मनुष्य को अवसर पर पछतावा होता है बी
- मन पछितैहै अवसर बीते।
- दुरलभ देह पाइ हरीपद भजु, करम, बचन अरु ही ते॥
- सहसबाहू, दसबदन आदि नृप, बचे न काल बली ते।
- हम हम करि धन धाम संवारे, अंत चले उठि रीते॥
- सुत-बनिता आदि जानि स्वार्थरत, न करु नेह सबही ते।
- अंतहु तोहिं तजेंगे पामर ! तू न तजै अब ही ते॥
- अब नाथहिं अनुराग, जागु जड़, तियागु दुरासा जी ते।
- बुझै न काम अगिनि तुलसी कहूं, बिषय-भोग बहु घी ते॥
- ਦੁਰਲਭ ਦੇਹ ਪਾਇ ਹਰੀਪਦ ਭਜੁ, ਕਰਮ, ਬਚਨ ਅਰੁ ਹੀ ਤੇ॥
- ਸਹਸਬਾਹੂ, ਦਸਬਦਨ ਆਦਿ ਨ੍ਰਿਪ, ਬਚੇ ਨ ਕਾਲ ਬਲੀ ਤੇ।
- ਹਮ ਹਮ ਕਰਿ ਧਨ ਧਾਮ ਸੰਵਾਰੇ, ਅੰਤ ਚਲੇ ਉਠਿ ਰੀਤੇ॥
- ਸੁਤ-ਬਨਿਤਾਦਿ ਜਾਨਿ ਸ੍ਵਾਰਥਰਤ, ਨ ਕਰੁ ਨੇਹ ਸਬਹੀ ਤੇ।
- ਅੰਤਹੁ ਤੋਹਿੰ ਤਜੇਂਗੇ ਪਾਮਰ ! ਤੂ ਨ ਤਜੈ ਅਬ ਹੀ ਤੇ॥
- ਅਬ ਨਾਥਹਿੰ ਅਨੁਰਾਗ, ਜਾਗੁ ਜੜ, ਤਿਆਗੁ ਦੁਰਾਸਾ ਜੀ ਤੇ।
- ਬੁਝੈ ਨ ਕਾਮ ਅਗਿਨਿ ਤੁਲਸੀ ਕਹੂੰ, ਬਿਸ਼ਯ-ਭੋਗ ਬਹੁ ਘੀ ਤੇ॥