Guru Ravidas ji

ਆਜ ਦਿਵਸ ਲੇਊਂ ਬਲਿਹਾਰਾ। ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਰਾਮ ਕਾ ਪਿਆਰਾ॥ਟੇਕ॥
ਆਂਗਨ ਬੰਗਲਾ ਭਵਨ ਭਇਓ ਪਾਵਨ। ਹਰੀਜਨ ਬੈਠੇ ਹਰੀਜਸ ਗਾਵਨ॥
ਕਰੂੰ ਡੰਡਵਤ ਚਰਨ ਪਖਾਰੂੰ। ਤਨ ਮਨ ਧਨ ਉਨ ਊਪਰਿ ਵਾਰੰ॥
ਕਥਾ ਕਹੈਂ ਅਰੁ ਅਰਥ ਬਿਚਾਰੈਂ। ਆਪ ਤਰੈਂ ਔਰਨ ਕੋ ਤਾਰੈਂ॥
ਕਹ ਰੈਦਾਸ ਮਿਲੈ ਨਿਜ ਦਾਸ, ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੈ ਕਾਟੈ ਪਾਸ॥

2 ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ

ਸੰਤ ਤੁਝੀ ਤਨੁ ਸੰਗਤਿ ਪ੍ਰਾਨ॥ ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨ ਜਾਨੈ ਸੰਤ ਦੇਵਾ ਦੇਵ॥1॥
ਸੰਤ ਚੀ ਸੰਗਤਿ ਸੰਤ ਕਥਾ ਰਸੁ॥ ਸੰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਮਾਝੈ ਦੀਜੈ ਦੇਵਾ ਦੇਵ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਸੰਤ ਆਚਰਣ ਸੰਤ ਚੋ ਮਾਰਗੁ ਸੰਤ ਚ ਓਲ੍ਹਗ ਓਲ੍ਹਗਣੀ ॥2॥
ਅਉਰ ਇਕ ਮਾਗਉ ਭਗਤਿ ਚਿੰਤਾਮਣਿ॥ ਜਣੀ ਲਖਾਵਹੁ ਅਸੰਤ ਪਾਪੀ ਸਣਿ॥3॥
ਰਵਿਦਾਸੁ ਭਣੈ ਜੋ ਜਾਣੈ ਸੋ ਜਾਣੁ॥ ਸੰਤ ਅਨੰਤਹਿ ਅੰਤਰੁ ਨਾਹੀ॥4॥

ਸਤ ਗੁਰ ਹਮਹੁ ਲਖਾਈ ਬਾਟ।
ਜਨਮ ਪਾਛਲੇ ਪਾਪ ਨਸਾਨੇ, ਮਿਟਿਗੌ ਸਬੂ ਸੰਤਾਪ॥ਟੇਕ॥
ਬਾਹਰਿ ਖੋਜਤ ਜਨਮ ਗੰਵਾਏ, ਉਨਮਨਿ ਧਿਆਨ ਰਹੇ ਘਟ ਆਪ।
ਸਬਦ ਅਨਾਹਦ ਬਾਜਤ ਘਟ ਮੰਹ, ਅਗਮ ਗਿਆਨ ਭੌ ਗੁਰ ਪਰਤਾਪ॥
ਧਨ ਦਾਰਾ ਮੰਹ ਰਹਿਓ ਮਗਨ ਨਿਤ, ਗੁਨਯੌ ਨ ਮਿਚੁ ਕੌ ਤਾਪ।
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਗੁਰੂ ਰਹ ਦਿਖਾਵਈ, ਤ੍ਰਿਖਾ ਬੁਝਿ ਮਿਟਿ ਮਨ ਸੰਤਾਪ॥

4 ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ

ਸਤਜੁਗਿ ਸਤੁ ਤੇਤਾ ਜਗੀ ਦੁਆਪਰਿ ਪੂਜਾਚਾਰ॥
ਤੀਨੌ ਜੁਗ ਤੀਨੌ ਦਿੜੇ ਕਲਿ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ਅਧਾਰ॥1॥
ਪਾਰੁ ਕੈਸੇ ਪਾਇਬੋ ਰੇ॥ ਮੋ ਸਉ ਕੋਊ ਨ ਕਹੈ ਸਮਝਾਇ॥
ਜਾ ਤੇ ਆਵਾ ਗਵਨੁ ਬਿਲਾਇ ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਧਰਮ ਨਿਰੂਪੀਐ ਕਰਤਾ ਦੀਸੈ ਸਭ ਲੋਇ ॥
ਕਵਨ ਕਰਮ ਤੇ ਛੂਟੀਐ ਜਿਹ ਸਾਧੇ ਸਭ ਸਿਧਿ ਹੋਇ॥2॥
ਕਰਮ ਅਕਰਮ ਬੀਚਾਰੀਐ ਸੰਕਾ ਸੁਨਿ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ॥
ਸੰਸਾ ਸਦ ਹਿਰਦੈ ਬਸੈ ਕਉਨੁ ਹਿਰੈ ਅਭਿਮਾਨੁ॥3॥
ਬਾਹਰੁ ਉਦਕਿ ਪਖਾਰੀਐ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਬਿਬਿਧਿ ਬਿਕਾਰ॥
ਸੁਧ ਕਵਨ ਪਰ ਹੋਇਬੋ ਸੁਚ ਕੁੰਚਰ ਬਿਧਿ ਬਿਉਹਾਰ॥4॥
ਰਵਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਰਜਨੀ ਜਥਾ ਗਤਿ ਜਾਨਤ ਸਭ ਸੰਸਾਰ॥
ਪਾਰਸ ਮਾਨੋ ਤਾਬੋ ਛੁਏ ਕਨਕ ਹੋਤ ਨਹੀ ਬਾਰ॥5॥
ਪਰਮ ਪਰਸ ਗੁਰੁ ਭੇਟੀਐ ਪੂਰਬ ਲਿਖਤ ਲਿਲਾਟ॥
ਉਨਮਨ ਮਨ ਮਨ ਹੀ ਮਿਲੇ ਛੁਟਕਤ ਬਜਰ ਕਪਾਟ॥6॥
ਭਗਤਿ ਜੁਗਤਿ ਮਤਿ ਸਤਿ ਕਰੀ ਭ੍ਰਮ ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਬਿਕਾਰ॥
ਸੋਈ ਬਸਿ ਰਸਿ ਮਨ ਮਿਲੇ ਗੁਨ ਨਿਰਗੁਨ ਏਕ ਬਿਚਾਰ॥7॥
ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਨਿਗ੍ਰਹ ਕੀਏ ਟਾਰੀ ਨ ਟਰੈ ਭ੍ਰਮ ਫਾਸ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਨਹੀ ਊਪਜੈ ਤਾ ਤੇ ਰਵਿਦਾਸ ਉਦਾਸ॥8॥

5 ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਸੁਰਤਰ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਕਾਮਧੇਨੁ ਬਸਿ ਜਾ ਕੇ॥
ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਅਸਟ ਦਸਾ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਕਰ ਤਲ ਤਾ ਕੇ॥1॥
ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨ ਜਪਹਿ ਰਸਨਾ॥ ਅਵਰ ਸਭ ਤਿਆਗਿ ਬਚਨ ਰਚਨਾ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਨਾਨਾ ਖਿਆਨ ਪੁਰਾਨ ਬੇਦ ਬਿਧਿ ਚਉਤੀਸ ਅਖਰ ਮਾਂਹੀ॥
ਬਿਆਸ ਬਿਚਾਰਿ ਕਹਿਓ ਪਰਮਾਰਥੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਸਰਿ ਨਾਹੀ॥2॥
ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਉਪਾਧਿ ਰਹਤ ਫੁਨਿ ਬਡੈ ਭਾਗਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਰਿਦੈ ਧਰਿ ਜਨਮ ਮਰਨ ਭੈ ਭਾਗੀ॥3॥

ਕਾ ਤੂੰ ਸੋਵੈ ਜਾਗ ਦਿਵਾਨਾ। ਝੂਠਿ ਜਿਉਨ ਸੱਤ ਕਰਿ ਜਾਨਾ॥ਟੇਕ॥
ਜਿਨ ਜਨਮ ਦੀਆ ਸੋ ਰਿਜਕ ਉਮੜਾਵੈ, ਘਟ ਘਟ ਭੀਤਰ ਰਹਟ ਚਲਾਵੈ।
ਕਰਿ ਬੰਦਗੀ ਛਾੜਿ ਮੈਂ ਮੇਰਾ, ਹ੍ਰਦਯ ਕਰੀਮ ਸੰਭਾਰਿ ਸਬੇਰਾ॥
ਜੋ ਦਿਨ ਆਵੈ ਸੋ ਦੁਖ ਮੇਂ ਜਾਈ, ਕੀਜੈ ਕੂਚ ਰਹਿਓ ਸਚ ਨਾਹੀਂ।
ਸੰਗਿ ਚਲੀ ਹੈ ਹਮ ਭੀ ਚਲਨਾ, ਦੂਰ ਗਵਨ ਸਿਰ ਊਪਰ ਮਰਨਾ॥
ਜੋ ਕਛੁ ਬੋਇਆ ਲੁਨਿਏ ਸੋਈ, ਤਾ ਮੇਂ ਫੇਰ ਫਾਰ ਕਸ ਹੋਈ।
ਛਾੜਿਏ ਕੂਰ ਭਜੈ ਹਰੀ ਚਰਨਾ, ਤਾਕੋ ਮਿਟੈ ਜਨਮ ਅਰੁ ਮਰਨਾ॥
ਆਗੇ ਪੰਥ ਖਰਾ ਹੈ ਝੀਨਾ, ਖਾਂਡੇ ਧਾਰ ਜੈਸਾ ਹੈ ਪੈਨਾ।
ਜਿਸ ਉਪਰ ਮਾਰਗ ਹੈ ਤੇਰਾ ਪੰਥੀ ਪੰਥ ਸੰਵਾਰ ਸਬੇਰਾ॥
ਕਿਆ ਤੈਂ ਖਰਚਾ ਕਿਆ ਤੈਂ ਖਾਇਆ, ਚਲ ਦਰਹਾਲ ਦਿਵਾਨ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸਾਹਿਬ ਤੋ ਪੈ ਲੇਖਾ ਲੇਸੀ, ਭੀੜ ਪੜੇ ਤੂੰ ਭਰਿ ਭਰਿ ਦੇਸੀ॥
ਜਨਮ ਸਿਰਾਨਾ ਕੀਆ ਪਸਾਰਾ, ਸੁਝਿ ਪਰਿਓ ਚਹੁੰ ਦਸਿ ਅੰਧਿਆਰਾ।
ਕਹ ਰੈਦਾਸ ਅਗਿਆਨ ਦਿਵਾਨਾ, ਅਜਹੂੰ ਨ ਚੇਤਹੁ ਦੁਨੀ ਫੰਦ ਖਾਨਾ ॥

7 ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ

ਕੂਪੁ ਭਰਿਓ ਜੈਸੇ ਦਾਦਿਰਾ ਕਛੁ ਦੇਸੁ ਬਿਦੇਸੁ ਨ ਬੂਝ॥
ਐਸੇ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਬਿਖਿਆ ਬਿਮੋਹਿਆ ਕਛੁ ਆਰਾ ਪਾਰੁ ਨ ਸੂਝ॥1॥
ਸਗਲ ਭਵਨ ਕੇ ਨਾਇਕਾ ਇਕੁ ਛਿਨੁ ਦਰਸੁ ਦਿਖਾਇ ਜੀ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਮਲਿਨ ਭਈ ਮਤਿ ਮਾਧਵਾ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਲਖੀ ਨ ਜਾਇ॥
ਕਰਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭ੍ਰਮੁ ਚੂਕਈ ਮੈ ਸੁਮਤਿ ਦੇਹੁ ਸਮਝਾਇ॥2॥
ਜੋਗੀਸਰ ਪਾਵਹਿ ਨਹੀ ਤੁਅ ਗੁਣ ਕਥਨੁ ਅਪਾਰ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਕੈ ਕਾਰਣੈ ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰ॥3॥

ਗਿਰਿ ਬਨ ਕਾਹੇ ਖੋਜਨ ਜਾਈ, ਘਟ ਅਭਿਅੰਤਰ ਖੋਜਹੁ ਭਾਈ॥ਟੇਕ॥
ਪੁਹੁਪ ਮਧੇ ਜਿਊਂ ਬਾਸ ਬਸਤ ਹੈ, ਤਿਉਂ ਸਬ ਘਟ ਰਮਹਿ ਰਘੁਰਾਈ।
ਬਾਹਰਿ ਖੋਜਤ ਜਨਮ ਸਿਰਾਨੋਂ, ਮ੍ਰਿਗ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਰਹਿਓ ਉਰਝਾਈ॥
ਰਾਮ ਚਰਨ ਮੰਹ ਥਿਰ ਮਨ ਰਾਖਹੁ ਰਿਦੈ ਕੰਵਲ ਬਸੈ ਰਘੁਰਾਈ।
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤੋ, ਰਾਮ ਭਜਨ ਵਿਨੁ ਕਿਨ ਗਤਿ ਪਾਈ॥

9 ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ

ਘਟ ਅਵਘਟ ਡੂਗਰ ਘਣਾ ਇਕੁ ਨਿਰਗੁਣੁ ਬੈਲੁ ਹਮਾਰ॥
ਰਮਈਏ ਸਿਉ ਇਕ ਬੇਨਤੀ ਮੇਰੀ ਪੂੰਜੀ ਰਾਖੁ ਮੁਰਾਰਿ॥1॥
ਕੋ ਬਨਜਾਰੋ ਰਾਮ ਕੋ ਮੇਰਾ ਟਾਂਡਾ ਲਾਦਿਆ ਜਾਇ ਰੇ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਹਉ ਬਨਜਾਰੋ ਰਾਮ ਕੋ ਸਹਜ ਕਰਉ ਬਾਪਾਰੁ॥
ਮੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਧਨੁ ਲਾਦਿਆ ਬਿਖੁ ਲਾਦੀ ਸੰਸਾਰਿ॥2॥
ਉਰਵਾਰ ਪਾਰ ਕੇ ਦਾਨੀਆ ਲਿਖਿ ਲੇਹੁ ਆਲ ਪਤਾਲੁ ॥
ਮੋਹਿ ਜਮ ਡੰਡੁ ਨ ਲਾਗਈ ਤਜੀਲੇ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ॥3॥
ਜੈਸਾ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਕਾ ਤੈਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ॥
ਮੇਰੇ ਰਮਈਏ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠ ਕਾ ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰ॥4॥

10 ਰਾਗੁ ਧਨਾਸਰੀ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਚਿਤ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਉ ਨੈਨ ਅਵਿਲੋਕਨੋ ਸ੍ਰਵਨ ਬਾਨੀ ਸੁਜਸੁ ਪੂਰਿ ਰਾਖਉ॥
ਮਨੁ ਸੋ ਮਧੁਕਰੁ ਕਰਉ ਚਰਨ ਹਿਰਦੇ ਧਰਉ ਰਸਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਾਮ ਨਾਮ ਭਾਖਉ॥1॥
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿਉ ਜਿਨਿ ਘਟੈ॥ ਮੈ ਤਉ ਮੋਲਿ ਮਹਗੀ ਲਈ ਜੀਅ ਸਟੈ॥1॥ ਰਹਾਉ॥
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਬਿਨਾ ਭਾਉ ਨਹੀ ਊਪਜੈ ਭਾਵ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨਹੀ ਹੋਇ ਤੇਰੀ॥
ਕਹੈ ਰਵਿਦਾਸੁ ਇਕ ਬੇਨਤੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪੈਜ ਰਾਖਹੁ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਮੇਰੀ॥2॥

