਪਿਓ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲੜਾਇਆ, ਡੋਬ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਈ।
  • ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਕੋਹ-ਤੂਰ ਚੜਾਇਓ, ਅਸਮਾਈਲ ਨੂੰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਰਾਇਓ।
  • ਯੂਨਸ ਮੱਛੀ ਤੋਂ ਨਿਗਲਾਇਓ, ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਤਬੇ ਚਾੜ੍ਹਿਆ ਈ।
  • ਖ਼ਵਾਬ ਜ਼ਲੈਖਾ ਨੂੰ ਦਿਖਲਾਇਓ, ਯੂਸਫ ਖੂਹ ਦੇ ਵਿਚ ਪਵਾਇਓ।
  • ਭਾਈਆਂ ਨੂੰ ਇਲਜ਼ਾਮ ਦਿਵਾਇਓ, ਤਾਂ ਮਰਾਤਬ ਚਾੜ੍ਹਿਆ ਈ ।
  • ਭੱਠ ਸੁਲੇਮਾਨ ਤੋਂ ਝੁਕਾਇਓ, ਇਬਰਾਹੀਮ ਚਿਖਾ ਵਿਚ ਪਾਇਓ।
  • ਸਾਬਰ ਦੇ ਤਨ ਕੀੜੇ ਪਾਇਓ, ਹਸਨ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਾਰਿਆ ਈ।
  • ਮਨਸੂਰ ਨੂੰ ਚਾ ਸੂਲੀ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਹਬ ਦਾ ਕਢਵਾਇਓ ਦਿੱਤਾ ।
  • ਜ਼ਕਰੀਆ ਸਿਰ ਕਲਵੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਫੇਰ ਉਹਨਾਂ ਕੰਮ ਕੀ ਸਾਰਿਆ ਈ।
  • ਸ਼ਾਹ ਸਰਮਦ ਦਾ ਗਲਾ ਕਟਾਇਓ, ਸ਼ਮਸ ਤੇ ਜਾਂ ਸੁਖਨ ਅਲਾਇਓ।
  • ਕੁੰਮ-ਬ-ਇਜ਼ਨੀ ਆਪ ਕਹਾਇਓ, ਸਿਰ ਪੈਰੋਂ ਖੱਲ ਉਤਾਰਿਆਈ।
  • ਏਸ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਬੜੇ ਅਡੰਬਰ, ਇਸ਼ਕ ਨਾ ਛੁਪਦਾ ਬਾਹਰ ਅੰਦਰ।
  • ਇਸ਼ਕ ਕੀਤਾ ਸ਼ਾਹ ਸ਼ਰਫ ਕਲੰਦਰ, ਬਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹੇ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਠਾਰਿਆ ਈ।
  • ਇਸ਼ਕ ਲੈਲਾ ਦੇ ਧੁੰਮਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਤਾਂ ਮਜਨੂੰ ਨੇ ਅੱਖੀਆਂ ਲਾਈਆਂ।
  • ਉਹਨੂੰ ਧਾਰਾਂ ਇਸ਼ਕ ਚੁੰਘਾਈਆਂ, ਬੂਹੇ ਬਰਸ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਈ।
  • ਇਸ਼ਕ ਹੋਰੀਂ ਹੀਰ ਵੱਲ ਧਾਏ, ਤਾਂਹੀਏ ਰਾਂਝੇ ਕੰਨ ਪੜਵਾਏ।
  • ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੂੰ ਜਦ ਵਿਆਹੁਣ ਆਏ, ਸਿਰ ਮਿਰਜ਼ੇ ਦਾ ਵਾਰਿਆ ਈ।
  • ਸੱਸੀ ਥਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਰੁਲਾਈ, ਸੋਹਣੀ ਕੱਚੇ ਘੜੇ ਰੁੜ੍ਹਾਈ।
  • ਰੋਡੇ ਪਿੱਛੇ ਗੱਲ ਗਵਾਈ, ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਕਰ ਮਾਰਿਆ ਈ।
  • ਫ਼ੌਜਾਂ ਕਤਲ ਕਰਾਈਆਂ ਭਾਈਆਂ, ਮਸ਼ਕਾਂ ਚੂਹਿਆਂ ਤੋਂ ਕਟਵਾਈਆਂ।
  • ਡਿੱਠੀ ਕੁਦਰਤ ਤੇਰੀ ਸਾਈਆਂ, ਸਿਰ ਤੈਥੋਂ ਬਲਿਹਾਰਿਆ ਈ।
  • ਕਰੋ ਪਾਂਡੋਂ ਕਰਨ ਲੜਾਈਆਂ, ਅਠਾਰਾਂ ਖੂਹਣੀਆਂ ਤਦੋਂ ਖਪਾਈਆਂ।
  • ਮਾਰਨ ਭਾਈ ਸਕਿਆਂ ਭਾਈਆਂ, ਕੀ ਓਥੇ ਨਿਆਂ ਨਿਤਾਰਿਆ ਈ।
  • ਨਮਰੂਦ ਨੇ ਵੀ ਖ਼ੁਦਾ ਸਦਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਬ ਨੂੰ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ।
  • ਮੱਛਰ ਤੋਂ ਨਮਰੂਦ ਮਰਵਾਇਆ, ਕਾਰੂੰ ਜ਼ਮੀਂ ਨਿਘਾਰਿਆ ਈ।
  • ਫ਼ਰਔਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਖ਼ੁਦਾ ਕਹਾਇਆ, ਨੀਲ ਨਦੀ ਦੇ ਵਿਚ ਆਇਆ।
  • ਓਸੇ ਨਾਲ ਅਸ਼ਟੰਡ ਜਗਾਇਆ, ਖ਼ੁਦੀਓਂ ਕਰ ਤਨ ਮਾਰਿਆ ਈ।
  • ਲੰਕਾ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਾਦ ਬਜਾਇਓ, ਲੰਕਾ ਰਾਮ ਕੋਲੋਂ ਲੁਟਵਾਇਓ।
  • ਹਰਨਾਕਸ਼ ਕਿੱਤਾ ਬਹਿਸ਼ਤ ਬਨਾਇਓ, ਉਹ ਵਿਚ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਮਾਰਿਆ ਈ।
  • ਸੀਤਾ ਦਹਿਸਰ ਲਈ ਬੇਚਾਰੀ, ਤਦ ਹਨੂਵੰਤ ਨੇ ਲੰਕਾ ਸਾੜੀ।
  • ਰਾਵਣ ਦੀ ਸਭ ਢਾਹ ਅਟਾਰੀ, ਓੜਕ ਰਾਵਣ ਮਾਰਿਆ ਈ।
  • ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀ ਚੱਜ ਕਮਾਇਆ, ਮੱਖਣ ਕਾਨ੍ਹ ਤੋਂ ਲੁਟਵਾਇਆ।
  • ਰਾਜੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਪਕੜ ਮੰਗਾਇਆ, ਬੋਦੀਓਂ ਪਕੜ ਪਛਾੜਿਆ ਈ।
  • ਆਪੇ ਚਾ ਇਮਾਮ ਬਣਾਇਆ, ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜ਼ੀਦ ਲੜਾਇਆ।
  • ਚੌਧੀਂ ਤਬਕੀਂ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਇਆ, ਸਿਰ ਨੇਜ਼ੇ ਤੇ ਚਾੜ੍ਹਿਆ ਈ।
  • ਮੁਗਲਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲੇ ਪੀਤੇ, ਭੂਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਕੀਤੇ।
  • ਸਭ ਅਸ਼ਰਾਫ਼ ਫਿਰਨ ਚੁੱਪ ਕੀਤੇ, ਭਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਾੜਿਆ ਈ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਫ਼ਕੀਰ ਵਿਚਾਰਾ, ਕਰ ਕਰ ਚਲਿਆ ਕੂਚ ਨਗਾਰਾ।
  • ਰੋਸ਼ਨ ਜਗ ਵਿਚ ਨਾਮ ਹਮਾਰਾ, ਨੂਰੋਂ ਸਿਰਜ ਉਤਾਰਿਆ ਈ।

    118

  • ਰਾਤੀਂ ਜਾਗੇਂ ਕਰੇਂ ਇਬਾਦਤ।
  • ਰਾਤੀਂ ਜਾਗਣ ਕੁੱਤੇ, ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ।
  • ਭੌਂਕਣੋਂ ਬੰਦ ਮੂਲ ਨਾ ਹੁੰਦੇ। ਜਾ ਰੂੜੀ ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ।
  • ਖ਼ਸਮ ਆਪਣੇ ਦਾ ਦਰ ਨਾ ਛੱਡਦੇ।
  • ਭਾਵੇਂ ਵੱਜਣ ਜੁੱਤੇ, ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇਸ਼ਾਹ ਕੋਈ ਵਸਤ ਵਿਹਾਝ ਲੈ।
  • ਨਹੀਂ ਤੇ ਬਾਜ਼ੀ ਲੈ ਗਏ। ਕੁੱਤੇ, ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ।

    119

  • ਵੱਤ ਨਾ ਕਰਸਾਂ ਮਾਣ ਰੰਝੇਟੇ ਯਾਰ ਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ। ਟੇਕ।
  • ਓਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਓਹੋ ਜਾਣੇ,
  • ਕਿਹਨੂੰ ਕਰਾਂ ਪੁਕਾਰ ਕਿਸੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ।
  • ਇਸ਼ਕ ਅੱਲਾ ਦੀ ਜ਼ਾਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਿਹਣਾ।
  • ਕੌਣ ਕੋਈ ਦਮ ਮਾਰਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਅੱਜ ਅਜੋਕੜੀ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਘਰ ਰਹੀ ਖਾਂ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਘੁੰਡੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸ ਖਾਂ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਦਿਲਬਰ ਯਾਰ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤੋਈ, ਕੀ ਇਤਬਾਰ ਸੋਹਣੇ ਯਾਰ ਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਜਾਨ ਕਰਾਂ ਕੁਰਬਾਨ ਭੇਤ ਨਾਹੀਂ ਦੱਸਨਾ ਏਂ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਢੂੰਡਾਂ ਤਕੀਏ ਦੁਆਰੇ ਮੈਥੋਂ ਉੱਠ ਨੱਸਨਾ ਏਂ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਰਲ ਮਿਲ ਸਈਆਂ ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ, ਹੋਇਆ ਵਕਤ ਭੰਡਾਰ ਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਹਿਕ ਕਰਦੀਆਂ ਖ਼ੁਦੀ ਹੰਕਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਨੈ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਇਕ ਪਿੱਛੇ ਫਿਰਨ ਖੁਆਰ, ਸੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨੈਂ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਮੈਂਡੇ ਸੋਹਣੇ ਯਾਰ ਵੇ,
  • ਕੀ ਇਤਬਾਰ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਚਿੱਕੜ ਭਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿੱਤ ਝੁੰਬਰ ਘੱਤਨਾ ਏਂ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਲਾਇਆ ਮੈਂ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਮੈਥੋਂ ਉੱਠ ਨੱਸਨਾ ਏਂ ਵੇ ਅੜਿਆ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਘਰ ਆਓ ਪਿਆਰੇ,
  • ਹੋਇਆ ਵਕਤ ਦੀਦਾਰ ਦਾ ਵੇ ਅੜਿਆ।

    120

  • ਵਾਹ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਅਜਾਇਬ ਲਟਕਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇਂਦੇ ਓ।
  • ਆਪੇ ਜ਼ਾਹਿਰ ਆਪੇ ਬਾਤਨ ਆਪੇ ਲੁੱਕ ਲੁੱਕ ਬਹਿੰਦੇ ਓ।
  • ਆਪੇ ਮੁੱਲਾਂ ਆਪੇ ਕਾਜ਼ੀ ਆਪੇ ਇਲਮ ਪੜ੍ਹਦੇ ਓ।
  • ਵਾਹ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਅਜਾਇਬ ਲਟਕਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇਂਦੇ ਓ।
  • ਘੱਤ ਜ਼ੰਨਾਰ ਕੁਫ਼ਰ ਦਾ ਗਲ ਵਿਚ ਬੁੱਤਖਾਨੇ ਵੜ ਬਹਿੰਦੇ ਓ।
  • ਲੌਲਾਕ ਲਮਾ ਅਫ਼ਲਾਕ ਵਿਚਾਰੋ ਆਪੇ ਧੁੰਮ ਮਚੇਂਦੇ ਓ।
  • ਵਾਹ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਅਜਾਇਬ ਲਟਕਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇਂਦੇ ਓ।
  • ਜ਼ਾਤ ਤੋਂ ਹੈ ਅਸ਼ਰਾਫ਼ ਰੰਝੇਟਾ ਲਾਈਆਂ ਦੀ ਲਾਜ ਰਖੇਂਦੇ ਓ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਇਨਾਇਤ ਮੈਨੂੰ ਪਲ ਪਲ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਂਦੇ ਓ।
  • ਵਾਹ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਅਜਾਇਬ ਲਟਕਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇਂਦੇ ਓ।

    121

  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ। ਆਸ਼ਕ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਸਮਝੇ ਕੋਰ।
  • ਕੋਠੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਦੇਵਾਂ ਹੋਕਾ, ਇਸ਼ਕ ਵਿਹਾਜਿਓ ਕੋਈ ਨਾ ਲੋਕਾ।
  • ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਨਾ ਖਾਣਾ ਧੋਖਾ, ਜੰਗਲ ਬਸਤੀ ਮਿਲੇ ਨਾ ਠੌਰ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ।
  • ਆਸ਼ਕ ਦੋਹੀਂ ਜਹਾਨੀ ਮੁੱਠੇ, ਨਾਜ਼ ਮਸ਼ੂਕਾਂ ਦੇ ਉਹ ਕੁੱਠੇ।
  • ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਫੱਟਿਆ ਕੋਈ ਨਾ ਛੁੱਟੇ, ਕੀਤੇ ਸੂ ਬਾਂਦਾ ਫੱਟ ਫਲੋਰ ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ।
  • ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਹੋਇਆ ਜਦ ਰਾਹੀ, ਅਚਣਚੇਤ ਪਈ ਗਲ ਫਾਹੀ।
  • ਡਾਢੀ ਕੀਤੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਠੱਗ ਲਾਹੌਰ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ।
  • ਸ਼ੀਰੀ ਹੈ ਬਿਰਹੋਂ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਕੋਹ ਚੋਟੀ ਫਰਹਾਦ ਨਿਮਾਣਾ।
  • ਯੂਸਫ਼ ਮਿਸਰ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿਕਾਣਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਹੀਂ ਵੇਖਣ ਕੌਰ।
  • ਵਾਹਾ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ।
  • ਲੈਲਾ ਮਜਨੂ ਦੋਵੇਂ ਬਰਦੇ, ਸੋਹਣੀ ਡੁੱਬੀ ਵਿਚ ਬਹਿਰ ਦੇ।
  • ਹੀਰ ਵੰਝਾਏ ਸੱਭੇ ਘਰ ਦੇ, ਇਸ ਦੀ ਖਿੱਚੀ ਮਾਹੀ ਡੋਰ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ।
  • ਆਸ਼ਕ ਫਿਰਦੇ ਚੁੱਪ ਚੁਪਾਤੇ, ਜੈਸੇ ਮਸਤ ਸਦਾ ਮਧ ਮਾਤੇ ।
  • ਦਾਮ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫਾਥੇ, ਓਥੇ ਚੱਲੇ ਵੱਸ ਨਾ ਜ਼ੋਰ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ।
  • ਜੇ ਉਹ ਆਣ ਮਿਲੇ ਦਿਲਜਾਨੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਜਾਨ ਕਰਾਂ ਕੁਰਬਾਨੀ।
  • ਸੂਰਤ ਦੇ ਵਿਚ ਯੂਸਫ਼ ਸਾਨੀ, ਆਲਮ ਦੇ ਵਿਚ ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ੋਰ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਵੇਖੇ ਸੋ ਕਿਸੇ ਨਾ ਲੇਖੇ।
  • ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਨਾ ਰੂਪ ਨਾ ਰੇਖੇ, ਉਹ ਈ ਹੋਵੇ ਹੋ ਕੇ ਚੋਰ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਰਮਜ਼ ਸਜਣ ਦੀ ਹੋਰ। ਆਸ਼ਕ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਸਮਝੇ ਕੋਰ।

    122

  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਸ਼ਹੁ ਇਨਾਇਤ ਸਾਈਂ,
  • ਮੈਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਕਿਵੇਂ ਅਦਾਈਂ। ਟੇਕ।
  • ਕਦੀ ਆਵੇ ਕਦੀ ਆਵੇ ਨਾਹੀਂ,ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਮੈਨੂੰ ਭੜਕਨ ਭਾਹੀਂ।
  • ਨਾਮ ਅੱਲਾ ਪੈਗ਼ਾਮ ਸੁਣਾਈਂ,ਮੁੱਖ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਨਾ ਤਰਸਾਈਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਹੁ ਕੇਹੀ ਲਾਈ ਮੈਨੂੰ,ਰਾਤ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਉੱਠ ਟੁਰਦੀ ਨੈਂ ਨੂੰ।
  • ਜਿਸ ਔਕੜ ਤੋਂ ਸਭ ਕੋਈ ਡਰਦਾ, ਸੋ ਮੈਂ ਢੂੰਡਾਂ ਚਾਈਂ ਚਾਈਂ ।
  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਕੀ ਕਰ ਗਿਆ ਮਾਹੀ, ਲੈ ਦੇ ਕੇ ਦਿਲ ਹੋ ਗਿਆ ਰਾਹੀਂ। ਟੇਕ।
  • ਅੰਮਾਂ ਝਿੜਕੇ ਬਾਬਲ ਮਾਰੇ, ਤਾਅਨੇ ਦੇਂਦੇ ਵੀਰ ਪਿਆਰੇ।
  • ਜੇ ਬੁਰੀ ਮੈਂ ਬੁਰਿਆਰ ਵੇ ਲੋਕਾ, ਮੈਨੂੰ ਦਿਓ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਤ੍ਰਾਹੀ ।
  • ਬੂਹੇ ਤੇ ਉਸ ਨਾਦ ਵਜਾਇਆ, ਅਕਲ ਫ਼ਿਕਰ ਸਭ ਚਾ ਗਵਾਇਆ।
  • ਅੱਲਾ ਦੀ ਸਹੁੰ ਅੱਲਾ ਜਾਣੇ, ਹੱਸਦਿਆਂ ਗਲ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ ਫਾਹੀ।
  • ਰਹੁ ਵੇ ਇਸ਼ਕਾ ਕੀ ਕਰੇਂ ਅਖਾੜੇ, ਮਨਸੂਰ ਜੇਹੇ ਸੂਲੀ ਤੇ ਚਾੜ੍ਹੇ।
  • ਆਣ ਬਣੀ ਜਦ ਨਾਲ ਅਸਾਡੇ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਲੋਈ ਲਾਹੀ।
  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਕੀ ਕਰ ਗਿਆ ਮਾਹੀ, ਲੈ ਦੇ ਕੇ ਦਿਲ ਹੋ ਗਿਆ ਰਾਹੀ।

    123

  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਫਨੇ ਮੇਂ ਛੱਲ ਗਿਆ।
  • ਮੈਂ ਸੋਈ ਹੋਈ ਮੁੱਠੀ ਆਂ, ਮੈਂ ਵਾਂਗ ਜ਼ੁਲੈਖਾਂ ਕੁੱਠੀ ਆਂ।
  • ਚਾ ਇਸਕ ਨੇ ਮੈਂ ਫੱਟੀ ਆਂ, ਮੇਰਾ ਬੰਦ ਬੰਦ ਹੱਲ ਗਿਆ।
  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਫਨੇ ਮੇਂ ਛੱਲ ਗਿਆ।
  • ਮੈਂ ਸਿਆਣੀਆਂ ਸਭ ਬੁਲਾਈਆਂ, ਮੈਂ ਔਸੀਆਂ ਸਭ ਪਵਾਈਆਂ।
  • ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਨਜੂਮੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਨੈਣੀਂ ਨੀਰ ਉਛੱਲ ਗਿਆ।
  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਫਨੇ ਮੇਂ ਛੱਲ ਗਿਆ।
  • ਨੇੜੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਈਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਲਾਈਦਾ।
  • ਨਜ਼ਾਰੇ ਤੋਂ ਡਰਾਈਦਾ, ਕੋਹ ਤੂਰ ਪਹਾੜ ਜਲ ਗਿਆ।
  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਫਨੇ ਮੇਂ ਛੱਲ ਗਿਆ।
  • ਪੀਆ ਨੇ ਨੈਣ ਬਾਣ ਲਾ ਕੇ, ਬਿਰਹੋਂ ਸੂੰ ਚਹਿ-ਚਿਹਾ ਕੇ।
  • ਫਰਹਾਦ ਨੂੰ ਕੋਹ ਕਟਾ ਕੇ, ਸ਼ੀਰੀਂ ਸੋਂ ਰਲ ਗਿਆ।
  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਫਨੇ ਮੇਂ ਛੱਲ ਗਿਆ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਆਪ ਤੋਂ ਲਭਾਈਦਾ, ਸ਼ਹੁ ਅਨਾਇਤ ਹੈ ਪਾਈਦਾ।
  • ਨੇੜੇ ਹੀ ਪਛੋਤਾਈਦਾ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਅੱਜ ਸ਼ਹੁ ਮਿਲ ਗਿਆ।
  • ਵੇਖੋ ਨੀ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਫਨੇ ਮੇਂ ਛੱਲ ਗਿਆ।

    124ਬਾਰਾਮਾਹ

    ਅੱਸੂ

  • ਗਮਨ ਕੀਆ ਤੁਮ ਕਾਹੇ ਕੋ ਜੋ ਕਲ ਮਲ ਆਇਆ ਜੀ ।
  • ਅੱਸੂ ਅਸਾਂ ਤੁਸਾਡੀ ਆਸ, ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਤੁਸਾਡੇ ਪਾਸ।
  • ਅੱਸੂ ਲਿਖੂੰ ਸੰਦੇਸੜਾ ਵਾਚੇ ਮੇਰਾ ਪੀ।
  • ਜਿਗਰ ਮੁੱਢ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਲਾਸ, ਦੁੱਖਾਂ ਹੱਡ ਸੁਕਾਏ ਮਾਸ,
  • ਸੂਲਾਂ ਸਾੜੀਆਂ। ਸੂਲਾਂ ਸਾੜੀ ਰਹੀ ਬੇਰਾਲ, ਮੁੱਠੀ ਤਦੋਂ ਨਾ ਗਈਆਂ ਨਾਲ।
  • ਉਲਟੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਦੀ ਚਾਲ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੀ ਕਰਸਾਂ ਭਾਲ,
  • ਪਿਆਰੇ ਮਾਰੀਆਂ।

    125ਕੱਤਕ

  • ਕਹੋ ਕੱਤਕ ਕੈਸੀ ਜੋ ਬਣਿਓ ਕਠਨ ਸੇ ਭੋਗ।
  • ਸੀਸ ਕੱਪਰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਂਗੂੰ ਭੀਖ ਸੰਜੋਗ।
  • ਕੱਤਕ ਕਿਆ ਤੁੰਬਣ ਕੱਤਣ, ਲੱਗੀ ਚਾਟ ਤਾਂ ਹੋਈਆਂ ਅੱਤਣ ।
  • ਦਰ ਦਰ ਲੱਗੇ ਧੰਮਾਂ ਘੱਤਣ, ਔਖੀ ਘਾਟ ਪੁਚਾਏ ਪੱਤਣ,
  • ਸ਼ਾਮ ਵਾਸਤੇ।
  • ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੋਈ ਬੇਦਰਦ ਲੋਕਾ, ਕੋਈ ਦਿਉ ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੋਕਾ।
  • ਮੇਰਾ ਉਨ ਸੰਗ ਨੇਹੁੰ ਚਰੋਕਾ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਬਿਨ ਜੀਵਨ ਔਖਾ,
  • ਜਾਂਦਾ ਪਾਸ ਤੇ।

    126ਮੱਘਰ

  • ਮੱਘਰ ਮੈਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸੋਧ ਕੇ ਸਭ ਊਂਚੇ ਨੀਚੇ ਵੇਖ।
  • ਪੜ੍ਹ ਪੰਡਤ ਪੋਥੀ ਭਾਲ ਰਹੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇ ਰਹੇ ਅਲੇਖ ।
  • ਮੱਘਰ ਮੈਂ ਘਰ ਕਿੱਧਰ ਜਾਂਦਾ, ਰਾਕਸ਼ ਨੇਹੁੰ ਹੱਡਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ।
  • ਸੜ ਸੜ ਜੀਅ ਪਿਆ ਕੁਰਲਾਂਦਾ, ਆਵੇ ਲਾਲ ਕਿਸੇ ਦਾ ਆਂਦਾ,
  • ਬਾਂਦੀ ਹੋ ਰਹਾਂ।
  • ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਯਾਰ ਮਿਲਾਵੇ, ਸੋਜ਼ੇ ਅਲਮ ਥੀਂ ਸਰਦ ਕਰਾਵੇ।
  • ਚਿਖਾ ਤੋਂ ਬੈਠੀ ਸਤੀ ਉਠਾਵੇ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਬਿਨ ਨੀਂਦ ਨ ਆਵੇ।
  • ਭਾਵੇਂ ਸੋ ਰਹਾਂ।

    127ਪੋਹ

  • ਪੋਹ ਹੁਣ ਪੁਛੇ ਜਾ ਕੇ ਤੁਮ ਨਿਆਰੇ ਕਿਉਂ ਮੀਤ।
  • ਕਿਸ ਮੋਹਨ ਮਨ ਮੋਹ ਲੀਆ ਜੋ ਪੱਥਰ ਕੀਨੋ ਚੀਤ।
  • ਪਾਣੀ ਪੋਹ ਪਵਨ ਭੱਠ ਪਈਆਂ, ਲੱਦੇ ਹੋਤ ਤਾਂ ਉਘੜ ਗਈਆਂ।
  • ਨਾ ਸੰਗ ਮਾਪੇ ਸੱਜਣ ਸਈਆਂ, ਪਿਆਰੇ ਇਸ਼ਕ ਚਵਾਤੀ ਲਈਆਂ,
  • ਦੁੱਖਾਂ ਰੋਲੀਆਂ।
  • ਕੜ ਕੜ ਕੱਪਰ ਕੜਕ ਡਰਾਏ, ਮਾਰੂਥਲ ਵਿਚ ਬੇੜੇ ਪਾਏ।
  • ਜਿਉਂਦੀ ਮੋਈ ਨੀ ਮੇਰੀ ਮਾਏ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਕਿਉਂ ਅਜੇ ਨ ਆਏ,
  • ਹੰਝੂ ਡੋਹਲੀਆਂ।

    128ਮਾਘ

  • ਮਾਘੀ ਨਹਾਵਣ ਮੈਂ ਚੱਲੀ ਜੋ ਤੀਰਥ ਕਰ ਸਮਿਆਨ।
  • ਗੱਜ ਗੱਜ ਬਰਸੇ ਮੇਘਲਾ ਮੈਂ ਰੋ ਰੋ ਕਰਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ।
  • ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਗਏ ਉਲਾਂਘ, ਨਵੀਂ ਮੁਹਬਤ ਬਹੁਤੀ ਤਾਂਘ,
  • ਇਸ਼ਕ ਮੁਅਜ਼ਨ ਦਿੱਤੀ ਬਾਂਗ, ਪੜ੍ਹਾਂ ਨਿਮਾਜ਼ ਪੀਆ ਦੀ ਤਾਂਘ।
  • ਦੁਆਈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ।
  • ਆਖਾਂ ਪਿਆਰੇ ਮੈਂ ਵੱਲ ਆ, ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ ਵੇਖਣ ਦਾ ਚਾਅ।
  • ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਤੱਤੀ ਨੂੰ ਤਾਅ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੂੰ ਆਣ ਮਿਲਾ,
  • ਤੇਰੀ ਹੋ ਰਹਾਂ।

    129ਫੱਗਣ

  • ਫੱਗਣ ਫੂਲੇ ਖੇਤ ਜਿਉਂ ਬਣ ਤਿਣ ਫੂਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰ।
  • ਹਰ ਡਾਲੀ ਫੁੱਲ ਪੱਤੀਆਂ ਗਲ ਫੂਲਣ ਕੇ ਹਾਰ।
  • ਹੋਰੀ ਖੇਲਣ ਸਈਆਂ ਫੱਗਣ, ਮੇਰੇ ਨੈਣ ਝਲਾਰੀ ਵੱਗਣ।
  • ਔਖੇ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਗਣ, ਸੀਨੇ ਬਾਣ ਪਰੇਮ ਦੇ ਲੱਗਣ।
  • ਹੋਰੀ ਹੋ ਰਹੀ।
  • ਜੋ ਕੁਝ ਰੋਜ਼ੇ-ਅਜ਼ਲ ਥੀਂ ਹੋਈ, ਲਿਖੀ ਕਲਮ ਨਾ ਮੇਟੇ ਕੋਈ।
  • ਦੁੱਖਾਂ ਸੂਲਾਂ ਦਿੱਤੀ ਢੋਈ, ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੂੰ ਆਖੋ ਕੋਈ,
  • ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋ ਰਹੀ।

    130ਚੇਤ

  • ਚੇਤੇ ਚਮਨ ਵਿਚ ਕੋਇਲਾਂ, ਨਿੱਤ ਕੁ ਕੂ ਕਰਨ ਪੁਕਾਰ।
  • ਮੈਂ ਸੁਣ ਸੁਣ ਝੁਰ ਝੁਰ ਮਰ ਰਹੀ, ਕਬ ਘਰ ਆਵੇ ਯਾਰ।
  • ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ ਜੋ ਆਇਆ ਚੇਤ, ਬਣ ਤਣ ਫੂਲ ਰਹੇ ਸਭ ਖੇਤ।
  • ਦੇਂਦੇ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਨਾ ਭੇਤ, ਸਾਡੀ ਹਾਰ ਤੁਸਾਡੀ ਜੇਤ,
  • ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਾਰੀਆਂ।
  • ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਾਰਿਆ ਆਪਣਾ ਆਪ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਸ਼ਕ ਅਸਾਡਾ ਖਾਪ।
  • ਤੇਰੇ ਨੇਹੁੰ ਦਾ ਸ਼ੂਕਿਆ ਤਾਪ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਕੀ ਲਾਇਆ ਪਾਪ,
  • ਕਾਰੇ ਹਾਰੀਆਂ

    131ਬਿਸਾਖ

  • ਬਿਸਾਖੀ ਦਾ ਦਿਨ ਕਠਨ ਹੈ ਜੇ ਸੰਗ ਮੀਤ ਨਾ ਹੋ।
  • ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੇ ਆਗੇ ਜਾ ਕਹੂੰ ਇਕ ਮੰਡੀ ਭਾ ਦੋ।
  • ਤਾਂ ਮਨ ਭਾਵੇ ਸੁਖ ਬਸਾਖ ਗੁੱਛੀਆਂ ਪਈਆਂ ਪੱਕੀ ਦਾਖ਼।
  • ਲਾਖੀ ਲੈ ਘਰ ਆਇਆ ਲਾਖ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਾਤ ਸਕਾਂ ਆਖ,
  • ਕਾਉਂਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ।
  • ਕੰਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਡਾਹਡਾ ਜ਼ੋਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਝੁਰ ਝੁਰ ਹੋਈ ਆਂ ਮੋਰ।
  • ਕੰਡੇ ਪੁੜੇ ਕਲੇਜੇ ਜ਼ੋਰ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਬਿਨ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਰ,
  • ਜਿਨ ਘੱਤ ਗਾਲੀਆਂ ।

    132ਜੇਠ

  • ਜੇਠ ਜੇਹੀ ਮੋਹੇ ਅਗਨ ਹੈ ਜਬ ਕੇ ਬਿਛੜੇ ਮੀਤ।
  • ਸੁਣ ਸੁਣ ਘੁਣ ਘੁਣ ਝੁਰ ਮਰੋਂ ਜੋ ਤੁਮਰੀ ਯੇਹ ਪਰੀਤ।
  • ਲੋਆਂ ਧੁੱਪਾਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਜੇਠ, ਮਜਲਿਸ ਬਹਿੰਦੀ ਬਾਗਾਂ ਹੇਠ।
  • ਤੱਤੀ ਠੰਡੀ ਵੱਗੇ ਪੇਠ, ਦਫ਼ਤਰ ਕੱਢ ਪੁਰਾਣੇ ਸੇਠ,
  • ਮਹੁਰਾ ਖਾਨੀ ਆਂ।
  • ਅੱਜ ਕਲ੍ਹ ਸੱਦ ਹੋਈ ਅਲਬੱਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਹ ਕਲੇਜਾ ਤੱਤਾ।
  • ਨਾ ਘਰ ਕੱਤ ਨਾ ਦਾਣਾ ਭੱਤਾ ਬੁਲ੍ਹਾ ਸਹੁ ਹੋਰਾਂ ਸੋਗ ਰੱਤਾ,
  • ਸੀਨੇ ਕਾਨੀਆਂ।

