- Bachan 33, Shabd Aṭṭharahavan
- Ghaṭ Ka Paṭ Khol Dikha_O ॥ ṭek ॥
- Yah Man Joojh Joojh Kar Hara. Lage N Ek Upa_O ॥ 1 ॥
- Tum Samaratth Kaha Nahin Tumhare. Kyon Etee Der Laga_O ॥ 2 ॥
- Main Dukh Sukh Men Kha_Oon Jhakole. Kyon N Pada Mera Ab Tak Da_O ॥ 3 ॥
- Ab Hee Daya Karo Mere Data. Man Aur Soorat Gagan Chaḍhxa_O ॥ 4 ॥
- Man To Duṣṭ Birah Nahin Lave. Prem Preet Ka Dan Diva_O ॥ 5 ॥
- Yah To Sukh Jhooṭhe Hee Chahe. Sachche Kee Parateet N La_O ॥ 6 ॥
- Bhog Bilas Jagat Ke Mange. Surat Shabd Ka Ras Nahin Pa_O ॥ 7 ॥
- Kyonkar Kahoon Kis Bidhi Samajha_Oon. Guru Ka Bachan N Ride Sama_O ॥ 8 ॥
- Is Man Kee Kuchh Ghaḍhxt Anokhee. Shabd Mahin Kuchh Prem N Bha_O ॥ 9 ॥
- Kaise Bache Pache Chaurasee. Yah Nahin Chaḍhxta Guru Kee Na_O ॥ 10 ॥
- Snsaree Ke Dhakke Khave. Fir Jamapur Men Piṭata Ja_O ॥ 11 ॥
- Aise Dukkh Sahega Bahutak. Ab Nahin Mane Gaya Bhula_O ॥ 12 ॥
- Sab Ghaṭ Men Guru Tumaheen Prerak. Mujh Dukhiya Ko Kyon N Bula_O ॥ 13 ॥
- Tum Bin Aur N Koii Mera. Char Lok Men Tumahin Dikha_O ॥ 14 ॥
- Ab To Daya Karo RadhaSwami. Jaise Bane Taise Ghaṭ Chaḍhxa_O ॥ 15 ॥
- बचन तेंतीसवाँ, शब्द अट्ठारहवाँ
- घट का पट खोल दिखाओ ॥ टेक ॥
- यह मन जूझ जूझ कर हारा। लगे न एक उपाओ॥1॥
- तुम समरत्थ कहा नहिं तुम्हरे। क्यों एती देर लगाओ ॥2॥
- मैं दुख सुख में खाऊँ झकोले। क्यों न पड़ा मेरा अब तक दाओ ॥ 3 ॥
- अब ही दया करो मेरे दाता। मन और सूरत गगन चढ़ाओ ॥4॥
- मन तो दुष्ट बिरह नहिं लावे। प्रेम प्रीत का दान दिवाओ ॥5॥
- यह तो सुख झूठे ही चाहे। सच्चे की परतीत न लाओ ॥6॥
- भोग बिलास जगत के माँगे। सुरत शब्द का रस नहिं पाओ॥7॥