11 ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਜਉ ਹਮ ਬਾਂਧੇ ਮੋਹ ਫਾਸ ਹਮ ਪ੍ਰੇਮ ਬਧਨਿ ਤੁਮ ਬਾਧੇ॥
ਅਪਨੇ ਛੂਟਨ ਕੋ ਜਤਨੁ ਕਰਹੁ ਹਮ ਛੂਟੇ ਤੁਮ ਆਰਾਧੇ॥1॥
ਮਾਧਵੇ ਜਾਨਤ ਹਹੁ ਜੈਸੀ ਤੈਸੀ॥ ਅਬ ਕਹਾ ਕਰਹੁਗੇ ਐਸੀ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਮੀਨੁ ਪਕਰਿ ਫਾਂਕਿਓ ਅਰੁ ਕਾਟਿਓ ਰਾਂਧਿ ਕੀਓ ਬਹੁ ਬਾਨੀ॥
ਖੰਡ ਖੰਡ ਕਰਿ ਭੋਜਨੁ ਕੀਨੋ ਤਊ ਨ ਬਿਸਰਿਓ ਪਾਨੀ॥2॥
ਆਪਨ ਬਾਪੈ ਨਾਹੀ ਕਿਸੀ ਕੋ ਭਾਵਨ ਕੋ ਹਰਿ ਰਾਜਾ॥
ਮੋਹ ਪਟਲ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਬਿਆਪਿਓ ਭਗਤ ਨਹੀ ਸੰਤਾਪਾ॥3॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਭਗਤਿ ਇਕ ਬਾਢੀ ਅਬ ਇਹ ਕਾ ਸਿਉ ਕਹੀਐ॥
ਜਾ ਕਾਰਨਿ ਹਮ ਤੁਮ ਆਰਾਧੇ ਸੋ ਦੁਖੁ ਅਜਹੂ ਸਹੀਐ॥4॥

ਜਨਮ ਅਮੋਲ ਅਕਾਰਥ ਜਾਤ ਰੇ।
ਸੁਮਰਣ ਕਰੌ ਕਭਉਂ ਨਹਿ ਹਰੀ ਕੌ, ਜਿਓ ਲੌ ਨਹਿੰ ਛਰਤ ਗਾਤ ਰੇ॥ਟੇਕ॥
ਏ ਸਬੁ ਸੰਗੀ ਦਿਵਸ ਚਿਆਰ ਕੇ, ਧਨ ਦਾਰਾ ਸੁਤ ਪਿਤ ਮਾਤ ਰੇ।
ਵਿਛੁਰੇ ਮਿਲਨ ਬਹੁਰਿ ਨਹ ਹਵੈ ਹੋ, ਜਿਊਂ ਤਰਵਰ ਛਿਨ ਪਾਤ ਰੇ॥
ਤੌ ਕੈਸੇ ਹਰੀ ਨਾਮ ਲਹੁਗੇ, ਗਰ ਅਟਕੈ ਕਫ-ਸਿਤ ਬਾਤ ਰੇ।
ਕਾਲ ਕਰਾਲ ਭ੍ਰਮਤ ਫੰਦਕ ਜਿਊਂ, ਕਰਤ ਅਚਾਨੌ ਘਾਤ ਰੇ॥
ਚੇਤੈ ਨਹਿ ਅਲਪੁ ਮਤਿ ਮੂਰਖਿ, ਛਾਂਡਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿਸ਼ੁ ਖਾਤ ਰੇ।
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਆਸ ਤਜ ਔਰੇ, ਸ੍ਰੀ ਗੋਪਾਲਹ ਰੰਗ ਰਾਚ ਰੇ॥

13 ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਜਲ ਕੀ ਭੀਤਿ ਪਵਨ ਕਾ ਥੰਭਾ ਰਕਤ ਬੁੰਦ ਕਾ ਗਾਰਾ॥
ਹਾਡ ਮਾਸ ਨਾੜੀ ਕੋ ਪਿੰਜਰੁ ਪੰਖੀ ਬਸੈ ਬਿਚਾਰਾ॥1॥
ਪ੍ਰਾਨੀ ਕਿਆ ਮੇਰਾ ਕਿਆ ਤੇਰਾ॥ ਜੈਸੇ ਤਰਵਰ ਪੰਖਿ ਬਸੇਰਾ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਰਾਖਹੁ ਕੰਧ ਉਸਾਰਹੁ ਨੀਵਾਂ ॥ ਸਾਢੇ ਤੀਨਿ ਹਾਥ ਤੇਰੀ ਸੀਵਾਂ॥2॥
ਬੰਕੇ ਬਾਲ ਪਾਗ ਸਿਰਿ ਡੇਰੀ॥ ਇਹੁ ਤਨੁ ਹੋਇਗੋ ਭਸਮ ਕੀ ਢੇਰੀ॥3॥
ਊਚੇ ਮੰਦਰ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ॥ ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ॥4॥
ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਕਮੀਨੀ ਪਾਂਤਿ ਕਮੀਨੀ ਓਛਾ ਜਨਮੁ ਹਮਾਰਾ॥
ਤੁਮ ਸਰਨਾਗਤਿ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਚੰਦ ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰਾ॥5॥

ਜਾਕੈ ਰਾਮ ਜੀ ਧਨੀਂ, ਤਾਕੈ ਕਾਹਿੰ ਕੀ ਕਮੀਂ ਹੈ॥ਟੇਕ॥
ਮਨਸਾ ਕੇ ਨਾਥ ਮਨੋਰਥ ਪੁਰਵੈ, ਸੁਖ ਨਿਧਾਂਨ ਕੀ ਕਾਹਾ ਗਿਨੀਂ ਹੈ॥
ਕਵਨ ਕਾਜ ਕਿਰਪਨ ਕੀ ਮਾਇਆ, ਕਰਤ ਫਿਰਤ ਆਪਨੀਂ ਆਪਨੀਂ ਹੈ।
ਖਾਈ ਨ ਸਕੈ ਖਰਚ ਨਹਿੰ ਜਾਨੈਂ, ਜਿਊਂ ਭਵੰਗ ਸਿਰ ਰਹਤ ਮਨੀਂ ਹੈ॥
ਜਾਕੀ ਰਾਸਿ ਥਾਵਰ ਨਹਿੰ ਆਵੈ, ਰਾਹਾ ਕੇਤ ਕੀ ਮੁਚਤ ਅਸੀਂ ਹੈ।
ਰਖਵਾਰੇ ਸੌਂ ਚਕ੍ਰ ਸੁਦਰਸਨ ਬਿਘਨ ਨ ਬਿਆਪੈਂ ਰੋਕ ਛਿਨੀਂ ਹੈ॥
ਸਿਵ ਸਨਕਾਦਿਕ ਪਾਰ ਨ ਪਾਵੈਂ, ਮੇਂ ਬਪਰੈ। ਕੀ ਕੌਨ ਗਿਨੀਂ ਹੈ।
ਜਾਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਿਰੰਤਰ ਹਰੀ ਸੌਂ, ਕਹੈ ਰਵਿਦਾਸ ਤਾਕੀ ਸਦਾ ਹੀ ਬਨੀਂ ਹੈ॥

15 ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ

ਜੋ ਦਿਨ ਆਵਹਿ ਸੋ ਦਿਨ ਜਾਹੀ॥ ਕਰਨਾ ਕੂਚੁ ਰਹਨੁ ਥਿਰੁ ਨਾਹੀ॥
ਸੰਗੁ ਚਲਤ ਹੈ ਹਮ ਭੀ ਚਲਨਾ॥ ਦੂਰਿ ਗਵਨੁ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਮਰਨਾ॥1॥
ਕਿਆ ਤੂ ਸੋਇਆ ਜਾਗੁ ਇਆਨਾ॥ ਤੈ ਜੀਵਨੁ ਜਗਿ ਸਚੁ ਕਰਿ ਜਾਨਾ॥1॥ ਰਹਾਉ॥
ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਦੀਆ ਸੁ ਰਿਜਕੁ ਅੰਬਰਾਵੈ॥ ਸਭ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਹਾਟੁ ਚਲਾਵੈ॥
ਕਰਿ ਬੰਦਿਗੀ ਛਾਡਿ ਮੈ ਮੇਰਾ॥ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਮ੍ਹਾਰਿ ਸਵੇਰਾ॥2॥
ਜਨਮੁ ਸਿਰਾਨੋ ਪੰਥੁ ਨ ਸਵਾਰਾ॥ ਸਾਂਝ ਪਰੀ ਦਹ ਦਿਸ ਅੰਧਿਆਰਾ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਨਿਦਾਨਿ ਦਿਵਾਨੇ॥ ਚੇਤਸਿ ਨਾਹੀ ਦੁਨੀਆ ਫਨ ਖਾਨੇ ॥3॥

16 ਰਾਗੁ ਬਸੰਤੁ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਤੁਝਹਿ ਸੁਝੰਤਾ ਕਛੂ ਨਾਹਿ॥ ਪਹਿਰਾਵਾ ਦੇਖੇ ਉਭਿ ਜਾਹਿ॥
ਗਰਬਵਤੀ ਕਾ ਨਾਹੀ ਠਾਉ॥ ਤੇਰੀ ਗਰਦਨਿ ਊਪਰਿ ਲਵੈ ਕਾਉ॥1॥
ਤੂ ਕਾਂਇ ਗਰਬਹਿ ਬਾਵਲੀ॥ ਜੈਸੇ ਭਾਦਉ ਖੂੰਬਰਾਜ ਤੂ ਤਿਸ ਤੇ ਖਰੀ ਉਤਾਵਲੀ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਜੈਸੇ ਕੁਰੰਕ ਨਹੀ ਪਾਇਓ ਭੇਦੁ॥ ਤਨਿ ਸੁਗੰਧ ਢੂਢੈ ਪ੍ਰਦੇਸੁ॥
ਅਪ ਤਨ ਕਾ ਜੋ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ॥ ਤਿਸੁ ਨਹੀ ਜਮਕੰਕਰੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੁ॥2॥
ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਕਾ ਕਰਹਿ ਅਹੰਕਾਰੁ॥ ਠਾਕੁਰੁ ਲੇਖਾ ਮਗਨਹਾਰੁ॥
ਫੇੜੇ ਕਾ ਦੁਖੁ ਸਹੈ ਜੀਉ॥ ਪਾਛੇ ਕਿਸਹਿ ਪੁਕਾਰਹਿ ਪੀਉ ਪੀਉ॥3॥
ਸਾਧੂ ਕੀ ਜਉ ਲੇਹਿ ਓਟ॥ ਤੇਰੇ ਮਿਟਹਿ ਪਾਪ ਸਭ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਜੋ ਜਪੈ ਨਾਮੁ॥ ਤਿਸੁ ਜਾਤਿ ਨ ਜਨਮੁ ਨ ਜੋਨਿ ਕਾਮੁ॥4॥

17 ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਭਗਤ ਕੀ

ਦਾਰਿਦੁ ਦੇਖਿ ਸਭ ਕੋ ਹਸੈ ਐਸੀ ਦਸਾ ਹਮਾਰੀ॥
ਅਸਟ ਦਸਾ ਸਿਧਿਤ ਕਰ ਤਲੈ ਸਭ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਾਰੀ ॥
ਤੂ ਜਾਨਤ ਮੈ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਭਵ ਖੰਡਨ ਰਾਮ॥
ਸਗਲ ਜੀਅ ਸਰਨਾਗਤੀ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਕਾਮ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਨਾਗਤਾ ਤਿਨ ਨਾਹੀ ਭਾਰੁ॥
ਊਚ ਨੀਚ ਤੁਮ ਤੇ ਤਰੇ ਆਲਜੁ ਸੰਸਾਰੁ॥2॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਅਕਥ ਕਥਾ ਬਹੁ ਕਾਇ ਕਰੀਜੈ॥
ਜੈਸਾ ਤੂ ਤੈਸਾ ਤੁਹੀ ਕਿਆ ਉਪਮਾ ਦੀਜੈ॥3॥

18 ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਦੁਲਭ ਜਨਮੁ ਪੁੰਨ ਫਲ ਪਾਇਓ ਬਿਰਥਾ ਜਾਤ ਅਬਿਬੇਕੈ॥
ਰਾਜੇ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮਸਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਆਸਨ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਕਹਹੁ ਕਿਹ ਲੇਖੈ॥1॥
ਨ ਬੀਚਾਰਿਓ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੋ ਰਸੁ॥ ਜਿਹ ਰਸ ਅਨ ਰਸ ਬੀਸਰਿ ਜਾਹੀ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਜਾਨਿ ਅਜਾਨ ਭਏ ਹਮ ਬਾਵਰ ਸੋਚ ਅਸੋਚ ਦਿਵਸ ਜਾਹੀ॥
ਇੰਦ੍ਰੀ ਸਬਲ ਨਿਬਲ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਪਰਮਾਰਥ ਪਰਵੇਸ ਨਹੀ॥2॥
ਕਹੀਅਤ ਆਨ ਅਚਰੀਅਤ ਅਨ ਕਛੁ ਸਮਝ ਨ ਪਰੈ ਅਪਰ ਮਾਇਆ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਉਦਾਸ ਦਾਸ ਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਕੋਪੁ ਕਰਹੁ ਜੀਅ ਦਇਆ॥3॥

ਦੇਖਿ ਮੁਰਿਖਤਾ ਯਹੁ ਮਨ ਕੀ।
ਰਾਮ ਨਾਂਮ ਕੂੰ ਛਾਂਡਿ ਅਧਾਰੌ, ਗਹਿ ਓਟ ਛੁਦ ਤ੍ਰਿਨ ਕੀ॥ਟੇਕ॥
ਅਭਿ ਅੰਤਰ ਰਾਮੁ ਨਹਿੰ ਜਾਨਿਓ, ਛਾਨਹੁ ਧੂਰਿ ਬਨ ਬਨ ਕੀ।
ਜਾ ਦਿਨ ਇਹ ਹੰਸਾ ਉਰਿ ਜਇ ਹੈ, ਛੋਰਿ ਠਠਰੀਆ ਤਨ ਕੀ।
ਧਨੁ ਦਾਰਾ ਮੰਹ ਰਹਹੁ ਲਪਟਾਨੋ, ਆਪਹੁ ਨਹਿੰ ਸੁਧਿ ਵਾ ਛਨ ਕੀ॥
ਜਨ ਰਵਿਦਾਸ ਤਿਆਗੀ ਜਗ ਆਸਾ, ਲਹਹੁ ਓਟ ਹਰੀ ਚਰਨਨ ਕੀ॥

ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਰਾਜੇ ਰਾਮ ਵਿਨਾ॥ਟੇਕ॥
ਦੇਹਿ ਨੈਨ ਵਿਨੁ, ਚੰਦ ਰੈਨ ਵਿਨੁ, ਜਿਊਂ ਮੀਨਾਂ ਗਹਰੁ ਜਲੇ ਵਿਨਾ।
ਹਸਤੀ ਸੁੰਡ ਵਿਨੁ ਪੰਛੀ ਪੰਖ ਵਿਨੁ, ਜਇਸੋਇ ਮੰਦਿਰ ਦੀਪ ਵਿਨਾ॥
ਜਇਸੇ ਬਾਮ੍ਹਨ ਵੇਦ ਵਿਹੂੰਣਾ, ਤੈਸੋਇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੁਝ ਨਾਮ ਵਿਨਾ।
ਵੇਸਵਾ ਕੂੰ ਸੁਤ ਕਾਕੌ ਕਹਿਏ, ਤੈਸੋਇ ਭਗਤ ਜਨ ਰਾਮ ਵਿਨਾ॥
ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਰਤਿ ਵਿਨੁ, ਨਾਰੀ ਕੰਤ ਵਿਨੁ, ਜਇਸੋਇ ਧਰਤੀ ਇੰਦ੍ਰ ਵਿਨਾ।
ਜਿਉਂ ਵਿਛਾ ਫਲਹਿੰ ਵਿਹੂੰਣਾ, ਤਿਉਂ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੁਝ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਨਾ॥
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਹੰਕਾਰ ਨਿਵਾਰਉ, ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਿਆਗਹੁ ਸੰਤ ਜਨਾ।
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਭਇ ਸੀਤਲ ਕਾਇਆ, ਜਿਊਂ ਹੌਂ ਲਾਗੌ ਗੁਰੂ ਚਰਨਾ॥

ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਆਰਤੀ ਮਜਨੁ ਮੁਰਾਰੇ॥
ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਝੂਠੇ ਸਗਲ ਪਾਸਾਰੇ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਆਸਨੋ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਉਰਸਾ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਕੇਸਰੋ ਲੇ ਛਿਟਕਾਰੇ॥
ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਅੰਭੁਲਾ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਚੰਦਨੋ ਘਸਿ ਜਪੇ ਨਾਮੁ ਲੇ ਤੁਝਹਿ ਕਉ ਚਾਰੇ॥1॥
ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਦੀਵਾ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਬਾਤੀ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਤੇਲੁ ਲੇ ਮਾਹਿ ਪਸਾਰੇ॥
ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਕੀ ਜੋਤਿ ਲਗਾਈ ਭਇਓ ਉਜਿਆਰੋ ਭਵਨ ਸਗਲਾਰੇ ॥2॥
ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਤਾਗਾ ਨਾਮੁ ਫੂਲ ਮਾਲਾ ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਸਗਲ ਜੂਠਾਰੇ॥
ਤੇਰੋ ਕੀਆ ਤੁਝਹਿ ਕਿਆ ਅਰਪਉ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਤੁਹੀ ਚਵਰ ਢੋਲਾਰੇ॥3॥
ਦਸ ਅਠਾ ਅਠਸਠੇ ਚਾਰੇ ਖਾਣੀ ਇਹੈ ਵਰਤਣਿ ਹੈ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੇ॥
ਕਹੈ ਰਵਿਦਾਸੁ ਨਾਮੁ ਤੇਰੋ ਆਰਤੀ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਹਰਿ ਭੋਗ ਤੁਹਾਰੇ॥4॥

22 ਰਾਗੁ ਰਾਮਕਲੀ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮਾਇਆ ਮਦ ਮਤਸਰ ਇਨ ਪੰਚਹੁ ਮਿਲਿ ਲੂਟੇ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਹਮ ਬਡ ਕਬਿ ਕੁਲੀਨ ਹਮ ਪੰਡਿਤ ਹਮ ਜੋਗੀ ਸੰਨਿਆਸੀ॥
ਗਿਆਨੀ ਗੁਨੀ ਸੂਰ ਹਮ ਦਾਤੇ ਇਹ ਬੁਧਿ ਕਬਹਿ ਨ ਨਾਸੀ॥2॥
ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਸਭੈ ਨਹੀ ਸਮਝਸਿ ਭੂਲਿ ਪਰੇ ਜੈਸੇ ਬਉਰੇ॥
ਮੋਹਿ ਅਧਾਰੁ ਨਾਮੁ ਨਾਰਾਇਨ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਨ ਧਨ ਮੋਰੇ॥3॥

ਪਰੀਤਿ ਸੁਧਾਮਨਿ ਆਵ ਤੇਜ ਸਰੂਪੀ ਸਕਲ ਸਿਰੋਮਨਿ, ਅਲਖ ਨਿਰੰਜਨ ਰਾਵ॥ਟੇਕ॥
ਪੀਵ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰੇਮ ਕਬਹੁੰ ਨਹੀਂ ਪਾਇਓ, ਕਾਰਨਿ ਕਵਨ ਬਿਸਾਰੀ।
ਚਕ ਕੌ ਧਿਆਨ ਦਧਿ ਸੁਤ ਸੌ ਹੋਤ ਹੈ, ਯੌ ਤੁਮ ਤੈਂ ਮੈਂ ਨਿਆਰੀ॥
ਭੋਰ ਭਇਓ ਮੋਹਿੰ ਇਕ ਟਗ ਜੋਵਤ, ਤਲਫਲ ਰਜਨੀ ਜਾਈ।
ਪੀਵ ਬਿਨ ਸੇਜਹਿੰ ਕਾ ਸੁਖ ਸੋਊਂ, ਬਿਰਹ ਬਿਥਾ ਤਨ ਪਾਈ॥
ਮੇਟਿ ਦੁਹਾਗ ਸੁਹਾਗਿਨਿ ਕੀਜੈ, ਅਪਨੈ ਅੰਗਿ ਲਗਾਈ।
ਕਹੈ ਰਵਿਦਾਸ ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਬਿਛੋਹੈ, ਏਕੁ ਪਲਕ ਜੁਗ ਜਾਈ॥

24 ਭੈਰਉ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ ਘਰੁ 2

ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਉਪਜੈ ਨਹੀ ਆਸਾ॥ ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸਾ॥
ਬਰਨ ਸਹਿਤ ਜੋ ਜਾਪੈ ਨਾਮੁ॥ ਸੋ ਜੋਗੀ ਕੇਵਲ ਨਿਹਕਾਮੁ॥1॥
ਪਰਚੈ ਰਾਮੁ ਰਵੈ ਜਉ ਕੋਈ॥ ਪਾਰਸੁ ਪਰਸੈ ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਹੋਈ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਸੋ ਮੁਨਿ ਮਨ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਖਾਇ॥ ਬਿਨੁ ਦੁਆਰੇ ਤ੍ਰੈ ਲੋਕ ਸਮਾਇ॥
ਮਨ ਕਾ ਸੁਭਾਉ ਸਭੁ ਕੋਈ ਕਰੈ॥ ਕਰਤਾ ਹੋਇ ਸੁ ਅਨਭੈ ਰਹੈ॥2॥
ਫਲ ਕਾਰਨ ਫੂਲੀ ਬਨਰਾਇ॥ ਫਲੁ ਲਾਗਾ ਤਬ ਫੂਲੁ ਬਿਲਾਇ॥
ਗਿਆਨੈ ਕਾਰਨ ਕਰਮ ਅਭਿਆਸੁ॥ ਗਿਆਨੁ ਭਇਆ ਤਹ ਕਰਮਹ ਨਾਸੁ॥3॥
ਘ੍ਰਿਤ ਕਾਰਨ ਦਧਿ ਮਥੈ ਸਇਆਨ॥ ਜੀਵਤ ਮੁਕਤ ਸਦਾ ਨਿਰਬਾਨ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਪਰਮ ਬੈਰਾਗ॥ ਰਿਦੈ ਰਾਮੁ ਕੀ ਨ ਜਪਸਿ ਅਭਾਗ॥4॥

ਬੀਤੀ ਆਉ ਭਜਨੁ ਨਹੀਂ ਕੀਨ੍ਹਾ॥ਟੇਕ॥
ਸੇਤ ਭਇਉ ਤਨ ਥਰ ਥਰ ਕੰਪਹਿ ਹਰੀ ਸਿਮਰਨੁ ਨਹੀਂ ਕੀਨ੍ਹਾ।
ਸਤ ਸੰਗਤ ਨਹਿੰ ਗੁਰ ਪਦ ਸੇਓ, ਪ੍ਰਭ ਕੀਰਤਿ ਨਹਿੰ ਗਾਈ॥
ਨਹਿੰ ਮਨੁ ਰਮਿਓ ਪ੍ਰਭ ਚਰਨਨ ਮਹਿੰ, ਤਨ ਸਿਉਂ ਪਰੀਤ ਦ੍ਰਿੜਾਈ।
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਚਲਨ ਕੀ ਬਿਰਿਆਂ, ਕੋਉ ਨ ਹੋਹੁ ਸਹਾਈ॥

26 ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ

ਮਾਟੀ ਕੋ ਪੁਤਰਾ ਕੈਸੇ ਨਚਤੁ ਹੈ॥
ਦੇਖੈ ਦੇਖੈ ਸੁਨੈ ਬੋਲੈ ਦਉਰਿਓ ਫਿਰਤੁ ਹੈ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਜਬ ਕਛੁ ਪਾਵੈ ਤਬ ਗਰਬੁ ਕਰਤੁ ਹੈ॥ ਮਾਇਆ ਗਈ ਤਬ ਰੋਵਨੁ ਲਗਤੁ ਹੈ॥1॥
ਮਨ ਬਚ ਕ੍ਰਮ ਰਸ ਕਸਹਿ ਲੁਭਾਨਾ॥ ਬਿਨਸਿ ਗਇਆ ਜਾਇ ਕਹੂੰ ਸਮਾਨਾ॥2॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਬਾਜੀ ਜਗੁ ਭਾਈ॥ ਬਾਜੀਗਰ ਸਉ ਮੋਹਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਨਿ ਆਈ॥3॥

ਮਾਧੌ, ਕਾ ਕਹੀਏ ਭ੍ਰਮ ਐਸਾ, ਤੁਮ ਕਹੀਅਤ ਹੋਹੁ ਨ ਜੈਸਾ॥ ਟੇਕ॥
ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਏਕ ਸੇਜ ਸੁਖ ਸੂਤਾ, ਸੁਪਿਨੈਂ ਭਇਆ ਭਿਖਾਰੀ।
ਅਛਿਤ ਰਾਜ ਬਹੋਤ ਦੁਖ ਪਾਇਓ, ਸੌ ਗਤਿ ਭਈ ਹਮਾਰੀ॥
ਜਬ ਹਮ ਹੁਤੇ ਤਬ ਤੁਮ ਨਾਂਹੀ, ਅਬ ਤੁਮ ਹੌ ਹਮ ਨਾਂਹੀ।
ਸਲਿਤਾ ਗਵਨ ਕੀਓ ਮਹੋਦਧਿ, ਜਲ ਕੇਵਲ ਜਲ ਮਾਂਹੀ॥
ਰਜੁ ਭੁਵੰਗ ਰਜਨੀ ਪਰਗਾਸਾ, ਅਸ ਕਛੁ ਮਰਮ ਜਨਾਵਾ।
ਸਮਝਿ ਪਰੀ ਮੋਹਿੰ ਕਨਕ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਜਿਊਂ, ਅਬ ਕਛੁ ਕਹਤ ਨ ਆਵਾ॥
ਕਰਤਾ ਏਕ ਭਾਈ ਜਗ ਭੁਗਤਾ, ਸਬ ਘਟਿ ਸਬ ਵਿਧਿ ਸੋਈ।
ਕਹੈ ਰਵਿਦਾਸ ਭਗਤੀ ਇਕ ਉਪਜੀ, ਸਹਜੈਂ ਹੋਈ ਸੂ ਹੋਈ॥

28 ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ

ਮ੍ਰਿਗ ਮੀਨ ਡ੍ਰਿੰਗ ਪਤੰਗ ਕੁੰਚਰ ਏਕ ਦੋਖ ਬਿਨਾਸ॥
ਪੰਚ ਦੋਖ ਅਸਾਧ ਜਾ ਮਹਿ ਤਾ ਕੀ ਕੇਤਕ ਆਸ॥1॥
ਮਾਧੋ ਅਬਿਦਿਆ ਹਿਤ ਕੀਨ॥ ਬਿਬੇਕ ਦੀਪ ਮਲੀਨ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਤ੍ਰਿਗਦ ਜੋਨਿ ਅਚੇਤ ਸੰਭਵ ਪੁੰਨ ਪਾਪ ਅਸੋਚ॥
ਮਾਨੁਖਾ ਅਵਤਾਰ ਦੁਲਭ ਤਿਹੀ ਸੰਗਤਿ ਪੋਚ॥2॥
ਜੀਅ ਜੰਤ ਜਹਾ ਜਹਾ ਲਗੁ ਕਰਮ ਕੇ ਬਸਿ ਜਾਇ॥
ਕਾਲ ਫਾਸ ਅਬਧ ਲਾਗੇ ਕਛੁ ਨ ਚਲੈ ਉਪਾਇ॥3॥
ਰਵਿਦਾਸ ਦਾਸ ਉਦਾਸ ਤਜੁ ਭ੍ਰਮੁ ਤਪਨ ਤਪੁ ਗੁਰ ਗਿਆਨ॥
ਭਗਤ ਜਨ ਭੈ ਹਰਨ ਪਰਮਾਨੰਦ ਕਰਹੁ ਨਿਦਾਨ ॥4॥

29 ਸਾਖੀ

ਹਰੀ ਸਾ ਹੀਰਾ ਛਾੜਿ ਕੈ, ਕਰੈ ਆਨ ਕੀ ਆਸ। ਤੇ ਨਰ ਜਮਪੁਰ ਜਾਹਿੰਗੇ, ਸਤ ਭਾਖੈ ਰੈਦਾਸ॥
ਅੰਤਰਗਤਿ ਰਾਚੈਂ ਨਹੀਂ, ਬਾਹਰ ਕਥੈ ਉਦਾਸ। ਤੇ ਨਰ ਜਮਪੁਰ ਜਾਹਿੰਗੇ, ਸਤ ਭਾਖੈ ਰੈਦਾਸ॥
ਰੈਦਾਸ ਕਹੈ ਜਾਕੇ ਹ੍ਰਿਦੈ, ਰਹੈ ਰੈਨ ਦਿਨ ਰਾਮ। ਸੋ ਭਗਤਾ ਭਗਵੰਤ ਸਮ, ਕ੍ਰੋਧ ਨ ਬਿਆਪੈ ਕਾਮ॥
ਜਾ ਦੇਖੈ ਘਿਨ ਊਪਜੈ, ਨਰਕ ਕੁੰਡ ਮੇਂ ਬਾਸ। ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤੀ ਸੋਂ ਊਧਰੇ, ਪ੍ਰਗਟਤ ਜਨ ਰੈਦਾਸ॥
ਰੈਦਾਸ ਤੂੰ ਕਾਵੰਚ ਫਲੀਸ, ਤੁਝੇ ਨ ਛੀਪੈ ਕੋਇ। ਤੈਂ ਨਿਜ ਨਾਵੰ ਨ ਜਾਨਿਆ, ਭਲਾ ਕਹਾਂ ਤੇ ਹੋਇ॥
ਰੈਦਾਸ ਰਾਤਿ ਨ ਸੋਇਓ, ਦਿਵਸ ਨ ਕਰਿਓ ਸ੍ਵਾਦ। ਅਹ-ਨਿਸਿ ਹਰੀਜੀ ਸੁਮਿਰਿਓ, ਛਾੜਿ ਸਕਲ ਪ੍ਰਤਿਬਾਦ॥