    133ਹਾੜ੍ਹ

  • ਹਾੜ੍ਹ ਸੋਹੇ ਮੋਹੇ ਝਟ ਪਟੇ ਜੋ ਲੱਗੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਆਗ।
  • ਜਿਸ ਲਾਗੇ ਤਿਸ ਜਲ ਬੁਝੇ ਜਿਉਂ ਭੋਰ ਜਲਾਵੇ ਭਾਗ।
  • ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ ਜੋ ਆਇਆ ਹਾੜ੍ਹ, ਤਨ ਵਿਚ ਇਸ਼ਕ ਤਪਾਯਾ ਭਾੜ।
  • ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸਾੜ, ਰੋਵਣ ਅੱਖੀਆਂ ਕਰਨ ਪੁਕਾਰ,
  • ਤੇਰੇ ਹਾਵੜੇ ।
  • ਹਾੜ੍ਹੇ ਘੱਤਾਂ ਸ਼ਾਮੀ ਅੱਗੇ, ਕਾਸਦ ਲੈ ਕੇ ਪੱਤਰ ਵੱਗੇ।
  • ਕਾਲੇ ਗਏ ਤੇ ਆਏ ਬੱਗੇ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਬਿਨ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਤੱਗੇ,
  • ਸ਼ਾਮੀ ਬਾਹਵੜੇ।

    134ਸਾਵਣ

  • ਸਾਵਣ ਸੋਹੇ ਮੇਘਲਾ ਘਟ ਸੋਹੇ ਕਰਤਾਰ।
  • ਠੋਰ ਠੋਰ ਇਨਾਇਤ ਬਸੇ ਪਪੀਹਾ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ।
  • ਸੋਹਣ ਮਲਿਹਾਰਾਂ ਸਾਰੇ ਸਾਵਣ, ਦੂਤੀ ਦੁੱਖ ਲੱਗੇ ਉੱਠ ਜਾਵਣ।
  • ਨੀਂਗਰ ਖੇਡਣ ਕੁੜੀਆਂ ਗਾਵਣ, ਮੈਂ ਘਰ ਰੰਗ ਰੰਗੀਲੇ ਆਵਣ,
  • ਆਸਾਂ ਪੁੰਨੀਆਂ।
  • ਮੇਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਰੱਬ ਪੁਚਾਈਆਂ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਉੱਨ ਸੰਗ ਅੱਖੀਆਂ ਲਾਈਆਂ।
  • ਸਈਆਂ ਦੇਣ ਮੁਬਾਰਕ ਆਈਆਂ, ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਆਖਾਂ ਸਾਈਆਂ,
  • ਆਸਾਂ ਪੁੰਨੀਆਂ।

    135ਭਾਦੋਂ

  • ਭਾਦੋਂ ਭਾਵੇਂ ਤਬ ਸਖੀ ਜੋ ਪਲ ਪਲ ਹੋਵੇ ਮਿਲਾਪ।
  • ਜੋ ਘਟ ਦੇਖੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਘਟ ਘਟ ਦੇ ਵਿਚ ਆਪ।
  • ਆ ਹੁਣ ਭਾਦੋਂ ਭਾਗ ਜਗਾਇਆ, ਸਾਹਿਬ ਕੁਦਰਤ ਸੇਤੀ ਆਇਆ।
  • ਹਰ ਹਰ ਦੇ ਵਿਚ ਆਪ ਸਮਾਇਆ। ਸ਼ਾਹ ਇਨਾਇਤ ਆਪ ਲੱਖਾਇਆ।
  • ਤਾਂ ਮੈਂ ਲੱਖਿਆ।
  • ਆਖਰ ਉਮਰੇ ਹੋਈ ਤਸੱਲਾ, ਪਲ ਪਲ ਮੰਗਣ ਨੈਣ ਤਜੱਲਾ।
  • ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਸੀ ਕਰਸੀ ਅੱਲਾ, ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਬਿਨ ਕੁਝ ਨਾ ਭੱਲਾ,
  • ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਸ ਚੱਖਿਆ।

    136ਅਠਵਾਰਾ

  • ਬੁੱਲਾ ਭੁੱਲਾ ਨਮਾਜ਼ ਦੁਗਾਨਾ, ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਤਾਨ ਤਰਾਨਾ।
  • ਅਕਲ ਕਹੇ ਮੈਂ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਮਾਨਾਂ, ਇਸ਼ਕ ਕੂਕੇਂਦਾ ਤਾਰੋ ਤਾਰ।
  • ਛਨਿਛਰਵਾਰ ਉਤਾਵਲੇ ਵੇਖ ਸੱਜਣ ਦੀ ਸੋ।
  • ਅਸਾਂ ਮੁੜ ਘਰ ਫੇਰ ਨਾ ਆਵਣਾ ਜੋ ਹੋਗ ਸੋ ਹੋ।
  • ਵਾਹ ਵਾਹ ਛਨਿਛਰਵਾਰ ਵਹੇਲੇ ਦੁੱਖ ਸਜਣ ਦੇ ਮੈਂ ਵਲ ਪੇਲੇ।
  • ਢੂੰਡਾਂ ਔਝੜ ਜੰਗਲ ਬੇਲੇ, ਓਹੜਾਂ ਰੈਣ ਕਵੱਲੜੇ ਵੇਲੇ,
  • ਬਿਰਹੋਂ ਘੇਰੀਆਂ।
  • ਖੜੀ ਤਾਂਘ ਤੁਸਾਡੀਆਂ ਤਾਂਘਾਂ, ਰਾਤੀ ਸੁਤੜੇ ਸ਼ੇਰ ਉਲਾਂਘਾਂ।
  • ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕੂਕਾਂ ਚਾਂਘਾਂ ਸੀਨੇ ਅੰਦਰ ਰੜਕਣ ਸਾਂਗਾਂ,
  • ਪਿਆਰੇ ਤੇਰੀਆਂ।
  • ਐਤਵਾਰ ਸੁਨੈਤ ਹੈ ਜੋ ਜੋ ਕਦਮ ਧਰੇ।
  • ਉਹ ਵੀ ਆਸ਼ਕ ਨਾ ਕਰੋ ਸਿਰ ਦੇਂਦਾ ਉਜ਼ਰ ਕਰੇ।
  • ਐਤ ਐਤਵਾਰ ਭਾਇਤ, ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਇ ਹਿਜਰ ਦੀ ਸਾਇਤ।
  • ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਸੁਣੋ ਹਿਕਾਇਤ, ਆ ਇਨਾਇਤ ਕਰੇ ਹਿਦਾਇਤ,
  • ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਾਰੀਆਂ।
  • ਤੇਰੀ ਯਾਰੀ ਜਹੀ ਨਾ ਯਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਪਕੜ ਵਿਛੋੜੇ ਮਾਰੀ।
  • ਇਸ਼ਕ ਤੁਸਾਡਾ ਕਿਆਮਤ ਸਾਰੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋਈ ਆਂ ਵੇਦਨ ਭਾਰੀ,
  • ਕਰ ਕੁਝ ਕਾਰੀਆਂ।

    137

  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਰੋਜ਼ ਸੋਮਵਾਰ ਦੇ ਕਿਆ ਚਲ ਚਲ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ।
  • ਅੱਗੇ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਸਹੇਲੀਆਂ ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੀ ਪਾਣੀਹਾਰ।
  • ਮੈਂ ਦੁੱਖਿਆਰੀ ਦੁੱਖ ਸਵਾਰ, ਰੋਣਾ ਅੱਖੀਆਂ ਦਾ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ।
  • ਮੇਰੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਲੈਂਦਾ ਯਾਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾਤਾ ਮੁਰਦੇ-ਮਾਰ,
  • ਮੋਇਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ।
  • ਮੇਰੀ ਓਸੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਰਛੀ ਲਾਈ।
  • ਸੀਨੇ ਅੰਦਰ ਭਾਹ ਭੜਕਾਈ, ਕੱਟ ਕੱਟ ਖਾਇ ਬਿਰਹੋਂ ਕਸਾਈ,
  • ਪਛਾਇਆ ਯਾਰ ਦਾ।

    138

  • ਮੰਗਲ ਮੈਂ ਗਲ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ, ਲਬਾਂ ਤੇ ਆਵਣਹਾਰ।
  • ਮੈਂ ਘੁੰਮਣ ਘੇਰਾਂ ਘੇਰੀਆਂ, ਉਹ ਵੇਖੇ ਖਲਾ ਕਿਨਾਰ।
  • ਮੰਗਲ ਬੰਦੀਵਾਨ ਦਿਲਾਂ ਦੇ, ਛੱਟੇ ਸ਼ਹੁ ਦਰਿਆਵਾਂ ਪਾਂਦੇ।
  • ਕੱਪਰ ਕੜਕ ਦੁਪਹਿਰੀ ਖਾਂਦੇ, ਵਲ ਵਲ ਗੋਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਆਂਦੇ,
  • ਮੇਰੇ ਯਾਰ ਦੇ।
  • ਕੰਢੇ ਵੇਖੇ ਖਲਾ ਤਮਾਸ਼ਾ, ਸਾਡੀ ਮਰਗ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ।
  • ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਆਇਆ ਸੂ ਆਸਾ, ਵੇਖਾਂ ਦੇਸੀ ਕਦੋਂ ਦਿਲਾਸਾ,
  • ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ।

    139

  • ਬੁੱਧ ਸ਼ੁੱਧ ਰਹੀ ਮਹਿਬੂਬ ਦੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਪਣੀ ਰਹੀ ਨਾ ਹੋਰ।
  • ਮੈਂ ਬਲਿਹਾਰੀ ਓਸ ਦੇ, ਜੋ ਖਿੱਚਦਾ ਮੇਰੀ ਡੋਰ।
  • ਬੁੱਧ ਸ਼ੁੱਧ ਆ ਗਿਆ ਬੁੱਧਵਾਰ, ਮੇਰੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਲਏ ਦਿਲਦਾਰ।
  • ਸੁੱਖਾ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਘੱਤਾਂ ਵਾਰ, ਦੁੱਖਾਂ ਆਣ ਮਿਲਾਇਆ ਯਾਰ,
  • ਪਿਆਰੇ ਤਾਰੀਆਂ।
  • ਪਿਆਰੇ ਚੱਲਣ ਨ ਦੇਸਾਂ ਚੱਲਿਆ, ਲੈ ਕੇ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਦੇ ਵੱਲਿਆ
  • ਜਾਂ ਉਹ ਚੱਲਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਛਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਰਖਸਾਂ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰਲਿਆ,
  • ਲੈਸਾਂ ਵਾਰੀਆਂ।

    140

  • ਜੁੱਮੇਰਾਤ ਸੁਹਾਵਣੀ ਦੁੱਖ ਦਰਦ ਨਾ ਆਹਾ ਪਾਪ ।
  • ਉਹ ਜਾਮਾ ਸਾਡਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਇਆ ਤਮਾਸ਼ੇ ਆਪ।
  • ਅੱਗੋਂ ਆ ਗਈ ਜੁੱਮੇਰਾਤ, ਸ਼ਰਾਬ ਗਾਗਰ ਮਿਲੀ ਬਰਾਤ।
  • ਲੱਗ ਗਿਆ ਮਸਤ ਪਿਆਲਾ ਹਾਥ, ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਈ ਜ਼ਾਤ-ਸਫ਼ਾਤ,
  • ਦੀਵਾਨੀ ਹੋ ਰਹੀ।
  • ਐਸੀ ਜ਼ਹਿਮਤ ਲੋਕ ਨਾ ਪਾਵਣ, ਮੁੱਲਾਂ ਘੋਲ ਤਵੀਜ਼ ਪਿਲਾਵਣ।
  • ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਜ਼ੀਮਤ ਜਿੰਨ ਬੁਲਾਵਣ, ਸਈਆਂ ਸ਼ਾਹ ਮੱਦਾਰ ਖਿਡਾਵਣ,
  • ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਰਹੀ।

    141

  • ਰੋਜ਼ ਜੁੱਮੇ ਦੇ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਮੈਂ ਜੇਹੀਆਂ ਅਉਗੁਨੁਹਾਰ।
  • ਫਿਰ ਉਹ ਕਿਉਂ ਬਖ਼ਸ਼ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਪੰਜ-ਮੁਕੀਮ-ਗੁਜ਼ਾਰ।
  • ਜੁੱਮੇ ਦੀ ਹੋਰ ਹੋਰ ਬਹਾਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾਤਾ ਸਹੀ ਸੱਤਾਰ।
  • ਬੀਬੀ ਬਾਂਦੀ ਬੇੜਾ ਪਾਰ, ਸਿਰ ਤੇ ਕਦਮ ਧਰੇਂਦਾ ਯਾਰ,
  • ਸੁਹਾਗਣ ਹੋ ਰਹੀ।
  • ਆਸ਼ਕ ਹੋ ਹੋ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੇ, ਛੋੜ ਮਸ਼ੂਕਾਂ ਕੈਂ ਵੱਲ ਨੱਸੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਅਸਾਡੇ ਵੱਸੇ, ਨਿੱਤ ਉੱਠ ਖੇਡੇਂ ਨਾਲੇ ਹੱਸੇ,
  • ਗਲ ਲਗ ਸੋ ਰਹੀ।

    142ਜੁੱਮਾ

  • ਜੁੱਮੇ ਦੀ ਹੋਰੋ ਹੋਰ ਬਹਾਰ,
  • ਪੀਰ ਅਸਾਨੂੰ ਪੀੜਾਂ ਲਾਈਆਂ, ਮੰਗਲ ਮੂਲ ਨਾ ਸੁਰਤਾਂ ਆਈਆਂ।
  • ਇਸ਼ਕ ਛਨਿਛਰ ਘੋਲ ਘੁਮਾਈਆਂ, ਬੁੱਧ ਸ਼ੁੱਧ ਲੈਂਦਾ ਨਹੀਉਂ ਯਾਰ,
  • ਜੁੱਮੇ ਦੀ ਹੋਰੋ ਹੋਰ ਬਹਾਰ।
  • ਪੀਰ ਵਾਰ ਰੋਜ਼ੇ ਤੇ ਜਾਵਾਂ, ਸਭ ਪੈਗੰਬਰ ਪੀਰ ਮਨਾਵਾਂ।
  • ਜਦ ਪੀਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਵਾਂ, ਕਰਦੀ ਹਾਰ ਸ਼ੰਗਾਰ।
  • ਜੁੱਮੇ ਦੀ ਹੋਰੋ ਹੋਰ ਬਹਾਰ।
  • ਮਨਤਕਮਾਨ੍ਹੇ ਪੜ੍ਹਾਂ ਨ ਅਸਲਾਂ, ਵਾਜਬ ਫ਼ਰਜ਼ ਨ ਸੁੰਨਤ ਨਕਲਾਂ।
  • ਕੰਮ ਕਿਸ ਆਈਆਂ ਸ਼ਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਕਲਾਂ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਾਝੋਂ ਦੀਦਾਰ।
  • ਜੁੱਮੇ ਦੀ ਹੋਰੋ ਹੋਰ ਬਹਾਰ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਭੁੱਲਾ ਨਮਾਜ ਦੁਗਾਨਾ, ਜਦ ਦਾ ਸੁਣਿਆ ਤਾਨ ਤਰਾਨਾ।
  • ਅਕਲ ਕਹੇ ਮੈਂ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਮਾਨਾਂ, ਇਸ਼ਕ ਕੂਕੇਂਦਾ ਤਾਰੋ ਤਾਰ।
  • ਜੁੱਮੇ ਦੀ ਹੋਰੋ ਹੋਰ ਬਹਾਰ।

    143ਗੰਢਾਂ

  • ਕਹੋ ਸੁਰਤੀ ਗੱਲ ਕਾਜ ਦੀ ਮੈਂ ਗੰਢਾਂ ਕੇਤੀਆਂ ਪਾਊਂ?
  • ਸਾਹੇ ਤੇ ਜੰਜ ਆਵਸੀ ਹੁਣ ਚਾਹਲੀ ਘਤਾਊਂ।
  • ਬਾਬਲ ਆਖਿਆ ਆਣ ਕੇ, ਤੈਂ ਸਾਹਵਰਿਆਂ ਘਰ ਜਾਣਾ।
  • ਰੀਤ ਓਥੋਂ ਦੀ ਔਰ ਹੈ ਮੁੜ ਪੈਰ ਨਾ ਏਥੇ ਪਾਣਾ।

    144

  • ਗੰਢ ਪਹਿਲੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਮੈਂ ਬੈਠੀ ਬਰਲਾਵਾਂ ।
  • ਓੜਕ ਜਾਵਣ ਜਾਵਣਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਜ ਰੰਗਾਵਾਂ।
  • ਦੇਖੂੰ ਤਰਫ਼ ਬਾਜਾਰ ਦੀ ਸਭ ਰਸਤੇ ਲਾਗੇ।
  • ਪੱਲੇ ਨਾਹੀਂ ਰੋਕੜੀ ਸਭ ਮੁਝ ਸੇ ਭਾਗੇ।

    145

  • ਦੂਜੀ ਖੋਲੂੰ ਕਿਆ ਕਹੂੰ ਦਿਨ ਥੋੜੇ ਰਹਿੰਦੇ।
  • ਸੂਲ ਸੱਭੇ ਰਲ ਆਂਵਦੇ ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਬਹਿੰਦੇ।
  • ਝੱਲ ਵਲੱਲੀ ਮੈਂ ਹੋਈ ਤੂੰਬ ਕੱਤ ਨਾ ਜਾਣਾ।
  • ਜੰਜ ਏਵੇਂ ਰਲ ਆਵਸੀ ਜਿਉਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਠਾਣਾ

    146

  • ਤੀਜੀ ਖੋਹਲੂ ਦੁੱਖ ਸੇ ਰੋਂਦੇ ਨੈਣ ਨਾ ਹਟਦੇ।
  • ਕਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ ਜਾਇ ਕੇ ਦਿਨ ਜਾਂਦੇ ਘਟਦੇ।
  • ਗੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਪਿਆਰੀਆਂ ਮੈਂ ਕੇ ਗੁਣ ਨਾਹੀਂ।
  • ਹੱਥ ਮਲੇ ਮਲ ਸਿਰ ਧਰਾ ਮੈਂ ਰੋਵਾਂ ਢਾਈਂ।

    147

  • ਪੰਜਵੀਂ ਖੋਹਲੂ ਕੁਕ ਕੇ ਕਰ ਸੋਜ਼ ਪੁਕਾਰਾਂ।
  • ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਡਰਾਵਣੀ ਕਿਉਂ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰਾਂ।
  • ਮੁੱਦਤ ਥੋਹੜੀ ਆ ਰਹੀ ਕਿਵੇਂ ਦਾਜ ਬਣਾਵਾਂ ?
  • ਜਾ ਆਖੋ ਘਰ ਸਾਹਵਰੇ ਗੰਢ ਲਾਗ ਵਧਾਵਾਂ।

    148

  • ਯਾਹਰਾਂ ਗੰਢਾਂ ਖੋਹਲੀਆਂ ਮੈਂ ਹਿਜਰੇ ਮਾਰੀ ।
  • ਗਈਆਂ ਸਈਆਂ ਸਾਹਵਰੇ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ।
  • ਬਾਂਹ ਸਰਹਾਣੇ ਦੇ ਕਦੀ ਅਸੀਂ ਮੂਲ ਨਾ ਸਾਉਂਦੇ।
  • ਫੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਲੂਣ ਹੈ ਫੱਟ ਸਿੰਮਦੇ ਲਾਉਂਦੇ।

    149

  • ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਗੰਢੀ ਖੋਹਲੀਆਂ ਮੈਂ ਹੋਈ ਨਿਮਾਣੀ।
  • ਏਥੇ ਪੇਸ਼ ਕਿਸੇ ਨਾ ਜਾਸੀ ਨਾ ਅੱਗੇ ਜਾਣੀ।
  • ਏਥੇ ਆਵਣ ਕੇਹਾ ਏ ਹੋਇਆ ਜੋਗੀ ਦਾ ਫੇਰਾ ।
  • ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਮਾਰਨਾ ਵਿਚ ਕੱਲਰ ਡੇਰਾ।

    150

  • ਬਾਈ ਖੋਹਲੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਭ ਮੀਰਾਂ-ਮਲਕਾਂ।
  • ਓਹਨਾਂ ਡੇਰਾ ਕੂਚ ਹੈ ਮੈਂ ਖੋਹਲਾਂ ਪਲਕਾਂ ।
  • ਆਪਣਾ ਰਹਿਣਾ ਕੀ ਕਰਾਂ ਕਿਹੜੇ ਬਾਗ ਦੀ ਮੂਲੀ।
  • ਖਾਲੀ ਜਗ ਵਿਚ ਆਇਕੇ ਸੁਪਨੇ ਪਰ ਭੂਲੀ।

    151

  • ਸਤਾਈ ਖੋਲ੍ਹ ਸਹੇਲੀਓ ਸਭ ਜਤਨ ਸਿਧਾਇਆ।
  • ਦੋ ਨੈਣਾਂ ਨੇ ਰੋਂਦਿਆਂ ਮੀਂਹ ਸਾਵਣ ਲਾਇਆ।
  • ਇਕ ਇਕ ਸਾਇਤ ਦੁੱਖ ਦੀ ਸੌ ਜਤਨ ਗੁਜ਼ਾਰੀ।
  • ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਦੂਰ ਹੈ ਸਿਰ ਗਠੜੀ ਭਾਰੀ।

    152

  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਪੈਂਤੀ ਖੋਹਲਦੀ ਸ਼ਹੁ ਨੇੜੇ ਆਏ।
  • ਬਦਲੇ ਇਸ ਅਜ਼ਾਬ ਦੇ ਮਤ ਮੁਖ ਦਿਖਲਾਏ।
  • ਅੱਗੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਪੀੜ ਸੀ ਨੇਹੁੰ ਕੀਤਾ ਦੀਵਾਨੀ ।
  • ਪੀ ਗਲੀ ਅਸਾਡੀ ਆ ਵੜੇ ਤਾਂ ਹੋਗ ਆਸਾਨੀ ।

    153

  • ਸੈਂਤੀ ਗੰਢੀ ਖੋਹਲੀਆਂ ਮੈਂ ਮਹਿੰਦੀ ਲਾਈ।
  • ਮਲਾਇਮ ਦੇਹੀ ਮੈਂ ਕਰਾਂ ਮਤ ਗਲੇ ਲਗਾਈ।
  • ਉਹਾ ਘੜੀ ਸੁਲੱਖਣੀ ਜਾ ਮੈਂ ਵਲ ਆਵੇ।
  • ਤਾ ਮੈਂ ਗਾਵਾਂ ਸੋਹਿਲੇ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਵੇ।

    154

  • ਅਠੱਤੀ ਗੰਢੀ ਖੋਹਲੀਆਂ ਕਿਹ ਕਰਨੇ ਲੇਖੇ।
  • ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਾਜ ਸੁਹਾਵਣਾ ਬਿਨ ਤੇਰੇ ਵੇਖੇ।
  • ਤੇਰਾ ਭੇਤ ਸੁਹਾਗ ਹੈ ਮੈਂ ਉਸ ਕਿਹ ਕਰਸਾਂ।
  • ਲੈਸਾਂ ਗਲੇ ਲਗਾਇਕੇ ਪਰ ਮੂਲ ਨਾ ਡਰਸਾਂ।

    155

  • ਉਨਤਾਲੀ ਗੰਢੀ ਖੋਹਲੀਆਂ ਸਭ ਸਈਆਂ ਰਲ ਕੇ।
  • ਇਨਾਇਤ ਸੇਜ ਤੇ ਆਵਸੀ ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਲ ਫੁਲ ਕੇ।
  • ਚੂੜਾ ਬਾਹੀ ਸਿਰ ਧੜੀ ਹੱਥ ਸੋਹੇ ਕੰਗਣਾ।
  • ਰੰਗਣ ਚੜ੍ਹੀ ਸ਼ਹੁ ਵਸਲ ਦੀ ਮੈਂ ਤਨ ਮਨ ਰੰਗਣਾ।

    156

  • ਕਰ ਬਿਸਮਿੱਲਾਹ ਖੋਹਲੀਆਂ ਮੈਂ ਗੰਢਾਂ ਚਾਲੀ।
  • ਜਿਸ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੰਝਾਇਆ ਸੋ ਸੁਰਜਨ ਵਾਲੀ।
  • ਜੰਜ ਸੋਹਣੀ ਮੈਂ ਭਾਉਂਦੀ ਲਟਕੇਂਦਾ ਆਵੇ।
  • ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਹੈ ਲਾਲ ਦਾ ਸੋ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।

    157

  • ਅਕਲ ਫਿਕਰ ਸਭ ਛੋੜ ਕੇ ਸ਼ਹੁ ਨਾਲ ਸੁਧਾਏ।
  • ਬਿਨ ਕਹਿਣੋਂ ਗੱਲ ਗ਼ੈਰ ਦੀ ਅਸਾਂ ਯਾਦ ਨਾ ਕਾਏ।
  • ਹੁਣ ਇਲ-ਲਿਲਾਹ ਆਖ ਕੇ ਤੁਮ ਕਰੋ ਦੁਆਈਂ।
  • ਪੀਆ ਹੀ ਸਭ ਹੋ ਗਿਆ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨਾਹੀਂ।