- क्योंकर कहूं किस बिधि समझाऊँ। गुरु का बचन न रिदे समाओ॥8॥
- इस मन की कुछ घढ़त अनोखी। शब्द माहिं कुछ प्रेम न भाओ ॥9॥
- कैसे बचे पचे चौरासी। यह नहिं चढ़ता गुरु की नाओ ॥10॥
- संसारी के धक्के खावे। फिर जमपुर में पिटता जाओ ॥11॥
- ऐसे दुक्ख सहेगा बहुतक। अब नहिं माने गया भुलाओ ॥12॥
- सब घट में गुरु तुमहीं प्रेरक। मुझ दुखिया को क्यों न बुलाओ ॥13॥
- तुम बिन और न कोई मेरा। चार लोक में तुमहिं दिखाओ ॥14॥
- अब तो दया करो राधास्वामी। जैसे बने तैसे घाट चढ़ाओ ॥15॥
- ਬਚਨ ਤੇਤੀਸਵਾਂ , ਸ਼ਬਦ ਅਠਾਰ੍ਹਵਾਂ
- ਘਟ ਕਾ ਪਟ ਖੋਲ ਦਿਖਾਓ॥ਟੇਕ ॥
- ਯਹ ਮਨ ਜੂਝ ਜੂਝ ਕਰ ਹਾਰਾ। ਲਗੇ ਨ ਏਕ ਉਪਾਓ॥ 1 ॥
- ਤੁਮ ਸਮਰੱਥ ਕਹਾ ਨਹਿੰ ਤੁਮਰੇ। ਕਿਉਂ ਏਤੀ ਦੇਰ ਲਗਾਓ॥ 2 ॥
- ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਸੁਖ ਮੇਂ ਖਾਊਂ ਝਕੋਲੇ । ਕਿਉਂ ਨ ਪੜਾ ਮੇਰਾ ਅਬ ਤਕ ਦਾਓ ॥ 3 ॥
- ਅਬ ਹੀ ਦਇਆ ਕਰੋ ਮੇਰੇ ਦਾਤਾ। ਮਨ ਔਰ ਸੂਰਤ ਗਗਨ ਚੜ੍ਹਾਓ ॥ 4 ॥
- ਮਨ ਤੋ ਦੁਸ਼ਟ ਬਿਰਹ ਨਹਿੰ ਲਾਵੇ। ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰੀਤ ਕਾ ਦਾਨ ਦਿਵਾਓ॥ 5 ॥
- ਯੇਹ ਤੋ ਸੁਖ ਝੂਠੇ ਹੀ ਚਾਹੇ। ਸੱਚੇ ਕੀ ਪਰਤੀਤਾ ਨ ਲਾਓ॥ 6 ॥
- ਭੋਗ ਬਿਲਾਸ ਜਗਤ ਕੇ ਮਾਂਗੇ । ਸੁਰਤ ਸ਼ਬਦ ਕਾ ਰਸ ਨਹਿੰ ਪਾਓ॥ 7 ॥
- ਕਿਉਂਕਰ ਕਹੂੰ ਕਿਸ ਬਿਧ ਸਮਝਾਊਂ। ਗੁਰੂ ਕਾ ਬਚਨ ਨ ਰਿਦੇ ਸਮਾਓ ॥ ੪ ॥
- ਇਸ ਮਨ ਕੀ ਕੁਛ ਘੜਤ ਅਨੋਖੀ। ਸ਼ਬਦ ਮਾਹਿੰ ਕੁਛ ਪ੍ਰੇਮ ਨ ਭਾਓ ॥ 9 ॥
- ਕੈਸੇ ਬਚੇ ਪਚੇ ਚੌਰਾਸੀ । ਯਹ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਤਾ ਗੁਰੂ ਕੀ ਨਾਓ॥ 10 ॥
- ਸੰਸਾਰੀ ਕੇ ਧੱਕੇ ਖਾਵੇ। ਫਿਰ ਜਮਪੁਰ ਮੇਂ ਪਿਟਤਾ ਜਾਓ॥ 11 ॥
- ਐਸੇ ਦੁੱਖ ਸਹੇਗਾ ਬਹੁਤਕ। ਅਬ ਨਹਿੰ ਮਾਨੇ ਗਇਆ ਭੁਲਾਓ॥ 12 ॥
- ਸਬ ਘਟ ਮੇਂ ਗੁਰੂ ਤੁਮਹੀਂ ਪ੍ਰੇਰਕ। ਮੁਝ ਦੁਖੀਆ ਕੋ ਕਿਉਂ ਨ ਬੁਲਾਓ ॥ 13 ॥
- ਤੁਮ ਬਿਨ ਔਰ ਨ ਕੋਈ ਮੇਰਾ। ਚਾਰ ਲੋਕ ਮੇਂ ਤੁਮਹਿੰ ਦਿਖਾਓ॥ 14 ॥
- ਅਬ ਤੋ ਦਇਆ ਕਰੋ ਰਾਧਾਸੁਆਮੀ । ਜੈਸੇ ਬਨੇ ਤੈਸੇ ਘਾਟ ਚੜਾਓ ॥ 15 ॥