30 ਵਿਵਿਧ ਦੋਹੇ

ਰਵਿਦਾਸ ਹਮਾਰੋ ਰਾਮ ਜੀ, ਦਸਰਥ ਕਰਿ ਸੁਤ ਨਾਂਹਿ।
ਰਾਮ ਹਮਉ ਮੰਹਿ ਰਮਿ ਰਹਿਓ, ਬਿਸਬ ਕੁਟੰਬਹ ਮਾਂਹਿ॥
ਰਵਿਦਾਸ ਹਮਾਰੋ ਰਾਮ ਤੋ, ਸਕਲ ਰਹਿਓ ਭਰਪੂਰਿ।
ਰੋਮ ਰੋਮ ਮੰਹਿ ਰਮਿ ਰਹਿਓ, ਰਾਮ ਮਸੂਕ ਨ ਦੂਰਿ॥
ਸੱਬ ਬਿਆਪਕ ਰਾਮ ਹਇ, ਨਾਂਹ ਕੋਉ ਇਕ ਠਾਂਵ।
ਸੱਤ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਸਖਾ ਭਇਓ, ਰਵਿਦਾਸ ਹਮਾਰੋ ਰਾਮ॥
ਸਬ ਘਟ ਮੇਰਾ ਸਾਂਈਆਂ, ਜਲਵਾ ਰਹਿਓ ਦਿਖਾਇ।
ਰਵਿਦਾਸ ਨਗਰ ਮੰਹਿ ਰਮਿ ਰਹਿਓ, ਨੇਕਹੁ ਨ ਇਤ ਉਤ ਜਾਇ॥
ਸਬ ਘਟ ਮਹਿ ਰਮਿ ਰਹਿਓ, ਰਵਿਦਾਸ ਹਮਾਰੋ ਰਾਮ।
ਸੋਈ ਬੂਝਇ ਰਾਮ ਕੂੰ, ਜੋ ਹੋਇ ਰਾਮ ਗੁਲਾਮ ॥
ਘਟ ਘਟ ਬਿਆਪਕ ਰਾਮ ਹੈ, ਰਾਮੰਹਿ ਬੂਝੈ ਕੋਇ।
ਰਵਿਦਾਸ ਬੂਝੈ ਸੋਇ ਰਾਮ ਕੂੰ, ਜਉ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਹੋਇ॥
ਮੁਕੁਰ ਮਾਂਹ ਪਰਛਾਂਇ ਜਿਉਂ, ਪੁਹੁਪ ਮਧੇ ਜਿਉਂ ਬਾਸ।
ਤੈਸਉ ਹੀ ਸ੍ਰੀਹਰੀ ਬਸੈ, ਹਿਰਦੈ ਮਧੇ ਰਵਿਦਾਸ॥
ਰਵਿਦਾਸ ਪਿਅ ਬਿਨੁ ਜਗਤ ਮੰਹ, ਸੁਨੀ ਸੇਜ ਨ ਕੋਇ।
ਜਿਤ ਦੇਖੂੰ ਤਿਤ ਪਿਅ ਕਰ ਪ੍ਰਗਟ ਮੋਜਰਾ ਹੋਇ॥
ਜੌ ਲੌਂ ਘਟ ਮਹਿੰ ਪਰਾਨ ਹੈਂ, ਤੌ ਲੌਂ ਜਪਓ ਸੱਤ ਨਾਮ।
ਰਵਿਦਾਸ ਪਰਮ ਪਦ ਪਾਇਹਿੰ, ਜਿਨ੍ਹ ਘਟਿ ਬਸਿਓ ਰਾਮ॥
ਕਾਇਮ ਦਾਇਮਾ ਰਾਮ ਇਕ, ਦੋਯਮ ਸੱਤ ਇਮਾਨ।
ਰਵਿਦਾਸ ਰਾਮ ਅਰੁ ਸੱਤ ਬਿਨ, ਬਿਰਥਾ ਸਭ ਕਛੁ ਜਾਨ॥
ਸੱਬ ਨਿਵਾਸੀ ਰਾਮ ਜੂ, ਸਬ ਘਟ ਰਹਿਓ ਸਮਾਇ।
ਰਵਿਦਾਸ ਨਾਮ ਚਕਮਕ ਬਿਨਾ, ਹਕ ਨੂਰ ਅਦ੍ਰਿਸਟਾਇ॥
ਰਵਿਦਾਸ ਮਾਨੁਸ਼ ਜਨਮ ਮੰਹ, ਹੌਂ ਚਿੰਤਉਂ ਗੁਰੂ ਏਕ।
ਆਦ ਅੰਤ ਮੇਰੋ ਸਤਿਗੁਰੂ, ਰਾਖੈ ਸਭਨ ਕੀ ਟੇਕ॥
ਇਕ ਬੂੰਦ ਸੌਂ ਬੁਝਿ ਗਈ, ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਪਿਆਸ।
ਜਨਮ ਮਰਨ ਬੰਧਨ ਟੂਟਈ, ਭਏ ਰਵਿਦਾਸ ਖਲਾਸ॥

31 ਰਾਗੁ ਧਨਾਸਰੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਹਮ ਸਰਿ ਦੀਨੁ ਦਇਆਲੁ ਨ ਤੁਮ ਸਰਿ ਅਬ ਪਤੀਆਰੁ ਕਿਆ ਕੀਜੈ॥
ਬਚਨੀ ਤੋਰ ਮੋਰ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ਜਨ ਕਉ ਪੂਰਨੁ ਦੀਜੈ॥੧॥
ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ਰਮਈਆ ਕਾਰਨੇ॥ ਕਾਰਨ ਕਵਨ ਅਬੋਲ॥ ਰਹਾਉ॥
ਬਹੁਤ ਜਨਮ ਬਿਛੁਰੇ ਥੇ ਮਾਧਉ ਇਹੁ ਜਨਮੁ ਤੁਮਾਰੇ ਲੇਖੇ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਆਸ ਲਗਿ ਜੀਵਉ ਚਿਰ ਭਇਓ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖੇ॥੨॥

ਮਾਧੋ! ਮੁਹਿ ਇਕੁ ਸਹਾਰੌ ਤੋਰਾ॥ਟੇਕ॥
ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਮਾਤ ਪਿਤ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੋ, ਹੌਂ ਮਸਕੀਨ ਅਤਿ ਭੋਰਾ।
ਤੁਮ ਜਉ ਤਜੌ ਕਵਨ ਮੋਹਿ ਰਾਖੇ, ਸਹੀਹੈ ਕੌਨੁ ਨਿਹੋਰਾ॥
ਬਾਹਾਡੰਬਰ ਹੌਂ ਕਬਹੂੰ ਨ ਜਾਨਿਓ, ਤੁਮ ਚਰਨਨ ਚਿਤ ਮੋਰਾ।
ਅਗੁਨ ਸਗੁਨ ਦੌ ਸਮਕਰਿ ਜਾਨਿਓ, ਚਹੁੰ ਦਿਸ ਦਰਸਨ ਤੋਰਾ॥
ਪਾਰਸ ਮਨੀ ਮੁਹਿ ਰਤੁ ਨਹਿੰ ਭਾਵੈ, ਜਗ ਜੰਜਾਰ ਨ ਥੋਰਾ।
ਕਹਿ ‘ਰਵਿਦਾਸ’ ਤਜਿ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨਾ, ਇਕੁ ਰਾਮ ਚਰਨ ਚਿਤ ਮੋਰਾ॥

33 ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੇ ਪਦੇ ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ

ਮੇਰੀ ਸੰਗਤਿ ਪੋਚ ਸੋਚ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ॥
ਮੇਰਾ ਕਰਮੁ ਕੁਟਿਲਤਾ ਜਨਮੁ ਕੁਭਾਂਤੀ॥1੧॥
ਰਾਮ ਗੁਸਈਆ ਜੀਅ ਕੇ ਜੀਵਨਾ॥ ਮੋਹਿ ਨ ਬਿਸਾਰਹੁ ਮੈ ਜਨੁ ਤੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥
ਮੇਰੀ ਹਰਹੁ ਬਿਪਤਿ ਜਨ ਕਰਹੁ ਸੁਭਾਈ॥ ਚਰਣ ਨ ਛਾਡਉ ਸਰੀਰ ਕਲ ਜਾਈ॥੨॥
ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਪਰਉ ਤੇਰੀ ਸਾਭਾ ॥ ਬੇਗਿ ਮਿਲਹੁ ਜਨ ਕਰਿ ਨ ਬਿਲਾਂਬਾ ॥੩॥

ਅਬ ਕੈਸੇ ਛੂਟੈ ਨਾਮ ਰਟ ਲਾਗੀ॥ਟੇਕ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਤੁਮ ਚੰਦਨ ਹਮ ਪਾਨੀ, ਜਾਕੀ ਬਾਸ ਅੰਗ ਅੰਗ ਸਮਾਨੀ।
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਤੁਮ ਘਨ ਬਨ ਹਮ ਮੋਰਾ, ਜੈਸੇ ਚਿਤਵਤ ਚੰਦ ਚਕੋਰਾ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਤੁਮ ਦੀਪਕ ਹਮ ਬਾਤੀ, ਜਾਕੀ ਜੋਤਿ ਜਰੈ ਦਿਨ ਰਾਤੀ।
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਤੁਮ ਮੋਤੀ ਹਮ ਧਾਗਾ, ਜੈਸੇ ਸੋਨਹਿੰ ਮਿਲਤ ਸੋਹਾਗਾ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਤੁਮ ਸਵਾਮੀ ਹਮ ਦਾਸਾ, ਐਸੀ ਭਗਤੀ ਕਰੈ ‘ਰਵਿਦਾਸਾ’।

ਆਜ ਦਿਵਸ ਲੇਊਂ ਬਲਿਹਾਰਾ।
ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਰਾਮ ਕਾ ਪਿਆਰਾ॥ਟੇਕ॥
ਆਂਗਨ ਬੰਗਲਾ ਭਵਨ ਭਇਓ ਪਾਵਨ। ਹਰੀਜਨ ਬੈਠੇ ਹਰੀਜਸ ਗਾਵਨ॥
ਕਰੂੰ ਡੰਡਵਤ ਚਰਨ ਪਖਾਰੂੰ। ਤਨ ਮਨ ਧਨ ਉਨ ਊਪਰਿ ਵਾਰੂੰ॥
ਕਥਾ ਕਹੈਂ ਅਰੁ ਅਰਥ ਬਿਚਾਰੈਂ। ਆਪ ਤਰੈਂ ਔਰਨ ਕੋ ਤਾਰੈਂ॥
ਕਹ ਰੈਦਾਸ ਮਿਲੈਂ ਨਿਜ ਦਾਸ, ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੈ ਕਾਟੈ ਪਾਸ॥

ਦਰਸਨ ਦੀਜੈ ਰਾਮ ਦਰਸਨ ਦੀਜੈ।
ਦਰਸਨ ਦੀਜੈ ਹੋ ਬਿਲੰਬ ਨ ਕੀਜੈ॥ਟੇਕ॥
ਦਰਸਨ ਤੇਰਾ ਜੀਵਨਿ ਮੋਰਾ, ਬਿਨ ਦਰਸਨ ਕਿਉਂ ਜੀਵੈ ਹੋ ਚਕੋਰਾ॥
ਮਾਧਉ ਸਤਗੁਰ ਸਬ ਜਗ ਚੇਲਾ, ਅਬਕੈ ਬਿਛੁਰੈਂ ਮਿਲਨ ਦੁਹੇਲਾ॥
ਧਨ ਜੋਬਨ ਕੀ ਝੂਠੀ ਆਸਾ, ਸਤਿ ਸਤਿ ਭਾਖੈ ਜਨ ‘ਰਵਿਦਾਸਾ’॥

37 ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਜਉ ਤੁਮ ਗਿਰਿਵਰ ਤਉ ਹਮ ਮੋਰਾ॥
ਜਉ ਤੁਮ ਚੰਦ ਤਉ ਹਮ ਭਏ ਹੈ ਚਕੋਰਾ॥੧॥
ਮਾਧਵੇ ਤੁਮ ਨ ਤੋਰਹੁ ਤਉ ਹਮ ਨਹੀ ਤੋਰਹਿ॥
ਤੁਮ ਸਿਉ ਤੋਰਿ ਕਵਨ ਸਿਉ ਜੋਰਹਿ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥
ਜਉ ਤੁਮ ਦੀਵਰਾ ਤਉ ਹਮ ਬਾਤੀ॥
ਜਉ ਤੁਮ ਤੀਰਥ ਤਉ ਹਮ ਜਾਤੀ॥੨॥
ਸਾਚੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਮ ਤੁਮ ਸਿਉ ਜੋਰੀ॥
ਤੁਮ ਸਿਉ ਜੋਰਿ ਅਵਰ ਸੰਗਿ ਤੋਰੀ॥੩॥
ਜਹ ਜਹ ਜਾਉ ਤਹਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ॥
ਤੁਮ ਸੋ ਠਾਕੁਰੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਵਾ॥੪॥
ਤੁਮਰੇ ਭਜਨ ਕਟਹਿ ਜਮ ਫਾਂਸਾ॥
ਭਗਤਿ ਹੇਤ ਗਾਵੈ ਰਵਿਦਾਸਾ॥੫॥

ਜੋ ਤੁਮ ਤੇਰੇ ਰਾਮ ਮੈਂ ਨਹਿੰ ਤੋਰੌਂ।
ਤੁਮ ਸੇ ਤੋਰਿ ਕਵਨ ਸੇ ਜੋਰੌਂ ॥ਟੇਕ॥
ਤੀਰਥ ਬਰਤ ਨ ਕਰੋ ਅੰਦੇਸਾ ।
ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਕੇ ਭਰੋਸਾ॥
ਜਹੇ ਜਹੀ ਜਾਓਂ ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਪੂਜਾ।
ਤੁਮ ਸਾ ਦੇਵ ਔਰ ਨਹਿੰ ਦੂਜਾ॥
ਮੈਂ ਅਪਨੋ ਮਨ ਹਰੀ ਸੇ ਜੋਰਿਓਂ।
ਹਰੀ ਸੇ ਜੋਰਿ ਸਬਨ ਸੇ ਤੋਰਿਓਂ॥
ਸਬਹੀ ਪਹਰ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਆਸਾ।
ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਬਚਨ ਕਹੈ ਰੈਦਾਸਾ॥

39 ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ

ਤੁਮ ਚੰਦਨ ਹਮ ਇਰੰਡ ਬਾਪੁਰੇ ਸੰਗਿ ਤੁਮਾਰੇ ਬਾਸਾ॥
ਨੀਚ ਰੂਖ ਤੇ ਊਚ ਭਏ ਹੈ ਗੰਧ ਸੁਗੰਧ ਨਿਵਾਸਾ॥੧॥
ਮਾਧਉ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਰਨਿ ਤੁਮਾਰੀ॥ ਹਮ ਅਉਗਨ ਤੁਮ੍ ਉਪਕਾਰੀ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਤੁਮ ਮਖਤੂਲ ਸੁਪੇਦ ਸਪੀਅਲ ਹਮ ਬਪੁਰੇ ਜਸ ਕੀਰਾ॥
ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀਐ ਮਾਧਉ ਜੈਸੇ ਮਧੁਪ ਮਖੀਰਾ ॥੨॥
ਜਾਤੀ ਓਛਾ ਪਾਤੀ ਓਛਾ ਓਛਾ ਜਨਮੁ ਹਮਾਰਾ॥
ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀ ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰਾ॥੩॥

40 ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ

ਐਸੀ ਲਾਲ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਉਨੁ ਕਰੈ॥
ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜੁ ਗੁਸਈਆ ਮੇਰਾ ਮਾਥੈ ਛਤ੍ਰੁ ਧਰੈ॥1॥ਰਹਾਉ॥
ਜਾ ਕੀ ਛੋਤਿ ਜਗਤ ਕਉ ਲਾਗੈ ਤਾ ਪਰ ਤੁਹੀ ਢਰੈ ॥
ਨੀਚਹ ਊਚ ਕਰੈ ਮੇਰਾ ਗੋਬਿੰਦੁ ਕਾਹੂ ਤੇ ਨ ਡਰੈ॥1॥
ਨਾਮਦੇਵ ਕਬੀਰੁ ਤਿਲੋਚਨੁ ਸਧਨਾ ਸੈਨੁ ਤਰੈ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇ ਸਭੈ ਸਰੈ॥2॥

41 ਰਾਗੁ ਧਨਾਸਰੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਹਮ ਸਰਿ ਦੀਨੁ ਦਇਆਲੁ ਨ ਤੁਮ ਸਰਿ ਅਬ ਪਤੀਆਰੁ ਕਿਆ ਕੀਜੈ॥
ਬਚਨੀ ਤੋਰ ਮੋਰ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ਜਨ ਕਉ ਪੂਰਨੁ ਦੀਜੈ॥1॥
ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ਰਮਈਆ ਕਾਰਨੇ॥ ਕਾਰਨ ਕਵਨ ਅਬੋਲ ॥ ਰਹਾਉ॥
ਬਹੁਤ ਜਨਮ ਬਿਛੁਰੇ ਥੇ ਮਾਧਉ ਇਹੁ ਜਨਮੁ ਤੁਮਾਰੇ ਲੇਖੇ ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਆਸ ਲਗਿ ਜੀਵਉ ਚਿਰ ਭਇਓ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖੇ॥2॥