    158ਦੋਹੜੇ

  • ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਜੈਸੀ ਸੂਰਤ ਐਨ ਦੀ ਤੈਸੀ ਗੈਨ ਪਛਾਨ।
  • ਇਕ ਨੁਕਤੇ ਦਾ ਫੇਰ ਹੈ ਭੁੱਲਾ ਫਿਰੇ ਜਹਾਨ।
  • 2 ਇਸ ਕਾ ਮੁੱਖ ਇਕ ਜੋਤ ਹੈ ਘੁੰਘਟ ਹੈ ਸੰਸਾਰ।
  • ਘੁੰਘਟ ਮੇਂ ਵੋਹ ਛੁੱਪ ਗਿਆ ਮੁੱਖ ਪਰ ਆਂਚਲ ਡਾਰ।
  • 3 ਭੱਠ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਚਿੱਕੜ ਰੋਜ਼ੇ ਕਲਮੇ ਤੇ ਫਿਰ ਗਈ ਸਿਆਹੀ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਸ਼ਹੁ ਅੰਦਰੋਂ ਮਿਲਿਆ ਭੁੱਲੀ ਫਿਰੇ ਲੋਕਾਈ।
  • 4 ਬੁਲ੍ਹੇ ਜਾਹ ਚੱਲ ਓਥੇ ਚੱਲੀਏ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਹੋਵਣ ਅੰਨ੍ਹੇ।
  • ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਡੀ ਕਦਰ ਪਛਾਣੇ ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਮੰਨੇ।
  • 5 ਇਟ ਖੜਿਕੇ ਦੁੱਕੂੜ ਵੱਜੇ ਤੱਤਾ ਹੋਵੇ ਚੁਲ੍ਹਾ।
  • ਆਵਣ ਫ਼ਕੀਰ ਤੇ ਖਾ-ਖਾ ਜਾਵਣ, ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇ ਬੁਲ੍ਹਾ॥
  • 6 ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਪੀ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾ ਕਬਾਬ, ਹੇਠ ਬਾਲ ਹੱਡਾਂ ਦੀ ਅੱਗ।
  • ਚੋਰੀ ਕਰ ਤੇ ਭੰਨ ਘਰ ਰੱਬ ਦਾ, ਉਸ ਠੱਗਾਂ ਦੇ ਠੱਗ ਨੂੰ ਠੱਗ॥
  • 7 ਮੱਕੇ ਗਿਆ ਗਲ ਮੁਕਦੀ ਨਾਹੀਂ, ਜਿਚਰ ਦਿਲੋਂ ਨ ਆਪ ਮੁਕਾਈਏ।
  • ਗੰਗਾ ਗਿਆਂ ਗਲ ਮੁਕਦੀ ਨਾਹੀ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਸੌ ਗੋਤੇ ਲਾਈਏ॥
  • ਗਯਾ ਗਿਆ ਗਲ ਮੁਕਦੀ ਨਾਹੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਤਨੇ ਪਿੰਡ ਭਰਾਈਏ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਗਲ ਤਾਂ ਹੀ ਮੁਕਦੀ ਜਦ ਮੈਂ ਨੂੰ ਖੜੇ ਲੁਟਾਈਏ।
  • 8 ਬੁਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਲੋਕ ਮੱਤੀ ਦੇਂਦੇ ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਤੂੰ ਜਾ ਬਹੁ ਵਿਚ ਮਸੀਤੀ।
  • ਵਿਚ ਮਸੀਤਾਂ ਕੀ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਦਿਲੋਂ ਨਮਾਜ਼ ਨਾ ਕੀਤੀ।
  • 9 ਅਲਫ-ਆਂਵਦਿਆਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਸਦਕੜੇ ਹਾਂ ਜੀਮ ਜਾਂਦਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਵਾਰਨੀ ਹਾਂ।
  • ਮਿੱਠੀ ਪ੍ਰੀਤ ਅਨੋਖੜੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਘੜੀ ਪਲ ਨਾ ਯਾਰ ਵਿਸਾਰਨੀ ਹਾਂ।
  • ਕੇਹੇ ਹੱਡ ਤਕਾਦੜੇ ਪਏ ਮੈਨੂੰ ਔਸੀਆਂ ਪਾਂਵਦੀ ਕਾਂਗ ਉਡਾਰਨੀ ਹਾਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਤੇ ਕਮਲੀ ਮੈਂ ਹੋਈ ਸੁੱਤੀ ਬੈਠੀ ਮੈਂ ਯਾਰ ਪੁਕਾਰਨੀ ਹਾਂ।
  • 10 ਆਪਣੇ ਤਨ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ ਸਾਜਨ ਦੀ ਖ਼ਬਕ ਲਿਆਵੇ ਕੌਣ।
  • ਨਾ ਹੂੰ ਖ਼ਾਕੀ ਨਾ ਹੂੰ ਆਤਸ਼ ਨਾ ਹੂੰ ਪਾਣੀ ਪਉਣ ।
  • 11. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਧੜਵਾਈ ਰਹਿੰਦੇ ਠਾਕੁਰ-ਦੁਆਰੇ ਠੱਗ।
  • ਵਿਚ ਮਸੀਤਾਂ ਕੁਸੱਤੀਏ ਰਹਿੰਦੇ ਆਸ਼ਕ ਰਹਿਣ ਅਲੱਗ।
  • 12. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਆਸ਼ਕ ਹੋਇਉਂ ਰੱਬ ਦਾ ਮੁਲਾਮਤ ਹੋਈ ਲਾਖ।
  • ਲੋਗ ਕਾਫਰ ਕਾਫਰ ਆਖਦੇ ਤੂੰ ਆਹੋ ਆਹੋ ਆਖ॥
  • 13. ਗਲ ਸਮਝ ਲੈ ਰੋਲ਼ਾ ਕੀ, ਏਹਾ ਰਾਮ ਰਹੀਮ ਤੇ ਮੋਲਾ ਕੀ।
  • 14. ਮੈਂ ਪਾ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਨੱਸਦਾ ਹਾਂ।
  • ਕੋਈ ਮੁਨਸੱਫ਼ ਹੋ ਨਿਰਵਾਰੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
  • ਆਲਮ ਫਾਜਲ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਪਾ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਗਵਾਈ
  • ਦੇ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਹੁਲਾਰੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ
  • ਮੈਂ ਪਾ ਪਿੜ੍ਹਾਆਂ ਤੋਂ ਨੱਸਦਾ ਹਾਂ॥
  • 15. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਮੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਮਸਾਲਚੀ ਦੋਹਾਂ ਇੱਕੋ ਚਿੱਤ।
  • ਲੋਕਾਂ ਕਰਦੇ ਚਾਨਣਾ ਆਪ ਹਨੇਰੇ ਨਿੱਤ ॥
  • 16. ਹੋਰ ਨੇ ਸੱਭੇ ਗੱਲੜੀਆਂ ਅੱਲਾਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਗੱਲ।
  • ਕੁਝ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ ਆਲਮਾਂ ਕੁਝ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਪਾਯਾ ਝੱਲ ।
  • 17. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਵਾਰੇ ਜਾਈਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਜਿਹੜੇ ਗੱਲੀਂ ਦੇਣ ਪਰਚਾ।
  • ਸੂਈ ਸਲਾਈ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਆਹਰਣ ਲੈਣ ਛੁਪਾ।
  • 18. ਉਨ ਕੋ ਮੁੱਖ ਦਿਖਲਾਏ ਹੈ ਜਿਨ ਸੋਂ ਇਸ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤ।
  • ਇਨ ਕੋ ਹੀ ਮਿਲਤਾ ਹੈ ਵੋਹ ਜੋ ਇਸ ਕੇ ਹੈਂ ਮੀਤ।
  • 19. ਮੂੰਹ ਦਿਖਲਾਵੇ ਔਰ ਛਪੇ ਛਲ ਬਲ ਹੈ ਜਗਦੀਸ।
  • ਪਾਸ ਰਹੇ ਹਰਿ ਨਾ ਮਿਲੇ ਇਸ ਕੋ ਬਿਸਵੇ ਬੀਸ।
  • 20. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਵਾਰੇ ਜਾਈਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਜਿਹੜੇ ਮਾਰਨ ਗੱਪ ਸ਼ੜੱਪ।
  • ਕਉਡੀ ਲੱਭੀ ਦੇਣ ਚਾ ਤੇ ਬੁਗਚਾ ਘਾਊਂ-ਘੱਪ।
  • 21. ਨਾ ਖ਼ੁਦਾ ਮਸੀਤੇ ਲੱਭਦਾ ਨਾ ਖ਼ੁਦਾ ਵਿਚ ਕਆਬੇ।
  • ਨਾ ਖ਼ੁਦਾ ਕੁਰਾਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾ ਖ਼ੁਦਾ ਨਿਮਾਜ਼ੇ।
  • 22. ਨਾ ਖ਼ੁਦਾ ਮੈਂ ਤੀਰਥ ਡਿੱਠਾ ਐਵੇਂ ਪੈਂਡੇ ਝਾਗੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਜਦ ਮੁਰਸ਼ਦ ਮਿਲ ਗਿਆ ਛੁੱਟੇ ਸਭ ਤਗਾਦੇ।
  • 23. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਗੈਨ ਗ਼ਰੂਰਤ ਸਾੜ ਸੁੱਟ ਤੇ ਮਾਣ ਖੂਹੇ ਵਿਚ ਪਾ।
  • ਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸੂਰਤ ਗਵਾ ਦੇ, ਘਰ ਆਪ ਮਿਲੇਗਾ ਆ।
  • 24. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਹਿਜਰਤ ਵਿਚ ਇਸਲਾਮ ਦੇ, ਮੇਰਾ ਨਿੱਤ ਹੈ ਖਾਸ ਅਰਾਮ।
  • ਨਿੱਤ ਨਿੱਤ ਮਰਾਂ ਤੇ ਨਿੱਤ ਨਿੱਤ ਜੀਵਾਂ, ਮੇਰਾ ਨਿੱਤ ਨਿੱਤ ਕੂਚ ਮੁਕਾਮ ॥
  • 25. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਇਸ਼ਕ ਸਜਣ ਦੇ ਆਏ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਕੀਤੋ ਸੂ ਡੂਮ।
  • ਉਹ ਪ੍ਰਭ ਅਸਾਡਾ ਸਖ਼ੀ ਹੈ, ਮੈ ਸੇਵਾ ਕੁਨੂੰ ਸ਼ੂਮ ॥
  • 26. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਪੈਂਡੇ ਪੜੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਕੀਆ ਪੈਂਡਾ ਆਵਾਗੌਣ ।
  • ਅੰਧ ਕੋ ਅੰਧਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਰਾਹ ਬਤਾਵੇ ਕੌਣ॥
  • 27. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਮਨ ਮੰਜੋਲਾ ਮੁੰਜ ਦਾ ਕਿਤੇ ਗੋਸ਼ੇ ਬਹਿਕੇ ਕੁੱਟ।
  • ਇਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਤੈਨੂੰ ਅਰਸ਼ ਦਾ ਤੂੰ ਸੰਭਲ ਸੰਭਲ ਕੇ ਲੁੱਟ॥
  • 28. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਚੇਰੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਦੀ ਹਿੰਦੂ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ।
  • ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਾਰ ਪੀ ਜੋ ਕਰੇ ਭਗਵਾਨ॥
  • 29. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਚਲ ਸੁਨਿਆਰ ਦੇ ਜਿੱਥੇ ਗਹਿਣੇ ਘੜੀਏ ਲਾਖ।
  • ਸੂਰਤ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਤੂੰ ਇੱਕੋ ਰੂਪਾ ਆਖ ॥
  • 30. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਅੱਛੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਗਏ ਜਬ ਹਰਿ ਸੇ ਕੀਆ ਨਾ ਹੇਤ।
  • ਅਬ ਪਛਤਾਵਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਬ ਚਿੜੀਆਂ ਚੁੱਗ ਗਈਂ ਖੇਤ।
  • 31. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਕਨਕ ਕੌਡੀ ਕਾਮਨੀ ਤੀਨੋਂ ਕੀ ਤਲਵਾਰ।
  • ਆਏ ਥੇ ਨਾਮ ਜਪਨ ਕੋ ਔਰ ਵਿਚੇ ਲੀਤੇ ਮਾਰ।
  • 32. ਅਰਬਾ-ਅਨਾਸਰ ਮਹਿਲ ਬਣਾਇਓ ਵਿਚ ਵੜ ਬੈਠਾ ਆਪੇ।
  • ਆਪੇ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪੇ ਨੀਂਗਰ ਆਪੇ ਬਣਨਾ ਏਂ ਮਾਪੇ।
  • 33. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਰੰਗ ਮਹੱਲੀ ਜਾ ਚੜਿਉਂ ਲੋਕੀ ਪੁਛਣ ਆਖਣ ਖੈਰ॥
  • ਅਸਾਂ ਇਹ ਕੁਝ ਦੁਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਟਿਆ ਮੂੰਹ ਕਾਲਾ ਤੇ ਨੀਲੇ ਪੈਰ॥
  • 34. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਜੇ ਤੂੰ ਗਾਜ਼ੀ ਬਣਨਾ ਏਂ ਲੱਕ ਬੰਨ੍ਹ ਤਲਵਾਰ।
  • ਪਹਿਲੋਂ ਰੰਘੜ ਮਾਰ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਕਾਫ਼ਰ ਮਾਰ।
  • 35. ਕਨਕ ਕੌਡੀ ਕਾਮਨੀ ਤੀਨੋਂ ਕੀ ਤਲਵਾਰ।
  • ਆਇਆ ਸੈਂ ਜਿਸ ਬਾਤ ਕੋ ਭੂਲ ਗਈ ਵੋਹ ਬਾਤ।
  • 36. ਇਕਨਾ ਆਸ ਮੁੜਨ ਦੀ ਆਹੇ, ਇਕ ਸੀਖ ਕਬਾਬ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ।
  • ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਕੀ ਵੱਸ ਉਨ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਾਰ ਤਕਦੀਰ ਫਸਾਈਆਂ।
  • 37. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਕਾਜ਼ੀ ਰਾਜ਼ੀ ਰਿਸ਼ਵਤੇ ਮੁੱਲਾਂ ਰਾਜ਼ੀ ਮੌਤ।
  • ਆਸ਼ਕ ਰਾਜ਼ੀ ਰਾਮ ਤੇ ਨਾ ਪਰਤੀਤ ਘਟ ਹੋਤ।
  • 38. ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਉੱਤਮ ਤੇਰਾ ਯਾਰ।
  • ਓਸੇ ਕੇ ਹਾਥ ਕੁਰਾਨ ਹੈ ਓਸੇ ਗਲ ਚੁਨਾਰ।
  • 39. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਹਰਿਮੰਦਰ ਮੇਂ ਆਏ ਕੇ ਕਹੋ ਲੇਖਾ ਦਿਓ ਬਤਾ।
  • ਪੜ੍ਹੇ ਪੰਡਿਤ ਪਾਂਧੇ ਦੂਰ ਕੀਏ ਅਹਿਮਕ ਲੀਏ ਬੁਲਾ।
  • 40. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਖਾ ਹਰਾਮ ਤੇ ਪੜ੍ਹ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕਰ ਤੋਬਾ ਤਰਕ ਸਵਾਬੋਂ।
  • ਛੋੜ ਮਸੀਤ ਤੇ ਪਕੜ ਕਿਨਾਰਾ ਤੇਰੀ ਛੁੱਟਸੀ ਜਾਨ ਅਜ਼ਾਬੋਂ।|
  • 41. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਮੈਂ ਮਿੱਟੀ ਘੁਮਿਆਰ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖ ਨਾ ਸਕਦੀ ਏਕ।
  • ਤਤੜ ਮੇਰਾ ਕਿਉਂ ਘੜੀਆ ਮਤ ਜਾਏ ਅਲੇਕ-ਸਲੋਕ।
  • 42. ਬੁਲ੍ਹਾਂ ਕਸਰ ਨਾਮ ਕਸੂਰ ਹੈ ਓਥੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਾ ਸਕਣ ਬੋਲ।
  • ਓਥੇ ਸੱਚੇ ਗਰਦਨ-ਮਾਰੀਏ ਓਥੇ ਝੂਠੇ ਕਰਨ ਕਲੋਲ।
  • 43. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਕਸੂਰ ਬੇਦਸਤੂਰ ਓਥੇ ਜਾਣਾ ਬਣਿਆ ਜ਼ਰੂਰ।
  • ਨਾ ਕੋਈ ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਹੈ ਨਾ ਕੋਈ ਲਾਗ-ਦਸਤੂਰ।
  • 44. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਆਉਂਦਾ ਸਾਜਣ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਮੂਲ ਨਾ ਵੇਖ।
  • ਮਾਰੇ ਦਰਦ ਫ਼ਰਾਕ ਦੇ ਬਣ ਬੈਠੇ ਬਾਹਮਣ ਸ਼ੇਖ।
  • 45. ਆਪੇ ਮਰੇਂ ਤੇ ਆਪੇ ਜੀਵੇਂ ਆਪੇ ਕਰੇਂ ਸਿਆਪੇ।
  • ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਜੋ ਕੁਝ ਕੁਦਰਤ ਰੱਬ ਦੀ ਆਪੇ ਆਪ ਸੰਞਾਪੇ।
  • 46. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਪਰਸੋਂ ਕਾਫ਼ਰ ਥੀ ਗਇਉਂ ਬੁੱਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਕਲ।
  • ਅਸੀਂ ਜਾ ਬੈਠੇ ਘਰ ਆਪਣੇ ਓਥੇ ਕਰਨ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਗੱਲ।
  • 47. ਬਾਹਰੋਂ ਪਾਕ ਕੀਤੇ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਅੰਦਰੋਂ ਨਾ ਗਈ ਪਲੀਤੀ।
  • ਬਿਨ ਮੁਰਸ਼ਦ ਕਾਮਲ ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਤੇਰੀ ਐਵੇਂ ਗਈ ਇਬਾਦਤ ਕੀਤੀ।
  • 48. ਵਹਦਤ ਦੇ ਦਰਿਆ ਦਸੌਂਦੇ ਮੇਰੀ ਵਹਦਤ ਕਿਤ ਵੱਲ ਧਾਈ।
  • ਮੁਰਸ਼ਦ ਕਾਮਿਲ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ ਬਾਝ ਤੁੱਲ੍ਹੇ ਸੁਰਨਾਹੀ ।
  • 49. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਧਰਮਸਾਲਾ ਵਿਚ ਨਾ ਰਹੀਂ ਜਿੱਥੇ ਮੋਮਨ ਭੋਗ ਪਵਾਏ।
  • ਵਿਚ ਮਸੀਤਾਂ ਧੱਕੇ ਮਿਲਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਤਿਊੜੀ ਪਾਏ।
  • 50. ਦੌਲਤਮੰਦਾਂ ਨੇ ਬੂਹਿਆ ਉੱਤੇ ਚੋਬਦਾਰ ਬਹਾਏ।
  • ਪਕੜ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹਰਿ ਸੱਚੇ ਦਾ ਜਿੱਥੋਂ ਦੁੱਖ ਦਿਲ ਦਾ ਮਿਟ ਜਾਏ।
  • 51. ਕੁੱਪੇ ਦੇ ਵਿਚ ਰੋੜ ਖੜਕਦਾ ਮੂਰਖ ਆਖਣ ਬੋਲੇ ਕੌਣ।
  • ਬੁਲ੍ਹਾ ਸਾਈਂ ਘਟ-ਘਟ ਰਵਿਆ ਜਿਉਂ ਆਟੇ ਵਿਚ ਲੌਣ।
  • 52. ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਸਭ ਮਜਾਜ਼ੀ ਪੌੜੀਆਂ ਤੂੰ ਹਾਲ ਹਕੀਕਤ ਵੇਖ।
  • ਜੋ ਕੋਈ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਚਾਹੇ ਭੁੱਲ ਜਾਏ ਸਲਾਮ-ਅਲੇਕ।
  • 53. ਠਾਕੁਰ-ਦਵਾਰੇ ਠੱਗ ਬਸੇਂ, ਫਾਹੀਵਾਲ ਮਸੀਤ।
  • ਹਰਿ ਕੇ ਦਵਾਰੇ ਭਿੱਖ ਬਸੇਂ ਹਮਰੀ ਇਹ ਪਰਤੀਤ।
  • 54. ਆਈ ਰੁੱਤ ਸ਼ਗੂਫ਼ਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਚਿੜੀਆਂ ਚੁਗਣ ਆਈਆਂ।
  • ਇਕਨਾ ਨੂੰ ਜੁੱਰਿਆਂ ਫੜ ਖਾਧਾ, ਇਕਨਾ ਫਾਹੀਆਂ ਲਾਈਆਂ।

    159ਸੀਹਰਫੀ

  • ਲਾਗੀ ਰੇ ਲਾਗੀ ਬਲ ਬਲ ਜਾਵੇ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਅਲਫ਼ – ਅੱਲਾ ਜਿਸ ਦਿਲ ਪਰ ਹੋਵੇ, ਮੂੰਹ ਜ਼ਰਦੀ ਅੱਖੀਂ ਲਹੂ ਭਰ ਰੋਵੇ।
  • ਜੀਵਨ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਿਰਹੋਂ ਅੱਗ ਲਗਾਵੇ।
  • ਲਾਗੀ ਰੇ ਲਾਗੀ ਬਲ ਬਲ ਜਾਵੇ।
  • ਬੇ – ਬਾਲਣ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੋਈ ਇਸ਼ਕ ਨਜ਼ਾਰੇ ਆਣ ਵਗੋਈ।
  • ਰੋਂਦੇ ਨੈਣ ਨਾ ਲੈਂਦੇ ਢੋਈ, ਲੂਣ ਫੱਟਾਂ ਤੇ ਕੀਕਰ ਲਾਵੇ।
  • ਲਾਗੀ ਰੇ ਲਾਗੀ ਬਲ ਬਲ ਜਾਵੇ।
  • ਤੇ – ਤੇਰੇ ਸੰਗ ਪਰੀਤ ਲਗਾਈ, ਜੀਉ ਜਾਮੇ ਦੀ ਕੀਤੀ ਸਾਈ।
  • ਮੈਂ ਬਕਰੀ ਤੁਧ ਕੋਲ ਕਸਾਈ, ਕਟ ਕਟ ਮਾਸ ਹੱਡਾਂ ਨੂੰ ਖਾਵੇ।
  • ਲਾਗੀ ਰੇ ਲਾਗੀ ਬਲ ਬਲ ਜਾਵੇ।
  • मे – ਸਾਬਤ ਨੇਹੁੰ ਲਾਇਆ ਮੈਨੂੰ, ਦੂਜਾ ਕੂਕ ਸੁਣਾਵਾਂ ਕੀਹਨੂੰ।
  • ਰਾਤ ਅੱਧੀ ਉੱਠ ਠਿਲਦੀ ਨੈਂ ਨੂੰ, ਕੂੰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਪਈ ਕੁਰਲਾਵੇ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਜੀਮ – ਜਹਾਨੋਂ ਹੋਈ ਸਾਂ ਨਿਆਰੀ, ਲਗਾ ਨੇਹੁੰ ਤਾਂ ਹੋਏ ਭਿਕਾਰੀ।
  • ਨਾਲ ਸਰੋਂ ਦੇ ਬਣੇ ਪਸਾਰੀ, ਦੂਜਾ ਦੇ ਮਿਹਣੇ ਜਗ ਤਾਵੇ ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਹੇ – ਹੈਰਤ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤ ਨਾਹੀਂ, ਜ਼ਾਹਰ ਬਾਤਨ ਮਾਰਨ ਢਾਹੀ
  • ਝਾਤ ਘੱਤਣ ਨੂੰ ਲਾਵਣ ਵਾਹੀ, ਸੀਨੇ ਸੂਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਧਾਵੇ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਖ਼ੇ – ਖ਼ੂਬੀ ਹੁਣ ਉਹ ਨਾ ਰਹੀਆ! ਜਬ ਕੀ ਸਾਂਗ ਕਲੇਜੇ ਸਹੀਆ!
  • ਆਹੀਂ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਾਂ ਕਹੀਆ! ਤੁਧ ਬਿਨ ਕੌਣ ਜੋ ਆਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਦਾਲ – ਦੂਰੋਂ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਫ਼ੱਕਰ ਫ਼ੱਰਾਕੋ ਬਹੁਤਾ ਰੋਵੇ।
  • ਤਨ ਭੱਠੀ ਦਿਲ ਖਿੱਲਾਂ ਧਨੋਵੇ, ਇਸ਼ਕ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮਿਰਚਾਂ ਲਾਵੇ ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਜ਼ਾਲ – ਜ਼ੋਕੋ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਇਤ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਖ਼ੌਫ਼ ਹਸ਼ਰ ਦੇ ਥੀਂ ਡਰਨਾ।
  • ਚਲਣਾ ਨਬੀ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਰਨਾ, ਓੜਕ ਜਾ ਹਿਸਾਬ ਕਰਾਵੇ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਰੇ – ਰੋਜ਼ ਹਸ਼ਰ ਕੋਈ ਕਹੇ ਨ ਖ਼ਾਲੀ, ਲਏ ਹਿਸਾਬ ਦੋ ਜੱਗ ਦਾ ਵਾਲੀ
  • ਜ਼ੇਰ ਜ਼ਬਰ ਸਭ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਤਿਸ ਦਿਨ ਹਜ਼ਰਤ ਆਪ ਛੁਡਾਵੇ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਜ਼ੇ – ਜ਼ੁਹਦ ਕਮਾਈ ਚੰਗੀ ਕਰੀਏ, ਜੇਕਰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਰੀਏ ।
  • ਫਿਰ ਮੋਏ ਭੀ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰੀਏ, ਮਤ ਮੋਇਆਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਮੰਗਾਵੇ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।
  • ਸੀਨ – ਸਾਈਂ ਬਿਨ ਜਾ ਨਾ ਕੋਈ, ਜਿੱਤ ਵਲ ਵੇਖਾਂ ਓਹੀ ਓਹੀ।
  • ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵਲ ਮਿਲੇ ਨਾ ਢੋਈ, ਮੁਰਸ਼ਦ ਮੇਰਾ ਪਾਰ ਲੰਘਾਵੇ।
  • ਇਸ ਲਾਗੀ ਕੋ ਕੌਣ ਬੁਝਾਵੇ।

    1

  • उठ जाग घुराड़े मार नहीं, एह सौण तेरे दरकार नहीं।
  • इक रोज़ जहानो जाणा ए, जा कबरे विच समाणा ए।
  • तेरा गोशत कीड़यां खाणा ए, कर चेता मरग विसार नहीं।
  • तेरा साहा नेड़े आया ए, कुझ चोली दाज रंगाया ए।
  • क्यों आपणा आप वंजाया ए, ऐ ग़ाफ़िल तैनूं सार नहीं।
  • तूं सुत्तयां उमर वंजाई ए, तूं चरखे तंद न पाई ए।
  • की करसैं दाज तैयार नहीं, उठ जाग घुराड़े मार नहीं।
  • तूं जिस दिन जोबन मत्ती सैं, तूं नाल सईआं दे रत्ती सैं।
  • हो ग़ाफ़िल गल्लीं वत्ती सैं, एह भोरा तैनूं सार नहीं।
  • तूं मुद्दों बहुत कुचज्जी सैं, निरलज्जयां दी निरलज्जी सैं।
  • तूं खा खा खाणे रज्जी सैं, हुण ताईं तेरा बार नहीं।
  • अज कल तेरा मुकलावा ए, क्यों सुत्ती कर कर दावा ए।
  • अणडिट्ठयां नाल मिलावा ए, एह भलके गरम बाज़ार नहीं।
  • तूं एस जहानों जाएंगी, फिर क़दम न एथे पाएंगी।
  • एह जोबन रूप वंजाएंगी, तैं रहणा विच संसार नहीं।
  • मंजिल तेरी दूर दुराडी, तूं पौणां विच्च जंगल वादी।
  • औखा पहुँचण पैर प्यादी, दिसदी हूँ असवार नहीं।
  • इक इकल्ली तनहा चलसें, जंगल बरबर दे विच रुलसे।
  • लै लै तोशा एथों घलसैं, ओथे लैण उधार नहीं।
  • ओह ख़ाली ए सुंञी हवेली, तू विच रहसें इक इकेली।
  • ओथे होसी होर न बेली, साथ किसे दा बार नहीं।
  • जेहड़े सन देसां दे राजे, नाल जिन्हां दे वजदे वाजे।
  • गए हो के बे-तख़ते ताजे, कोई दुनिया दा इतबार नहीं।
  • कित्थे है सुलतान सिकन्दर, मौत न छड्डे पीर पैगंबर।
  • सब्भे छड्ड छड्ड गए अडंबर, कोई एथे पायदार नहीं।
  • कित्थे यूसुफ माहि-कनयानी, गई जुलेखा फेर जवानी।
  • कीती मौत ने ओड़क फ़ानी, फेर ओह हार शिंगार नहीं।
  • कित्थे तख़त सुलेमान वाला, विच हवा उडदा सी बाला।
  • ओह भी क़ादर आप संभाला, कोई जिंदगी दा इतबार नहीं।
  • कित्थे मीर मलक सुल्ताना, सब्भे छड्ड छड्ड गए ठिकाना।
  • कोई मार न बैठे ठाणा, लशकर दा जिन्हां शुमार नहीं।
  • फुल्लां फुल चंमेली लाला, सोसन सिंबल सरू निराला।
  • बादे-खिज़ां कीता बुरहाला, नरगस नित खुमार नहीं।
  • जो कुझ करसैं सो कुझ पासैं, नहीं ते ओड़क पछोतासँ।
  • सुंत्री कुंज वांग कुरलासै, खम्भां बाझ उडार नहीं।
  • डेरा करसें ओहनी जाईं, जित्थे शेर पलंग बलाई।
  • ख़ाली रहसण महल सराईं, फिर तूं विरसेदार नहीं।
  • असीं आजज़ विच कोट इल्म दे, ओसे आंदे विच क़लम दे।
  • बिन कलमे दे नाहीं कंम दे, बाझों कलमे पार नहीं।
  • बुल्ला शौह बिन कोई नाहीं, एथे ओथे दोहीं सराईं।
  • संभल संभल के कदम टिकाईं, फिर आवण दूजी वार नहीं।

    2

  • उलटे होर ज़माने आए,
  • तां मैं भेद सज्जण दे पाए। टेक।
  • कां लगड़ां नूं मारन लग्गे, चिड़ियां जुरे ढाए।
  • घोड़े चुगण अरूड़ीआं ते, गद्दों खवेद पवाए।
  • आपणयां विच उलफ़त नाहीं, क्या चाचे क्या ताए।
  • प्यो पुत्तरां इतफ़ाक न काई, धीआं नाल न माए।
  • सच्चयां नूं पए मिलदे धक्के, झूठे कोल बहाए।
  • अगले हो कंगाले बैठे, पिछलयाँ फ़रश विछाए।
  • भूरीआं वाले राजे कीते, राजयां भीख मंगाए।
  • बुल्लया हुकम हजूरों आया, तिस नूँ कौण हटाए।
  • उलटे होर जमाने आए, घर
  • तां मैं भेद सज्जण दे पाए।

    3

  • अख़ां विच दिल जानी प्यारिया केहा चेटक लाया ई
  • मैं तेरे विच ज़रा ना जुदाई साथों आप छुपाया ई
  • मझी आईआं रांझा यार ना आया फूक बिरहों डोलाया ई
  • विच दिल जानी प्यारिया
  • मैं नेड़े मैनूं दूर क्यूं दिसना ऐं, साथों आप छुपाया ई
  • अख़ां विच दिल जानी प्यारिया
  • विच मिसर दे वांग़ ज़ुलेखा, घुंघट खोल्ह रुलाया ई
  • अख़ां विच दिल जानी प्यारिया
  • शौह बुल्हे दे सिर पर बुरका, तेरे इश्क़ नचाया ईं
  • अख़ां विच दिल जानी प्यारिया केहा चेटक लाया ई

    4

  • अब हम गुम हुए, प्रेम नगर के शहर
  • अपने आप को सोध रहा हूं, ना सिर हाथ ना पैर
  • ख़ुदी खोई अपना पद चीता, तब होई गल्ल ख़ैर
  • लठे पझड़े पहले घर थीं, कौन करे निर्वैर
  • बुल्हा शहु है दोहीं जहानियां, कोई ना दिसदा ग़ैर

    5

  • अब क्यों साजन चिर लायो रे। टेक।
  • ऐसी मन में आई का, दुख सुख सभ वंजायो रे।
  • हार शिंगार को आग लगाऊं, घट पर ढांड मचायो रे।
  • सुण के ज्ञान की ऐसी बातां, नाम निशान सभी अणघातां ।
  • कोयल वांगूं कूकां आतां, तैं अजे वी तरस ना आयो रे।
  • मुल्लां इश्क ने बांग दिवाई, उठ दौड़न गल्ल वाजब आई।
  • कर कर सजदे घर वल धाई, मत्थे महराब टिकायो रे।
  • प्रेम नगर दे उलटे चाले, खूनी नैण होए खुशहाले।
  • आपे आप फसे विच जाले, फस फस आप कुहायो रे।

    6

  • आ सजन गल लग असाडे केहा झेड़ा लाइओ ई ?
  • सुत्तियां बैठियां कुछ ना डिठा जागदियां शहु पाइओ ई।
  • कुन्न बाज़यानी शम्स बोले उल्टा कर लटकाइओ ई।
  • इश्कन इश्कन जग्ग विच होइयां दे दिलास बिठाइओ ई।
  • मैं तैं काई नहीं जुदाई फिर क्यूं आप छुपाइओ ई।
  • मझियां आईयां माही ना आया फूक ब्रिहों डुलाइओ ई।
  • एस इश्क दे वेखे कारे यूसुफ खूह पवाइओ ई।

    7

  • वांग ज़ुलेखा विच मिसर दे घुंघट खोल्ह रुलाइओ ई।
  • रब्बे-अरनी मूसा बोले तद कोह-तूर जलाइओ ई।
  • लनतरानी झिड़कां वाला आपे हुक्म सुनाइओ ई।
  • इश्क दीवाने कीता फ़ानी दिल यतीम बनाइओ ई।
  • बुल्हा शौह घर वस्सिया आ के शाह अनायत पाइओ ई।
  • आ सजन गल लग असाडे केहा झेड़ा लाइओ ई।

    8

  • आ मिल यार सार लै, मेरी जान दुक्खां ने घेरी।
  • अंदर ख़वाब विछोड़ा होया, ख़बर न पैंदी तेरी।
  • सुंञी बन विच लुट्टी साईंआं, चोर शंग ने घेरी।
  • मुल्लां काजी राह बतावण, देण धर्म दे फेरे।
  • इह तां ठग ने जग दे झीवर, लावण जाल चुफ़ेरे ।
  • करम शरआ दे धरम बतावण, संगल पावण पैरीं।
  • जात मजहब एह इश्क़ न पुछदा, इश्क़ शरआ दा वैरी।
  • नदियों पार मुलक सज्जन दा, लोभ लहर ने घेरी।
  • सतगुर बेड़ी फड़ी खलोते, तैं क्यों लाई ए देरी।
  • बुल्ला शाह शौह तैनूं मिलसी, दिल नूं देह दलेरी।
  • प्रीतम पास ते टोलना किसनूं, भुलयों सिखर दुपहरी।
  • आ मिल यार सार लै, मेरी जान दुक्खां ने घेरी।

    9

  • आओ सइयो रल देओ नी वधाई। मैं बर पाया रांझा माही। टेक।
  • अज्ज तां रोज़ मुबारक चड़या। रांझा साडे वेहड़े वड़या।
  • हत्थ खुंडी मोढे कंबल धरया। चाकां वाली शकल बणाई।
  • आओ सइयो रल देओ नी वधाई।
  • मुकट गऊओं दे विच रुलदा। जंगल जूहां दे विच रुलदा।
  • है कोई अल्ला दे वल भुलदा। असल हक़ीक़त ख़बर न काई।
  • आओ सइयो रल देओ नी वधाई।
  • बुल्ले शाह इक्क सौदा कीता। पीता ज़हर प्याला पीता।
  • न कुझ लाहा टोटा लीता। दरद दुक्खां दी गठड़ी चाई।
  • आओ सइयो रल देओ नी वधाई।

    10

  • आपणा दस्स टिकाणा, किधरों आया किधर जाणा।
  • जिस ठाणे दा माण करें तूं, ओहने तेरे नाल न जाणा।
  • जुलम करें ते लोक सतावें, कसब फड़यो लुट खाणा।
  • कर लै चावड़ चार दिहाड़े, ओड़क तूं उठ जाणा।
  • शहर ख़ामोशां दे चल वसीए, जित्थे मुलक समाणा।
  • भर भर पूर लंघावे डाढा, मलक-उल-मौत मुहाणा।
  • इन्हां सभनां थीं ए, बुल्ला औगुणहार पुराणा।
  • तूं किधरों आया, किधर जाणा, आपणा दस्स टिकाणा।

    11

  • आपणे संग रलाई प्यारे, आपणे संग रलाईं।
  • पहलों नेहों लगाया सी तैं, आपे चाईं चाईं।
  • मैं लाया ए कि तुध लाया, आपणी ओड़ निभाई।
  • राह पवां तां धाड़े बेले, जंगल लक्ख बनाईं।
  • भौंकण चीते ते चितमचित्ते, भौंकण करन अदाईं।
  • पार तेरे जगातर चढ़या, कंढ़े लक्ख बलाईं।
  • हौल दिले दा थर थर कंबदा, बेड़ा पार लंघाईं।
  • कर लईं बंदगी रब्ब सचे दी, पवण कबूल दुआईं।
  • बुल्ले शाह ते शाहां दा मुखड़ा, घुंगट खोल विखाईं।
  • आपणे संग रलाई प्यारे, आपणे संग रलाईं।

    12

  • ऐसा जगया ज्ञान पलीता। टेक।
  • न हम हिंदू न तुरक जरूरी, नाम इश्क़ दी है मनजूरी।
  • आशिक़ ने हर जीता, ऐसा जगया ज्ञान पलीता।
  • विखो ठग्गां शोर मचाया, जंमणा मरणाचा बणाया।
  • मूरख भुल्ले रौला पाया, जिस नूं आशिक़ जाहर कीता।
  • ऐसा जगया ज्ञान पलीता।
  • बुल्ला आशिक़ दी बात न्यारी, प्रेम वालयां बड़ी करारी।
  • मूरख दी मत ऐवें मारी, वाक सुख़न चुप कीता। ऐसा जगया ज्ञान पलीता।