42 ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

ਜਉ ਤੁਮ ਗਿਰਿਵਰ ਤਉ ਹਮ ਮੋਰਾ॥
ਜਉ ਤੁਮ ਚੰਦ ਤਉ ਹਮ ਭਏ ਹੈ ਚਕੋਰਾ॥1॥
ਮਾਧਵੇ ਤੁਮ ਨ ਤੋਰਹੁ ਤਉ ਹਮ ਨਹੀ ਤੋਰਹਿ॥
ਤੁਮ ਸਿਉ ਤੋਰਿ ਕਵਨ ਸਿਉ ਜੋਰਹਿ॥ 1॥ ਰਹਾਉ॥
ਜਉ ਤੁਮ ਦੀਵਰਾ ਤਉ ਹਮ ਬਾਤੀ॥ ਜਉ ਤੁਮ ਤੀਰਥ ਤਉ ਹਮ ਜਾਤੀ ॥2॥
ਸਾਚੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਮ ਤੁਮ ਸਿਉ ਜੋਰੀ॥ ਤੁਮ ਸਿਉ ਜੋਰਿ ਅਵਰ ਸੰਗਿ ਤੋਰੀ॥3॥
ਜਹ ਜਹ ਜਾਉ ਤਹਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ॥ ਤੁਮ ਸੋ ਠਾਕੁਰੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਵਾ॥4॥
ਤੁਮਰੇ ਭਜਨ ਕਟਹਿ ਜਮ ਫਾਂਸਾ॥ ਭਗਤਿ ਹੇਤ ਗਾਵੈ ਰਵਿਦਾਸਾ॥5॥

43 ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ

ਤੁਮ ਚੰਦਨ ਹਮ ਇਰੰਡ ਬਾਪੁਰੇ ਸੰਗਿ ਤੁਮਾਰੇ ਬਾਸਾ॥
ਨੀਚ ਰੂਖ ਤੇ ਊਚ ਭਏ ਹੈ ਗੰਧ ਸੁਗੰਧ ਨਿਵਾਸਾ॥1॥
ਮਾਧਉ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਰਨਿ ਤੁਮਾਰੀ॥ ਹਮ ਅਉਗਨ ਤੁਮ੍ ਉਪਕਾਰੀ॥ 1॥ ਰਹਾਉ॥
ਤੁਮ ਮਖਤੂਲ ਸੁਪੇਦ ਸਪੀਅਲ ਹਮ ਬਪੁਰੇ ਜਸ ਕੀਰਾ ॥
ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀਐ ਮਾਧਉ ਜੈਸੇ ਮਧੁਪ ਮਖੀਰਾ ॥2॥
ਜਾਤੀ ਓਛਾ ਪਾਤੀ ਓਛਾ ਓਛਾ ਜਨਮੁ ਹਮਾਰਾ॥
ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀ ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰਾ॥3॥

ਤੁਮ੍ਹ ਕਰਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੁਹਿ ਸਾਂਈਂ॥ਟੇਕ॥
ਸਵਾਂਸ-ਸਵਾਂਸ ਤੁਝ ਨਾਮ ਸੰਭਾਰਉ, ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਭੇਟਿ ਮਮੁ ਮਨ ਹਰਸਾਈ।
ਤੁਮਹੁ ਦਿਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕਰੁਣਾਨਿਧ, ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਦੀਨਬੰਧੂ ਰਘੁਰਾਈ॥
ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਸਰਨ ਰਹੌਂ ਨਿਸਵਾਸਰ, ਭਰਮਤ ਫਿਰੌਂ ਨ ਹੌਂ ਹਰੀ ਰਾਈ।
ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਅਨੁਕੰਪ ਮਾਨ ਮਦੁ ਛੂਟੈ, ਰਾਮ ਰਸਾਇਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਈ॥
ਐਸੋ ਬੁਧ ਜਾਚਿਹੁੰ ਕਰੁਨਾਮੈਂ, ਤੁਝ ਚਰਨ ਤਜਿ ਕਿਤਹੁ ਨ ਜਾਈ।
ਚਰਣ-ਸਰਨ ਰਵਿਦਾਸ ਰਾਵਰੀ, ਅਪਨੋ ਜਾਨ ਲੇਹੁ ਉਰ ਲਾਈ॥

ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਸੰਗਤਿ ਸਰਨਿ ਤਿਹਾਰੀ। ਜਗ ਜੀਵਨ ਰਾਮ ਮੁਰਾਰੀ॥ਟੇਕ॥
ਗਲੀ ਗਲੀ ਕੌ ਨੀਰ ਬਹਿ ਆਇਓ, ਸੁਰਸਰੀ ਜਾਇ ਸਮਾਇਓ।
ਸੰਗਤਿ ਕੈ ਪਰਤਾਪ ਮਹਾਤਮ, ਨਾਂਵ ਗੰਗੋਦਿਕ ਪਾਇਓ॥
ਸਵਾਂਤੀ ਬੂੰਦ ਬਰਸ਼ੈ ਫਨਿ ਊਪਰ, ਸੀਸ ਵਿਸ਼ੈ ਵਿਸ਼ ਹੋਇ।
ਵਾਹੀ ਬੂੰਦ ਕੋ ਮੋਤੀ ਨਿਪਜੈ ਸੰਗਤਿ ਕੀ ਅਧਿਕਾਈ॥
ਤੁਮ ਚੰਦਨ ਹਮ ਇਰੰਡ ਬਾਪੁਰੇ, ਨਿਕਟਿ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਬਾਸਾ ।
ਨੀਚ ਬ੍ਰਿਖ ਤੈ ਊਂਚ ਭਏ ਹੈਂ, ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਬਾਸ ਸੁਬਾਸਾ ॥
ਜਾਤਿ ਭੀ ਓਛੀ ਪਾਂਤਿ ਭੀ ਓਛੀ, ਓਛਾ ਕਸਬ ਹਮਾਰਾ।
ਤਮ੍ਹਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੈਂ ਊਂਚ ਭਏ ਹੈਂ, ਕਹੈ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰਾ॥

ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਤੁਮ ਔਗਨ ਬਕਸਨ ਹਾਰ।
ਹਊਂ ਬਹੁ ਨੀਚ ਉਧਰੌ ਪਾਤਕੀ, ਮੂਰਖ ਨਿਪਟ ਗੰਵਾਰ॥ਟੇਕ॥
ਮੋ ਸਮ ਪਤਿਤ ਅਧਮ ਨਹੀਂ ਕੋਉ, ਸ਼ੀਨ ਦੁਖੀ ਵਿਸਿਆਰ।
ਨਾਂਮ ਸੁਨਹਿ ਨਰਕੁ ਭਜੈ ਹੈ, ਤੁਮ੍ਹ ਬਿਨ ਕਵਨ ਹਮਾਰ॥
ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਵਿੜਦ ਤਿਹਾਰੌ, ਆਈ ਪਰੌਂ ਤੋਹਿ ਦੁਵਾਰ।
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਇਹੁ ਮਨ ਆਸਾ, ਨਿਜ ਕਰ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰ॥

47 ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੇ ਪਦੇ ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ

ਮੇਰੀ ਸੰਗਤਿ ਪੋਚ ਸੋਚ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ॥ ਮੇਰਾ ਕਰਮੁ ਕੁਟਿਲਤਾ ਜਨਮੁ ਕੁਭਾਂਤੀ ॥1॥
ਰਾਮ ਗੁਸਈਆ ਜੀਅ ਕੇ ਜੀਵਨਾ॥ ਮੋਹਿ ਨ ਬਿਸਾਰਹੁ ਮੈ ਜਨੁ ਤੇਰਾ॥1॥ ਰਹਾਉ॥
ਮੇਰੀ ਹਰਹੁ ਬਿਪਤਿ ਜਨ ਕਰਹੁ ਸੁਭਾਈ॥ ਚਰਣ ਨ ਛਾਡਉ ਸਰੀਰ ਕਲ ਜਾਈ॥2॥

ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਪਰਉ ਤੇਰੀ ਸਾਭਾ ॥ ਬੇਗਿ ਮਿਲਹੁ ਜਨ ਕਰਿ ਨ ਬਿਲਾਂਬਾ ॥3॥

48 ਰਾਮਕਲੀ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ

ਪੜੀਐ ਗੁਨੀਏ ਨਾਮੁ ਸਭੁ ਸੁਣੀਐ ਅਨਭਠ ਭਾਉ ਨ ਦਰਸੈ॥
ਲੋਹਾ ਕੰਜਨੁ ਹਿਰਨ ਹੋਇ ਕੈਸੇ ਜਠ ਪਾਰਸਹਿ ਨ ਪਰਸੈ॥
ਦੇਵ ਸੰਸੇ ਗਾਂਠਿ ਨ ਛੂਟੇ ॥
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮਾਈਆ ਮਦ ਮਤਸਰ ਇਨ ਪੰਚਹੁ ਮਿਲਿ ਲੂਟੇ॥ ਰਹਾਉ॥
ਹਮ ਬਡ ਕਬਿ ਕੁਲੀਨ ਹਮ ਪੰਡਿਤ ਹਮ ਜੋਗੀ ਸੰਨਿਆਸੀ॥
ਗਿਆਨੀ ਗੁਨੀ ਸੂਰ ਹਮ ਦਾਤੇ ਇਹ ਬੁਧਿ ਕਭੀ ਨ ਨਾਸੀ॥
ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ਸਭੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝਸਿ ਭੂਲਿ ਪਰੈ ਜੇਸੇ ਬਉਰੇ॥
ਮੋਹਿ ਅਧਾਰੁ ਨਾਮੁ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਣ ਧਨ ਮੋਰੇ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ ਸੰਗਤਿ ਸਰਣਿ ਤਿਹਾਰੀ। ਜਗ ਜੀਵਨ ਰਾਮ ਮੁਰਾਰੀ॥ ਟੇਕ॥
ਗਲੀ ਗਲੀ ਕੌ ਨੀਰ ਬਹਿ ਆਇਓ, ਸੁਰਸਰੀ ਜਾਇ ਸਮਾਇਓ।
ਸੰਗਤਿ ਕੈ ਪਰਤਾਪ ਮਹਾਤਮ, ਨਾਂਵ ਗੰਗੋਦਿਕ ਪਾਏਓ॥
ਸਵਾਂਤੀ ਬੂੰਦ ਬਰਸੈਂ ਫਣਿ ਉੱਪਰ, ਸੀਸ ਵਿਸੈ ਵਿਸ ਹੋਈ।
ਵਾਹੀ ਬੂੰਦ ਕੋ ਮੋਤੀ ਨਿਪਜੈ ਸੰਗਤਿ ਕੀ ਵਧਿਕਾਈ॥
ਤੁਮ ਚੰਦਨ ਹਮ ਇਰੰਡ ਬਾਪੁਰੇ, ਨਿਕਟਿ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਸਾ।
ਨੀਚ ਬ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਉੱਚ ਭਏ ਹਨ, ਤੁਹੀ ਬਾਸ ਸੁਬਾਸਾ॥
ਜਾਤੀ ਭੀ ਓਛੀ ਪਾਂਤੀ ਭੀ ਓਛੀ, ਓਛਾ ਕਸਬ ਸਾਡੇ।
ਤੁਹਾਡੀ ਕਰਿਪਾ ਤੈਂ ਉੱਚ ਭਏ ਹਨ, ਕਹੈ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰਾ॥

आज दिवस लेऊँ बलिहारा।
मेरे घर आया राम का प्यारा॥टेक॥
आँगन बाँगला भवन भयो पावन। हरिजन बैठे हरिजस गावन॥
करूँ डंडवत चरन पखारूँ। तन मन धन उन ऊपरि वारूँ॥
कथा कहैं अरु अर्थ बिचारैं। आप तरैं औरन को तारें॥
कह रैदास मिलैं निज दास, जनम जनम कै काटे पास॥

2 आसा बाणी श्री रविदास जीउ की

संत तुझी तनु संगति प्रान॥ सतिगुर गिआन जाने संत देवा देव॥
संत ची संगति संत कथा रसु॥ संत प्रेम माझै दीजै देवा देव॥ रहाउ॥
संत आचरण संत चो मारगु संत च ओल्हग ओल्हगणी॥
अउर इक मागठ भगति चिंतामणि॥ जणी लखावहु असंत पापी सणि॥
रविदासु भण जो जाणै सो जाणु॥ संत अनंतहि अंतरु नाही।॥

सत गुरु हमहु लखाई बाट।
जनम पछले पाप नसाने, मिटिगौ सबू संताप॥टेक॥
बाहरि खोजत जनम गंवाए, उनमनि धिआन रहे घट आप।
सबद अनाहद बाजत घट मंह, अगम ज्ञान भौ गुरु परताप॥
धन दारा मंह रहिओ मगन नित, गुनयौ न मिचु कौ ताप।
कहि रविदास गुरु रह दिखावई, त्रिखा बुझि मिटि मन संताप॥

4गउड़ी बैरागणि रविदास जीउ

सतजुगि सतु तेता जगी दुआपरि पूजाचार॥
तीनौ जुग तीनौ दिड़े कलि केवल नाम अधार॥
पारु कैसे पाइबो रे॥ मो सठ कोऊ न कहै समझाइ॥
जा ते आबा गवनु बिलाइ ॥ रहाउ॥
बहु बिधि धरम निरूपीएऐ करता दीसै सभ लोइ॥
कवन करम ते छूटीऐ जिह साधे सभ सिधि होइ॥
करम अकरम बीचारीऐ संका सुनि बेद पुरान॥
संसा सद हिरदे बसै कउनु हिरे अभिमानु॥
बाहरु उदकि पखारीएऐे घट भीतरि बिबिधि बिकार ॥०
सुध कवन पर होइबो सुच कुंचर बिधि बिउहार॥
रवि प्रगास रजनी जथा गति जानत सभ संसार॥
पारस मानो ताबो छुएु कनक होत नहीं बार॥
परम परस गुरु भेटीएऐ पूरब लिखत लिलाट॥
उनमन मन मन ही मिले छुटकत बजर कपाट॥
भगति जुगति मति सति करी भ्रम बंधन काटि बिकार॥
सोई बसि रसि मन मिले गुन निरगुन एक बिचार॥
अनिक जतन निग्रह कीए टारी न टरै भ्रम फास॥
प्रेम भगति नहीं ऊपजै ता ते रविदास उदास॥

5रागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी की

सुख सागरु सुरतर चिंतामनि कामधेनु बसि जा के॥
चारि पदारथ असट दसा सिधि नव निधि कर तल ता के॥
हरि हरि हरि न जपहि रसना॥ अवर सभ तिआगि बचन रचना॥ रहाउ॥
नाना खिआन पुरान बेद बिधि चठतीस अखर मांही॥
बिआस बिचारि कहिओ परमारथु राम नाम सरि नाही॥
सहज समाधि उपाधि रहत फुनि बडै भागि लिव लागी॥
कहि रविदास प्रगासु रिंदे धरि जनम मरन भे भागी।

का तू सोवै जाग दिवाना। झूठि जियूँ सत करि जाना॥टेक॥
जिन जनम दीआ सो रिजक उमड़ावै, घट घट भीतर रहट चलावै।
करि बंदगी छाड़ि मैं मेरा, हृदय करीम संभारी सबेरा॥
जो दिन आवै सो दुख में जाई, कीजै कूच रहिओ सच नाहीं।
संगि चली है हम भी चलना, दूर गवन् सिर ऊपर मरना॥
जो कछु बोइया लुनिए सोई, ता मैं फेर फाड़ कास होई।
छाड़िए कूड़ भजै हरि चरना, ताको मिटै जनम अरु मरना॥
आगे पंथ खरा है झीना, खांडे धार जैसा है पैना।
जिस ऊपर मार्ग है तेरा पंथी पंथ संवार सबेरा॥
क्या तैं खर्चा क्या तैं खाया, चल दरहाल दिवान बुलाया।
साहिब तो पै लेखा लेसी, भीड़ पड़े तू भरि भरि देसी॥
जनम सिराना किआ पसारा, सुझि परीओ चौँ दस अंधियारा।
कह रैदास अगिआन दिवाना, अजहूं न चेतहु दुनि फंद खाना॥

7 राग गउड़ी पूरबी रविदास जीउ

कूप भरिओ जैसे दादिरा कछु देस बिदेस न बूझ॥
ऐसे मेरा मन बिखिआ बिमोहिआ कछु आरा पार न सूझ॥ १॥
सगल भवन के नाइका इक छिन दरस दिखाए जी॥ १॥ रहाउ॥
मलिन भई मति माधवा तेरी गति लखी न जाए॥
करहो क्रिपा भ्रम चूकई मै सुमत देहों समझाए॥ २॥
जोगीसर पावह नही तुअ गुण कथन अपार॥
प्रेम भगति के कारण कहो रविदास चमार॥३॥

8 राग गउड़ी पूरबी रविदास जीउ

गिरि बन काहे खोजन जाई, घट अभ्यंतर खोजहु भाई॥टेक॥
पुहुप मधे ज्यूं बास बस्त है, तियूं सब घट रमहि रघुराई।
बाहरि खोजत जनम सिरानों, मृग तृष्णा रहियो उरझाई॥
राम चरण मंह थिर मन राखहु रिदै कंवल बसै रघुराई।
कहि रविदास सुनहु रे संतों, राम भजन विनु किन गति पाई॥”

घट अवघट डूगर घणा इकु निरगुणु बैलु हमार॥
रमईए सिउ इक बेनती मेरी पूंजी राखु मुरारि॥
को बनजारों राम को मेरा टांडा लादिआ जाइ रे॥ रहाउ॥
हठ बनजारों राम को सहज करउ ब्यापारु॥
मै राम नाम धनु लादिआ बिखु लादी संसारि॥
उरवार पार के दानीआ लिखि लेहु आल पतालु॥
मोहि जम डंडु न लागई तजीले सरब जंजाल॥
जैसा रंगु कसुंभ का तैसा इहु संसारु॥
मेरे रमईए रंगु मजीठ का कहु रविदास चमार॥

10धनासरी भगत रविदास जी की

चित सिमरनु करउ नैन अविलोकनो स्रवन बानी सुजसु पूरि राखउ॥
मनु सु मधुकरु करउ चरन हिरदे धरठ रसन अंम्रित राम नाम भाखउ॥
मेरी प्रीति गोबिंद सिउ जिनि घंटे॥ मै तडउ मोलि महगी लई जीअ संटै॥ रहाउ॥
साधसंगति बिना भाउ नहीं ऊपजै भाव बिनु भगति नहीं होइ तेरी॥
कहै रविदासु इक बेनती हरि सिउ पैज राखहु राजा राम मेरी॥

11रागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी की

जो हम बांधे मोह फास हम प्रेम बधनि तुम बाधे॥
अपने छूटन को जतनु करहु हम छूटे तुम आराधे॥
माधवे जानत हहु जैसी तैसी॥ अब कहा करहुगे ऐसी ॥ रहाउ ॥
मीनु पकरि फांकिओ अरु काटिओ रांधि कीओ बहु बानी॥
खंड खंड करि भोजनु कीनो तऊ न बिसरिओ पानी॥
आपन बापै नाही किसी को भावन को हरि राजा॥
मोह पटल सभु जगतु बिआपिओ भगत नही संतापा॥
कहि रविदास भगति इक बाढी अब इह का सिठ कहीऐ।
जा कारनि हम तुम आराधे सो दुखु अजहू सहीएऐ॥

12रागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी की

जनम अमोल अकार्थ जात रे।
सुमरण करौ कभौं नहि हरि कौ, जिओ लौ नहि छरत गात रे॥टेक॥
ए सबु संगī दिवस चिआर के, धन दारा सुत पित मात रे।
विछुरे मिलन बहुरि नह हवै हो, जिऊं तरवर छिन पात रे॥
तौ कैसे हरि नाम लहुगे, गर अटकै कफ-सित बात रे।
काल कराल भ्रमत फंदक जिऊं, करत अचानौ घाट रे॥
चेतै नहि अल्पु मति मूर्खि, छांडि अमृत विषु खात रे।
कहि रविदास आस तज औरे, श्री गोपालह रंग राच रे॥

13रागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी की

जल की भीति पवन का थंभा रकत बुंद का गारा॥
हाड मास नाड़ीं को पिंजरु पंखी बसे बिचारा॥
प्रानी किआ मेरा किआ तेरा॥ जैसे तरवर पंखि बसेरा॥ रहाउ॥
राखहु कंध उसारहु नीवां॥ साढे तीनि हाथ तेरी सीवां॥
बंके बाल पाग सिरि डेरी॥ इहु तनु होइगो भसम की ढेरी॥
ऊचे मंदर सुंदर नारी॥ राम नाम बिनु बाजी हारी॥
मेरी जाति कमीनी पांति कमीनी ओछा जनमु हमारा॥
तुम सरनागति राजा राम चंद कहि रविदास चमारा॥

जाकै राम जी धनीं, ताकै काहिं की कमीं है॥टेक॥
मनसा के नाथ मनोर्थ पूर्वै, सुख निधांन की काहा गिनीं है॥
कवन काज किरपण की माया, करत फिरत आपनीं आपनीं है।
खाई न सकै खर्च नहि जानैं, जिऊं भवंग सिर रहत मनीं है॥
जाकी रासि थावर नहि आवै, राहा केत की मुचत असीं है।
रखवारे सौं चक्र सुदर्शन बिघन न बियापैं रोक छिनीं है॥
शिव सनकादिक पार न पावैं, में बपरै। की कौन गिनीं है।
जाकी प्रीति निरंतर हरि सौं, कहै रविदास ताकी सदा ही बनीं है॥

15रागु सूही बाणी स्री रविदास जीउ की

जो दिन आवहि सो दिन जाही॥ करना कूचु रहनु थिरु नाही॥
संगु चलत है हम भी चलना॥ दूरि गवनु सिर ऊपरि मरना॥
किआ तू सोइआ जागु इआना॥ तै जीवनु जगि सचु करि जाना॥ रहाउ ॥
जिनि जीउ दीआ सु रिजकु अंबराबै॥ सभ घट भीतरि हाटु चलाबै॥
करि बंदिगी छाडि मै मेरा॥ हिरदै नामु सम्हारि सवेरा॥
जनमु सिरानो पंथु न सवारा॥ सांझ परी दह दिस अंधिआरा॥
कहि रविदास निदानि दिवाने॥ चेतसि नाही दुनीआ फन खाने॥

16बसंतु बाणी रविदास जी की

तुझहि सुझंता कछू नाहि॥ पहिरावा देखे ऊभि जाहि।॥
गरबवती का नाही ठाठ॥ तेरी गरदनि ऊपरि लवै काउ॥
तू कांइ गरबहि बावली॥
जैसे भादठ खूंबराजु तू तिस ते खरी उतावली॥ रहाउ॥
जैसे कुरंक नहीं पाइओ भेदु॥ तनि सुगंध ढूढ़ै प्रदेसु॥
अप तन का जो करे बीचारु ॥ तिसु नही जमकंकरु करे खुआरु।
पुत्र कलत्र का करहि अहंकारु॥ ठाकुरु लेखा मगनहारु॥
फेड़े का दुखु सहै जी3॥ पाछे किसहि पुकारहि पीठ पीउ॥
साधू की जो लेहि ओट॥ तेरे मिटहि पाप सभ कोटि कोटि॥
कहि रविदास जो जप नामु॥ तिसु जाति न जनमु न जोनि कामु॥

17बिलावलु बाणी रविदास भगत की

दारिदु देखि सभ को हसे ऐसी दसा हमारी॥
असट दसा सिधि कर तलै सभ क्रिपा तुमारी ॥
तू जानत मै किछु नहीं भव खंडन राम॥
सगल जीअ सरनागती प्रभ पूरन काम ॥ रहाउ॥
जो तेरी सरनागता तिन नाही भारु॥
ऊच नीच तुम ते तरे आलजु संसारु॥
कहि रविदास अकथ कथा बहु काइ करीजै॥
जैसा तू तैसा तुही किआ उपमा दीजै॥

18रागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी की

दुलभ जनमु पुंन फल पाइओ बिरथा जात अबिबेकै॥
राजे इंद्र समसरि ग्रिह आसन बिनु हरि भगति कहहु किह लेखै॥
न बीचारिओ राजा राम को रसु॥ जिह रस अन रस बीसरि जाही ॥रहाउ।
जानि अजान भए हम बावर सोच असोच दिवस जाही॥
इंद्रीं सबल निबल बिबेक बुधि परमारथ परवेस नही॥
कहीअत आन अचरीअत अन कछु समझ न परै अपर माइआ॥
कहि रविदास उदास दास मति परहरि कोपु करहु जीअ दइआ॥

देखि मुरिखता यहु मन की।
राम नाम कूँ छांडी अधारौ, गहि ओट छुद त्रिन की॥ टेक॥
अभि अंतर रामु नहीं जानिओ, छानहु धूरि बन बन की।
जा दिन यह हंसा उरि जइ है, छोरि ठठरिया तन की।
धनु दारा मंह रहहु लपटानो, आपहु नहीं सुधि वा छन की॥
जन रविदास तियागी जग आसा, लहहु ओट हरि चरणन की॥

ध्रिगु ध्रिगु जीवणु राजा राम बिना॥ टेक॥
देहि नैन विनु, चंद रैन विनु, जिऊं मीना गहुर जले विनु।
हस्ती सुंड विनु पंछी पंख विनु, जैसोइ मंदिर दीप विनु॥
जैसे बाम्हन वेद विहूंणा, तैसोइ प्राणी तुझ नाम बिना।
वेसवा कूँ सुत काकौ कहिए, तैसोइ भगत जन राम बिना॥
मंत्र सुरति विनु, नारी कंत विनु, जैसोइ धरती इंद्र बिना।
जिउं विच्छा फलहिं विहूंणा, तिउं प्राणी तुझ प्रेम बिना॥
काम क्रोध हंकार निवारउ, तृष्णा तियागहु संत जना।
कहि रविदास भए सीतल काया, जिऊं हौं लागौ गुरु चरणा॥

21धनासरी भगत रविदास जी की

नामु तेरो आरती मजनु मुरारे॥ हरि के नाम बिनु झूठे सगल पासारे॥ रहाउ॥
नामु तेरो आसनों नामु तेरों उरसा नामु तेरा केसरो ले छिटकारे॥
नामु तेरा अंभुला नामु तेरो चंदनो घसि जपे नामु ले तुझहि कउ चारे॥
नामु तेरा दीवा नामु तेरो बाती नामु तेरो तेलु ले माहि पसारे॥
नाम तेरे की जोति लगाई भइओ उजिआरो भवन सगलारे॥
नामु तेरो तागा नामु फूल माला भार अठारह सगल जूठारे॥
तेरों कीआ तुझहि किआ अरपउ नामु तेरा तुही चवर ढोलारे॥
दस अठा अठसठे चारे खाणी इहै वरतणि है सगल संसारे॥
कहै रविदासु नामु तेरो आरती सति नामु है हरि भोग तुहारे॥

22राग रामकली बाणी रविदास जी की

काम क्रोध माया मद मतसर इन पंचहु मिलि लूटे॥1॥रहाउ॥
हम बड कबी कुलीन हम पंडित हम जोगी संन्यासी॥
ग्यानी गुनी सूर हम दाते इह बुधि कबहि न नासी॥2॥
कहु रविदास सभै नही समझसि भूलि परे जैसे बउरे॥
मोहि अधारु नामु नारायण जीवन प्रान धन मोरे॥3॥

प्रीति सुधामनि आव तेज सरूपी सकल सिरोमनि, अलख निरंजन राव॥टेक॥
पीव संगि प्रेम कबहुं नहीं पाइओ, कारनि कवन बिसारी।
चक कौ ध्यान दधि सुत सौ होत है, यौ तुम तैं मैं निआरी॥
भोर भइओ मोहिं इक टग जोवत, तलफल रजनी जाई।
पीव बिन सेजहिं का सुख सोऊँ, बिरह बिथा तन पाई॥
मेटि दुहाग सुहागिनि कीजै, अपनै अंगि लगाई।
कहै रविदास प्रभू तुम्हरे बिछोहै, एकु पलक जुग जाई॥

24भेरठ बाणी रविदास जीउ की घरू 2

बिनु देखे उपजै नहीं आसा॥ जो दीसे सो होइ बिनासा॥
बरन सहित जो जापै नामु॥ सो जोगी केवल निहकामु॥
परचै रामु रवै जठ कोई॥ पारसु परसै दुबिधा न होई॥ रहाउ ॥
सो मुनि मन की दुबिधा खाइ॥ बिनु दुआरै ज्रै लोक समाइ॥
मन का सुभाठ सभु कोई करै॥ करता होइ सु अनभै रहै॥
फल कारन फूली बनराइ॥ फलु लागा तब फूलु बिलाइ॥
गिआने कारन करम अभिआसु॥ गिआनु भइआ तह करमह नासु ॥
प्रित कारन दधि मथै सइआन॥ जीवत मुकत सदा निरबान॥
कहि रविदास परम बैराग॥ रिदे रामु की न जपसि अभागाए
बीति आउ भजनु नहीं कीन्हा॥ टेक॥
सेत भयठ तन थर थर कंपहिस हरि सिमरनु नहीं कीन्हा।
सत संगत नहिं गुरु पद सेओ, प्रभ कीरति नहिं गाई।
नहि मनु रमयो प्रभ चरनन महिं, तन स्यों परीत द्रिढ़ाई।
कह रविदास चलन की बिरियां, कोठउ न होहु सहाई॥

बीती आऊ भजनु नहीं कीन्हा॥टेक॥
सेत भइउ तन थर थर कंपहि हरी सिमरनु नहीं कीन्हा।
सत संगत नहि गुर पद सेओ, प्रभ कीरति नहि गाई।
नहि मनु रमिओ प्रभ चरणन महिं, तन सिउँ प्रीत द्रिड़ाई।
कहि रविदास चलन की बिरियां, कोउ न होहु सहाई॥

26रागु आसा बाणी श्री रविदास जीउ की

माटी को पुत्रा कैसे नचतु है॥
देखै देखै सुनै बोलै दउरिओ फिरतु है॥1॥रहाउ॥
जब कछु पावै तब गरबु करतु है॥ माया गई तब रोवनु लगतु है॥1॥
मन बच क्रम रस कसहि लुभाना॥ बिनसि गइआ जाइ कहूँ समाना॥2॥
कहि रविदास बाजी जगु भाई॥ बाजीगर सउ मोहि प्रीति बनि आई॥3॥

माधौ, का कहीए भ्रम ऐसा, तुम कहीअत होहु न जैसा॥टेक॥
न्रिपति एक सेज सुख सूता, सुपिनैं भइआ भिखारी।
अछित राज बहोत दुख पाइओ, सौ गति भई हमारी।
जब हम हुते तब तुम नांही, अब तुम हौ हम नांही।
सलिता गवन कीओ महोदधि, जल केवल जल मांही।
रजु भुवंग रजनी परगासा, अस कछु मरम जनावा।
समझि परी मोहिं कनक अलंक्रित जिऊं, अब कछु कहत न आवा।
करता एक भाई जग भुगता, सब घटि सब विधि सोई।
कहै रविदास भगती इक उपजी, सहजैं होई सू होई॥

28आसा बाणी श्री रविदास जीउ की

प्रिग मीन भ्रिंग पतंग कुंचर एक दोख बिनास॥
पंच दोख असाध जा महि ता की केतक आस॥
माधो अबिदिआ हित कीन॥ बिबेक दीप मलीन॥ रहाउ॥
त्रिगद जोनि अचेत संभव पुंन पाप असोच॥
मानुखा अवतार दुलभ तिही संगति पोच॥
जीअ जंत जहा जहा लगु करम के बसि जाइ॥
काल फास अबध लागे कछु न चले उपाइ॥
रविदास दास उदास तजु भ्रमु तपन तपु गुर गिआन॥
भगत जन भे हरन परमानंद करहु निदान॥

29साखी

हरी सा हीरा छाड़ि कै, करै आन की आस।
ते नर जमपुर जाहिंगे, सत भाखै रैदास॥
अंतरगति राचैं नहीं, बाहर कथै उदास।
ते नर जमपुर जाहिंगे, सत भाखै रैदास॥
रैदास कहै जाके ह्रिदै, रहै रैन दिन राम।
सो भगता भगवंत सम, क्रोध न बिआपै काम॥
जा देखै घिन ऊपजै, नरक कुंड में बास।
प्रेम भगती सों ऊधरे, प्रगटत जन रैदास॥
रैदास तूं कावंच फलीस, तुझे न छीपै कोइ।
तैं निज नावं न जानिआ, भला कहां ते होइ॥
रैदास राति न सोइओ, दिवस न करिओ स्वाद।
अह-निसि हरीजी सुमिरिओ, छाड़ि सकल प्रतिबाद॥