    13

  • ऐसी मन में आइओ रे दुख सुख सब वंञाइओ रे।
  • हार शृंगार को आग लगाऊं तन पर ढांड मचाइओ रे।
  • सुन के ग्यान कियां ऐसी बातें, नाम निशां तभी अणघातां है।
  • कोइल वांग मैं कूकां रातां, तैं अजे भी तरस ना आइओ रे।
  • गल मिरगानी हाथ खप्परिया, दर्शन की भीख मंगण चढ़िया।
  • जोगन नाम बहूलत धरिया, अंग भिबूत रुमाइओ रे।
  • इश्क मुल्लां ने बांग सुनाई, यह गल्ल सुननी वाजिब आई।
  • कर कर सिदक सिजदे वल्ल धाई, मूहं महिराब टिकाइओ रे।
  • प्रेम नगर वाले उल्टे चालें, मैं मोई भर खुशियां नाले।
  • आण फसी आपे विच जाले, हस हस आप कुहाइओ रे।
  • बुल्हा शौह संग प्रीत लगाई, जीअ जामे दी दीती साई।
  • मुरशद शाह अनायत साईं, जिस ने दिल भरमाइओ रे।

    14

  • अंमां बाबे दी भलयाई, ओह हुण कंम असाडे आई।
  • अंमां बाबा चोर धुरां दे, पुत्तर दी वडयाई।
  • दाणे उत्तों गुत्त विगुत्ती, घर घर पई लड़ाई।
  • असां कजीए तदांही जाले, जदां कणक ओन्हां टरकाई।
  • खाए खैरा ते फाटीए जुमा, उलटी दस्तक लाई।
  • बुल्ला तोते मार बागां थीं कढ्ढे, उल्लू रैहण उस जाई।
  • अंमां बाबे दी भलयाई, ओह हुण कंम असाडे आई।

    15

  • इस नेहुं दी उल्टी चाल।
  • साबर ने जद नेहुं लगाइआ, देख पीआ ने की दिखलाइआ।
  • रग रग अंदर किरम चलाइआ, ज़ोरावर दी गल्ल मुहाल।
  • इस नेहुं दी उल्टी चाल।
  • ज़िक्रिया ने जद पाइआ कहारा, जिस दम वज्या इश्क नक्कारा।
  • धरिया सिर ते तिखा आरा, कीता एड ज़वाल।
  • इस नेहुं दी उल्टी चाल।
  • यहिय्ये ने पाई झाती, रमज़ इश्क दी लाई कीती।
  • जलवा दित्ता आपणा ज़ाती, तन खंजर कीता लाल।
  • इस नेहुं दी उल्टी चाल।
  • आप इशारा अख दी कीता, तां मधूवा मंसूर ने पीता।
  • सूली चढ़ के दर्शन लीता, होइआ इश्क कमाल।
  • इस नेहुं दी उल्टी चाल।
  • सुलेमान नूं इश्क जो आइआ, मुंद्रा हथों चा गवाइआ।
  • तख्त ना परियां दा फिर आइआ, भट्ठ झोके पिआ बेहाल।
  • इस नेहुं दी उल्टी चाल।
  • बुल्हे शाह हुन चुप चंगेरी, ना कर एथे एड दिलेरी।
  • गल्ल ना बनदी तेरी मेरी, छड्ड दे सारे वहम ख्याल।
  • इस नेहुं दी उल्टी चाल।

    16

  • एह अचरज साधो कौण लखावे, छिन छिन रूप किते बण आवे।
  • मक्का लंका सहदेव के, भेत दोऊ को एक बतावे।
  • जब जोगी तुम वसल करोगे, बांग कहो भावें नाद वजावे।
  • भगती भगत नतारो नाहीं, भगत सोई जेहड़ा मन भावे।
  • हर परगट परगट ही देखो, क्या पंडत फिर बेद सुनावे।
  • धरो एह काफ़र नाहीं, क्या हिंदू क्या तुरक कहावे।
  • जब देखूं तब ओही ओही, बुल्ला शौह हर रंग समावे ।
  • एह अचरज साधो कौण कहावे, छिन छिन रूप किते बण आवे ।

    17

  • एह दुःख जा कहूं किस आगे, रोम रोम घा प्रेम के लागे। टेक।
  • सिकत सिकत है रैण विहाणी, हमरे पिया ने पीड़ न जाणी।
  • बिलकत बिलकत रैण विहासी, हासे दी गल्ल पै गई फासी।
  • इक मरना दूजा जग दी हांसी, करत फिरत नित मोही रे मोही।
  • कौण करे मोहे से दिलजोई, शाम पिया मैं देती तूं धरोई।
  • दुख जग के मोहे पूछन आए, जिन के पिया परदेस सिधाए।
  • न पिया आए न पिया आए, एह दुख जा कहूं किस जाए।
  • बुल्ला शाह घर आ प्यारया, इक घड़ी के करन गुज़ारया।
  • एह दुख जा कहूं किस आगे, रोम रोम घा प्रेम के लागे।

    18

  • इक अलफ़ पढ़ो छुटकारा ए। टेक।
  • इक अलफ़ों दो तिन चार होए, फिर लक्ख करोड़ हजार होए।
  • फिर ओथों बाझ शुमार होए, हिक अलफ़ दा नुकता न्यारा ए।
  • क्यों पढ़ना ए गड्ड किताबां दी, सिर चाना एं पंड अज़ाबां दी।
  • हुण होयों शकल जलादां दी, अग्गे पैंडा मुशकल भारा ए।
  • बण हाफ़ज़ हिफ़ज़ कुरान करें, पढ़ पढ़ के साफ़ ज़बान करें।
  • फिर नेअमत विच ध्यान करें, मन फिरदा ज्यों हलकारा ए।
  • बुल्ला बी बोड़ दा बोया सी, ओह बिरछ वड्डा जां होया सी।
  • जद बिरछ ओह फ़ानी होया सी, फिर रह गया बी अकारा ए।
  • इक अलफ़ पढ़ो छुटकारा ए।

    19

  • इक टूणा अचंभा गावांगी, मैं रुठा यार मनावांगी।
  • एह टूणा मैं पढ़ पढ़ फूकां, सूरज अगन जलावांगी।
  • अक्खीं काजल काले बादल, भवां से आंधी लयावांगी।
  • सत्त समुंदर दिल दे अंदर, दिल से लहर उठावांगी।
  • बिजली होकर चमक डरावां, बादल हो गिर जावांगी।
  • इश्क़ अंगीठी हरमल तारे, चाँद से कफ़न बनावांगी।
  • ला मकान दी पटड़ी उत्ते, बह के नाद वजावांगी।
  • लाए सू आन मैं शौह गल आपणे, तद मैं नार कहावांगी।
  • इक टूणा अचंभा गावांगी।

    20

  • इक नुकता यार पढ़ाया ए। इक नुकता यार पढ़ाया ए। टेक।
  • ऐन गैन दी इक्का सूरत, इक नुकते शोर मचाया ए। इक नुकता यार पढ़ाया ए।
  • सस्सी दा दिल लुट्टण कारन, होत पुन्नू बण आया ए। इक नुकता यार पढ़ाया ए।
  • बुल्ला शौह दी जात न काई, मैं शौह इनाइत पाया ए। इक नुकता यार पढ़ाया ए।

    21

  • इक नुकते विच गल्ल मुकदी ए। टेक।
  • फड़ नुक़ता छोड़ हिसाबां नूं, कर दूर कुफ़र देआं बाबां नूं।
  • लाह दोजख गोर अज्जाबां नूं, कर साफ दिले देआं खवाबां नूं।
  • गल्ल एसे घर विच ढुकदी ए, इक नुक़ते विच गल्ल मुकदी ए।
  • ऐवें मत्था जिमीं घसाईदा, लंमा पा महराब दिखाईदा।
  • पढ़ कलमा लोक हसाई दा, दिल अंदर समझ न लआईदा।
  • कदी गल्ल सच्ची वी लुकदी ए, इक नुक़ते विच गल्ल मुकदी ए।
  • कई हाजी बण बण आए जी, गल नीले जामे पाए जी।
  • हज बेच टके लै खाए जी, भला एह गल्ल कीहनूं भाए जी।
  • कदी गल्ल सच्ची वी लुकदी ए, इक नुक़ते विच गल्ल मुकदी ए।
  • इक जंगल बहरीं जांदे नीं, इक दाणा रोज़ लै खांदे नी।
  • बेसमझ वजूद थकांदे नी, घर आवण हो के मांदे नी।
  • ऐवें चिल्हयां विच जिंद सुकदी ए, इक नुकते विच गल्ल मुकदी ए।
  • फड़ मुरशद आबद ख़ुदाई हो, विच मस्ती बेपरवाही हो।
  • बेख़ाहश बेनवाई हो, विच दिल दे खूब सफ़ाई हो।
  • कदी गल्ल सच्ची वी लुकदी ए, इक नुक़ते विच गल्ल मुकदी ए।

    22

  • इक रांझा मैंनूं लोड़ीदा।
  • कुन फयकूनों अग्गे दीआं लगी, नेहों न लगड़ा चोरी दा।
  • आप छिड़ जांदा नाल मज्झीं दे, सानूं क्यों बेलयों मोड़ीदा।
  • इक रांझा मैंनूं लोड़ीदा।
  • रांझे जेहा मैनूं होर न कोई, मिनतां कर कर मोड़ीदा।
  • माण वालियां दे नैण सलोने, सूहा दुपट्टा गोरी दा।
  • इक रांझा मैनूं लोड़ीदा।
  • अहद अहमद विच फरक न बुल्लया, इक रत्ती भेत मरोड़ी दा।
  • इक रांझा मैंनूं लोड़ीदा।

    23

  • इल्मों बस करीं ओ यार। टेक।
  • इल्म न आवे विच शुमार, इक्को अलफ़ तेरे दरकार।
  • जांदी उमर नहीं इतबार, इल्मों बस करीं ओ यार।
  • पढ़ पढ़ इल्म लगावें ढेर, कुरान किताबां चार चुफेर।
  • गिरदे चानण विच अनेर, बाझों रहबर ख़बर न सार।
  • पढ़ पढ़ शेख मशाइख होया, भर भर पेट नींदर भर सोया।
  • जांदी वारी नैण भर रोया, डुब्बा विच उरार न पार।
  • पढ़ पढ़ इल्म होया बौराना, बे इल्मां नूं लुट लुट खाना।
  • एह की कीता यार बहाना, करें नाहीं कदे इनकार।
  • पढ़ पढ़ नफ़ल नमाज़ गुज़ारें, उच्चियां बांगां चांघां मारें।
  • मंबर चढ़ के वाअज़ पुकारें, तैनूं कीता हिरस खुआर।
  • पढ़ पढ़ मुल्लां होय काज़ी, अल्लाह इल्मां बाझों राजी।
  • होवे हिरस दिनों दिन ताज़ी, नफ़ा नीअत विच गुज़ार।
  • पढ़ पढ़ मसले रोज़ सुणावें, खाना शक शुबह दा खावें।
  • दस्सें होर ते होर कमावें, अंदर खोट बाहर सचयार।
  • पढ़ पढ़ इल्म नजूम विचारें, गिणदा रासां बुरज सतारे ।
  • पढ़े अज़ीमतां मंतर झाड़े, अबजद गिने तावीज शुमार ।
  • इल्मों पए कज़ीए होर, अक्खीं वाले अन्ने कोर।
  • फड़े साध ते छड्डे चोर, दोहीं जहानीं होया खुआर।
  • इल्मों पए हज़ारां फस्ते, राही अटक रहे विच रस्ते।
  • मारया हिजर होए दिल खस्ते, पेआ विछोड़े दा सिर भार।
  • इल्मों मी जी कहावें, तंबा चुक चुक मण्डी जावें।
  • धेला लै के छुरी चलावें, नाल कसाईयां बहुत प्यार।
  • बहुता इल्म अज़ाज़ील ने पढ़या, झुग्गा झाहा ओसे दा सड़या।
  • गल विच तौक लाअनत दा पड़या, आखिर गया ओह बाज़ी हार।
  • जद मैं सबक इश्क़ दा पढ़या, दरया वेख वहदत दा वड्या।
  • घुमण घेरां दे विच अड़या, शाह इनाइत लाया पार।
  • बुल्ला न राफ़ज़ी है न सुंनी, आलम फ़ाज़ल न आलम जुनी।
  • इक्को पढ्या इल्म लदुंनी, वाहद अलिफ़ मीम दरकार।

    24

  • इश्क़ असां नाल केही कीती, लोक मरेंदे ताअने। टेक।
  • दिल दी वेदन कोई न जाणे, अन्दर देस बगाने।
  • जिस नूं चाट अमर दी होवे, सोई अमर पछाणे ।
  • एस इश्क़ दी औखी घाटी, जो चढ़या सो जाणे।
  • आतश इश्क़ फ़राक तेरे ने, पल विच साड़ विखाईयां ।
  • एस इश्क़ दे साड़े कोलों, जग विच देआं दुहाईआं ।
  • जिस तन लग्गे सो तन जाणे, दूजा कोई न जाणे।
  • मैं अनजाणी नेहों की जाणां, जाणे सुघ्घड़ सयाणी।
  • एस माही दे सदके जावां, जिस दा कोई न सानी।
  • रूप सरूप अनूप है उसदा, शाला जवानी माणे।
  • हिजर तेरे ने झल्ली करके, कमली नाम धराया।
  • सुमुन बुकमुन उमयुन होके, आपणा वकत लंघाया।
  • कर हुण नज़र करम दी साईआं, न कर ज़ोर धगाने।
  • हस्स बुलौणा तेरा जानी, याद करां हर वेले।
  • पल पल दे विच हिजर दी पीड़ों, इश्क़ मरेंदा सेले।
  • रो रो याद करां दिन रातीं, पिछले वकत विहाणे।
  • इश्क़ तेरा दरकार असानूं, हर वेले हर हीले।
  • पाक रसूल मुहम्मद सरवर, मेरे ख़ास वसीले ।
  • बुल्लेशाह जे मिले प्यारा, लख करां शुकराने।
  • इश्क़ असां नाल केही कीती, लोक मरेंदे ताने।

    25

  • इश्क़ दी नवियों नवीं बहार।
  • जां मैं सबक इश्क दा पढ्या, मसजद कोलों जीउड़ा डरया।
  • डेरे जा ठाकर दे वड़या, जित्थे वजदे नाद हज़ार।
  • जां मैं रमज़ इश्क़ दी पाई, मैना तोता मार गवाई।
  • अंदर बाहर होई सफ़ाई, जित वल वेखां यारो यार।
  • हीर रांझे दे हो गए मेले, भुल्ली हीर ढूंडेंदी बेले।
  • रांझा यार बुक्कल विच खेले, मैंनूं सुध बुध रही न सार।
  • बेद कुरानां पढ़ पढ़ थक्के, सजदे करदयां घस गए मत्थे।
  • न रब्ब तीरथ न रब्ब मक्के, जिस पाया तिस नूर अनवार।
  • फूक मुसल्ला भंन सुट लोटा, न फड़ तसबी कासा सोटा।
  • आशिक़ कैहन्दे दे दे होका, तरक हलालों खाह मुरदार।
  • उमर गवाई विच मसीती, अन्दर भरया नाल पलीती।
  • कदे नमाज़ तौहीद न कीती, हुण की करनां एं शोर पुकार।
  • इश्क़ भुलाया सजदा तेरा, हुण क्यों ऐवें पावें झेड़ा।
  • बुल्ला हुंदा चुप बथेरा, इश्क़ करेंदा मारो मार।
  • इश्क़ दी नवियों नवीं बहार।

    26

  • सज्जणां दे विछोड़े कोलों तन दा लहू छाणीदा।
  • दुखां सूलां कीता एका, ना कोई सहुरा ना कोई पेका।
  • दर्द विहाणी पई दर तेरे, तू हैं दर्द रंझाणी दा।
  • सज्जणां दे विछोड़े कोलों तन दा लहू छाणीदा।
  • कढ़ कलेजा करनीं आं बेरे, इह भी नहीं है लाइक तेरे।
  • होर तौफीक नहीं विच मेरे, पीउ कटोरा पाणी दा।
  • सज्जणां दे विछोड़े कोलों तन दा लहू छाणीदा।
  • हुण क्यों रोंदे नैण निरासे, आपे ओड़क फाही फासे।
  • हुण तां छुटण औखा होइआ, चारा नहीं निमाणी दा।
  • सज्जणां दे विछोड़े कोलों तन दा लहू छाणीदा।
  • बुल्हा शौह पीआ हुण गज्जे, इश्क दमामे सिर ते वज्जे।
  • चार दिहाड़े कोइल वासा, ओड़क कूच नक्कारे दा।
  • सज्जणां दे विछोड़े कोलों तन दा लहू छाणीदा।

    27

  • सदा मैं साहवरियां घर जाणां नी मिल लओ सहेळड़ीओ।
  • तुहां वी होसी अल्ला भाणा नी मिल लओ सहेळड़ीओ।
  • रंग बरंगी सुल उपठे चंबड़ जावण मैन्नूं।
  • दुख अगले मैं नाल लै जावां पिछले सौंपां केहनूं।
  • इक विछोड़ा सइयां दा जिउं डारों कूंज विछुंनी।
  • माप्यां मैन्नूं इह कुछ दित्ता इक चोली इक चुंनी।
  • दाज इनहां दा वेख के हुण मैं हंझू भर भर रुंनी।
  • सस्स नणां देवन ताहने मुश्किल भारी पुंनी।
  • बुल्हा शौह सत्तार सुणींदा इक वेला टल जावें।
  • अदल करे तां जा ना काई फज़लों बखरा पावें।
  • सदा मैं साहवरियां घर जाणां नी मिल लओ सहेळड़ीओ।
  • तुहां भी होसी अल्ला भाणा नी मिल लओ सहेळड़ीओ।

    28

  • सब इक्को रंग कपाहीं दा। टेक।
  • ताणी ताणा पेटा नलियां, पीठ नड़ा ते छब्बां छल्लियां।
  • आपो आपणे नाम जतावण, वक्खो वक्खी जाहीं दा।
  • चौंसी पैंसी खद्दर धोतर, मलमल खाशा इक्का सूत्तर ।
  • पूणी विच्चों बाहर आवे, भगवा भेस गोसाईं दा।
  • कुड़ी हत्थीं छापां छल्ले, आपो आपणे नाम सवल्ले।
  • सब्भा हिक्का चांदी आखो, कंगन चूड़ा बाहीं दा।
  • भेड़ा बकरियां चारन वाला, ऊंठ मझीआं दा करे संभाला।
  • रूड़ी उत्ते गद्दों चारे, ओह भी वागी गाईं दा।
  • बुल्ला शौह दी जात की पुछनँ, शाकर हो रजाई दा।
  • जे तूं लोड़े बाग बहारां, चाकर रहो अराइयां दा।।

    29

  • साईं छप तमाशे नूं आया, तुसीं रल मिल नाम ध्याओ। टेक।
  • लटक सज्जण दी नाहीं छपदी, सारी खलकत सिकदी तपदी।
  • तुसीं दूर न ढूंडण जाओ, तुसीं रल मिल नाम ध्याओ।
  • रल मिल सईओ आतण पाओ, इक बंने विच जा समाओ।
  • नाले गीत सज्जण दा गाओ, तुसीं रल मिल नाम ध्याओ।
  • बुल्ला बात अनोखी एहा, नच्चण लगी तां घुंघट केहा।
  • तुसीं परदा अख्खीं थीं लाहो, तुसीं रल मिल नाम ध्याओ।

    30

  • साडे वल्ल मुखड़ा मोड़ वे प्यारया, साडे वल्ल मुखड़ा मोड़। टेक।
  • आपे पाईयां कुंडीयां तैं, ते आपे खिचदा हैं डोर।
  • साडे वल्ल मुखड़ा मोड़ वे प्यारया, साडे वल्ल मुखड़ा मोड़।
  • अरश कुरसी ते बांगां मिलियां, मक्के पै गया शोर ।
  • साडे वल्ल मुखड़ा मोड़ वे प्यारया, साडे वल्ल मुखड़ा मोड़।
  • बुल्ला शौह असां मरना नाहीं, मर जावे कोई होर।
  • साडे वल्ल मुखड़ा मोड़ वे प्यारया, साडे वल्ल मुखड़ा मोड़।

    31

  • सानूं आ मिल यार प्यारया। टेक।
  • दूर दूर असाथों गयों, असलाते आ के बह रहयों।
  • की कसर कसूर विसारया, सानूं आ मिल यार प्यारया।
  • मेरा इक अनोखा यार है, मेरा ओसे नाल प्यार है।
  • कदे समझें वड परवारया, सानूं आ मिल यार प्यारया।
  • जदों आपणी आपणी पै गई, धी मां नूं लुट के लै गई।
  • मूँह बारहवीं सदी पसारया, सानूं आ मिल यार प्यारया।
  • दर खुल्ला हशर-अज़ाब दा, बुरा हाल होया पंजाब दा ।
  • डर हावीए दोजख मारया, सानूं आ मिल यार प्यारया।

    32

  • सुनो तुम इश्क़ की बाज़ी, मलायक हों कहां राजी।
  • यहां बिरहों पर होगा जी, वेखां फिर कौन हारेगा।
  • साजन की भाल हुण होई, मैं लहू नैण भर रोई।
  • नच्चे हम लाह कर लोई, हैरत के पत्थर मारेगा।
  • महूरत पूछ कर जाऊं, साजन को देखने पाऊं।
  • उसे मैं ले गले लाऊं, नहीं फिर खुद गुजारेगा।
  • इश्क़ की तेग से मूई, नहीं वोह जात की दुई।
  • और पिया पिया कर मूई, मोयां फिर रूह चितारेगा।
  • साजन की भाल सर दीआ, लहू मध अपना पीआ।
  • कफ़न बाहों से सी लिया, लहद में पा उतारेगा।
  • बुल्ला शौह इश्क़ है तेरा, उसी ने जी लिया मेरा।
  • मेरे घर-बार कर फेरा, वेखां सिर कौण वारेगा।

    33

  • से वणजारे आए नी माए, से वणजारे आए।
  • लालां दा ओह वणज करेंदे, होका आख सुणाए।
  • लाल ने गहणे सोने साथी, माए नाल लै जावां ।
  • सुणया होका मैं दिल गुज़री, मैं भी लाल ल्यावां ।
  • इक न इक कंना विच पा के, लोकां नूं दिखलावां ।
  • लोक जानण एह लालां वाली, लईयां मैं भरमाए।
  • ओड़क जा खलोती ओहनां ते, मैं मनो सधराइयां ।
  • भाई वे लालां वालयो मैं भी, लाल लैवन नूं आइयां।
  • ओहनां भरे संदूक विखाले, मैंनूं रीझां आइयां।
  • वेखे लाल सुहाने सारे, इक तों इक सवाए।
  • भाई वे लालां वालया वीरा, इन्हां दा मुल दसाईं
  • जे तूं आई हैं लाल ख़रीदण, धड़ तों सीस लुहाईं।
  • डम्म कदी सूई दा न सहया, सिर कित्थों दिता जाई।
  • नदामी हो के मुड़ घर आई, पुछण गवांढी आए।
  • तूं जो गई सैं लाल ख़रीदण, उच्ची अड्डी चाई नी।
  • कि केहड़ी मोहर ओथों रंने तूं, लै के घर आई नी।
  • लाल सी भारे मैं सां हलकी खाली कंनी साई नी।
  • भारा लाल अनमुल्ला ओथों, मैत्थों चुकया ना जाए।

    34

  • हजाब करें दरवेशी कोलों, कद तक हुकम चलावेंगा।
  • गल अलफ़ी सिर पा बरहना, भलके रूप वटावेंगा।
  • इस लालच नफ़सानी कोलों, ओड़क मूड मनावेंगा।
  • घाट ज़कात मंगणगे पयादे, कौह की अमल विखावेंगा।
  • आण बणी जद सिर पर भारी, अग्गों की बतलायेंगा।
  • हक पराया जातो नाहीं, खा कर भार उठावेंगा।
  • फेर न आ कर बदला देसें, लाखी खेत लुटावेंगा।
  • दाअ ला के विच जग दे जूए, जित्ते दम हरावेंगा।
  • जैसी करनी वैसी भरनी, प्रेम नगर वरतारा ए।
  • एथे दोजख कट तूं दिलबर, अग्गे खुल बहारां ए।
  • केसर बीज जो केसर जंमें, लसण बीज ठगावेंगा।
  • करो कमाई मेरे भाई, एहो वकत कमावण दा।
  • पौं सतारां पैंदे ने हुण, दाअ न बाज़ी हारन दा।
  • उजड़ी खेड छपणगीआं नरदां, झाड़ दुकान उठावेंगा।
  • खावें मास चबावें बीड़े, अंग पुशाक लगाइया ई।
  • टेडी पगड़ी आकड़ चल्लें, जुत्ती पैर अड़ाइया ई।
  • पलदा है तूं जम दा बकरा, आपणा आप कुहावेंगा।
  • पल दा वासा वस्सण एथे, रहण नूं अग्गे डेरा ए।
  • लै लै तोहफे घर नूं घल्लीं, एहो वेला तेरा ए।
  • ओथे हत्थ न लगदा कुझ वी, एथों ही लै जावेंगा। कर्मचा
  • पढ़ सबक मुहब्बत ओसे दा तूं, बेमूजब क्यों डुबणा एं।
  • पढ़ पढ़ किस्से मग़ज़ खपावें, क्यों खुब्भण विच खुभणा एं।
  • हरफ़ इश्क़ दा इक्को नुकता, काह को ऊठ लदावेंगा।
  • भुक्ख मरेंदेआं नाम अल्ला दा, एहो बात चंगेरी ए।
  • दोवें थोक पत्थर थीं भारे, औखी जही एह फेरी ए।
  • आण बणी जद सिर पर भारी, अग्गों की बतलायेंगा।
  • अंमां बाबा बेटी बेटा, पुच्छ वेखां क्यों रोंदे नी।
  • रंनां कंजकां भैणां भाई, वारस आण खलोंदे नी।
  • एह जो लुटदे तूं नहीं लुटदा, मर के आप लुटावेंगा।
  • इक इकल्लयां जाणा ई तैं, नाल न कोई जावेगा।
  • खवेश कबीला रोंदा पिटदा, राहों ही मुड़ आवेगा।
  • शहरों बाहर जंगल विच वासा, ओथे डेरा पावेंगा।
  • करां नसीहत वड्डी जे कोई, सुण कर दिल ते लावेंगा।
  • मोए तां रोज़-हशर नूं उठण, आशिक़ ना मर जावेगा।
  • जे तूं मरें मरन तों अग्गे, मरने दा मुल पावेंगा।
  • जां राह शरा दा पकडेंगा, तां ओट मुहम्मदी होवेगी।
  • कैहन्दी है पर करदी नाहीं, एहो ख़लकत रोवेगी।
  • हुण सुत्तयां तैनूं कौण जगाए, जागदयां पछतावेंगा।
  • जे तूं साडे आखे लग्गें, तैनूं तख़त बहावांगे।
  • जिस नूं सारा आलम ढूंडे, तैनूं आण मिलावांगे।
  • जुहदी हो के जुहद कमावें, लै पिया गल लावेंगा।
  • ऐवें उमर गवाइआ औगत, आकबत चा रुढ़ाइआ ई।
  • लालच कर कर दुनिया उत्ते, मुख सफ़ैदी आइया ई।
  • अजे वी सुण जे तायब होवे, तां आशना सदावेंगा। जामट
  • बुल्ला शौह दे चलना एं तां चल, केहा चिर लाया ई।
  • जक्को तक्को की करने, जां वतनों दफ़तर आया ई।
  • वाचदयां खत अकल गयो ई, रो रो हाल वंजावेंगा। करकर
  • हजाब करें दरवेशी कोलों, कद तक हुकम चलावेंगा।

    35

  • हाजी लोक मक्के नूं जांदे, मेरा रांझा माही मक्का।
  • नी मैं कमली हां।
  • मैं तां मंग रांझे दी होईआं, मेरा बाबल करदा धक्का।
  • नी मैं कमली हां।
  • हाजी लोक मक्के नूं जांदे, मेरे घर विच नौशौह मक्का। नी मैं कमली हां।
  • विच्चे हाजी विच्चे ग़ाज़ी, विच्चे चोर उचक्का।
  • नी मैं कमली हां।
  • हाजी लोक मक्के नूं जांदे, असां जाणा तख़त-हज़ारे ।
  • नी मैं कमली हां।
  • जित वल यार उते वल काअबा, भावें फोल किताबां चारे।
  • नी मैं कमली हां।

    36

  • हिंदू नहीं न मुसलमान, बहीए त्रिंञण तज अभिमान। टेक।
  • सुंनी ना नहीं हम शिया, सुल्हा कुल का मारग लीआ।
  • भुक्खे ना नहीं हम रज्जे, नंगे ना नहीं हम कज्जे।
  • रोंदे ना नहीं हम हसदे, उजड़े ना नहीं हम वसदे।
  • पापी ना सुधरमी ना, पाप पुंन की राह ना जां।
  • बुल्ले शाह जो हरि चित लागे, हिंदू तुरक दूजन त्यागे।

    37

  • हुण किस थीं आप छुपाइदा। टेक।
  • किते मुल्ला हो बुलेंदे हो, किते सुंनत फ़रज़ दसेंदे हो।
  • किते राम दुहाई देंदे हो, किते मत्थे तिलक लगाइदा।
  • मैं मेरी है कि तेरी है, पर अंत भसम दी ढेरी है।
  • ढेरी नूं हुण केरी है, ढेरी नूं नाच नचाइदा।
  • किते बेसिर चूड़ा पाओगे, किते जोड़ा शान हंढाओगे।
  • किते आदम हव्वा बण आओगे, कदी मैत्थों भी भुल जाइदा ।
  • बाहर जाहर डेरा पायो, आपे डौँ डौं ढोल बजाइओ।
  • जग ते आपणा आप लखायो, फिर अब्दुल्ला दे घर धाइदा।
  • जो भाल तुसाडी करदा है, ओह मोयां तों अग्गे मरदा है।
  • ओह मोयां वी तैत्थों डरदा है, मत मोयां नूं मार कुहाइदा।
  • बिंदराबन में गऊआं चरावें, लंका चढ़ के नाद वजावें।
  • मक्के दा बण हाजी आवें, वाह वाह रंग वटाइदा ।
  • मनसूर तुसां ते आया ए, तुसां सूली पकड़ चढ़ाया ए।
  • मेरा वीरनां बाबल जाया ए, खून तुसीं दिओ मेरे भाई दा।
  • तुसीं सभनी भेसीं थींदे हो, आपे मध हो आपे पींदे हो।
  • मैंनूं हर जा तुसीं दसींदे हो, आपे आप को आप चुकाइदा।
  • हुण पास तुसाडे वस्सांगी, न बेदिल हो के नस्सांगी।
  • सभ भेत तुसाडे दस्सांगी, क्यों मैनूं अंग न लाइदा।
  • वाह जिस पर करम अवेहा है, तसदीक ओह भी तैं जेहा है।
  • सच सही रवायत एहा है, तेरी नज़र मेहर तर जाइदा।
  • विच भांबड़ बाग़ लवाईदा, जेहड़ा विच्चों आप खवाइदा।।
  • जां अलफ़ों अहद बणाईदा, तां बातन क्या बतलाइदा ।
  • बेली अल्ला वाली मालक हो, तुसीं आपणे आप सालक हो।
  • आपे खलकत आपे ख़ालिक हो, आपे अमर मअरूफ़ कराइदा ।
  • किधरे चोर ते किधरे काज़ी हो, किते मंबर ते बह वाअज़ी हो।
  • किते तेग बहादर ग़ाज़ी हो, आपे आपणा कटक चढ़ाइदा।
  • आपे यूसफ़ कैद करायो, यूनस मछली तों निगलायो।
  • साबर कीड़े घत बहायो, फेर ओहह्नां तख़त चढ़ाइदा।
  • बुल्ला शहु हुण सही संझाते हो, हर सूरत नाल पछाते हो।
  • किते आते हो किते जाते हो, हुण मैत्थों भुल न जाइदा।

    38

  • हुण मैंनूं कौण पछाणे, हुण मैं हो गई नी कुझ होर। टेक।
  • सागरी कम हादी मैंनूं सबक पढ़ाया, ओथे गैर न आया जाया।
  • गले मुतलक जात जमाल विखाया, वहदत पाया नी शोर ।
  • ई हुण मैंनूं कौण पछाणे, हुण मैं हो गई नी कुझ होर।
  • अव्वल हो के लामकानी, जाहर बातन दिसदा जानी।
  • रिहा ना मेरा नाम निशानी, मिट गया झगड़ा शोर ।
  • नगर हुण मैंनूं कौण पछाणे, हुण मैं हो गई नी कुझ होर।
  • प्यारा आप जमाल विखाले, मस्त कलंदर होण मतवाले।
  • हंसां दे हुण वेख लै चाले, बुल्ला कागां दी भुल गई टोर।
  • हुण मैंनूं कौण पछाणे, हुण मैं हो गई नी कुझ होर।

    39

  • हुण मैं लखया सोहणा यार,
  • जिस दे हुसन दा गरम बज़ार। टेक।
  • जद अहद इक इकल्ला सी, ना जाहर कोई तजल्ला सी।
  • ना रब्ब रसूल ना अल्ला सी, ना जब्बार ते ना कहार।
  • बेचून व बेचूगूना सी, बेशबीया बेनमूना सी।
  • न कोई रंग न नमूना सी, हुण गूनां गूं हज़ार।
  • प्यारा पहन पोशाकां आया, आदम अपना नाम धराया।
  • अहद तों बण अहमद आया, नबीयां दा सरदार।
  • कुन किहा फ़यीकून कहाया, बेचूनी से चून बणाया।
  • अहद दे विच मीम रलाया, तां कीता ऐड पसार।
  • तजूं मसीत, तजूं बुतख़ाना, बरती रहां ना रोज़ा जाणा ।
  • भुल गया वुजू नमाज़ दुगाना, तैं पर जान करां बलहार।
  • पीर पैग़म्बर इसदे बरदे, इनस मलायक सजदे करदे।
  • सर कदमां दे उत्ते धरदे, सभ तों वड्डी ओह सरकार।
  • जो कोई उस नूं लखया चाहे, बाझ वसीले लखया न जाए।
  • शाह इनाइत भेत बताए, तां खुल्ले सभ इसरार।

    40

  • कत्त कुड़े न वत्त कुड़े, छल्ली लाह भड़ोले घत्त कुड़े। टेक।
  • जे पूणी पूणी कत्तेंगी, तां नंगी मूल न वत्तेंगी।
  • सौहरयां दे जे कत्तेंगी, तां काग मारेगा झुट कुड़े।
  • विच ग़फ़लत जे तैं दिन जाले, कत्त के कुझ न लयो संभाले ।
  • बाझों गुण शौह आपणे नाले, तेरी क्यों कर होसी गत्त कुड़े।
  • मां प्यो तेरे गंढीं पाइयां, अजे ना तैनूं सुरतां आयां।
  • दिन थोड़े ते चाअ मुकाईआं, न आसें पेके वत्त कुड़े।
  • जे दाज विहूणी जावेंगी, तां किसे भली न भावेंगी।
  • कि ओथे शौह नूं किवें रीझावेंगी, कुझ लै फ़क़रां दी मत्त कुड़े।
  • तेरे नाल दीआं दाज रंगाए नी, ओहनां सूहे सालू पाए नी।
  • तूं पैर उलटे क्यों चाए नी, जा ओथे लग्गी तत्त कुड़े।
  • बुल्ला शौह घर आपणे आवे, चूड़ा बीड़ा सब सुहावे।
  • गुण होसी तां गले लावे, नहीं रोसें नैनीं रत्त कुड़े।

    41

  • कदी आ मिल यार प्यारया, तेरियां वाटां तों सिर वारया। टेक।
  • चढ़ बागी कोयल कूकदी, नित सोज़-अलम दे फूकदी।
  • मैनूं ततड़ी को शाम विसारया, कदी आ मिल यार प्यारया।
  • बुल्ला शौह कदी घर आवसी, मेरी बलदी भा बुझावसी।
  • ओद्दी वाटां तो सिर वारया, कदी आ मिल यार प्यारया।
  • तेरियां वाटां तों सिर वारया, कदी आ मिल यार प्यारया।

    42

  • कदी आ मिल बिरहों सताई नूं। टेक।
  • इश्क़ लग्गे तां है है कूकें, तूं की जाणे पीड़ पराई नूं।
  • कदी आ मिल बिरहों सताई नूं।
  • जे कोई इश्क़ विहाजया लोड़े, सिर देवे पहले साईं नूं।
  • कदी आ मिल बिरहों सताई नूं।
  • अमलां वालियां लंघ लंघ गइयां, साडियां लज्जां माही नूं।
  • कदी आ मिल बिरहों सताई नूं।
  • ग़म दे वहण सितम दीआं कांगां, किसे कहर कप्पर विच पाई नूं।
  • कदी आ मिल बिरहों सताई नूं।
  • मां प्यो छड सइयां मैं भुल्ली आं, बलहारी राम दुहाई नूं।
  • कदी आ मिल बिरहों सताई नूं।

    43

  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • बेगुण किआ गुण किया है, तन पीआ है मन पीआ है।
  • ओह पीआ सु मोरा जिया है, पीआ पीआ से रल मिल जाओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • मैं फ़ानी आप को दूर करां, तैं बाकी आप हज़ूर करां।
  • जे अज़हर वांग मनसूर करां, खड़ सूली पकड़ चढ़ाओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • मैं जागी सब जग सोइआ है, खुली पलक ते उठ के रोइआ है।
  • जुज़ मस्ती काम ना होइआ है, कदी मस्त अलस्त बनाओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • जदो अनहद बन दो नैण धरे, अगले सिर बन धड़ के लाख पड़े।
  • उच्छल रंगण दे दरिया चढ़े, मेरे लहू दी नदी वगाओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • किसे आशक ना सुख सोणा ए, असां रो रो के मुख धोणा ए।
  • इह जादू है कि टूणा ए, इस रोग दा भोग बनाओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • कहो किआ सिर इश्क बिचारेगा, फिर किआ थीसी निर्वारेगा।
  • जब दार उपर सिर वारेगा, तब पिछे ढोल वजाओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • मैं आपणा मन कबाब किया, आंखों का अरक शराब किया।
  • रंग तारां हड्ड रुबाब किया, किआ मति का नाम बुलाओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • शकरंजी को किआ कीजिएगा, मन भाणा सौदा लीजिएगा।
  • इह दीन दुनी किस दीजिएगा, मुझे अपना दरस बताओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • मैनूं आण नज़ारे ताइआ है, दो नैणां बरखा लाइआ है।
  • बन रोज़ अनायत आइआ है, ऐवें आपणा आप जिताओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।
  • बुल्हा शहु नूं वेखण जाओगे, इनहां अखियां नूं समझाओगे।
  • दीदार तदांही पाओगे, बन शाह अनायत घर आओगे।
  • कदी आपणी आख बुलाओगे।

    44

  • कदी मोड़ मुहारां ढोलिया तेरीआं वाठां तों सिर घोलिया।
  • मैं न्हाती धोती रह गई, कोई गंढ सजन दिल बह गई।
  • कोई सुख़न अवल्ला बोलिया, कदी मोड़ मुहारां ढोलिया।
  • बुल्हा शहु कदी घर आवसी, मेरी बलदी भा बुझावसी।
  • जीहदे दुखां ने मूंह खोलिया, कदी मोड़ मुहारां ढोलिया।

    45

  • कर कत्तण वल्ल ध्यान कुड़े। टेक।
  • नित मत्तीं देंदी मां धीआ, क्यों फिरनी एं ऐवें आ धीआ।
  • नी शरम हया न गवा धीआ, तूं कदी तां समझ नदान कुड़े।
  • नहिंयों कदर मेहनत दा पाया, जद होया कंम असान कुड़े।
  • चरखा मुफ़्त तेरे हत्थ आया, पलयों नहिंओं कुछ गवाया।
  • चरखा बणया खातर तेरी, खेडण दी कर हिरस थुरेड़ी।
  • होना नहिंयों होर वडेरी, मत कर कोई अज्ञान कुड़े।
  • चरखा तेरा रंग रंगीला, रीस करेंदा सब कबीला।
  • चलदे चारे कर लै हीला, हो घर दे विच अवादान कुड़े।
  • इस चरखे दी कीमत भारी, तूं के जाणें कदर गवारी।
  • उच्ची नज़र फिरें हंकारी, विच आपणी शान गुमान कुड़े।
  • मैं कूकां कर खलीआं बाहीं, न हो ग़ाफ़िल समझ कदाई।
  • ऐसा चरखा घड़ना नाहीं, फेर किसे तरखाण कुड़े।
  • एह चरखा तूं क्यों गँवाया, क्यों तूं खेह दे विच रुलाया।
  • जद दा हत्थ तेरे एह आया, तूं कदे न डाह्या आण कुड़े।
  • नित मत्तीं दयां वलल्ली नूं, इस भोली कमली झल्ली नूं।
  • जद पवेगा वख़त इकल्ली नूं, तद हाय हाय करसी जान कुड़े।
  • मुड्ढों दी तूं रिज़क विहूणी, गोहड़यों न तूं कत्ती पूणी।
  • हुण क्यों फिरनी एं निंमोझूणी, किस दा करें गुमान कुड़े।
  • न तकला रास करावें तूं, न बायड़ माल्ह पवावें तूं।
  • घड़ी मुड़ी क्यों चरखा चावें तूं, करनी एं आपणा ज़यान कुड़े।
  • डिंगा तकला रास करा लै, नाल शताबी बायड़ पवा लै।
  • ज्यों कर वगे तिवें वगा लै, मत कर कोई अज्ञान कुड़े।
  • अज्ज घर विच नवीं कपाह कुड़े, तूं झब झब वेलणा डाह कुड़े।
  • रूं वेल पंजावण जाह कुड़े, मुड़ कल न तेरा जाण कुड़े।
  • जद रूं पंजा लिआवेंगी, सईयां विच पूणीयां पावेंगी।
  • मुड़ आपे ही पई भावेंगी, विच सारे जग जहान कुड़े।
  • तेरे नाल दीआं सभ सईयां नी, कत पूणीयां सभां लईआं नी।
  • तैनूँ बैठी नूं पिच्छे पईआं नी, क्यों बैठी हुण हैरान कुड़े।
  • दीवा आपणे पास जगावीं, कत्त कत्त सूत भड़ोली पावीं।
  • अक्ी विच्चों रात लंघावीं, औखी करके जान कुड़े।
  • राज पेका दिन चार कुड़े, न खेडो खेड गुजार कुड़े।
  • न हो वेहली कर कार कुड़े, घर बार न कर वीरान कुड़े।
  • तूं सुत्तयां रैण गुज़ार नहीं, मुड़ आणा दूजी वार नहीं।
  • फिर बैहणा एस भंडार नहीं, विच इक्को जेडे हाण कुड़े।
  • तूं सदा न पेके रैहणा एं, न पास अंबड़ी दे बैहणा ए।
  • भा अंत बिछोड़ा सैणा ए, वस्स पएंगी सस्स ननाण कुड़े।
  • कत्त लै नी कुझ कता लै नी, हुण ताणी तंद उणा लै नी।
  • तूं आपणा दाज रंगा लै नी, तूं तद होवें परधान कुड़े।
  • जद घर बेगाने जावेंगी, मुड़ वत्त न ओथों आवेंगी।
  • ओथे जा के पछोतावेंगी, कुझ अगदों कर समयान कुड़े।
  • अजे ऐडा तेरा कंम कुड़े, क्यों होई एं बे-ग़म कुड़े।
  • के कर लैणा उस दम कुड़े, जद घर आए महमान कुड़े।
  • जद सब सईयां टुर जाणगीआं, फिर ओथों मूल न आणगीआं।
  • आ चरखे मूल न डाहणगीआं, तेरा त्रिंञण पया वीरान कुड़े।
  • कर माण न हुसन जवानी दा, परदेस न रैण सीलानी दा।
  • कोई दुनिया झूठी फ़ानी दा, न रहसी नाम निशान कुड़े।
  • इक औखा वेला आवेगा, सब साक सैण भज जावेगा।
  • कर मदद पार लंघावेगा, ओह बुल्ले दा सुल्तान कुड़े।

    46

  • क्यों ओहले बह बह झाकीदा, एह परदा किस तों राखीदा।
  • कारन पीत मीत बण आया, मीम दा घूँघट मुख पर पाया।
  • अहद ते अहमद नाम धराया, सिर छतर झुल्ले लौलाकी दा।
  • तुसीं आपे आप ही सारे हो, क्यों कैन्दे तुसीं न्यारे हो।
  • आए आपणे आप नज़ारे हो, विच बरज़ख रक्खया ख़ाकी दा।
  • तुझ बाझों दूसरा केड़ा है, क्यों पाया उलटा झेड़ा है।
  • एह डिठा बड़ा अंधेरा है, हुण आप नूं आपे आखी दा।।
  • किते रूमी हो किते शामी हो, किते साहिब किते गुलामी हो।
  • तुसीं आपे आप तमामी हो, कहुँ खोटा खरा सो लाखी दा।
  • जिस तन विच इश्क़ दा सोज़ होया, ओह बेखुद ते बेहोश होया ।
  • ओह क्योंकर रहे ख़ामोश होया, जिस प्याला पीता साक़ी दा।
  • तुसीं आप असां नूं धाए जी, कद रैहन्दे छपे छपाए जी।
  • तुसीं शाह इनाइत बण आए जी, हुण ला ला नैण झमाकी दा।
  • बुल्ला शाह तन भा दी भट्ठी कर, अग बाल हड्डां तन माटी कर।
  • एह शौक मुहब्बत बाकी कर, एह मधुवा इस बिध चाखीदा।

    47

  • क्यों इश्क असां ते आइआ ए।
  • तूं आइआ है मैं पाइआ ए।
  • इब्राहीम चा चिखा सुताइओ, ज़िक्रिये सिर कलवत्तर धराइओ।
  • यूसुफ हट्टो हट्ट विकाइओ, कहु सानूं की लिआइआ ए।
  • क्यों इश्क असां ते आइआ ए।
  • शैख सुनआनौं खूक चराइओ, शम्स दी खल उलट लुहाइओ।
  • क्यों इश्क असां ते आइआ ए।
  • सूली ते मनसूर चढ़ाइओ, कर हाथ हुण मैं वल्ल धाइआ ए।
  • जिस घर विच तेरा फेर होइआ, सो जल बल कोइला ढेर होइआ।
  • जद राख उड्डी तद सेर होइआ,
  • कहु किस गल दा सधराइआ ए।
  • क्यों इश्क असां ते आइआ ए।
  • बुल्हा शहु दे कारण करिए, तन भट्ठी मन अहरण करिए।
  • परम हथौड़ा मारन करिए, दिल लोहा अग पंघाइआ ए।
  • क्यों इश्क असां ते आइआ ए।
  • तूं आइआ है मैं पाइआ ए…..

    48

  • कीहनूं ला-मकानी दसदे हो, तुसीं हर रंग दे विच वसदे हो।
  • कुनफ़यीकून तैं आप कहाया, तैं बाझों होर केहड़ा आया।
  • इश्कों सभ जहूर बणाया, आशिक़ हो के वसदे हो।
  • पुच्छो आदम किस ने आंदा ए, कित्थों आया कित्थे जांदा ए।
  • ओथे किस दा तैनूँ लांजा ए, ओत्थे खा दाणा उठ नसदे हो।
  • आपे सुणें ते आप सुणावें, आपे गावें आप बजावें।
  • हत्थों कौल सरोद सुणावें, किते जाहल हो के नसदे हो।
  • तेरी वहदत तूएं पुचावें, अनलहक़ दी तार हिलावें।
  • सूली ते मनसूर चढ़ावें, ओथे कोल खलो के हसदे हो।
  • जिवें सिकंदर तरफ़ नौशाबां, हो रसूल लै आया किताबां ।
  • यूसफ़ हो के अंदर ख़ुआबां, जुलेखा दा दिल खसदे हो।
  • किते रूमी हो किते जंगी हो, किते टोपी-पोश फ़रंगी हो।
  • किते मै-ख़ाने विच भंगी हो, किते मेहर मैहरी बण वसदे हो।
  • बुल्ला शौह इनाइत आरफ़ है, ओह दिल मेरे दा वारस है।
  • मैं लोहा ते ओह पारस है, तुसीं ओसे दे संग घसदे हो।

    49

  • की करदा नी की करदा नी, कोई पुच्छो खां दिलबर की करदा।
  • इकसे घर विच वसदयां रसदयां, नहीं हुंदा विच परदा।
  • विच मसीत नमाज गुज़ारे, बुत्तखाने जा वड़दा। कोई पुच्छो खां दिलबर की करदा।
  • आप इक्को कई लक्ख घरां दे, मालक सब घर घर दा।
  • जित वल वेखां उत्त वल ओहो, हर दी संगत करदा।
  • कोई पुच्छो खां दिलबर की करदा।
  • मूसा ते फ़रऔन बणा के, दो हो के क्यों लड़दा।
  • हज़र नाज़र ओही हर थां, चूचक किस नूं खड़दा।
  • कोई पूच्छो खां दिलबर की करदा।
  • ऐसी नाजुक बात क्यों कैहन्दा, न कह सकदा न जरदा।
  • बुल्ला शौह दा इश्क बघेला, रत्त पींदा गोशत चरदा।

    50

  • की जाणां मैं कोई वे अड़या, की जाणां मैं कोई। टेक।
  • जो कोई अंदर बोले चाले, जात असाडी सोई।
  • जिस दे नाल मैं नेहों लगाया, ओहो जेही होई।
  • चिट्टी चादर लाह सुट कुड़ीए, पहन फ़क़ीरां दी लोई।
  • चिट्टी चादर नूं दाग़ लगेगा, लोई नूं दाग़ न कोई।
  • अलिफ़ पछाता बे पछाती, ते तलावत होई।
  • सीन पछाता शीन पछाता, सादक साबर होई।
  • कू कू करदी कुमरी आही, गल विच तौक पयोई।
  • बस न करदी कू कू कोलों, कू कू अंदर मोई।
  • जो कुझ करसी अल्ला भाणा, क्या कुझ करसी कोई।
  • जो कुझ लेख मत्थे दा लिखया, मैं उस ते शाकर होई।
  • आशिक़ बकरी माशूक कसाई, मैं मैं करदी कोही।
  • ज्यों ज्यों मैं मैं बहुता करदी, त्यों त्यों मोई मोई।
  • बुल्ला शाह इनाइत करके, शौक शराब दित्तोई।
  • भला होया असीं दूरों छुट्टे, नेड़े आण लधोई।

    51

  • की बेदर्दा संग यारी, रोवण अक्खियां ज़ारो जारी।
  • सानूं गए बेदर्दी छड्ड के, हिजरे सांग सीने विच गड के।
  • जिस्मों जिंद नूं लै गए कढ के, एह गल्ल कर गए हैंसयारी।
  • बेदर्दा दा की भरवासा, ख़ौफ़ नहीं दिल अंदर मासा।
  • चिड़ियां मौत गवारां हासा, मगरों हस हस ताड़ी मारी।
  • आवण कह गए फेर न आए, आवण दे सभ कौल भुलाए।
  • मैं भुल्ली भुल्ल नैण लगाए, केहे मिले सानूं ठग बपारी।
  • बुल्ले शाह इक सौदा कीता, पीता ज़हर प्याला पीता।
  • न कुझ नफ़ा न टोटा लीता, दर्द दुक्खां दी गठड़ी भारी।
  • की बेदर्दा संग यारी, रोवण अक्खियां जारो जारी।

    52

  • केहे लारे देना एं सानूं, दो घड़ियां मिल जाईं। टेक।
  • नेड़े वस्सें थां न दस्सें, ढूंडां कित वल जाहीं ।
  • आपे झाती पाई अहमद, वेखां तां मुड़ नाहीं।
  • आख गयों मुड़ आयों नाहीं, सीने दे विच भड़कण भाईं।
  • इकसे घर विच वसदयां रसदयां, कित वल कूक सुणाईं।
  • पांधी जा मेरा देह सुनेहा, दिल दे ओले लुकदा केहा।
  • नाम अल्ला दे न हो वैरी, मुख वेखन नूं न तरसाईं।
  • बुल्ला शौह की लाया मैनूं, रात अद्धी है तेरी मैहमा।
  • औझड़ बेले सभ कोई डरदा, शौह ढूंडां मैं चाईं चाईं।
  • केहे लारे देना एं सानूं, दो घड़ियां मिल जाईं।

    53

  • कौन आया पहन लिबास कुड़े। तुस्सीं पुछो नाल इखलास कुड़े।
  • हथ खूंडी मोढ़े कम्बल काला, अखियां दे विच वस्से उजाला।
  • चाक नहीं कोई है मतवाला, पुछो बिठा के पास कुड़े।
  • कौन आया पहन लिबास कुड़े।
  • चाकर चाक न इस नूं आको, ए न खाली गज्जड़ी घातों।
  • विछड़ियां होइयां पहली रातों, आया करन तलाश कुड़े।
  • कौन आया पहन लिबास कुड़े।
  • ना ए चाकर चाक कही दा, ना इस ज़र्रा शौक मही दा।
  • ना मुश्ताक है दूध दही दा, ना उस भूख प्यास कुड़े।
  • कौन आया पहन लिबास कुड़े।
  • बुल्हा शह लुक बैठा ओहले, दस्से भेत न मुख सों बोले।
  • बाबल वर खेड़ियां तों टोले, वर माहढ़ा माहढ़े पास कुड़े।
  • कौन आया पहन लिबास कुड़े।
  • तुस्सीं पुछो बिठा के पास कुड़े।

    54

  • ख़ाकी ख़ाक नूं रल जाना कुच्छ नहीं ज़ोर धझाणा।
  • गए सो गए फेर नहीं आए मेरे जानी मीत पियारे।
  • मेरे बाज्जों रहिंदे ना हीं हुन क्यूं असां विसारे।
  • ख़ाकी ख़ाक नूं रल जाना।
  • चित प्यार ना जाए साठों उभे सांस ना रहिंदे।
  • असीं मोइयां दे परले पार जिउंदियां दे विच बहिंदे।
  • ख़ाकी ख़ाक नूं रल जाना।
  • ओथे मगर पियादे लगे तां असां एथे आए।
  • एथे सानूं रहिण ना मिलदा आगे कित वल धाए।
  • ख़ाकी ख़ाक नूं रल जाना।
  • बुल्हा एथे रहिण ना मिलदा रोंदे पिटदे चले।
  • इको नाम ओसे दा ख़र्ची पैसा होर ना पल्ले।
  • ख़ाकी ख़ाक नूं रल जाना।
  • ना कर ज़ोर धझाणा।

    55

  • खेड़ लै विच विहड़े घूमी-घूम।
  • एस विहड़े विच आला सोंहदा आले दे विच ताकी।
  • ताकी दे विच छेज़ विछावां नाल पीआ संग राती।
  • एस विहड़े दे नौ दरवाज़े दसवां गुप्त राखाती।
  • ओस गली दी मैं सार ना जाणां जहां आए पीआ जाति।
  • एस विहड़े विच चरखा सोंहदा आले दे विच ताकी।
  • आपणे पीआ नू याद करे सां चरखा दे हर फेरे।
  • एस विहड़े विच मकना हाथी संगल नाल केहड़े।
  • बुल्हा शह फकीर साईं दा जागदीआं तों छेड़े।
  • खेड़ लै विच विहड़े घूमी-घूम।

    56

  • गुर जो चाहे सो करदा ए। टेक।
  • मेरे घर विच चोरी होई, सुत्ती रही न जगाया कोई।
  • मैं गुर फड़ सोझी होई, जो माल गया सो तरदा ए।
  • पहले मख़फ़ी आप ख़ज़ाना सी, ओथे हैरत हैरतख़ाना सी।
  • फिर वहदत दे विच आणा सी, कुल जुज़ दा मुजमल परदा ए।
  • कुनफ़यीकून आवाज़ा देंदा, वहदत विच्चों कसरत लैंदा।
  • पहन लिबास बंदा बण बैन्दा, कर बंदगी मसजद वड़दा ए।
  • रोजेमीसाक अलस्त सुणावे, कालूबला अशहद न चाहवे।
  • फिर कुझ अपणा आप छुपावे, ओह गिण-गिण वसतां धरदा ए।
  • गुर अल्ला आप कहेंदा ए, गुर वली नबी हो बैहन्दा ए।
  • हर हर दे दिल विच रैहन्दा ए, ओह खाली भांडे भरदा ए।
  • बुल्ला शौह नूं घर विच पाया, जिस सांगी ने सांग बनाया।
  • लोकां कोलों भेत छुपाया, ओह दरस पिरम दा पढ़दा ए।

    57

  • घर में गंगा आई संतो, घर में गंगा आई।
  • आपे मुरली आपे घनइया आपे जादू राई ।
  • आप गोबरीआ आप गडरिया आपे देत दिखाई।
  • अनहद द्वार का आया गवरीआ कंगन दस्त चढ़ाई।
  • मूंड मुंडा मोहे प्रीती को रेन कंनां में पाई।
  • अमृत फल खा लिओ रे गोसाईं थोड़ी करो बडाई।
  • घर में गंगा आई संतो, घर में गंगा आई।

    58

  • घुंघट चुक ओ सज्जणां वे, हुण शरमां काहनूं रखीआं वे। टेक।
  • जुलफ़ कुंडल दा घेरा पाया, बिसीअर हो के डंग चलाया।।
  • वेख अर्सा वल तरस न आया, कर के खूनी अक्खिआं वे।
  • घुंघट चुक ओ सज्जणां वे, हुण शरमां काहनूं रखीआं वे।
  • दो नैणां दा तीर चलाया, मैं आजज़ दे सीने लाया।
  • घायल कर के मुख छुपाया, चोरियां एह किन दस्सीआं वे।
  • घुंघट चुक ओ सज्जणां वे, हुण शरमां काहनूं रखीआं वे।
  • बिरहों कटारी तूं कस के मारी, तद मैं होई बेदिल भारी।
  • मुड़ न लई तैं सार हमारी, पत्तियां तेरियां कच्ची वे।
  • घुंघट चुक ओ सज्जणां वे, हुण शरमां काहनूं रखीआं वे।
  • नेहों लगा के मन हर लीता, फेर न अपणा दर्शन दीता।
  • जहर प्याला मैं आपे पीता, अकलों सी मैं कच्चीआं वे।
  • घुंघट चुक ओ सज्जणां वे, हुण शरमां काहनूं रखीआं वे।
  • शाह इनाइत मुक्खों न बोलां, सूरत तेरी हर दिल टोलां।
  • साबत हो के फेर क्यों डोलां, अज्ज कौलों मैं सच्ची वे।
  • घुंघट चुक ओ सज्जणां वे, हुण शरमां काहनूं रखी वे।

    59

  • घड़याली देओ निकाल नी, अज्ज पी घर आया लाल नी। टेक।
  • घड़ी घड़ी घड़याल बजावे, रैण वसल दी पया घटावे ।।
  • मेरे मन दी बात जे पावे, हत्थों चा सट्टे घड़याल नी।
  • अनहद वाजा वज्जे सुहाना, मुतरिब सुघड़ां तान तराना।
  • नमाज़ रोज़ा भुल गया दुगाना, मध प्याला देण कलाल नी।
  • मुख वेखण दा अजब नज़ारा, दुक्ख दिले दा उठ गया सारा।
  • रैन वधे कुझ करो पसारा, दिन अग्गे धरो दीवाल नी।
  • मैंनूं आपणी खबर न काई, क्या जाणां मैं कित व्याही।
  • एह गल्ल क्योंकर छपे छपाई, हुण होया फ़ज़ल कमाल नी।
  • टूणे कामन करे बथेरे, सेहरे आए वड वडेरे।
  • हुण घर आया जानी मेरे, रहां लक्ख वरे एहदे नाल नी।
  • बुल्ला शाह दी सेज प्यारी, नी मैं तारनहारे तारी।
  • किवें किवें हुण आई वारी, हुण विछड़न होया मुहाल नी।

    60

  • घुंघट ओहले ना लुक सोहणियां। मैं मुश्ताक दीदार दी हाँ।
  • जानी बाज़ दीवानी होई, टोकां करदे लोग सबहोई।
  • जे कर यार करे दिलजोई, मैं तां फरियाद पुकारदी हाँ।
  • मैं मुश्ताक दीदार दी हाँ।
  • मुफ़्त विकांदी जानदी बांदी, मिल माहिया जिंद ऐवे जानदी।
  • इकदम हिजर नहीं मैं सहिंदी, मैं बुलबुल इस गुलज़ार दी हाँ।
  • मैं मुश्ताक दीदार दी हाँ।

    61

  • घुंघट चुक ओ सजणा, हुन शर्मां काहनू रखियां वे। टेक।
  • घज़ुल्फ़ कुंडल दा घेरा पाया, बिसीअर हो के डंग चलाया।
  • घवेख असां वल तरस ना आया, कर के खूनी अखियां वे।
  • घघुंघट चुक ओ सजणा, हुन शर्मां काहनू रखियां वे।
  • घदो नैनां दा तीर चलाया, मैं आज़ज़ दे सीने लाया।
  • घघायल करके मुख छुपाया, चोरीआं एह किन दस्या वे।
  • घघुंघट चुक ओ सजणा, हुन शर्मां काहनू रखियां वे।
  • घबिरहों कटारी तूं कस के मारी, तद मैं होई बेदिल भारी।
  • घमुड़ ना लई तैं सार हमारी, पत्तियां तेरीआं कच्चियां वे।
  • घघुंघट चुक ओ सजणा, हुन शर्मां काहनू रखियां वे।
  • घनेहुं लगा के मन हर लीता, फेर ना अपना दर्शन दीता।
  • घज़हर प्याला मैं आपे पीता, अक्लों सी मैं कच्चियां वे।
  • घघुंघट चुक ओ सजणा, हुन शर्मां काहनू रखियां वे।
  • घशाह इना’इत मुख ना बोलां, सूरत तेरी हर दिल टोलां।
  • घसाबित हो के फेर क्यूं डोलां, आज कोलों मैं सच्चियां वे।
  • घघुंघट चुक ओ सजणा, हुन शर्मां काहनू रखियां वे।

    62

  • चलो देखिए उस मस्तानड़े नूं, जिद्दी त्रिंञणां दे विच पई ए धुंम।
  • ओह ते मै वहदत विच रंगदा ए, नहीं पुछदा जात दे की हो तुम।
  • जींदा शोर चुफ़ेरे पैंदा ए, ओह कोल तेरे नित रैहन्दा ए।
  • नाले नाहन अक़रब कैहन्दा ए, नाले आखे वफ़ीआ-नफ़ोसा कुम।
  • छड्ड झूठ भरम दी बस्ती नूं, कर इश्क़ दी क़ायम मस्ती नूं।
  • गए पहुंच सज्जण दी हस्ती नूं, जेहड़े हो गए सुंम-बुकमुन-उम।
  • न तेरा ए न मेरा ए, जग फ़ानी झगड़ा झेड़ा ए।
  • बिना मुर्शिद रहबर केहड़ा ए, पढ़ फ़ाज़-करूनी-अज़-कुर-कुम।
  • बुल्ले शाह एह बात इशारे दी, जिन्हां लग गई तांघ नज़ारे दी।
  • दस्स पैंदी घर वणजारे दी, है यदुउल्ला-फ़ौका-ऐदी-कुम।

    63

  • चीना ईं छड़ींदा यार। चीना ईं…
  • वज्जे अल्ला वाली तार।
  • वज्जे मुरशद वाली तार। वज्जे साईंआं वाली तार,
  • चीना ईं …
  • कुन फ़यकून फ़रमाया जदां, असां कोल तुसाडे हासे।
  • नफ़स पलीत पलीत कीता, असां असल पलीत न हासे।
  • फुरकत खैर ख़राब कीता, ना तां जाती हासे खासे।
  • चीना ईं छड़ींदा यार। वज्जे
  • पहले उखली साफ़ कराईं, रोड़ा, मिट्टी, धूड़ हटाईं।
  • फिर उखली विच चीना पाईं, छज्ज सबर दा रक्खीं त्यार।
  • चीना ईं छड़ींदा यार। वज्जे …
  • कां हरामी छड़न न दिंदा, उडदा पिच्छां झाट मरेंदा।
  • कीता कंम ख़राब करेंदा, उड जा कावां विच पलकार।
  • चीना ईं छड़ींदा यार। वज्जे
  • उंगलियां दे विच चुब्भण छल्ले, भारी मोहली मूल न हल्ले।
  • जे न छड़सें लगसण खल्ले, ओह ना रखदा मूल उधार।
  • चीना ईं छड़ींदा यार। वज्जे
  • इक हजूरों दूर थीए, कई दूरों रहण हजूरे।
  • तांघ लग्गी दिल सांग मिसल, दिल भाले ओह नित ज़रूरे।
  • जो दिल भाले तिस दा माही, ओह नहीं अक्खियां तों दूरे।
  • सिकदे खैर कूं खैर मिलया, फिर ख़ुद खैर माही ओह नूरे।
  • चीना ईं छड़ींदा यार। वज्जे
  • आशक इश्क़ नमाज़ हमेशा, ला हरफों करन अदाईं।
  • सुन्नत नफ़ल फ़रज़ वाजब, उन्नां समझ गिद्धी यकताई।
  • चराग सकूत ते सजदा ख़ुफ़िया, एहो ख़ुफ़िया खाणा चाही।
  • ख़बर इश्क़ दी खैर मिली, वल वल दी ख़बर ना काई।
  • चीना ईं छड़ींदा यार। वज्जे
  • तुर्सी वी उच्चे तुहाडी जात वी उच्ची, तुसीं विच उच्च दे रैन्दे।
  • असर्सी कसूरी साडी जात कसूरी, असीं विच कसूर दे रैन्दे।