30 विविध देहो

रविदास हमारो राम जी, दसरथ करि सुत नांहि।
राम हमउ मंहि रमि रहिओ, बिसब कुटंबह मांहि॥
रविदास हमारो राम तो, सकल रहिओ भरपूरि।
रोम रोम मंहि रमि रहिओ, राम मसूक न दूरि॥
सब्ब बिआपक राम हइ, नांह कौउ इक ठांव।
सत्त गुरु साहिब सखा भएओ, रविदास हमारो राम॥
सब घट मेरा सांइयां, जलवा रहिओ दिखाइ।
रविदास नगर मंहि रमि रहिओ, नेकहु न इत उत जाइ॥
सब घट महि रमि रहिओ, रविदास हमारो राम।
सोई बूझइ राम कूं, जो होइ राम गुलाम॥
घट घट बिआपक राम है, रामंहि बूझै कोइ।
रविदास बूझै सोइ राम कूं, जउ राम सनेही होइ॥
मुखुर मंहि परछांइ जिउं, पुगुप मध्ये जिउं बास।
तैसउ ही श्रीहरी बसै, हिरदै मध्ये रविदास॥
रविदास पिअ बिनु जगत मंह, सुनी सेज न कोइ।
जित देखूं तित पिअ कर प्रगट मोजरा होइ॥
जौ लौं घट महिं परान हैं, तौ लौं जपओ सत्त नाम।
रविदास परम पद पाइहिं, जिन्ह घटि बसिओ राम॥
काइम दाइमा राम इक, दोयम सत्त इमान।
रविदास राम अरु सत्त बिन, बिरथा सभ कछु जान॥
सब्ब निवासी राम जू, सब घट रहिओ समाइ।
रविदास नाम चकमक बिना, हक नूर अद्रिसटाइ॥
रविदास मानुष जनम मंह, हौं चिंतऊं गुरु एक।
आद अंत मेरो सतिगुरु, राखै सभन की टेक॥
इक बूंद सौं बुझि गई, जनम जनम की पिआस।
जनम मरन बंधन टूटी, भए रविदास खलास॥

31राग धनासरी भगत रविदास जी को

हम सर दीन दइआल न तुम सर अब पतीआर किआ कीजे॥
बचनी तोर मोर मन मानै जन कउ पूरन दीजै॥ १॥
हड बल बल जाउ रमईआ कारने॥कारन कवन अबोल॥रहाउ॥
बहुत जनम बिछुरे थे माधउ इह जनम तुम्हारे लेखे॥
कहे रविदास आस लग जीवउ चिर भइओ दरसन देखे॥ २॥

माधौ! मुहि इकु सहारौ तोरा॥टेक॥ |
तुम्हहि मात पित प्रभ मेरो, हां मसकीन अति भोरा।
तुम जठ तजौ कवन मोहि राखे, सहिहै कौनु निहोरा॥
बाहाडंबर हों कबहुं न जान्यौ, तुम चरनन चित मोरा।
अगुन सख्रगुन दौ समकरि जान्यौ, चहुं दिस दरसन तोरा॥
पारस मनि मुहि रतु नहिं भावै, जग जंजार न थोरा।
कहि ‘रविदास’ तजि सभ त्रिस्ना, इकु राम चरन चित मोरा॥

33राग गठड़ी रविदास जी के पदे गउड़ी गुआरेरी

मेरी संगत पोच सोच दिन राती॥
मेरा करम कुटिलता जनम कुभांती॥ १॥
राम गुसईआ जीअ के जीवना॥
मोहे न बिसारहो मै जन तेरा॥ १॥ रहाउ॥
मेरी हरहो बिपत जन करहो सुभाई॥
चरण न छाडउठ सरीर कल जाई॥ २॥
कहो रविदास परउ तेरी साभा॥
बेग मिलहो जन कर न बिलांबा॥ ३॥

अब कैसे छूटे नाम रट लागी॥टेक॥
प्रभु जी तुम चंदन हम पानी, जाकी बास अंग अंग समानी।
प्रभु जी तुम घन बन हम मोरा, जैसे चितवत चंद चकोरा॥
प्रभु जी तुम दीपक हम बाती, जाकी जोति जरै दिन राती।
प्रभु जी तुम मोती हम धागा, जैसे सोनहिं मिलत सोहागा॥
प्रभु जी तुम स्वामी हम दासा, ऐसी भगति करै “रविदासा’।

आज दिवस लेऊँ बलिहारा।
मेरे घर आइआ राम का पिआरा॥टेक॥
आंगन बंगला भवन भइओ पावन। हरीजन बैठे हरीजस गावन॥
करूं डंडवत चरन पखारूं। तन मन धन उन ऊपरि वारूं॥
कथा कहैं अरु अर्थ बिचारैं। आप तरैं औरन को तारैं॥
कह रैदास मिलैं निज दास, जनम जनम कै काटै पास॥

दरसन दीजै राम दरसन दीजै।
दरसन दीजे हो बिलंब न कीजै॥टेक॥
दरसन तोरा जीवनि मोरा, बिन दरसन क्यूं जीवै हो चकोरा।
माधउ सतगुर सब जग चेला, अबकें बिछुरें मिलन दुहेला।
धन जोबन की झूठी आसा, सति सति भाखै जन ‘रविदासा’॥

37धनासरी भगत रविदास जी की

नाम तेरो आरती मजन मुरारे॥
हर के नाम बिन झूठे सगल पासारे॥ १॥ रहाउ॥
नाम तेरो आसनो नाम तेरो उरसा नाम तेरा केसरो ले छिटकारे॥
नाम तेरा अंभुला नाम तेरो चंदनो घस जपे नाम ले तुझहे कउ चारे॥१॥
नाम तेरा दीवा नाम तेरो बाती नाम तेरो तेल ले माहे पसारे॥
नाम तेरे की जोत लगाई भइओ उजिआरो भवन सगलारे॥ २॥
नाम तेरो तागा नाम फूल माला भार अठारह सगल जूठारे॥
तेरो कीआ तुझह किआ अरपउ नाम तेरा तुही चवर ढोलारे॥ ३॥
दस अठा अठसठे चारे खाणी इहै वरतण है सगल संसारे॥
कहै रविदास नाम तेरो आरती सत नाम है हर भोग तुहारे॥४॥

38राग मारू बानी रविदास जियो की

ऐसी लाल तुझ बिनु कौनु करै॥
गरीब निवाजु गुसईआ मेरा माथै छत्रु धरै॥1॥रहाउ॥
जा की छोटि जगत कउ लागै ता पर तुही ढरै॥
नीचह ऊच करै मेरा गोबिंदु काहू ते न डरै॥1॥
नामदेव कबीरु तिलोचनु सधना सैनु तरै॥
कहि रविदासु सुनहु रे संतहु हरि जीउ ते सभै सरै॥2॥

39राग धनासरी भगत रविदास जी की

हम सरि दीनु दयालु न तुम सरि अब पतिआरु किआ कीजै॥
बचनी तोर मोर मनु मानै जन कउ पूरनु दीजै॥1॥
हउ बलि बलि जाउ रमइआ कारने॥ कारन कवन अबोल॥ रहाउ॥
बहुत जनम बिछुरे थे माधउ इहु जनमु तुमारे लेखे॥
कहि रविदास आस लगि जीवउ चिर भइओ दरसुनु देखे॥2॥

40राग सोरठ बाणी भगत रविदास जी कौ

जउ तुम गिरिवर तठ हम मोरा॥जउ तुम चंद तठ हम भए है चकोरा॥१॥
माधवे तुम न तोरहो तठ हम नही तोरह॥
तुम सिउ तोर कवन सिउ जोरह॥ १॥ रहाउ॥
जउ तुम दीवरा तउ हम बाती॥जउ तुम तीरथ तउ हम जाती॥ २॥
साची प्रीत हम तुम सिउ जोरी॥तुम सिउ जोर अवर संग तोरी॥३॥
जह जह जाउ तहा तेरी सेवा॥तुम सो ठाकुर अठर न देवा॥४॥
तुमरे भजन कटह जम फंसा॥ भगति हेत गावै रविदासा॥ ५॥

जो तुम तोरो राम मैं नहिं तोरों।
तुम से तोरि कवन से जोरों॥टेक॥
तीरथ बरत न करों अँदेसा। तुम्हरे चरन कमल के भरोसा॥
जहाँ जहँ जाओ तुम्हरी पूजा। तुम सा देव और नहिं दूजा॥
में अपनो मन हरि से जोरयों। हरि से जोरि सबन से तोरयों॥
सबही पहर तुम्हारी आसा। मन क्रम बचन कहै रैदासा॥

42राग सोरठ बाणी भगत रविदास जी की

जउ हम बांधे मोह फास हम प्रेम बधन तुम बाधे॥
अपने छूटन को जतन करहो हम छूटे तुम आराधे॥ १॥
माधवे जानत हहो जैसी तैसी॥अब कहा करहुगे ऐसी॥ १॥ रहाउ॥
मीन पकर फाकिओ अर काटिओ रांध कीओ बहु बानी॥
खंड खंड कर भोजन कीनो तऊ न बिसरिओ पानी॥ २॥
आपन बाप नाही किसी को भावन को हर राजा॥
मोह पटल सभ जगत बिआपिओ भगत नही संतापा॥ ३॥
कहे रविदास भगति इक बाढी अब इह का सिउ कहीएऐ॥
जा कारन हम तुम आराधे सो दुख अजहू सहीएऐ॥४॥

43राग बिलावल बाणी रविदास भगत की

दारिद देख सभ को हसे ऐसी दसा हमारी॥
असट दसा सिधि कर तले सभ क्रिपा तुमारी॥१॥
तू जानत मै किछ नही भव खंडन राम॥
सगल जीअ सरनागती प्रभ पूरन काम॥ १॥ रहाउ॥
जो तेरी सरनागता तिन नाही भार॥
ऊच नीच तुम ते तरे आलज संसार॥र२॥
कहे रविदास अकथ कथा बहु काए करीजै॥
जैसा तू तैसा तुही किआ उपमा दीजै॥ ३॥

तुम चंदन हम इरंड बापुरे संग तुमारे बासा॥
नीच रूख ते ऊच भए है गंध सुगंध निवासा॥ १॥
माधउ सतसंगत सरन तुम्हारी॥
हम अउगन तुम्ह उपकारी॥ १॥ रहाउ॥
तुम मखतूल सुपेद सपीअल हम बपुरे जस कीरा॥
सतसंगत मिल रहीऐ माधउ जैसे मधुप मखीरा॥ २॥
जाती ओछा पाती ओछा ओछा जनम हमारा॥
राजा राम की सेव न कीन्ही कहे रविदास चमारा॥ ३॥

45रागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी की

तुम गिरिवर तो हम मोरा॥ जड तुम चंद तो हम भए है चकोरा॥
माधवे तुम न तोरहु तो हम नहीं तोरहि॥
तुम सिउ तोरि कबन सिउ जोरहि॥ रहाउ॥
जो तुम दीवरा तो हम बाती॥ जो तुम तीरथ तड हम जाती॥
साची प्रीति हम तुम सिउ जोरी॥ तुम सिउ जोरि अवर संगि तोरी॥
जह जह जाउ तहा तेरी सेवा॥ तुम सो ठाकुरु अउरु न देवा॥
तुमरे भजन कटहि जम फांसा॥ भगति हेत गाव रविदासा॥

46राग आसा बानी रविदास जी की

तुम चंदन हम इरंड बापुरे संगि तुम्हारे बासा॥
नीच रूख ते ऊच भए है गंध सुगंध निवासा॥1॥
माधउ सतसंगति सरनि तुमारी॥ हम अउगन तुम्ह् उपकारी॥1॥ रहाउ॥
तुम मखतूल सुपेद सपीअल हम बपुरे जस कीरा॥
सतसंगति मिलि रहिऐ माधउ जैसे मधुप मखीरा॥2॥
जाति ओछा पाती ओछा ओछा जनमु हमारा॥
राजा राम की सेव न कीनी कहि रविदास चमारा॥3॥

तुम्ह् करहु कृपा मुहि साईं॥टेक॥
सवांस-सवांस तुझ नाम संभारउ, तुम्हहि भेटि ममु मन हरसाई।
तुमहु दियाल कृपाल करुणानिध, तुम्हहि दीनबंधू रघुराई॥
तुम्ह् री सरन रहौं निसवासर, भरमत फिरौं न हौं हरी राई।
तुम्ह् री अनुकंप मान मदु छूटै, राम रसाइन अम्रितु पाई॥
ऐसो बुध जाचिहुं करुणामैं, तुझ चरन तजि कितहु न जाई।
चरन-सरन रविदास रावरी, अपनो जान लेहु उर लाई॥

प्रभू जी संगति सरनि तिहारी। जग जीवन राम मुरारी॥टेक॥
गली गली कौ नीर बहि आइओ, सुरसरी जाइ समाइओ।
संगति कै परताप महातम, नाव गंगोदिक पाइओ॥
सवांती बूँद बरषै फनि ऊपर, सीस विशै विश होइ।
वाही बूँद को मोती निपजै संगति की अधिकाई॥
तुम चंदन हम इरंड बापुरे, निकटि तुम्हारे बासा।
नीच ब्रिख तै ऊंच भए हैं, तुम्हरी बास सुबासा॥
जाति भी ओछी पांति भी ओछी, ओछा कसब हमारा।
तंम्हरी कृपा तैं ऊंच भए हैं, कहै रविदास चमारा॥

प्रभू जी तुम औगन बकसन हार।
हऊं बहु नीच उधरों पातकी, मूर्ख निपट गंवार॥टेक॥
मो सम पतित अधम नहीं कोउ, शीन दुखी विसिआर।
नाम सुनहि नरकु भजै है, तुम्ह् बिन कवन हमार॥
पतित पावन विरद तिहारौ, आई परौं तोहि दुवार।
कहि रविदास इहु मन आसा, निज कर लेहु उबार॥

मेरी संगति पोच सोच दिनु राती॥ मेरा करमु कुटिलता जनमु कुंभींती॥1॥
राम गुसईआ जीअ के जीवना॥ मोहि न बिसारहु मै जनु तेरा॥1॥ रहाउ॥
मेरी हरहु बिपति जन करहु सुभाई॥ चरन न छाड़उ सरीर कल जाई॥2॥
कहु रविदास परउ तेरी साभा॥ बेगि मिलहु जन करि न बिलांबा॥3॥

51 रामकली बाणी रविदास जी की

पड़ीऐ गुनीए नामु सभु सुनीए अनभठ भाउ न दरसै॥
लोहा कंचनु हिरन होइ कैसे जठ पारसहि न परसै॥
देव संसे गांठि न छूटे ॥
काम क्रोध माइआ मद मतसर इन पंचहु मिलि लूटे॥ रहाउ॥
हम बड कबि कुलीन हम पंडित हम जोगी संनिआसी॥
गिआनी गुनी सूर हम दाते इह बुधि कबहि न नासी॥
कहु रविदास सभे नहीं समझसि भूलि परे जैसे बउरे॥
मोहि अधारु नामु नाराइन जीवन प्रांन धन मोरे॥
प्रभु जी संगति सरनि तिहारी। जग जीवन राम मुरारी॥ टेक॥
गली गली कौ नीर बहि आयो, सुरसरी जाइ समायो।
संगति कै परताप महातम, नांव गंगोदिक पायो॥
स्वांति बूंद बरषैं फनि ऊपर, सीस विषै विष होई।
वाही बूंद को मोती निपजै संगति की अधिकाई॥
तुम चंदन हम इरंड बापुरे, निकटि तुम्हारे बासा।
नीच ब्रिष ते ऊँच भए हैं, तुम्ही बास सुबासा॥
जाति भी ओछी पांति भी ओछी, ओछा कसब हमारा।
तुम्हरी क्रिपा तैं ऊंच भए हैं, कहै रविदास चमारा॥

Aaj divas leuṁ balihāra.
Mere ghar āyā Ram kā pyārā.॥tek॥
Aangan bānglā bhavan bhayo pāvan. Harijan baithe harijas gāvan.॥
Karūṁ danḍavat charan pakhāruṁ. Tan man dhan un ūpari vārūṁ.॥
Kathā kahain aru arth bichārain. Āp tarain auran ko tārain.॥
Kah Raidas milain nij dās, janam janam kai kātai pās.॥

2Āsā Bāṇī Shrī Ravidās Jīu Kī

Sant tujhi tanu sangati prān. Satigur giyān jāne sant devā dev.
Sant chī sangat sant kathā rasu. Sant prem mājhai dījai devā dev.॥rahāu॥
Sant ācharan sant cho māragu sant ch ohlhag ohlhagaṇī.
Aūr ik māgath bhagati chintāmaṇi. Jaṇī lakhāvahu asant pāpī saṇī.
Ravidāsu bhaṇ jo jāṇe so jāṇu. Sant anantahi antar nāhī.॥

3Sat guru hamhu lakhāī bāt.