    64

  • जिस तन लगया इश्क़ कमाल, नाचे बेसुर ते बेताल। टेक।
  • दर्दमंदां नूं कोई न छेड़े, जिसने आपे दुक्ख सहेड़े।
  • जंमणा जिऊणां मूल उखेड़े, बूझे अपना आप ख़याल ।
  • जिस तन लगया इश्क़ कमाल, नाचे बेसुर ते बेताल।
  • जिस ने वेस इश्क़ दा कीता, धुर दरबारों फ़तवा लीता।
  • जदों हजूरों प्याला पीता, कुझ न रिहा सवाल जवाब।
  • जिस तन लगया इश्क़ कमाल, नाचे बेसुर ते बेताल।
  • जिसदे अंदर वसया यार, उठया यारो यार पुकार।
  • न ओह चाहे राग न तार, ऐवें बैठा खेडे हाल।
  • जिस तन लगया इश्क़ कमाल, नाचे बेसुर ते बेताल।
  • बुल्लया शौह नगर सच पाया, झूठा रौला सब मुकाया।
  • सच्चयां कारन सच्च सुणाया, पाया उसदा पाक जमाल।।
  • जिस तन लगया इश्क़ कमाल, नाचे बेसुर ते बेताल।

    65

  • जिचर न इश्क़-मजाज़ी लागे, सूई सीवे न बिन धागे।
  • इश्क़ मजाज़ी दाता है, जिस पिच्छे मस्त हो जाता है।
  • इश्क़ जिन्हां दी हड्डीं पैंदा, सोई नर जीवत मर जांदा।
  • इश्क़ पिता ते माता ए, जिस पिच्छे मस्त हो जाता ए।
  • आशिक़ दा तन सुकदा जाए, मैं खड़ी चंद पिर के साए ।
  • वेख माशूकां खिड़ खिड़ हासे, इश्क़ बेताल पढ़ाता है।
  • जिस ते इश्क़ एह आया है, ओह बेबस कर दिखलाया है।
  • नशा रोम रोम में आया है, इस विच न रत्ती ओला है।
  • हर तरफ दिसेंदा मौला है, बुल्ला आशिक़ वी हुण तरदा है।
  • जिस फ़िकर पिया दे घर दा है, रब्ब मिलदा वेख उधरदा है।
  • मन अंदर होया झाता है, जिस पिच्छे मस्त हो जाता है।

    66

  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • आपे हैं तूं लहिमक लहिमी आपे हैं तूं न्यारा।
  • गल्लां सुन सुन तेरीआं मेरा अकल गया उड्ड सारा।
  • शरियत तो बे-शरियत करके भली खुब्बण विच पाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • ज़रा इश्क तुसाडा दिसदा पर्वत कोलों भारी।
  • इक घड़ी दे वेखण कारण चुक लिया जग सारा।
  • कीती मेहनत मिलदी नाहिं हुण की करे लुकाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • वा वेला की करना जिंद जु साड़े सु साड़े।
  • सुखां दा इक पूला नाहिं दुखां दे खेलवाड़े।
  • होणि सी जु उस दिन होई हुण की करिए भाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • सलाह ना मंनदा वात ना पूच्दा आख वेखां की करदा।
  • कल मैं कमली ते उह कमला हुण क्यों मैथों डरदा।
  • उहले बैठ के रामज़ चलाई दिल नू चोट लगाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • सीने बाण धंदालां गल विच इस हालत विच जालां।
  • चा चा सिर भोएं ते मारां रो रो यार संभालां।
  • अगे वी सईयां ने नेहू लगाई कि मैं ही प्रीत लगाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • जग्ग विच रोशन नां तुसाडा आशिक तों क्यों नसदे हो।
  • वस्सो रस्सो विच बुक्कल दे अपना भेद ना द्सदे हो।
  • विचोंकड़े विचकारों फड़के मैं कर उलटी लटकाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • अंदर वालिया बाहर आवीं बाहों पकड़ खोलवां।
  • ज़ाहरा मैथों लुकण छिपण बातन कोले होवां।
  • ऐसे बातन फटी जुलैखां मैं बातन बरलाइ।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • आखणियां सी आख सुनाईआं मचलां सुनदा नाहिं।
  • हथ मरोड़ां फाटां तलियां रोवां ढाहिं ढाहिं।
  • लैणे थीं मुड़ देना आया एह तेरी भलाइ।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • इक इक लहर अजिही आवे नाहिं दसणीयां सो द्सां।
  • सच आखां तां सूली फाहा झूठ कहां तां वसां।
  • ऐसी नाज़ुक बात क्यों आखां कहिंदियां होवे पराई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • वही वसीला पाकां दा तुसिं आपे साडे होवे।
  • जागदियां संग साडे जागो स्वां तां नाले सोवे।
  • जिस ने तैन संग प्रीत लगाई कीहड़े सुख सुवाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • ऐसियां लीकां लाइआं मैनू होर कई घर गाले।
  • उपरवारों पावें झाटी वतिं फिरें दुआले।
  • लुकण छिपण ते छल जावण एह तेरी वडियाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • तेरा मेरा न्याय नबेड़े रूमो काजी आवे।
  • खोल किताबां करे तस्सली दोहां इक बतावे।
  • भरमिया काजी मेरे उते मैं काजी भरमाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।
  • बुल्हा शोह तूं केहा जेहा हुण तूं कहां मैं कही।
  • तैनू जो मैं ढूंढण लगी मैं भी आप ना रही।
  • पाया ज़ाहिर बातन तैनू बाहर अंदर रश्नाई।
  • जिंद कुड़ीक्की दे मुँह आई।

    67

  • जो रंग रंगया गूढ़ा रंगया, मुर्शिद वाली लाली ओ यार।
  • अहद विच्चों अहमद होया, विच्चों मीम निकाली ओ यार।
  • दूरें मआनी दी धूम मची है,
  • नैणां तों घुंड उठालीं ओ यार।
  • सूराह यासीन मुज़म्मल वाला, बदलां गरज संभाली ओ यार ।
  • जुलफ़ स्याह दे विच यद-बेज़ा, दे चमकार विखाली ओ यार।
  • मूतू क़बलंता मूतू होया, मोयां नूं फेर जवाली ओ यार।
  • बुल्ला शौह मेरे घर आया, कर कर नाच वखाली ओ यार।

    68

  • टुक बूझ कौन छप आया ए, किसे भेखी भेख वटाया ए। टेक।
  • जिस ना दर्द दी बात कही, उस प्रेम नगर ना झाट पई।
  • उह डुब मोई सब घात गई, उस क्यूं चंद्रि ने आया ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • मानिंद प्लास बनाइउ ई, मेरी सूरत चा लखाइउ ई।
  • मुख काला कर दिखलाइउ ई, क्या स्याही रंग लखाया ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • इक रब्ब दा नाम ख़ज़ाना ए, संग चोरां यारां दानां ए।
  • उह रहमत दा खसमाना ए, संग ख़ौफ़ रकीब बनायआ ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • दुई दूर करो कोई शोर नहीं, यह तुर्क हिंदू कोई और नहीं।
  • सभी साध कहो कोई चोर नहीं, हर घट विच आप समाया ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • ऐवें किसे काहनू घड़ना एं, ते गुलस्तां, बोस्तां पढ़ना एं।
  • ऐवें बे-मूजब क्यों लड़ना एं, किस उलटा वेद पढ़ायआ ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • शरियत साड़ी दाई ए, तरीकत साड़ी माय ए।
  • अगों हक हकीकत आई ए, अते मारफतों कुछ पायआ ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • है विरली बात बतावण दी, तुसीं समझो दिल ते लावण दी।
  • कोई गत्त दसो इस बावण दी, एह काहनू भेत बनायआ ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • यह पढ़ना इल्म ज़रूर होआ, पर बताना ना मंजूर होआ।
  • जिस दस्या सो मनसूर होआ, उस सूली पकड़ चढ़ाया ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • मैं ना कसब ना फिकर तमीज किया, दुख तन आरिफ़ बायज़ीद किया।
  • कर ज़ुहद किताब मजीद किया, किसे बे-मिहनत नहीं पायआ ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • इस दुख से किचरक भागेगा, रहें सुता कद तूं जागेगा।
  • फेर उठदा रोण लागेगा, किसे ग़फलत मार सुलाया ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • गैन एन दी सूरत ठहरा, इक नुक्ते दा है फरक पड़ा।
  • जो नुक्ता दिल थों दूर करा, फेर ग़ैन वा एन जताया ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।
  • जिहड़ा मन विच लगा दुआ रे, यह कौन कहे मैं मूआ रे।
  • तन सब इनायत हुआ रे, फेर बुल्हा नाम धराया ए।
  • टुक बूझ कौन छप आया ए।

    69

  • ढिलक गई मेरे चरखे दी हत्थी, कत्तया मूल न जावे।
  • तकले नूं वल पै पै जांदे, कौण लुहार लयावे।
  • तकले तों वल लाहीं लुहारा, तंदी टुट टुट जावे।
  • घड़ी घड़ी एह झोले खांदा, छल्ली इक न लाहवे।
  • पीता नहीं जो बीड़ी बन्हां, बायड़ हत्थ न आवे ।
  • चमड़यां उत्ते चोपड़ नाहीं, माल्ह पई बरड़ावे ।
  • दिन चढ़या कद गुजरे, मैंनूं प्यारा मुख दिखलावे।
  • माही छिड़ गया नाल महीं दे, हुण कत्तण किस नूं भावे।
  • जित्त वल यार उत्ते वल अक्खियां, मेरा दिल बेले वल धावे।
  • त्रिंञण कत्तण सद्दन सइयां, बिरहों ढोल बजावे।
  • अरज एहो मैंनूं आण मिले हुण, कौण वसीला जावे।
  • कि सै मणां दा कत्त लेआ बुल्लया, मैंनूं शौह गल लावे।

    70

  • ढोला आदमी बण आया। टेक ।
  • आपे आहू आपे चीता, आपे मारन धाया।
  • आपे साहिब आपे बरदा, आपे मुल्ल विकाया।
  • ढोला आदमी बण आया।
  • कदी हाथी ते असवार होया, कदी ठूठा डांग भवाया।
  • कदी रावल जोगी भोगी हो के, सांगी सांग बणाया।
  • ढोला आदमी बण आया।
  • बाज़ीगर क्या बाज़ी खेली, मैंनूं पुतली वांग नचाया।
  • मैं उस पड़ताली नचना हां, जिस गतमित यार लखाया।
  • ढोला आदमी बण आया।
  • हाबील काबील आदम दे जाए, आदम किस दा जाया।
  • बुल्ला ओन्हां तों वी अग्गों आहा, दादा गोद खिडाया।
  • ढोला आदमी बण आया।

    71

  • तांग माहि दी जलियाँ। नित काग उड़ावां खलियाँ।
  • कौड़ी दमड़ी पल्ले ना काई पार वंझण नू मैं सधाई।
  • नाल मलाहाँ दे नहीं आशनाई, झेड़ा करां वल्लीआँ।
  • तांग माहि दी जलियाँ।
  • नै चंदल दे शोर किनारे, घूमण घेर विच ठाठां मारे।
  • डुब डुब मोए तारू भारी, जे शोर करां तां झल्ली आं।
  • तांग माहि दी जलियाँ।
  • नै चंदल दे डूंगे पाहे, तारू गोते खांदे आहे।
  • माही मुंडे पार सिधाए, मैं केवल रहियाँ कल्लियाँ।
  • तांग माहि दी जलियाँ।
  • नै चंदल दीआं तारू फाटां, खाली उडीकां माहि दीआं वाटां।
  • इश्क माहि दे लाईआं चाटां, जे कूकां तां मैं गलियाँ।
  • तांग माहि दी जलियाँ।
  • पार झनाओं जंगल बेले, ओथे खूनी शेर बघेले।
  • झब रब्ब मैंनू माहि मेलें, मैं एस फिकर विच गलियाँ।
  • तांग माहि दी जलियाँ।
  • अधी रात लटके तारे, इक लटके इक लटकेणहारे।
  • मैं उठ आई नदी किनारे, हुन पार लंघण नू खलियाँ।
  • तांग माहि दी जलियाँ।
  • मैं अन-तारू सार की जानां, वंझ चप्पा ना तुल्हा पुराणा।
  • घूमण घेर ना टांग टिकाणा, रो रो फाटां तलियाँ।
  • तांग माहि दी जलियाँ।
  • बुल्हा शौह घर मेरे आवे, हार सिंगार मेरे मन भावे।
  • मुँह मुकट माथे तिलक लगावे, जे वेखे तां मैं भलियाँ।
  • तांग माहि दी जलियाँ।
  • नित काग उड़ावां खलियाँ।

    72

  • तुस्सीं आओ मिलो मेरी प्यारी।
  • मेरे टुर्ने दी होई तैयारी।
  • सभी रल के टोरन आईआं, आईआं फुफियां चाचियां ताईंआं।
  • सभी रोंदियाँ ज़ारो ज़ारी, मेरे टुर्ने दी होई तैयारी।
  • सभी आखण एह गल जाणी रविं तूं हर दम हो निमाणी।
  • ताहीं लगेंगी ओथे प्यारी, मेरे टुर्ने दी होई तैयारी।
  • सभी टोर घरां नू मुड़ियाँ, मैं हो इक इकल्लड़ी टुरीआं।
  • होई आं डारों मैं कुंज न्यारी, मेरे टुर्ने दी होई तैयारी।
  • बुल्हा शौह मेरे घर आवे, मैं कूचज्जी नू लै गल लावे।
  • इको शौह दी ए बात न्यारी, मेरे टुर्ने दी होई तैयारी।

    73

  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • केही हो गई वेदन भारी।
  • उह घर मेरे विच आया, उस आ मैंनू भरमाया।
  • पुछ जादू है कि साया, उस तों लै हकीकत सारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • ओहो दिल मेरे विच वसदा, बैठा नाल असाडे हसदा।
  • पुछां बातां ते उठ नसदा, लै बाज़ां वांऊ उड़ारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • मैं शौह दरियावां पई आं, ठाठां लहरां दे मुँह गई आं।
  • फड़ के घूमण घेर भवाई हां, पुर बरखा रैन अंधियारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • सईयां ऐड छनिचर छाए, तारे खारियां हेठ छुपाए।
  • मुंज दीआं रस्सियां नाग बनाएं, इन्हां सेहरां तों बलिहारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • एह जो मुरली कान्ह वजाई, दिल मेरे नू चोट लगाई।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • आह दे नारे करदी आही, मैं रोंवां ज़ारो ज़ारी।
  • इश्क दीवाने लीकां लाईआं, डाढ़ियां घणियां सथां पाईआं।
  • हां मैं बकरी कोल कसाईआं, रहिंदा सहिम हमेशा भारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • इश्क रुहेला ना हीं छप्पदा, अंदर धरेया बन्नीं नचदा।
  • मैनू दियों सुनेहड़ा सच दा, मेरी करो कोई ग़मखारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • मैं की मेहर मुहब्बत जानां, सईयां करदियां ज़ोर धिंगाणा।
  • गल गल मेवा की हदवाणा, की कोई वैद पसारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • नौ शौह जिस दा बांस बरेली, टुट्टी ड़ालों रही इकली।
  • कूके बेली बेली बेली, उहदी करे कोई दिलदारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • बुल्हा शौह दे जे मैं जावां, आपणा सिर धड़ फेर ना पावां।
  • ओथे जावां फेर ना आवां, एथे ऐवें उमर गुज़ारी।
  • तुस्सीं करो असाड़ी कारी।
  • केही हो गई वेदन भारी।

    74

  • तूहियों हैं मैं नाहीं वे सज्जणां, तूहियों हैं मैं नाहीं।
  • खूहे दे परछावें वांगू, घुम रिहा मन माहीं।
  • जां बोला तू नाले बोलें, चुप्प रह्वां मन माहीं ।
  • से सौवां ते नाले सौवें, जे तुरां तूं राहीं।
  • बुल्ला शौह घर आया मेरे, जिंदड़ी घोल घुमाईं।
  • तूहियों हैं मैं नाहीं वे सज्जणा, तूहियों हैं मैं नाहीं।

    75

  • तेरे इश्क़ नचाइआं कर थइआ थइआ। टेक।
  • तेरे इश्क़ ने डेरा मेरे अंदर कीता।
  • भर के ज़हर प्याला मैं तां आपे पीता।
  • झबदे बहुड़ीं वे तबीबा नहीं ते मैं मर गइआं।
  • तेरे इश्क़ नचाइआं कर थइआ थइआ।
  • छुप गया वे सूरज बाहर रह गई आ लाली।
  • वे मैं सदके होवां देवें मुड़ जे वखाली।
  • पीरा मैं भुल गइआं तेरे नाल न गइआं।
  • तेरे इश्क़ नचाइआं कर थइआ थइआ।

    76

  • दिल लोचे माही यार नूं।
  • इक हस हस गल्लां करदियां, इक रोंदियां धोंदियां मरदियां।
  • कहो फुल्ली बसंत बहार नूं, दिल लोचे माही यार नूं।
  • मैं न्हाती धोती रह गई, इक गंढ माही दिल बह गई।
  • भाह लाईए हार शिंगार नूं, दिल लोचे माही यार नूं।
  • मैं कमली कीती दूतियां, दुख घेर चुफेरों लीतियां ।
  • घर आ माही दीदार नूं, दिल लोचे माही यार नूं।
  • बुल्ला शौह मेरे घर आया, मैं घुट रांझण गल लाया।
  • दुख गए समुंदर पार नूं, दिल लोचे माही यार नूं।

    77

  • न जीवां महाराज, मैं तेरे बिण न जीवां।
  • इन्हां सुक्कयां फुल्लां विच बास नहीं।
  • परदेस गयां दी कोई आस नहीं।
  • जेहड़े साईं साजण साडे पास नहीं।
  • न जीवां महाराज…
  • तूं की सुत्ता एं चादर ताण के।
  • सिर मौत खलोती तेरे आण के।
  • कोई अमल न कीता जाण के ।
  • न जीवां महाराज…
  • की मैं खट्टया तेरी हो के।
  • दोवें नैण गवाय रोके।
  • तेरा नाम लइए मुख धो के।
  • न जीवां महाराज…
  • बुल्ले शौह बदेसों औंदा।
  • सी के लिए हत्थ कंगणा ते बाहीं लटकौंदा।
  • सिर सदका तेरे नाओं दा। न जीवां महाराज…

    78

  • नी सइओ मैं गई गवाची।
  • खोल घुंघट मुख नाची।
  • जित वल्ल वख्खां उत्त वल्ल ओही, कसम ओसे दी होर ना कोई।
  • फहिव मुअउमर फिर गई धोई, जब पत्तरी मेरी बाची।
  • नी सइओ मैं गई गवाची।
  • नाम निशान ना मेरा सइओ, जो आखां तुस्सीं चुप कर रहियो।
  • इह गल मूल किसे ना कहियो, बुल्हा खू़ब हकीकत जाची।
  • नी सइओ मैं गई गवाची।
  • खोल घुंघट मुख नाची।

    79

  • नी कुटीचल मेरा नां। टेक।
  • मुल्लां मैंनूं सबक़ पढ़ाया, अलफ़ों अग्गे कुझ न आया।
  • उस दीआं जुत्तियां खांदा सां, नी कुटीचल मेरा नां।
  • किवें किवें दो अक्खियां लाइयां, रल के सइआं मारन आइयां।
  • नाले मारे बाबल मां, नी कुटीचल मेरा नां।
  • साहवरे सानूं वड़न न देंदे, नानक दादक घरों कढेंदे।
  • मेरा पेके नहिओं थां, नी कुटीचल मेरा नां।
  • पढ़न सेती सब मारन आहीं, बिन पढ़यां हुण छड्डदा नाहीं।
  • नी मैं मुड़ के कित वल जां, नी कुटीचल मेरा नां।
  • बुल्ला शौह की लाई मैंनूं, मत कुझ लग्गे ओह ही तैनूं।
  • तद करेंगा तूं न्यां, नी कुटीचल मेरा नां।

    80

  • पत्तियां लिखां मैं शाम नूं, मैंनूं पिया नज़र न आवे। टेक।
  • आंगन बणा डरौणा, कित बिधि रैण विहावे।
  • पांधे पंडत जगत के, मैं पूछ रही आं सारे ।
  • पोथी बेद क्या दोस है, जो उलटे भाग हमारे।
  • भाइया वे जोतशिया, इक सच्ची बात भी कहिओ।
  • जे मैं हीणी भाग दी, तुम चुप्प न रहिओ।
  • भज्ज सकां ते भज्ज जावां, सब तज के करां फ़कीरी।
  • पर दुलड़ी, तुलड़ी, चौलड़ी, है गल विच प्रेम जंजीरी।
  • नींद गई कित देश नूं, ओह भी वैरन मेरी।
  • कई मत सुपने विच मैं आण मिले, ओह नींदर केहड़ी।
  • रो रो जीउ वलाउंदीआं, गम करनीआं दूणा।
  • नैणों नीर भी न चल्लण, किसे कीता टूणा।
  • साजन तुमारी प्रीत से, मुझ को हाथ की आया।
  • छतर सूलां सिर लाया, पर तेरा पंथ न पाया।
  • प्रेम नगर चल वसीए, जित्थे वस्से कंत हमारा।
  • बुल्लया शौह तों मंगनी हां, जे दए नज़ारा।

    81

  • परदा किस तो राखी दा।
  • क्यों ओहले बहि बहि झाकीदा।
  • पहिलों आपे साजन साजे दा, हुण दसना एं सबक नमाज़े दा।
  • हुण आया आप नज़ारे नू, विच लैला बण बण झाकीदा।
  • परदा किस तो राखी दा।
  • शाह शम्स दी खल्ल लुहायो, मनसूर नूं चा सूली दवायो।
  • ज़करिये सिर कलवत्तर धरायो, की लेखा रहिया बाकी दा।
  • परदा किस तो राखी दा।
  • कुन्न कहा फयकून कहायो, बे-चूनी दा चून बणायो।
  • खातर तेरी जगत बणायो, सिर पर छतर लौलाकी दा।
  • परदा किस तो राखी दा।
  • हुण साड्डे वल धायो ए, ना रहिंदा छुपा छुपायो ए।
  • किते बुल्हा नाम धरायो ए, विच ओहला रखिया खाकी दा।
  • परदा किस तो राखी दा।
  • क्यों ओहले बहि बहि झाकीदा।

    82

  • पड़तालिउ हुण आशक किहड़े
  • नेहुं लग्गा मत गई गवाती, नाहुन्नो-अकरब जात पछाती।
  • साईं भी शाह रंग तो नेड़े, पड़तालिउ हुण आशक किहड़े।
  • हीर हो मु़ड़ रांझा होई, इह गल विरला जाणे कोई।
  • चुक पए सब झगड़े झेड़े, पड़तालिउ।
  • लै बरातां रातीं जागण, नूर नबी दे बरसन लागण।
  • उहो वेख असाड्डे झेड़े, पड़तालिउ।
  • अनुलहक्क आप कहायो लोका, मनसूर ना देंदा आपे होका।
  • मुल्लां बण बण आवन नेड़े, पड़तालिउ।
  • बुल्हा शाह शरीअत काज़ी है, हकीकत पर भी राज़ी है।
  • साईं घर घर नियाऊं नबेड़े, पड़तालिउ।

    83 /p>

  • पाया है कुछ पाया है,
  • सतगुरु ने अलख लखाया है। टेक।
  • कहूं वैर पड़ा कहूं बेली है, कहूं मजनूं है कहूं लेली है।
  • कहूं आप गुरु कहूं चेली है, सभ अपना राह दिखाया है।
  • कहूं चोर बणा कहूं साह जी है, कहूं मंबर ते बह वाअज़ी है।
  • कहूं तेग बहादुर ग़ाज़ी है, कहूं आपणा पंथ बताया है।
  • कहूं मसजद का वरतारा है, कहूं बणया ठाकुर द्वारा है।
  • कहूं बैरागी जप धारा है, कहूं शेखन बण बण आया है।
  • कहूं तुरक किताबां पढ़ते हो, कहूं भगत हिंदू जप करते हो।
  • कहूं घोर गुफा में पड़ते हो, हर घर घर लाड लडाया है।
  • बुल्ला शौह का मैं मुहताज होआ, महाराज मिले मेरा काज होआ।
  • दर्शन पिया दा मेरा इलाज होआ, लग्गा इश्क़ तां एह गुण गाया है।

    84

  • पाणी भर भर गईयां स्भ्बे आपो आपणी वार।
  • इक भर आईयां इक भर चलीयां इक खलियां बांह पसार।
  • हार हमेलां पाईयां गल विच बाहीं छनके चूड़ा।
  • कन्नीं बुक्क बुक्क मछरीआले स्भ अडंबर कूड़।
  • अगे शौह ने झात नां पाई ऐवें गया सिंगार।
  • पाणी भर भर गईयां स्भ्बे आपो आपणी वार।
  • हथी महिंदी पैरिं महिंदी सिर ते धड़ी गुदाईं।
  • तेल फुलेल पानां दा बीड़ा, दंदी मिस्सी लाई।
  • कोई जू सद पईओ ने डाढ़ी विस्सरिया घर बार।
  • पाणी भर भर गईयां स्भ्बे आपो आपणी वार।
  • बुल्हा शौह दे पंध पवैं जे, तां तूं राह पछाणे।
  • पउ सतारां पासियों मंगदा दाअ पिया त्रै काणे।
  • गुंगी डौरी कमली होई जान दी बाज़ी हार।
  • पाणी भर भर गईयां स्भ्बे आपो आपणी वार।

    85

  • प्यारया संभल के नेहों ला, पिच्छों पछतावेंगा। टेक।
  • जांदा जाह न आवीं फेर, ओथे बेपरवाहियां ढेर।
  • ओथे डहल खलोंदे शेर, तूं वी फंधया जावेंगा।
  • प्यारया संभल के नेहों ला…
  • खूह विच यूसफ़ पायो ने, फड़ विच बाज़ार विकायो ने।
  • इक अट्टी मुल्ल पवायो ने, तूं कौडी मुल्ल पवावेंगा।
  • प्यारया संभल के नेहों ला…
  • नेहों ला वेख जुलैखा लए, ओथे आशिक़ तड़फण पए।
  • मजनू करदा है है है, तूं ओथों की लिआवेंगा।
  • प्यारया संभल के नेहों ला…
  • ओथे इकना दे पोसत लुहाइदे, इक आरयां नाल चिराइदे।
  • इक सूली पकड़ चढ़ाइदे, ओथे तूं वी सीस कटावेंगा।
  • प्यारया संभल के नेहों ला…

    86

  • पिआरिया सानूं मिठड़ा नां लगदा शोर, हुण मैं ते राज़ी रहिणा।
  • पिआरिया सानूं मिठड़ा नां लगदा शोर, मैं घर खिला शगुफ़ा होर वेखियां बाग बहारा होर।
  • हुण मैंनूं कुछ नां कहिणा।
  • पिआरिया सानूं मिठड़ा नां लगदा शोर…
  • हुण मैं मोई नी मेरीए मां,
  • पूणी मेरी लै गया कां।
  • डों डों करदी मगरे जाण
  • पूणी दे दईं साईं दे नां।
  • पिआरिया सानूं मिठड़ा नां लगदा शोर…
  • बुल्हा साईं दे नाल पिआर, मिहर अनाइत करे हज़ार।
  • इहो कौल ते इहो करार, दिलबर दे विच रहिणा।
  • पिआरिया सानूं मिठड़ा नां लगदा शोर…

    87

  • प्यारे ! बिन मसल्हत उठ जाणा, तूं कदी ते हो सयाणा।
  • कर लै चावड़ चार दिहाड़े, थीसें अंत निमाणा।
  • जुलम करें ते लोक सतावें, छड्ड दे लोक सताणा ।
  • जिस जिस दा वी माण करें तूं, सो वी साथ न जाणा।
  • शहर-ख़ामोशां नूं वेख हमेशा, जांणा विच जग समाणा।
  • भर भर पूर लंघावे डाढा, मलकुन-मौत मुहाणा।
  • ऐथे हैन तनते सभ, मैं अवगुणहार निमाणा।
  • बुल्ला दुश्मन नाल बरे विच, है दुश्मन बल ढाणा ।
  • महबूब-रबानी करे रसाई, खौफ़ जाए मलकाणा।

    88

  • पिया पिया करते हमीं पिया होए, अब पिया किस नूं कहीए।
  • हिजर वसल हम दोनों छोड़े, अब किस के हो रहीए।
  • मजनूं लाल दीवाने वांगू, अब लैला हो रहीए।
  • बुल्ला शौह घर मेरे आए, अब क्यों ताअने सहीए।

    89

  • बस कर जी हुण बस कर जी,
  • इक बात असां नाल हस्स कर जी। टेक।
  • तुर्सी दिल मेरे विच वसदे हो, ऐवें साथों दूर क्यों नसदे हो।
  • नाले घत्त जादू दिल खसदे हो, हुण कित वल जासो नस्स कर जी।
  • तुसीं मोयां नूँ मार ना मुकदे सी, खिद्दो वांग खूंडीं नित कुट्टदे सी।
  • गल्ल करदयां दा गल घुट्टदे सी, हुण तीर लगायो कस्स कर जी।
  • तुर्सी छपदे हो असां पकड़े हो, असां नाल जुलफ़ दे जकड़े हो।
  • तुर्सी अजे छपण नूं तकड़े हो, हुण जाण न मिलदा नस्स कर जी।
  • बुल्ला शौह मैं तेरी बरदी हां, तेरा मुख वेखण नूं मरदी हां।
  • नित्त सौ सौ मिंनतां करदी हां, हुण बैठ पिंजर विच धस्स कर जी।

    90

  • बेहद रमज़ां दस्दा नीं ढोलन माही।
  • मीम दे ओहले वस्दा नीं ढोलन माही।
  • औलिया मनसूर कहावे, रमज़ अनुलहक आप बतावे।
  • आपे आप नूं सूली चढ़ावे, ते कोल खलो के हस्दा नीं ढोलन माही।

    91

  • बुल्ला की जाणे जात इश्क़ दी कौण। टेक।
  • ना सूहां ना कंम बखेड़े, वंजे जागण सौण।
  • रांझे नूं मैं गालियां देवां, मन विच करां दुआईं।
  • मैं ते रांझा इक्को कोई, लोकां नूं अजमाईं।
  • जिस बेले विच बेली दिस्से, उस दीआं लवां बलाईं।
  • बुल्ला शौह नूं पासे छड्ड के, जंगल वल्ल न जाईं।
  • बुल्ला की जाणे जात इश्क़ दी कौण।

    92

  • बुल्ले नूं समझावण आइयां, भैणां ते भरजाइयां। टेक।
  • मंन लै बुल्लया कैहणा साडा, छड्ड दे पल्ला राइयां।
  • आल नबी औलाद अली नूं, तूं क्यों लीकां लाइयां ।।
  • जेहड़ा सानूं सैयद सद्दे, दोज़ख़ मिलण सज़ाइयां ।
  • जो कोई सानूं राईं आखे, भिश्ती पीघां पाइयां ।
  • राईं साईं सभनी थाईं, रब्ब दीआं बेपरवाहियां।
  • सोहणियां परे हटाइयां, ते कोझियां लै गल लाइयां।
  • जे तूं लोड़ें बाग़ बहारां, चाकर हो जा राइयां।
  • बुल्लेशाह दी ज़ात की पुछणै, शाकर हो रजाइआं।

    93

  • भरवासा की अशनाई दा, डर लगदा बेपरवाही दा। टेक।
  • इबराहीम चिखा विच पायो, सुलेमान तों भट्ठ झुकवाओ।
  • यूनस मच्छी तों निगलायो, फड़ यूसफ़ मिसर विकाईदा ।
  • जकरीआ सिर कलवत्तर चलायो, साबर दे तन कीड़े पायो।
  • सुंनआं गल जुन्नार पवायो, किते उलटा पोश लुहाईदा ।
  • पैगंबर ते नूर उपायो, नाम इमाम हुसैन धरायो।
  • झूला जबराईल झुलायो, फिर प्यासा गला कटाईदा।
  • जा जकरीआ रुक्ख छुपाया, छप्पना उस दा बुरा मनाया।
  • आरा सिर ते चा वगाया, सणे रुक्ख चराईदा ।
  • यईहा उस दा यार कहाया, नाल ओसे दे नेहों लगाया।
  • राह शरहा दा उन्न बतलाया, सिर उस दा बाल कटाईदा।
  • बुल्ला शौह हुण सही संञाते हैं, हर सूरत नाल पछाते हैं।
  • किते आते हैं किते जाते हैं, हुण मैत्थों भुल न जाईदा।

    94

  • भावें जाण न जाण वे, वेहड़े आ वड़ मेरे।
  • मैं तेरे कुरबान वे, वेहड़े आ वड़ मेरे।
  • तेरे जेहा मैनूं होर न कोई, ढूंडां जंगल बेला रोही।
  • ढूंडां तां सारा जहान वे, वेहड़े आ वड़ मेरे।
  • लोकां दे भाणे चाक महीं दा, रांझा तां लोकां विच कहीदा।
  • साडा तां दीन ईमान वे, वेहड़े आ वड़ मेरे।
  • मापे छोड़ लग्गी लड़ तेरे, शाह इनाइत साईं मेरे।
  • लाइयां दी लज्ज पाल वे, वेहड़े आ वड़ मेरे।

    95

  • भैणां मैं कतदी कतदी हुट्टी।
  • पछ्छी पड़ी पिछवाड़े रह गई, हत्थ विच रह गई जुट्टी।
  • अग्गे चरखा पिच्छे पीड़ा, मेरे हत्थों तंद तरुट्टी।
  • भाँदा भौंदा ऊरा डिग्गा, चंब उलझी तंद टुट्टी।
  • भला होया मेरा चरखा टुट्टा, मेरी जिंद अज़ाबों छुट्टी।
  • दाज दहेज नूं उस की करना, जिस प्रेम कटोरी मुट्ठी।
  • बुल्ला शौह ने नाच नचाए, धुंम पई कड़ कुट्टी।।

    96

  • मन अटक्यो शाम सुंदर सों। टेक।
  • कहूं वेखूं बाहमण कहूं शेखा, आप आप करन सभ लेखा ।।
  • क्या क्या खेलया हुनर सौं, मन अटक्यो शाम सुंदर सों।
  • सूझ पड़ी तब राम दुहाई, हम तुम एक न दूजा काई।
  • इस प्रेम नगर के घर सों, मन अटक्यो शाम सुंदर सों।
  • पंडित कौण कित लिख सुणाए, न कहीं जाए न कहीं आए।
  • जैसे गुर का कंगण कर सों, मन अटक्यो शाम सुंदर सों।
  • बुल्ला शौह दी पैरीं पड़ीए, सीस काट कर अग्गे धरीए।
  • हुण मैं हर देखा हर हर सों, मन अटक्यो शाम सुंदर सों।

    97

  • माही वे तैं मिलियां सभ दुख होवण दूर।
  • लोकां दे भाणे चाक चुकटा साड्डा रब्ब ग़फ्फूर।
  • माही वे तैं मिलियां सभ दुख होवण दूर।
  • जीहदे मिलण दी खातर चश्मां बहिंदियां।
  • सी नित झूर माही वे तों मिलियां सभ दुख होवण दूर।
  • उठ गई हिजर जुदाई जिगरों ज़ाहर दिसदा नूर।
  • माही वे तैं मिलियां सभ दुख होवण दूर।
  • बुल्हा रमज़ समझ दी पाईआ नां नेड़े नां दूर।
  • माही वे तैं मिलियां सभ दुख होवण दूर।

    98

  • माटी कुदम करेंदीं यार
  • माटी जोड़ा माटी घोड़ा, माटी दा असवार।
  • माटी माटी नूं दौड़ाए, माटी दा खड़कार।
  • माटी कुदम करेंदीं यार।
  • माटी माटी नूं मारन लग्गी, माटी दे हथियार।
  • जिस माटी पर बहुती माटी, तिस माटी हंकार।
  • माटी कुदम करेंदीं यार।
  • माटी बाग बगीचा माटी, माटी दी गुलज़ार।
  • माटी माटी नूं वेखन आई, माटी दी ए बहार।
  • माटी कुदम करेंदीं यार।
  • हस्स खेड मु़ड़ माटी होई, माटी पाओ पसार।
  • बुल्हा इह बुझारत बु्झे, लाह सिरों भोएं मार।
  • माटी कुदम करेंदीं यार।

    99

  • मितर पिआरे कारण नी मैं लोक उल्लामें लैणी हां।
  • लग्गा नेहुं मेरा जिस सेती, सरहाणे वेख पलंघ दे जीती।
  • आलम क्यूं समझावे रीती, मैं डिठ्ठे बाज नां रहिणी हां।
  • मितर पिआरे कारण नी मैं लोक उल्लामें लैणी हां।
  • तुस्सीं समझाओ वीरो भोरी, रांझण वेहंदा मैथों चोरी।
  • जीहदे इश्क कीती मैं डौरी, मैं नाल आराम नां बहिणी हां।
  • मितर पिआरे कारण नी मैं लोक उल्लामें लैणी हां।
  • बिरहों आ वड़िया विच विहड़े, ज़ोरो ज़ोर देवे तन घेरे।
  • दारू दर्द नां बाज़ों तेरे, मैं सजनां बाज मरेणी हां।
  • मितर पिआरे कारण नी मैं लोक उल्लामें लैणी हां।
  • बुल्हे शाह घर रांझण आवे, मैं तत्ती नूं लै गल लावे।
  • नाल खुशी दे रैण विहावे, नाल खुशी दे रहिणी हां।
  • मितर पिआरे कारण नी मैं लोक उल्लामें लैणी हां।

    100

  • मुरली बाज उठी अणघातां, सुण के भुल्ल गइयां सभ बातां। टेक।
  • लग्ग गए अनहद बाण न्यारे, झूठी दुनिया कूड़ पसारे।
  • साईं मुक्ख वेखण वणजारे, मैनूं भुल्ल गइयां सभ बातां।
  • हुण मैं चंचल मिरग फहाया, ओसे मैनूं बंन्ह बहाया।
  • सिरफ दुगाना इश्क़ पढ़ाया, रह गइयां त्रै चार रकातां ।
  • बूहे आण खलोता यार, बाबल पुज्ज पेआ तकरार।
  • कलमे नाल जे रहे विहार, नबी मुहम्मद भरे सफ़ातां।
  • जिस पाया भेत क़लंदर दा, राह खोजया आपणे अंदर दा।
  • ओह वासी है सुख मंदर दा, जित्थे चढ़दी है न लैहन्दी ए।
  • एथे दुनियां विच अन्हेरा ए, अते तिलकण बाज़ी वेहड़ा ए।
  • वड़ अंदर वेखो केहड़ा ए, बाहर ख़फ़तण पई ढूंडेंदी ए।
  • बुल्ले शाह मैं हुण बरलाई, जद दी मुरली काहन बजाई।
  • बावरी हो तुसां वल धाई, खोजीआं कित वल दसत बरातां ।।

    101

  • मुँह आई बात न रैहन्दी ए। टेक।
  • झूठ आखां ते कुझ बच्चदा ए, सच आखयां भांबड़ मचदा ए।
  • जी दोहां गल्लां तों जच्चदा ए, जच्च जच्च के जिहबा कैहन्दी ए।
  • इक लाज़म बात अदब दी ए, सानूं बात मलूमी सभ दी ए।
  • हर हर विच सूरत रब्ब दी ए, किते ज़ाहर किते छुपेंदी ए।
  • एथे लेखा पाओं पसारा ए, एद्दा वखरा भेद न्यारा ए।
  • इक सूरत दा चमकारा ए, जिवें चिणग दारू विच पैंदी ए।
  • किते नाज-अदा दिखलाईदा, किते हो रसूल मिलाईदा।
  • किते आशिक़ बण बण आईदा, ताहियों जान जुदाईआं सैहन्दी ए।
  • जदों जाहर होए नूर हुरीं, जल गए पहाड़ कोह-तूर हुरीं।
  • तदों दार चढ़े मनसूर हुरीं, ओथे शेखी मैंडी न तैंडी ए।
  • जे जाहर करां असरार ताईं, सभ भुल्ल जावण तकरार ताईं।
  • फिर मारन बुल्ले यार ताईं, ऐथे मख़फ़ी बात सोहेंदी ए।
  • असां पढ़या इलम तहक़ीक़ी ए, ओथे इक्को हरफ़ हक़ीक़ी ए।
  • होर झगड़ा सभ वधीकी ए, ऐवें रौला पा पा बैहन्दी ए।
  • बुल्ला शौह असां थीं वख नहीं, बिन शौह थीं दूजा कख नहीं।
  • पर वेखण वाली अक्ख नहीं, ताहीं जान पई दुख सैहन्दी ए।

    102

  • मेरा रांझा हुण कोई होर।
  • तख्त मनवर बांगा मिलियां।
  • तां सुणियां तख्त लाहौर।
  • इश्के मारे ऐवें फिरदे।
  • जिवें जंगल विच ढेर।
  • रांझा तख्त हजारे दा साईं।
  • हुण ओथों होइया चोर।
  • बुल्हा शाह असां मरना नांहीं।
  • कबर पाइ कोई होर।
  • मेरा रांझा हुण कोई होर।

    103

  • मेरी बुक्कल दे विच चोर नी, मेरी बुक्कल दे विच चोर। टेक।
  • कीहनूं कूक सुणावां नी, मेरी बुक्कल दे विच चोर।
  • चोरी चोरी निकल गया, जग विच पै गया शोर।
  • मुसलमान सड़ने तों डरदे, हिंदू डरदे गोर।
  • दोवें एसे दे विच मरदे, एहो दोहां दी खोर ।
  • किते रामदास किते फतह मुहम्मद, एहो कदीमी शोर।
  • मिट गया दोहां दा झगड़ा, निकल पेआ कुझ होर।
  • अरश-मुनव्वर बागां मिलियां, सुणियां तख़त लाहौर।
  • शाह इनाइत कुंडीयां पाईयां, लुक छुप खिचदा डोर।
  • जिस ढूंडया तिस ने पाया, न झुर झुर होया मोर।
  • पीरां-पीर बगदाद असाडा, मुरशद तख़त लाहौर।
  • एहो तुसीं वी आखो सारे, आप गुड्डी आप डोर।
  • मैं दसनां तुसीं पकड़ ल्याओ, बुल्ले शाह दा चोर।

    104

  • मेरे घर आया पिया हमरा। टेक।
  • वाह वाह वाहदत कीना शोर, अनहद बांसरी दी घंघोर।
  • असां हुण पाया तख़त लाहौर, मेरे घर आया पिया हमरा।
  • जल गए मेरे खोट निखोट, लग गई प्रेम सच्चे दी चोट।
  • हुण सानूं ओस ख़सम दी ओट, मेरे घर आया पिया हमरा।
  • हुण क्या कंने साल वसाल, लग गया मस्त प्याला हाथ।
  • हुण मेरी भुल गई जात सफ़ात, मेरे घर आया पिया हमरा ।
  • हुण क्या कंने बीस पचास, प्रीतम पाई असां वल झात । ठीक
  • हुण सानूं सभ जग दिसदा लाल, मेरे घर आया पिया हमरा।
  • हुण सानूं नहीं आस दी फास, बुल्ला शौह आया हमरे पास।
  • साईं पुजाई साडी आस, मेरे घर आया पिया हमरा।
  • मेरे नौशहु दा कित मोल। मेरे नौशहु दा कित मोल।
  • अग्गले वल्ल दी खबर ना कोई रहि किताबां फोल।
  • सच्चियां नूं पै वज्जण पौले, झूठियां करन कलोल।
  • चंग चंगेरे परे परेरे, असी आईयां सी अनभोल।
  • बुल्हा शाह जे बोलांगा हुण कौन सुने मेरे बोल।
  • मेरे नौशहु दा कित मोल।
  • मेरे नौशहु दा कित मोल।
  • मेरे माही क्यूं चिर लाया ए।
  • कह बुल्हा हुण प्रेम कहानी, जिस तन लग्गे सो तन जाणे।
  • अंदर झिड़कां बाहर तान्हे, नेहुं ला इह सुख पाया ए।
  • मेरे माही क्यूं चिर लाया ए।
  • नैणां कार रोवण दा पकड़़ी, इक मरना दो जग दा फकड़़ी।
  • बिरहों जिंद अवल्ली जकड़़ी, नी मैं रो रो हाल वजाया ए।
  • मेरे माही क्यूं चिर लाया ए।
  • मैं प्याला तहकीक लीता ए, जो भर मनसूर पीता ए।
  • दीदार मअराज पीया लीता ए, मैं खू थों वजू सजाया ए।
  • मेरे माही क्यूं चिर लाया ए।
  • इश्क मुल्लां ने बांग दिवाई, शहु आवण दी गल सुनाई।
  • कर नीयत सज्दे वल्ल धाई, नी मैं मूहं महराब लगाया ए।
  • मेरे माही क्यूं चिर लाया ए।
  • बुल्हा शहु घर लपट लगाईं, रस्ते मैं सभ बन तण जाईं।
  • मैं वेखां आ इनायत साईं, जिस मैंनूं शहु मिलाया ए।
  • मेरे माही क्यूं चिर लाया ए।

    105

  • मै उडीकां कर रही, कदी आ कर फेरा। टेक।
  • मैं जो तैनूं आखया, कोई घल सुनेहड़ा।
  • चशमां सेज विछाईआं दिल कीता डेरा।
  • लटक चलंदा आंवदा शाह इनाइत मेरा।
  • ओह अजेहा कौण है जा आखे जेहड़ा।
  • मैं विच की तकसीर है मैं बरदा तेरा।
  • तैं बाझों मेरा कौण है दिल ढाह न मेरा।
  • ढूंढ शहर सभ भालया कासद घल्लां केहड़ा।
  • चढ़ियां डोली प्रेम दी दिल धड़के मेरा।
  • आओ इनाइत कादरी जी चाहे मेरा।
  • पहली पौड़ी प्रेम दी पुलसराते डेरा।
  • हाजी मक्के हज करन, मैं मुख वेखां तेरा।
  • आ इनाइत कादरी हत्थ पकड़ीं मेरा।
  • जल बल आहीं मारीआं दिल पत्थर तेरा।
  • पा के कुंडी प्रेम दी दिल खिचयो मेरा।
  • मैं विच कोई न आ पीआ विच परदा तेरा।
  • दसत कंगण बाहीं चूड़ीयां गल नौरंग चोला।
  • रांझण मैनूं कर गया कोई रावल-रौला।
  • आण नवें दुःख पै गए कोई सूलां दा घेरा।
  • मैं जाता दुख मैनूं आहा दुख पए घर सइयां।
  • सिर सिर भांबड़ भड़क्या सभ तपदीआं गइयां।
  • हुण आण बणी सिर आपणे सभ चुक गया झेड़ा।
  • जेहड़ीआं साहवरे मंनीआं सोई पेके होवण।
  • शौह जिन्हां ते मायल ए चढ़ सेजे सोवण ।
  • जिस घर कौंत न बोलया सोई खाली वेढ़ा ।
  • बुल्ला शौह दे वासते दिल भड़कन भाहीं।
  • औखा पैंडा प्रेम दा सो घटदा नाहीं।
  • दिल विच धक्के झेड़दे सिर धाईं मेरा।
  • मैं उडीकां कर रही कदी आ कर फेरा।

    106

  • मैं क्योंकर जावां काअबे नूं, दिल लोचे तख़त हज़ारे नू। टेक ।
  • लोकी सजदा काअबे नूं करदे, साडा सजदा यार प्यारे नूं।
  • औगुण वेख न भुल मीआं रांझा, याद करीं उस कारे नूं।
  • मैं अनतारू तरन न जाणां, शरम पई तुध तारे नूं।
  • तेरा सानी कोई नहीं मिलया, ढूंढ लिआ जग सारे नूं।
  • बुल्ला शौह दी प्रीत अनोखी तारे औगुणहारे नूं।

    107

  • मैं कुसुंबड़ा चुण-चुण हारी। टेक।
  • एस कुसुंबे दे कंडे भलेरे अड़ अड़ चुनड़ी पाड़ी।
  • एस कुसुंबे दा हाकम करड़ा जालम ए पटवारी।
  • एस कुसुंबे दे चार मुकद्दम मुआमला मंगदे भारी।
  • होरनां चुगया फुहिया फुहिया मैं भर लई पटारी।
  • चुग चुग के मैं ढेरी कीता लत्थे आण बपारी।
  • औखी घाटी मुशकल पैंडा, सिर पर गठड़ी भारी।
  • अमलां वालीयां सभ लंघ गईआं, रह गई औगुणहारी।
  • सारी उमरा खेड गवाई ओड़क बाज़ी हारी।
  • अलसत केहा जद अक्खियां लाईआं, हुण क्यों यार विसारी।
  • इक्को घर विच वसदेआं रसदेआं, हुण क्यों रही न्यारी।
  • मैं कमीनी कुचज्जी, कोहजी, बेगुण कौन बिचारी।
  • बुल्ला शौह दे लायक नाहीं, शाह इनायत तारी।

    108

  • मैं गल ओथे दी करदा हां, पर गल करदा वी डरदा हां। टेक।
  • नाल रूहां दे लारा लाया, तुस्सीं चल्लो, मैं नाले आया,
  • एथे पर्दा चा बनाया, मैं भरम भुलाया फिरदा हां।
  • नाल हाकम दे खेल असाडी, जे मैं मीरी तां मैं फाड़ी।
  • धरी धराई पूंजी तुहाडी, मैं अग्गला लेखा भरदा हां।
  • दे पूंजी मूर्ख झुंझलाया, मगर चोरां दे पैड़ा लाया।
  • चोरां दी मैं पैड़ लिया लिया, हर शब धाड़े धड़दा हां।
  • ना नाल मेरे ओह रज्जदा ए, ना मिन्नत कीती सज्जदा ए।
  • जां मु़ड़ बैठां तां भज्जदा ए, मु़ड़ मिन्नतजारी करदा हां।
  • की सुख पाया मैं आण इथे, ना मंज़िल ना डेरे जिथे।
  • घंटा कूच सुनावा किथे, नित ऊठ कचावे कड़दा हां।
  • बुल्हे शाह बएंत डूंगाई, दो जग बीच ना लगदी काई।
  • उरार पार दी खबर न काई, मैं बे सिर पैरीं तर्दा हां।
  • मैं गल ओथे दी करदा हां, पर गल करदा वी डरदा हां।

    109

  • मैं चूहड़ेटड़ी आं सच्चे साहिब दी सरकारों। टेक।
  • ध्यान दी छज्जली ज्ञान का झाडू, काम क्रोध नित झाड़ों।
  • मैं चूहड़ेटड़ी आं सच्चे साहिब दी सरकारों।
  • काज़ी जाणे हाकम जाणे फ़ारगखती बेगारों।
  • दिनें रात मैं एहो मंगदी दूर न कर दरबारों।
  • तुध बाझों मेरा होर न कोई, कैं वल्ल करूं पुकारों।
  • बुल्ला शौह इनाइत करके बखरा मिले दीदारों।

    110

  • मैं पुच्छां शौह दीआं वाटां नी, कोई करे असां नाल बातां नी। टेक ।
  • भुल्ले रहे नाम न जपया, ग़फ़लत अंदर यार है छपया।
  • ओह सिध पुरखा तेरे अंदर धसया, लग्गियां नफ़स दीआं चार्टा नी।
  • जप लै ना हो भोली भाली, मत तूं सद्दएं मुख मुकाली।
  • उलटी प्रेम नगर दी चाली, भड़कण इश्क़ दीआं लाटां नी।
  • भोली ना हो, हो सयाणी, इश्क़ नूर दा भर लै पानी।
  • इस दुनिया दी छोड़ कहाणी, एह यार मिलण दीआं घातां नी।
  • बुल्ला रब्ब बण बैठों आपे, तद दुनिया दे पए सयापे।
  • कि दूती वेहड़े दुश्मन मापे, सब कड़क पईआं आफ़ातां नी।

    111

  • मैं बे कैद मैं बे कैद। ना रोगी ना वैद।
  • ना मैं मोमिन ना मैं काफिर। ना सैय्यद ना सैद।
  • चौहीं तबकीं सीर असाड़ा। किते ना हुंदा कैद।
  • खराबात में चाल असाड़ी। ना शोभा ना ऐब।
  • बुल्हा शहु दी जात की पुछनैं। ना पैदा ना पैद।

    112

  • मैनूं इश्क हुलारे देंदा। मुँह चढ़िया यार बुलेंदा।
  • पुछदा है की जात सफ्फात मेरी, ओहो आदम वाली मीजा मेरी।
  • नहन-अक़रब दे विच घात मेरी, विच रब्ब दा सिर झुलेंदा।
  • मैनूं इश्क हुलारे देंदा।
  • किते शईया ए किते सुन्नी ए, किते जटाधारी किते मुंनी ए।
  • मेरी सब से फारग कुण्नी ए, जो कहां सो यार मनेंदा।
  • मैनूं इश्क हुलारे देंदा।
  • बुल्हा दूरों चल के आया जी, ओहदी सूरत ने भरमाया जी।
  • ओसे पाक जमाल विखाया जी, ओह हिक दम ना भुलेंदा।
  • मैनूं इश्क हुलारे देंदा।
  • मुँह चढ़िया यार बुलेंदा।

    113

  • मैनूं की होइआ हुण मैथों गई गवाती मैं।
  • मैनूं की होइआ क्यूं मैनूं कमली कहिंदी हैं।
  • मैनूं की होइआ हुण मैथों गई गवाती मैं।
  • मैं विच वेखा तां मैं नहीं हुंदी मैं विच दसना एं मैं।
  • मैनूं की होइआ हुण मैथों गई गवाती मैं।
  • सिर तों पैर तीक्कर वी तूं हैं अंदर बाहर हैं तैं।
  • मैनूं की होइआ हुण मैथों गई गवाती मैं।
  • छुट्ट पई उरारों पारों ना बेड़ी ना नै।
  • मैनूं की होइआ हुण मैथों गई गवाती मैं।
  • मनसूर प्यारे कहा अनुलहक कहो कहाया कैं।
  • मैनूं की होइआ हुण मैथों गई गवाती मैं।
  • बुल्हा शहु ओसे दा आशिक आपणा आप वंझाया तैं।
  • मैनूं की होइआ हुण मैथों गई गवाती मैं।

    114

  • मैनूं दर्द अवल्लड़े दी पीड़।
  • मैनूं दर्द अवल्लड़े दी पीड़।
  • आ मियां रांझा दे दे नजारा मुआफ करीं तकीर।
  • मैनूं दर्द अवल्लड़े दी पीड़।
  • तख्त हज़ारिउं रांझा टुरिया हीर निमाणी दा पीर।
  • मैनूं दर्द अवल्लड़े दी पीड़।
  • होरना दे नौशहु आवे जावे की बुल्हे विच तकीर।
  • मैनूं दर्द अवल्लड़े दी पीड़।

    115

  • मैं विच मैं ना रह गई राई, जब की पिया संग प्रीत लगाई।
  • जद वसल वसाल बणाएगा, तद गूंगे दा गुड़ खाएगा।
  • सिर पैर न आपणा पाएगा, मैं एह होर न किसे बणाई।
  • होए नैण नैणां दे बरदे, दर्शन सै कोहां ते करदे ।
  • पल पल दौड़न मारे डर दे, तैं कोई लालच घत्त भरमाई।
  • हुण असां वहदत विच घर पाया, वासा हैरत दे संग आया।
  • जीवन जंमण मरन वंजाया, आपणी सुध-बुध रही न काई।
  • मैं जाता सी इश्क़ सुखाला, चौंह नदीआं दा वहण उछाला ।
  • कदी ते अग्ग भड़के कदी पाला, नित बिरहों अग्ग लगाई।
  • डठं डउं इश्क़ नक़्क़ारे वजदे, आशिक़ वेख उत्ते वल भजदे।
  • तड़ तड़ तिड़क गए लड़ लज्ज दे, लग गया नेहों तां शर्म सिधाई।
  • प्यारे बस कर बहुती होई, तेरा इश्क़ मेरी दिलजोई।
  • तँ बिन मेरा सका न कोई, अंमा बाबल भैण न भाई।
  • कदी जा असमानी बैहन्दे हो, कदी इस जग दा दुःख सैहन्दे हो।
  • कदी पीरे-मुग़ां बण बैहन्दे हो, मैं तां इकसे नाच नचाई।
  • तेरे हिजरे विच मेरा हुजरा ए, दुःख डाढा मैं पर गुज़रा ए।
  • कदे हो मायल मेरा मुजरा ए, मैं तैथों घोल घुमाई।
  • तुध कारन मैं ऐसा होया, नौ दरवाज़े बंद कर सोया।
  • दर दसवें ते आण खलोया, कदे मंन मेरी अशनाई।
  • बुल्ला शौह मैं तेरे वारे हां, मुख वेखण दे वणजारे हां।
  • कुझ असीं वी तैनूं प्यारे हां, कि मैं ऐवें घोल घुमाई हां।

    116

  • मैं वैसां जोगी दे नाल मत्थे तिलक लगा के।
  • मैं वैसां न रहसां होड़े, कौण कोई मैं जांदी नू मोड़े।
  • मैनूं मुड़ना होया मुहाल, सिर ते मेहणा चा के।
  • जोगी नहीं एह दिल दा मीता, भुल गई मैं प्यार न कीता।
  • मैंनूं रही न कुझ संभाल, उस दा दर्शन पा के।
  • एस जोगी मैंनूं कहीआं लाइयां, हेठ कलेजे कुंडी पाईआं ।
  • इश्क़ दा पाया जाल, मिट्ठी बात सुणा के।
  • मैं जोगी नूं खूब पछाता, लोकां मैंनूं कमली जाता।
  • लुट्टी झंग सयाल, कंनीं मुंदरां पा के।
  • जे जोगी घर आवे मेरे, मुक जावण सब झगड़े झेड़े।
  • लां सीने दे नाल, लक्ख लक्ख शगन मना के।
  • माए नी इक जोगी आया, दर साडे उस धूआं पाया।
  • मंगदा हीर सयाल, बैठा भेस वटा के।
  • ताअने ना दे फुफ्फी ताई, एथे जोगी नूं किसमत लियाई।
  • हुण होया फ़ज़ल कमाल, आया है जोग सिधा के।
  • माही नहीं कोई नूर इलाही, अनहद दी जिस मुरली वाही।
  • मुठिओस सु हीर सयाल, डाहडे कामण पा के।
  • लक्खां गए हज़ारां आए, उस दे भेत किसे न पाए।
  • गल्लां तां मूसे नाल, पर कोह तूर चढ़ा के।
  • आबदा रसूल कहाया, विच मअराज बुराक मंगाया।
  • जबराईल पकड़ लै आया, हूरां मंगल गा के।
  • एस जोगी दे सुणो अखाड़े, हसन-हुसैन नबी दे प्यारे।
  • मारओस विच जद्दाल, पाणी बिन तरसा के।
  • एस जोगी दी सुणो कहाणी, सोहणी डुब्बी डूंघे पाणी।
  • फिर रलया महींवाल, सारा रखत लुटा के।
  • डावां डोली लै चल्ले खेड़े, मुढ कदीमी दुश्मन जेहड़े।
  • रांझा तां होया नाल, सिर ते टंमक बचा के।
  • जोगी नहीं कोई जादू साया, भर भर प्याला जौक पलाया।
  • मैं पी पी होई निहाल, अंग बिभूत रमा के।
  • जोगी नाल करेंदे झेड़े, केहे पा बैठे काज़ी घेरे।
  • विच कैदो पाई मुकाल, कूड़ा दोष लगा के।
  • बुल्ला मैं जोगी नाल व्याही, लोकां कमलयां खबर न काई।
  • मैं जोगी दा माल, पंजे पीर मना के।

    117

  • रौह रौह वे इश्क़ा मारया ई, कहु किस नूं पार उतारया ई।
  • आदम कणकों मन्हां कराया, आपे मगर शैतान दुड़ाया।
  • कढ बहिश्तों जमीन रूलाया, केड पसार पसारया ई।
  • ईसा नूं बिन बाप जंमाया, नूहे पर तूफ़ान मंगाया।
  • नाल पिओ दे पुत्तर लड़ाया, डोब ओहनां नूं मारया ई।
  • मूसा नूं कोह-तूर चढ़ायो, अस्माइल नूं ज़िब्हा करायो।
  • यूनस मच्छी तों निगलायो, की ओहनां नूं रुतबे चाढ़या ई।
  • खवाब जुलैखा नूं दिखलायो, यूसफ़ खूह दे विच पवायो ।
  • भाइआं नूं इलज़ाम दिवायो, तां मरातब चाढ्या ई।
  • भट्ठ सुलेमान तों झुकायो, इब्राहिम चिखा विच पायो।
  • साबर दे तन कीड़े पायो, हसन जहर दे मारया ई।
  • मनसूर नूं चा सूली दित्ता, राहब दा कढवायो पित्ता।
  • जकरीआ सिर कलवत्तर दित्ता, फेर ओहनां कंम की सारया ई।
  • शाह सरमद दा गला कटायो, शमस ते जां सुखन अलायो।
  • कुम-ब-इज़नी आप कहायो, सिर पैरो खल्ल उतारया ई।
  • एस इश्क़ दे बड़े अडंबर, इश्क़ न छुपदा बाहर अंदर।
  • इश्क़ कीता शाह शरफ कलंदर, बारां वरे दरिया विच ठारया ई।
  • इश्क़ लैला दे धुंमां पाईयां, तां मजनू ने अक्खियां लाईंयां।
  • ओहनूं धारां इश्क़ चुंघाईया, खूहे बरस गुज़ारया ई।
  • इश्क़ होरी हीर वल धाए, तांहीएं रांझे कंन पड़वाए।
  • साहिबां नू जद वयाहुण आए, सिर मिरजे दा वारया ई।
  • सस्सी थलां दे विच रुलाई, सोहणी कच्चे घड़े रुढ़ाई।
  • रोडे पिच्छे गल्ल गवाई, टुकड़े कर कर मारया ई।
  • फौजां कतल कराईयां भाइयां, मश्कां चूहयां तों कटवाईयां।
  • डि‌ट्ठी कुदरत तेरी साईआं, सिर तैथों बलहारया ई।
  • कौरों पांडों करन लड़ाइयां, अठारां खूहणीया तदों खपाइया।
  • मारन भाई सक्यां भाइयां, की ओथे नयां नितारिया ई।
  • नमरूद ने वी ख़ुदा सदाया, उस ने रब नूं तीर चलाया।
  • मच्छर तों नमरूद मरवाया, कारूं जमीं निघारया ई।
  • फरऔन ने जदों ख़ुदा कहाया, नील नदी दे विच आया।
  • ओसे नाल अशटंड जगाया, खुदियों कर तन मारया ई।
  • लंका चढ़ के नाद बजायो, लंका राम कोलों लुटवायो।
  • हरनाकश कित्ता बहिश्त बनायो, ओह विच दरवाज़े मारया ई।
  • सीता दहसर लई बेचारी, तद हनुवंत ने लंका साड़ी।
  • रावण दी सभ ढाह अटारी, ओड़क रावण मारया ई।
  • गोपियां नाल की चज्ज कमाया, मक्खण कान्ह तों लुटवाया।
  • राजे कंस नूं पकड़ मंगाया, बोदियों पकड़ पछाड़या ई।
  • आपे चा इमाम बणाया, उस दे नाल यजीद लड़ाया।
  • चौधीं तबकीं शोर मचाया, सिर नेजे ते चाढ़या ई।
  • मुगलां ज़हर प्याले पीते, भूरयां वाले राजे कीते।
  • सभ अशराफ़ फिरन चुप्प कीते, भला ओन्हा नूं झाड़या ई।
  • बुल्ला शाह फ़कीर विचारा, कर कर चलया कूच नगारा।
  • रोशन जग विच नाम हमारा, नूरों सिरज उतारया ई।

    118

  • रातीं जागें करें इबादत । रातीं जागण कुत्ते, तैथों उत्ते।
  • भौंकणौ बंद मूल न हुंदे। जा रूड़ी ते सुत्ते, तैत्थों उत्ते।
  • ख़सम आपणे दा दर न छड्डदे। भावें वज्जण जुत्ते, तैत्थों उत्ते।
  • बुल्ले शाह कोई वसत विहाज लै। नहीं ते बाज़ी लै गए कुत्ते, तैत्थों उत्ते।

    119

  • वत्त न करसां माण रंझेटे यार दा वे अड़या। टेक।
  • इश्क अल्ला दी जात लोकां दा मेहणा।
  • किहनूं करां पुकार किसे नहीं रैहणा।
  • ओसे दी गल्ल ओहो जाणे।
  • कौण कोई दम मारदा वे अड़या।
  • अज अजोकड़ी रात मेरे घर वस्स खां वे अड़या।
  • दिल दीआं घुंडी खोल असां नाल हस्स खां वे अड़या।
  • दिलबर यार इकरार कीतोई।
  • की इतबार सोहणे यार दा वे अड़या।
  • जान करां कुरबान भेत नाहीं दस्सना एं वे अड़या।
  • ढूंडां कई कई वार मैत्थों उठ नस्सना एं वे अड़या।
  • रल मिल सईयां पुछदीआं फिरदीआं।
  • वकत होया भंडार दा वे अड़या।
  • हिक करदियां खुदी हंकार, ओहनां नूं तारनै एं वे अड़या।
  • इक पिच्छे फिरन खुआर, सड़ीआं नूं साड़नैं एं वे अड़या।
  • मैंडे सोहणे यार वे अड़या।
  • की इतबार तेरे प्यार दा वे अड़या।
  • चिक्कड़ भरीआं दे नाल नित झुंबर घत्तनां एं वे अड़या।
  • लाया मैं हार शिंगार मैत्थों उठ नसना एं वे अड़या।
  • बुल्ला शौह घर आओ प्यारे।
  • वक्त होया दीदार दा वे अड़या।

    120

  • वाह सोहणियां तेरी चाल अजाइब लटकां नाल चलेंदे ओ।
  • आपे ज़ाहिर आपे बातिन आपे लुक लुक बैठंदे ओ।
  • आपे मुल्लां आपे काज़ी आपे इल्म पढ़दे ओ।
  • वाह सोहणियां तेरी चाल अजाइब लटकां नाल चलेंदे ओ।
  • घट ज़न्नार कुफ़र दा गल्ल विच बुतखाने वड़ बैठंदे ओ।
  • लौलाक लमा अफ़लाक विचारो आपे धुंम मचेंदे ओ।
  • वाह सोहणियां तेरी चाल अजाइब लटकां नाल चलेंदे ओ।
  • ज़ात तों है अशराफ रंझेटा, लाइयां दी लाज रखेंदे ओ।
  • बुल्हा शहु इनायत मैनूं पल पल दर्शन देंदे ओ।
  • वाह सोहणियां तेरी चाल अजाइब लटकां नाल चलेंदे ओ।

    121

  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर। आशिक बिना ना समझे कोर।
  • कोठे ते चढ़ देवा होका, इश्क विहाजिओ कोई ना लोका।
  • इस दा मूल ना खाना धोखा, जंगल बस्ती मिले ना ठौर।
  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर।
  • आशिक दोहिं जहांनी मुठ्ठे, नाज़ मशूका दे ओह कुट्ठे।
  • इश्क दा फट्टिया कोई ना छुट्टे, कीते सू बांदा फट्ट फ्लोर।
  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर।
  • दे दीदार होइआ जद राही, अचनचेत पई गल फाही।
  • डाढ़ी कीती लापरवाही, मैनूं मिल गया ठग लाहौर।
  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर।
  • शीरी है बिरहों दा खाना, कोह चोटी फरहाद निमाणा।
  • यूसुफ़ मिस्र बजार विकाणा, उस नूं नाहीं वेखण कौर।
  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर।
  • लैला मजनूं दोवें बर्दे, सोहणी डुब्बी विच बहर दे।
  • हीर वंझाए सब्बे घर दे, इस दी खिच्ची माही डोर।
  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर।
  • आशिक फिरदे चुप चुपाते, जैसे मस्त सदा मध माते।
  • दाम ज़ुल्फ़ दे अंदर फाथे, ओथे चले वस ना ज़ोर।
  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर।
  • जे ओह आन मिले दिलजानी, उस तों जान करां कुर्बानी।
  • सूरत दे विच यूसुफ़ सानी, आलम दे विच जिस दा शोर।
  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर।
  • बुल्हा शहु नूं कोई ना वेखे, जो वेखे सो किसे ना लेखे।
  • उस दा रंग ना रूप ना रेखे, ओह ई होवे हो के चोर।
  • वाह वाह रमज़ सजन दी होर। आशिक बिना ना समझे कोर।

    122

  • वेखो नी शौह इनायत साईं, मैं नाल करदा किवें अदाईं।
  • कदी आवे कदी आवे नाहीं, त्यों त्यों मैनूं भड़कण भाहीं।
  • नाम अल्ला पैग़ाम सुणाईं, मुख वेखण नूं न तरसाईं।
  • बुल्ले शौह केही लाई मैंनूं, रात हनेरे उठ दुरदी नैं नूं।
  • जिस औझड़ तों सभ कोई डरदा, सो मैं ढूंडां चाईं चाईं।

    123

  • वेखो नी प्यारा मैनूं सफने में छल गया।
  • मैं सोई होई मुठ्ठी आं, मैं वांग ज़ुलैखा कुट्ठी आं।
  • चा इश्क ने मैं फट्टी आं, मेरा बंद बंद हल गया।
  • वेखो नी प्यारा मैनूं सफने में छल गया।
  • मैं सियाणियां सब बुलाइयां, मैं औसियां सब पवाइयां।
  • जवाब दित्ता नजूमियां, मेरे नैणीं नीर उछल्ल गया।
  • वेखो नी प्यारा मैनूं सफने में छल गया।
  • नेड़े क्यों नहीं आइदा, सानूं दूरों नहीं दिखलाइदा।
  • नज़ारे तों डराइदा, कोह तोर पहाड़ जल गया।
  • वेखो नी प्यारा मैनूं सफने में छल गया।
  • पीया ने नैण बाण ला के, बिरहों सूं चहि-चिहा के।
  • फरहाद नूं कोह कटा के, शीरीं सूं रल गया।
  • वेखो नी प्यारा मैनूं सफने में छल गया।
  • बुल्हा आप तों लभाइदा, शहु अनायत है पाइदा।
  • नेड़े ही पछोताइदा, बुल्हा अज शहु मिल गया।
  • वेखो नी प्यारा मैनूं सफने में छल गया।

    124 बारमाह

    आश्विन

  • अस्सू लिखूं संदेसड़ा वाचे मेरा पी।
  • गमन किया तुम काहे को जो कल मल आया जी।
  • अस्सू असां तुसाडी आस, साडी जिंद तुसाडे पास।
  • जिगर मुढ प्रेम दी लास, दुक्खां हड्ड सुकाए मास, सूलां साड़ियां ।
  • सूलां साड़ी रही बेहाल, मुट्ठी तदों न गइयां नाल।
  • उलटी प्रेम नगर दी चाल, बुल्ला शौह दी करसां भाल, प्यारे मारियां।

    125 कार्तिक

  • कहो कतक कैसी जो बणयो कठन से भोग।
  • सीस कप्पर हत्थ जोड़ के मांगूं भीख संजोग।
  • कत्तक क्या तुंबण कत्तण, लग्गी चाट तां होया अत्तण।
  • दर दर लगे धंमा घत्तन, औखी घाट पुचाए पत्तण, शाम वास्ते।
  • हुण मैं मोई बेदरद लोका, कोई देओ उच्ची चढ़ के होका।
  • मेरा उन संग नेहों चरोका, बुल्ला शौह बिन जीवन औखा, जांदा पास ते।

    126 मार्गशीष

  • मग्घर मैं कर रहीआं सोध के सभ ऊचे नीचे वेख।
  • पढ़ पंडत पोथी भाल रहे हर हर से रहे अलेखातक भागी मग्घर मैं घर किद्दर जांदा, राकश नेहों हड्डां नूं खांदा।
  • सड़ सड़ जीअ पया कुरलांदा, आवे लाल किसे दा आंदा, बांदी हो रहां।
  • जो कोई सानूं यार मिलावे, सोजे अलम थीं सरद करावें।
  • चिखा तों बैठी सती उठावे, बुल्ला शौह बिन नींद न आवे, भावें सो रहां।

    127 पौष

  • पोह हुण पूहूं जा के तुम न्यारे क्यों मीत।
  • किस मोहन मन मोह लिया जो पत्थर कीनो चीत।
  • पानी पोह पवन भट्ठ पइआं, लद्दे होत तां उघड़ गइआं।
  • न संग मापे सज्जन सइआं, प्यारे इश्क चवाती लइआं, दुखां रोलिआं ।
  • कड़ कड़ कप्पर कड़क डराए, मारू थल विच बेड़े पाए।
  • जिउंदी मोई नी मेरी माए, बुल्ला शौह क्यों अजे न आए, हंझू डोहलिआं।

    128 माघ

  • माघी नहावन मैं चली जो तीरथ कर सामान।
  • ने गज गज बरसे मेघला मैं रो रो करां स्नान।
  • माघ महीने गए उलांघ, नवीं मुहब्बत बहुती तांघ,
  • इश्क़ मुअज़न दित्ती बांग, पढ़ां निमाज़ पिया दी तांघ, दुआई की करां।
  • आखां प्यारे मैं वल आ, तेरे मुख वेखण दा चाअ।
  • भावें होर तत्ती नूं ताअ, बुल्ला शौह नूं आण मिला, तेरी हो रहां।

    129 फाल्गुण

  • फग्गण फूले खेत ज्यों वण तिण फूल शिंगार।
  • हर डाली फुल पत्तियां गल फूलन के हार।
  • होरी खेलन सइआं फग्गन, मेरे नैन झलारीं वग्गन।
  • औखे जीउंदयां दे दिन तग्गन, सीने बाण प्रेम दे लग्गन, होरी हो रही।
  • जो कुझ रोजे-अज़ल थीं होई, लिखी कलम ना मेटे कोई।
  • दुक्खां सूलां दित्ती ढोई, बुल्ला शौह नूं आखो कोई, जिस नूं रो रही।

    130 चैत्र

  • चेत चमन विच कोयलां, नित कू कू करन पुकार।
  • गार मैं सुण सुण झुर झुर मर रही, कब घर आवे यार।
  • हुण की करां जो आया चेत, बण तिणण फूल रहे खेत।
  • देंदे अपणा अन्त न भेत, साडी हार तुसाडी जेत, हुण मैं हारियां।
  • हुण मैं हारियां अपणा आप, तुहाडा इश्क़ असाडा खाप।
  • तेरे नेहों दा शूकया ताप, बुल्ला शौह की लाया पाप, कारे हारियां।

    131 बैशाख

  • बिसाखी दा दिन कठिन है जे संग मीत न हो।
  • मैं किस के आगे जा कहूं इक मंडी भा दो।
  • तां मन भावे सुख बसाख गुच्छीआं पइआं पक्की दाख।
  • लाखी लै घर आया लाख तां मैं बात सकां आख काँतां वालियां।
  • कौंतां वालियां डाहडा जोर, हुण मैं झुर झुर होई आं मोर।
  • कंडे पुड़े कलेजे जोर, बुल्ला शौह बिन कोई न होर, जिन घत्त गालियां।

    132 छठ गड ज्येष्ठ

  • जेठ जेही मोहे अगन है जब के बिछड़े मीत।
  • सुण सुण घुण घुण झुर मरों जो तुमरी ये प्रीत।
  • लोआं धुप्पां पैंदीआं जेठ, मजलिस बैहन्दी बागां हेठ।
  • तत्ती ठंडी वग्गे पेठ, दफ़तर कढ्ढ पुराणे सेठ, महुरा खानी आं।
  • अज्ज कल्ह सद्द होई अलबत्ता, हुण मैं आह कलेजा तत्ता।
  • ना घर कौंत ना दाणा भत्ता, बुल्ला शौह होरां संग रत्ता, सीने कानी आं।

    133 आषाढ़

  • हाढ़ सोहे मोहे झट पटे जो लग्गी प्रेम की आग।
  • जिस लागे तिस जल बुझे ज्यों भौर जलावे भाग।
  • हुण की करां जो आया हाड़, तन विच इश्क़ तपाया भाड़।
  • तेरे इश्क़ ने दित्ता साड़, रोवन अक्खियां करन पुकार, तेरे हावड़े।
  • हाड़े घत्तां शामी अग्गे, कासद लै के पत्तर वग्गे।
  • काले गए ते आए बग्गे, बुल्ला शौह बिन जरां न तग्गे, शामी बहवड़े।

    134 श्रावण

  • सावण सोहे मेघला घट सोहे करतार।
  • ठौर ठौर इनायत बस्से पपीहा करे पुकार।
  • सोहन मलहारां सारे सावन, दूती दुःख लगे उठ जावण।
  • नींगर खेडण कुड़ियां गावण, मैं घर रंग रंगीले आवण, आसां पुंनीआं।
  • मेरियां आसां रब्ब पुचाइयां, मैं तां उन संग अक्खियां लाइयां।
  • सईआं देण मुबारक आइयां, शाह इनायत आखां साइयां, आसां पुंनीआं।

    135 भाद्रपद

  • भादों भावे तब सखी जो पल पल होवे मिलाप।
  • जो घट देखूं खोल के घट घट दे विच आप।
  • आ हुण भादों भाग जगाया, साहिब कुदरत सेती आया।
  • हर हर दे विच आप समाया, शाह इनायत आप लखाया, तां मैं लखया।
  • आखर उमरे होई तसल्ला, पल पल मंगण नैन तजल्ला ।
  • जो कुझ होसी करसी अल्ला, बुल्ला शौह बिन कुझ ना भल्ला, प्रेम रस चखया।

    136 अठवारा

  • बुल्ला भुल्ला नमाज़ दुगाना, जद सुनिया तान तराना।
  • अकल कहे मैं ज़रा ना माना, इश्क कूकेंदा तारो तार।
  • छनिछरवार उतावले वेख सजन दी सो।
  • असां मुड़ घर फेर ना आवणा जो होग सो हो।
  • वाह वाह छनिछरवार, वहेले दुख सजन दे मैं वल पेले।
  • ढूंडां औझड़ जंगल बेले, ओहड़ा रैण कवल्लड़े वेले, बिरहों घेरीयां।
  • खड़ी तांघ तुसाडियां तांघां, राती सुतड़े शेर उलांघां।
  • ऊच्ची चढ़ के कूकां चांघां, सीने अंदर रड़कण सांगां, पियारे तेरीयां।
  • एतवार सुनैत है जो जो कदम धरे।
  • ओह वी आशिक ना करो सिर देंदा उज़र करे।
  • एत एतवार भाइत, विच्चों जाइ हिजर दी साइत।
  • मेरे दुख दी सुनो हिकायत, आ इनायत करे हिदायत, तां मैं तारियां।
  • तेरी यारी जहि ना यारी, तेरे पकड़ विछोड़े मारी।
  • इश्क तुसाडा क़यामत सारी, तां मैं होई आं वेदन भारी, कर कुछ कारियां।

    137

  • बुल्ला रोज़ सोमवार दे कया चल चल करे पुकार।
  • अग्गे लाख करोड़ सहेलियां, मैं किस दी पानीहार।
  • मैं दुखिआरी दुख सवार, रोणा अखियां दा रुज़गार।
  • मेरी खबर ना लैंदा यार, हुण मैं जाता मुर्दे-मार, मोइयां नूं मारदा।
  • मेरी ओसे नाल लड़ाई, जिस ने मैनूं बरछी लाई।
  • सीने अंदर भाह भड़काई, कट कट खाई बिरहों कसाई, पछाइया यार दा।

    138

  • मंगल मैं गल पानी आ गया, लबां ते आवणहार।
  • मैं घूमण घेऱां घेऱियां, ओह वेखे खला किनार।
  • मंगल बंदीवान दिलां दे, छट्टे शहु दरियावां पांदे।
  • कप्पर कड़क दुपहरी खांदे, वल वल गोतियां दे मुँह आन्दे, मेरे यार दे।
  • कंडे वेखे खला तमाशा, साडी मरग ओहना दा हासा।
  • दिल मेरे विच आया सूं आसां, वेखां देसी कदों दिलासा, नाल प्यार दे।

    139

  • बुध शुद्ध रही महबूब दी, शुद्ध अपनी रही ना होर।
  • मैं बलिहारी ओस दे, जो खिच्चदा मेरी डोर।
  • बुध शुद्ध आ गया बुधवार, मेरी खबर ना लए दिलदार।
  • सुखा दुखां तों घटां वार, दुखां आन मिलाइया यार,
  • पियारे तारियां।
  • पियारे चलण न देसां चल्लिआ, लै के नाल ज़ुल्फ़ दे वल्लिआ
  • जां ओह चल्लिआ तां मैं छल्लिआ, तां मैं रखसां दिल विच रल्लिआ,
  • लैसां वारियां।

    140

  • जुमेरात सुहावणी दुख दर्द ना आहा पाप।
  • ओह जामा साडा पहन के आया तमाशे आप।
  • अग्गों आ गई जुमेरात, शराब गागर मिली बरात।
  • लग गया मस्त प्याला हाथ, मैनूं भुल्ल गई जात-सफात,
  • दीवानी हो रही।
  • ऐसी ज़हमत लोक ना पावण, मुल्लां घोल तवीज़ पिलावण।
  • पढ़ना अज़ीमत जिन बुलावण, सैयां शाह मदार खिलावण,
  • मैं चुप हो रही।

    141

  • रोज़ जुमे दे बख्शियां मैं जेहियां औगुनुहार।
  • फिर ओह क्यों बख्शसी, जिहड़ी पांच-मुकीम-गुज़ार।
  • जुमे दी होर होर बहार, हुण मैं जाता सही सतार।
  • बीबी बांदी बेड़ा पार, सिर ते कदम धरेँदा यार,
  • सहागण हो रही।
  • आशिक हो हो गल्लां दस्से, छोड़ मशूका कैं वल नस्से।
  • बुल्ला शहु असाडे वस्से, नित्त उठ खेड़े नाले हस्से,
  • गल लग सो रही।

    142 जुमा

  • जुमे दी होरो होर बहार,
  • पीर असानूं पीड़ा लाईंआं, मंगल मूल ना सुरतां आइयां।
  • इश्क छनिछर घोल घुमाईंआं, बुध शुद्ध लैंदा नहिऊं यार,
  • जुमे दी होरो होर बहार।
  • पीर वार रोजे ते जावां, सब पैगंबर पीर मनावां।
  • जद पिया दा दर्शन पावां, करदी हार शंगार।
  • जुमे दी होरो होर बहार।
  • मंतकमांहे पढ़ां न असलां, वाजिब फर्ज़ न सुन्नत नकलां।
  • कम किस आइयां शरहां दीयां अकलां, कुछ नहीं बाजों दीदार।
  • जुमे दी होरो होर बहार।
  • बुल्ला भुल्ला नमाज़ दुगाना, जद दा सुनिया तान तराना।
  • अकल कहे मैं ज़रा ना माना, इश्क कूकेंदा तारो तार।
  • जुमे दी होरो होर बहार।

    143 गंढ़ां

  • कहो सुरती गल्ल काज दी मैं गंढ़ां केतियां पाऊं?
  • साहे ते जंज आवसी हुण चाहली घटाऊं।
  • बाबल आखिया आण के, तैं साहवरियां घर जाना।
  • रीत ओथों दी और है, मुड़ पैर ना एथे पाणा।

    144

  • गंढ़ पहली नूं खोल्ह के मैं बैठी बरलावां।
  • ओड़क जावण जावणा, हुण मैं दाज रंगावां।
  • देखूं तरफ बाज़ार दी, सब रस्ते लागे।
  • पल्ले नाहीं रोकड़ी, सब मुझ से भागे।

    145

  • दूजी खोलूं किआ कहूं दिन थोड़े रहिंदे।
  • सूल सब्बे रल आवंदे, सीने विच बहेन्दे।
  • झल्ल वल्ली मैं होई, तुंब कत ना जाना।
  • जंज ऐवें रल आवसी, जिउं चढ़दा ठाणा।

    146

  • तीजी खोल्हूं दुख से रोंदे नैन ना हट्दे।
  • किस नूं पुछां जाइ के दिन जाण्दे घट्दे।
  • गुण वालियां सब पिआरियां, मैं के गुण नाहीं।
  • हथ मले मल सिर धरा, मैं रोवां ढाईं।

    147

  • पंजवीं खोल्हूं कुक के, कर सोज़ पुकारां।
  • पहली रात डरावणी, किउं दिलों विसारां।
  • मुद्दत थोहड़ी आ रही, किवें दाज बनावां?
  • जा आखो घर साहवरे, गंढ़ लाग वधावां।

    148

  • याहरां गंढ़ां खोल्हलियां, मैं हिजरे मारी।
  • गइयां सैयां साहवरे, हुण मेरी वारी।
  • बांह सरहाणे दे, कदी असां मूल ना साऊंदे।
  • फट्टां उत्ते लूण है, फट्ट सिमंदे लाऊंदे।

    149

  • सोल्हां गंढ़ी खोल्हलियां, मैं होई निमाणी।
  • एथे पेश किसे ना जासी, ना अगले जाणी।
  • एथे आवण केहा ए, होइआ जोगी दा फेरा।
  • अग्गे जा के मारणा, विच कल्लर डेरा।

    150

  • बाई खोल्हूं पहुंच के, सब मीरा-मलकां।
  • ओहना डेरा कूच है, मैं खोल्हलां पलकां।
  • आपणा रहिणा की करां, किहड़े बाग दी मूली।
  • खाली जग विच आइके, सुपने पर भूली।

    151

  • सताई खोल्ह सहेलीओ, सब जतन सिधाया।
  • दो नैणां ने रोंदियां, मीन सावण लाया।
  • इक इक साइत दुख दी, सौ जतन गुज़ारी।
  • अग्गे जाणा दूर है, सिर गठड़ी भारी।

    152

  • बुल्हा पैंती खोल्हदी, शहु नेड़े आए।
  • बदले इस अज़ाब दे, मत मुख दिखलाए।
  • अग्गे थोड़ी पीड़ सी, नेहूं कीता दीवाणी।
  • पी गली असाडी आ वड़े, तां होग आसानी।

    153

  • सैंती गंढ़ी खोल्हलियां, मैं महिंदी लाई।
  • मलायम देही मैं करां, मत गले लगाई।
  • ओहा घड़ी सुलखणी, जा मैं वल आवे।
  • तां मैं गावां सोहिले, जे मैंनूं रावे।

    154

  • अठत्ती गंढ़ी खोल्हलियां, किह करने लेखे।
  • ना होवे काज सुहावणा, बिन तेरे वेखे।
  • तेरा भेत सुहाग है, मैं उस किह करसां।
  • लैसां गले लगाइकें, पर मूल ना डरसां।

    155

  • उनताली गंढ़ी खोल्हलियां, सब सैयां रल के।
  • इनायत सेज ते आवसी, हुण मैं वल फुल के।
  • चूड़ा बाही सिर धड़ी, हथ सोहे कंगणा।
  • रंगण चढ़ी शहु वसल दी, मैं तन मन रंगणा।

    156

  • कर बिस्मिल्लाह खोल्हलियां, मैं गंढ़ां चाली।
  • जिस आपणा आप वंझाइआ, सो सुरजन वाली।
  • जंज सोहणी मैं भाऊंदी, लटकेंदा आवे।
  • जिस नूं इश्क है लाल दा, सो लाल हो जावे।

    157

  • अकल फिकर सब छोड़ के, शहु नाल सुधाए।
  • बिन कहिणों गल गैर दी, असां याद ना काए।
  • हुण इल-लिल्लाह आख के, तुम करो दुआईं।
  • पिया ही सब हो गया, अब्दुल्ला नाहीं।

    158 दोहे

  • आई रुत्त शगूफ़यां वाली, चिड़ियां चुगण आइयां।
  • इकना नूं जुर्रयां फड़ खाधा, इकना फाहीआं लाइयां।
  • इकना आस मुड़न दी आहे, इक सीख कबाब चढ़ाइयां।
  • बुल्लेशाह की वस्स ओनां, जो मार तकदीर फसाइयां ।
  • होर ने सभों गल्लड़ियां, अल्लाह अल्लाह दी गल्ल।
  • कुझ रौला पाया आलमां, कुझ काग़ज़ां पाया झल्ल।
  • बुल्लया मैं मिट्टी घुमयार दी, गल्ल आख न सकदी एक।
  • ततड़ मेरा क्यों घड़या, मत जाए अलेक-सलेक।
  • बुल्ला कसर नाम कसूर है, ओथे मूँहों ना सकण बोल।
  • ओथे सच्चे गरदन-मारीए, ओथे झूठे करन कलोल ।
  • बुल्लया कसूर बेदस्तूर, ओथे जाणा बणया जरूर।
  • ना कोई पुंन दान है, ना कोई लाग दस्तूर।
  • बुल्लया औंदा साजन वेख के, जांदा मूल ना वेख।
  • मरी दरद फ़राक दे, बण बैठे बाहमण शेख ।
  • बुल्लया अच्छे दिन तो पिच्छे गए, जब हर से किया न हेत।
  • अब पछतावा क्या करे, जब चिड़ियां चुग गईं खेत ।
  • बुल्लया कनक कौडी कामनी, तीनों की तलवार।
  • आए थे नाम जपन को, और विच्चे लीते मार।
  • कनक कौड़ी कामनी, तीनों की तलवार।
  • आया सैं जिस बात को, भूल गई वोह बात।
  • उस दा मुख इक जोत है, घुंघट है संसार।
  • घुंघट में वह छिप गया, मुख पर आंचल डार।
  • उन को मुख दिखलाए हैं, जिन से उस की प्रीत।
  • उनको ही मिलता है वोह, जो उस के हैं मीत।
  • मुँह दिखलावे और छपे, छल बल है जगदीस।
  • पास रहे हर न मिले, इस को बिसवे बीस।
  • ना खुदा मसीते लभदा, ना ख़ुदा विच काअबे ।
  • ना खुदा कुरान किताबां, ना खुदा निमाज़े।
  • ना खुदा मैं तीरथ डिट्ठा, ऐवें पैंडे झागे।
  • बुल्ला शौह जद मुरशद मिल गया, छुट्टे सब तगादे।
  • अरबा-अनासर महल बणायो, विच वड़ बैठा आपे।
  • आपे कुड़ियां आपे नींगर, आपे बनना एं मापे।
  • आपे मरें ते आपे जीवें, आपे करें सयापे।
  • बुल्लया जो कुझ कुदरत रब्ब दी, आपे आप संञापे।
  • बुल्लया धरमसाला धड़वाई रैहन्दे, ठाकर-द्वारे ठग।
  • विच मसीतां कुसत्तीए रैहन्दे, आशिक़ रहण अलग।
  • बुल्लया गैन ग़रूरत साड़ सुट, ते मान खूहे विच पा।
  • तन मन दी सूरत गवा दे, घर आप मिलेगा आ।
  • बुल्लया वारे जाइए ओन्हां तों, जेहड़े गल्लीं देण परचा।
  • सूई सलाई दान करन, ते अहरण लैण छुपा।
  • बुल्लया वारे जाइए ओहनां तों, जेहड़े मारन गप-शड़प्प।
  • कौडी लब्धी देन चा, ते बुगचा घाऊं-घप्प।
  • बुल्लया परसों काफ़र थी गयों, बुत्त पूजा कीती कल।
  • असीं जा बैठे घर आपणे, ओथे करन न मिलिया गल।
  • भट्ट नमाजां ते चिक्कड़ रोज़े, कलमे ते फिर गई सयाही।
  • बुल्ले शाह शौह अंदरों मिलया, भुल्ली फिरे लोकाई।
  • बुल्ले नूँ लोकीं मत्तीं देंदे, बुल्लया तू जा बहो विच मसीती।
  • विच मसीतां की कुझ हुंदा, जे दिलों नमाज़ ना कीती।
  • बाहरों पाक कीते की हुंदा, जे अंदरों ना गई पलीती। बिन मुर्शिद कामल बुल्लया, तेरी ऐवें गई इबादत कीती।
  • बुल्लया हरिमंदर में आए के, कहो लेखा दियो बता।
  • पढ़े पंडित पांधे दूर कीए, अहमक लिए बुला ।
  • वहदत दे दरिया दसेंदे, मेरी वहदत कित वल्ल धाई।
  • मुर्शिद कामिल पार लंघाया, बाझ तुल्हे सरनाही।
  • बुल्ले जाह चल ओत्थे चल्लिए, जित्थे सारे होवण अन्हें।
  • ना कोई साडी कदर पहचाने, ना कोई सानूं मंने।
  • बुल्लया धरमसाला विच ना रहीं, जित्थे मोमन भोग पवाए।
  • विच मसीतां धक्के मिलदे, मुल्लां तिओड़ी पाए।
  • दौलतमंदा ने बूहयां उत्ते, चोबदार बहाए।
  • पकड़ दरवाज़ा हरि सच्चे दा, जित्थों दुःख दिल दा मिट जाए।
  • आपणे तन दी ख़बर न काई, साजन दी ख़बर लयावे कौण।
  • न हूं ख़ाकी न हूं आतिश, न हूं पाणी पौण।
  • कुप्पे दे विच रोड़ खड़कदा, मूरख आखण बोले कौण।
  • बुल्ला साई घट घट रवया, ज्यों आटे विच लौण।
  • बुल्ले शाह ओह कौण है, उत्तम तेरा यार।
  • ओसे दे हत्थ कुरान है, ओसे गल जुनार।
  • बुल्लया जैसी सूरत ऐन दी, तैसी गैन पछान।
  • इक नुक़ते दा फेर है, भुल्ला फिरे जहान।
  • बुल्लया खा हराम ते पढ़ शुकराना, कर तौबा तरक सवाबों।
  • छोड़ मसीत ते पकड़ किनारा, तेरी छुटसी जान अज़ाबों।
  • बुल्लया जे तूं ग़ाज़ी बनना ए, लक्क बन्ह तलवार।
  • पहलों रंघड़ मार के, पिच्छों काफ़र मार।
  • बुल्लया सभ मजाज़ी पौड़िआं, तूं हाल हक़ीक़त वेख ।
  • जो कोई ओत्थे पहुंचया, चाहे भुल्ल जाए सलाम अलेक।
  • बुल्लया काज़ी राज़ी रिश्वते, मुल्लां राज़ी मौत।
  • आशिक़ राज़ी राम ते, न परतीत घट होत ।
  • ठाकुर-द्वारे ठग्ग बसें, भाईद्वार मसीत।
  • हरि के द्वारे भिक्ख बसें, हमरी एह परतीत।

    159 सीहर्फ़ी

  • लागी रे लागी बल बल जावे।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • अलफ़ – अल्ला जिस दिल पर होवे, मुँह ज़र्दी आँखें लहू भर रोवे।
  • जीवन अपने से हाथ धोवे, जिस को बिरहों आग लगावे।
  • लागी रे लागी बल बल जावे।
  • बे – बालण मैं तेरा होई इश्क़ नज़ारे आन वगोई।
  • रोंदे नैन ना लेंदे ढोई, लूण फट्टां ते कीकर लावे।
  • लागी रे लागी बल बल जावे।
  • ते – तेरे संग प्रीत लगाई, जिउँ जामे दी कीती साई।
  • मैं बकरी तुध कोल कसाई, कट कट मास हड्डां नूं खावे।
  • लागी रे लागी बल बल जावे।
  • मे – साबत नेहूं लाया मैनूं, दूजा कूक सुनावां कीहनूं।
  • रात अद्धी उठ ठिलदी नैन नूं, कूंजां वांग पई कुरलावे।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • जीम – जहानों होई सां न्यारी, लगा नेहूं तां होए भिखारी।
  • नाल सरों दे बने पसारी, दूजा दे मिहणे जग तावे।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • हे – हैरत विच शांत नाहीं, ज़ाहिर बातन मारन ढाही।
  • झात घत्तन नूं लावण वाही, सीने सूल प्रेम की धावे।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • खे – खूबी हुन ओह ना रहिआ! जब की सांग कलेजे सहिआ!
  • आहीं नाल पुकारां कहिआ! तुध बिन कौन जो आन बुझावे।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • दाल – दूरों दुख दूर ना होवे, फक्क़र फर्राको बहुता रोवे।
  • तन भट्ठी दिल खिल्लां धनोवे, इश्क़ अख़ां विच मिर्चां लावे।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • ज़ाल – ज़ोको दुनिया ते इत ना करना, ख़ौफ हशर दे थीन डरना।
  • चलना नबी साहिब दे सरना, ओरक जा हिसाब करावे।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • रे – रोज़ हशर कोई कहे न ख़ाली, लए हिसाब दो जग्ग दा वाली।
  • ज़ेर ज़बर सब भुलण वाली, तिस दिन हज़रत आप छुटावें।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • ज़े – ज़ुहद कमाई चंगी करिए, जेकर मरन तो अगे मरिए।
  • फिर मोए भी उस तो डरिए, मत मोइयां नूं पकड़ मंगावें।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
  • सीन – साईं बिन जा ना कोई, जित वल वेखां ओही ओही।
  • होर किते वल मिले ना ढोई, मुरशद मेरा पार लंघावे।
  • इस लागी को कौन बुझावे।
Scroll to Top