Janam pachhale pāp nasāne, miṭigau sabū santāp.॥tek॥
Bāhari khojat janam gamvāe, unmani dhiān rahe ghaṭ āp.
Sabda anāhad bājat ghaṭ māṁh, agam giyān bhau guru pratāp.॥
Dhan dārā māṁh rahiō magan nit, gunyau na michu kau tāp.
Kahi Ravidās guru rah dikhāvī, trikhā bujhi miṭi man santāp.॥

4Gauṛī Bairāgaṇi Ravidās Jīu

Satjug satu tetā jagī duāpari pūjāchār.
Tīnau jug tīnau ḍiṛe kali keval nām adhār.
Pāru kaise pāibo re. Mo saṭh koū na kahai samjhāī.
Jā te ābā gavan bilāī.॥rahāu॥
Bahu bidhi dharam nirūpiē kartā dīsai sabh loī.
Kavan karam te chhūṭīai jih sādhē sabh sidhī hoi.
Karam akram bīchārīai saṁkā suni bed purān.
Saṁsā sad hirade basai kaunu hire abhimān.॥
Bāhar udakī pakhārīēē ghaṭ bhītar bibhidhi bikār.
Sudh kavan par hoibo such kunchar bidhi biuhār.॥
Ravi pragās rajanī jathā gati jānāt sabh saṁsār.
Pāras māno tābo chhueu kanak hot nahīṁ bār.
Param paras guru bheṭīē pūrab likhat lilāṭ.
Unman man man hī mile chhuṭkat bajar kapāṭ.
Bhagati jugati mati sati karī bhram bandhan kāṭi bikār.
Soī basi rasi man mile gun niragun ek bichār.
Anik jatan nigrah kie ṭārī na ṭarai bhram fās.
Prem bhagati nahīṁ ūpajai tā te Ravidās udās.॥

5Rāg Soraṭhī Bāṇī Bhagat Ravidās Jī Kī

Sukh sāgaru suratar chintāmaṇi kāmadhen bas jā ke.
Chāri padārath asaṭ dasā sidh nav nidhi kar tal tā ke.
Hari Hari Hari na japahi rasnā. Avar sabh tiāgī bachan rachnā.॥rahāu॥
Nānā khiān purān bed bidhi chaṭhtīs akhar māṁhī.
Biās bichārī kahio paramārathu Ram nām sar nahīṁ.
Sahaj samādhi upādhi rahat phunī baḍe bhāgi liv lāgī.
Kahi Ravidās pragāsu rinde dharī janam maran bhe bhāgī.॥

Ka tū sovai jāg divānā. Jhūṭhī jiyūṁ sat kari jānā.॥tek॥
Jin janam dīā so rijak umaḍāvai, ghaṭ ghaṭ bhītar rahṭ chalāvai.
Kari bandagī chhāḍ main merā, hṛday karīm saṁbhārī saberā.
Jo din āvai so dukh meṁ jāī, kījai kūch rahiō sach nāhīṁ.
Saṁgī chalī hai ham bhī chalnā, dūr gavan sir ūpar marnā.
Jo kachhu boiyā luniye soī, tā maiṁ pher phāṛ kāsa hoi.
Chhāḍīe kūṛ bhajai Hari charnā, tāko miṭai janam aru marnā.
Āge panth kharā hai jhīnā, khāṁḍe dhār jaisā hai painā.
Jis ūpar mārg hai terā panthī panth savār saberā.
Kyā taiṁ kharchā kyā taiṁ khāyā, chal darhāl divān bulāyā.
Sāhib to pai lekha lesī, bhīṛ paṛe tū bhari bhari desī.
Janam sirānā kiā pasārā, sujhī pariō chauṁ das andhiyārā.
Kah Ravidās agiān divānā, ajahūṁ na chetahu duni phaṁd khānā.॥

7Rāg Gauṛī Pūrabī Ravidās Jīu

Kūp bharīo jaisē dādirā kachhu des bides na būjh.
Aise merā man bikhiyā bimohiyā kachhu ārā pār na sūjh.॥1॥
Sagal bhavan ke nāīkā ik chhin daras dikhāe jī.॥1॥rahāu॥
Malin bhai matī Mādhavā terī gati lakhī na jāe.
Karahō kripā bhram chūkai mai sumat dehōṁ samjhāe.॥2॥
Jogīsar pāvah nahīṁ tuā guṇ kathan apār.
Prem bhagati ke kāran kahō Ravidās chamār.॥3॥

Giri ban kāhe khojan jāī, ghaṭ abhyantar khojhahu bhāī.॥tek॥
Puhup madhe jiyūṁ bās basta hai, tiyūṁ sab ghaṭ ramahi Raghurāī.
Bāhari khojat janam sirānōṁ, mṛg tṛṣṇā rahiō urjhāī.
Ram charan maṁh thir man rākhōṁ riday kamal basai Raghurāī.
Kahī Ravidās sunahūṁ re santoṁ, Ram bhajan vinu kin gati pāī.॥

9Gauṛī Bairāgaṇi Ravidās Jīu

Ghaṭ avaghaṭ ḍūgar ghaṇā ik niraguṇu bailu hamār.
Ramaīe siu ik benatī merī pūnjī rākhu Murār.
Ko banjārōṁ Ram ko merā ṭāṁḍā lādiā jāi re.॥rahāu॥
Haṭh banjārōṁ Ram ko sahaj karau byāpāru.
Maiṁ Ram nām dhanu lādiā bikh lādī saṁsār.
Urwār pār ke dānīā likh lehu āl patāl.
Mohi jam ḍanḍu na lāgai tajīle sarab jañjāl.
Jaisā raṁgu kasuṁbh kā taisā ihu saṁsār.
Mere Ramaīe raṁgu majīṭh kā kahu Ravidās chamār.॥

10Dhanasri Bhagat Ravi Das Ji Ki

Chit simran karu nain avilokano sran baani sujasu poori rakhau.
Manu su madhkaru karu charan hriday dharath rasan amrit Ram naam bhakhau.
Meri preeti Gobind siu jini ghante.
Main tadau moli mahagi lai jia santai. (Rehau)
Sadhsangti bina bhaau nahin oopjai, bhaav binu bhakti nahin hoi teri.
Kahai Ravi Dasu ik benti Hari siu paij rakhhu Raja Ram meri.

11Rag Sorathi Baani Bhagat Ravi Das Ji Ki

Jo ham bandhe moh faas ham prem bandhan tum bandhe.
Apne chhootan ko jatan karhu ham chhute tum aaraadhe.
Madhave jaanat hahu jaisi taisi.
Ab kaha karhuge aisi. (Rehau)
Meenu pakri fankio aru kaatiao randhi kio bahu baani.
Khand khand kari bhojan kino tau na bisrio paani.
Apan bapai nahin kisi ko bhavna ko Hari Raja.
Moh patal sabh jagat biyaapio bhagat nahin santapa.
Kahai Ravi Das bhakti ik baadhi ab ih ka sith kahiye.
Ja kaaruni ham tum aaraadhe so dukhu ajahu sahiye.

Janam Amol Akarath Jaat Re.
Sumran karau kabhoon nahin Hari ko, jio lau nahin chharat gaat re. (Tek)
E sab sangi divas chhiar ke, dhan daraa sut pitaa maat re.
Vichhure milan bahuri nah hovai ho, jiu tarvar chhin paat re.
Tau kaise Hari naam lahunge, gar atakai kafsit baat re.
Kaal karal bhramat phandak jiu, kart achanau ghat re.
Chetai nahin alpu mati moorkhi, chhadi amrit vishu khaat re.
Kahai Ravi Das aasa taj aur, Shri Gopalahi rang raach re.

13Rag Sorathi Baani Bhagat Ravi Das Ji Ki

Jal ki bheeti pavan ka thamabha rakat bund ka gaara.
Haad maas naadi ko pinjru pankhi base bichara.
Prani kia mera kia tera.
Jaise tarvar pankhi basera. (Rehau)
Rakhhu kandh usaarhu neevaan.
SaaDe teen hath teri siwaan.
Banke baal paag sir deri.
Ihu tanu hoigo bhasam ki dheri.
Uche mandir sundar naari.
Ram naam binu baazi haari.
Meri jaati kamini panti kamini ochha janmu hamara.
Tum saranagati Raja Ram Chand kahai Ravi Das Chamara.

Jaakai Ram Ji Dhani, Taakai Kahan Ki Kami Hai. (Tek)
Mansaa ke naath manorth purvai, sukh nidhin ki kaha gini hai.
Kavan kaaj kirpan ki maya, kart phirat apni apni hai.
Khai na sakai kharch nahi jaanai, jiu bhavang sir rahat manin hai.
Jaaki raashi thavar nahi aavai, raaha ket ki muchat asii hai.
Rakhwaare soun chakra sudarshan bighan na biyaapain rok chhini hai.
Shiv Sanakadik paar na paavain, mein baprai. Ki kaun gini hai.
Jaaki preeti nirantar Hari soun, kahai Ravi Das taaki sada hi bani hai.

15Rag Soohee Baani Sri Ravi Das Ji Ki

Jo din aavhi so din jaahi.
Karna kuchu rahnu thiru nahin.
Sanghu chalat hai ham bhi chalna.
Doori gavan sir oopari marna.
Kia tu soiya jaagu iana.
Tai jivan jagi sachu kari jaana. (Rehau)
Jini jiu diia su rijaku ambarabai.
Sabh ghat bheetar haatu chalabai.
Kari bandigi chhadi main mera.
Hriday naam samhar savera.
Janmu sirano panth na savara.
Saanjh pari dah dis andhiyara.
Kahai Ravi Das nidani divane.
Chetasi nahin dunia phan khane.

16Basantu Baani Ravi Das Ji Ki

Tujhi sujhanta kachu nahin.
Pahirawa dekhe ubhi jahi.
Garbhavati ka nahin thaat.
Teri gardani oopari lavai kau.
Tu kaina garbahi bawli.
Jaise bhadath khoombharaj tu tis te khari utaavli. (Rehau)
Jaise kurank nahin paaiyo bhedu.
Tani sugandh dhoondhai pradesh.
Ap tan ka jo kare bichaari.
Tis nahin jamkankar kare khuaari.
Putra kalatra ka kari ahankaru.
Thakur lekha maganhaar.
Phede ka dukh sahai ji.
Paachhe kisahi pukarahi peeth piu.
Saadhu ki jo lehi oat.
Tere mitahi paap sabh koti koti.
Kahai Ravi Das jo jap naam.
Tis jaati na janmu na joni kaam.

17Bilawal Baani Ravi Das Bhagat Ki

Darid dekhi sabh ko hase aisi dasha hamari.
Asat dasha sidh kari talai sabh kripa tumari.
Tu jaanat mai kachu nahin bhav khandan Ram.
Sagal jia saranagati Prabhu pooran kaam. (Rehau)
Jo teri saranagata tin nahin bhaar.
Uch neech tum te tare aalaj sansaar.
Kahai Ravi Das akath katha bahu kai kariijai.
Jaisa tu taisa tuhi kia upma diijai.

18Rag Sorathi Baani Bhagat Ravi Das Ji Ki

Durlabh janam punna phal paiyo birtha jaat abibekai.
Raje Indra samasari grih aasan binu Hari bhakti kaho kih lekhai.
Na bichariyo Raja Ram ko rasu.
Jih ras an ras bisri jaahi. (Rehau)
Jaani aajaani bhae ham bawar soch asoch divas jaahi.
Indri sabal nibal bibek budhi parmarath pravesh nahin.
Kahiat aan achariyat an kachu samajh na para apar maaya.
Kahai Ravi Das udaas daas mati parharu kop karhu jia daiya.

Dekhi Murikhata Yahu Man Ki.
Ram naam ko chhaandi adharau, gahi oat chhud trin ki. (Tek)
Abhi antar Ram nahin jaanio, chaanhu dhoori ban ban ki.
Jaa din yah hansaa uri jai hai, chhori thathariya tan ki.
Dhanu daara mah rahhu laptaano, aaphu nahin sudhi va chhan ki.
Jan Ravi Das tiyaagi jag aasa, lahhu oat Hari charanan ki.

Dhruigu Dhruigu Jeevanu Raja Ram Bina. (Tek)
Dehi nain vinu, chand raat vinu, jiu meena gahr jal vinu.
Hasti sund vinu panchhi pankh vinu, jaiso mandir deep vinu.
Jaise Brahman Ved vihuna, taisoi prani tujh naam bina.
Vesawa ko sut kaka kahiyo, taisoi bhagat jan Ram bina.
Mantra surati vinu, naari kant vinu, jaiso dharti Indra bina.
Jiu vichchha falahin vihuna, tiu prani tujh prem bina.
Kaam krodh ahankar nivarau, trishna tiyaghu sant jana.
Kahi Ravi Das bhaye seetal kaaya, jiu haun laagu guru charna.

21Dhanasri Bhagat Ravi Das Ji Ki

Naam teru aarti majnu Murare.
Hari ke naam binu jhoothe sagal paasaare. (Rehau)
Naam teru aasan, naam teron uresa, naam tera kesaro le chhitkaare.
Naam tera ambhula, naam tero chandano, ghasi jape naam le tujhi kau chaare.
Naam tera deewa, naam tero baati, naam tero telu le maahi pasare.
Naam tere ki johti lagai bhaiyo ujiaro bhavan saglaare.
Naam teru taaga, naam phool mala, bhaar athaara sagal juthare.
Tere kiya tujhi kia arpau, naam tera tuhi chavar dholare.
Das atha athsathhe chaare khani ihai vartani hai sagal sansare.
Kahai Ravi Dasu naam teru aarti sati, naam hai Hari bhog tuhaare.

22Rag Ramkali Baani Ravi Das Ji Ki

Kaam krodh maya mad matsar in panchhu mili loot. (1) (Rehau)
Ham bad kabi kuleen, ham pandit ham jogi sannyasi.
Gyaani guni soor ham daate, ih budhi kabhi na naasi. (2)
Kahu Ravi Das sabhai nahi samjhis bhooli pare jaise baure.
Mohi adharu naam Narayan, jeevan praan dhan more. (3)
Preeti sudhaamani aav tej sarupi sakal siromani, alakh niranjan raav. (Tek)
Peew sangi prem kabhu nahi paaiyo, kaarani kavan bisari.
Chak kau dhyaan dadhhi sut sau hot hai, yau tum tain main niyaari.
Bhor bhaiyo mohin ik tag jovat, talphal rajani jaai.
Peew bin sejehin ka sukh sooon, birah bitha tan paai.
Meti duhaag suhaagini kiijai, apnai angi lagaai.
Kahai Ravi Das Prabhu tumhare bichohai, ek palak jug jaai.

23Bherath Baani Ravi Das Ji Ki Gharu 2

Binu dekhe upjai nahi aasa.
Jo diise so hoi binasa.
Varan sahit jo jaapai naam, so jogi keval nihkaam.
Parchai Ram Ravi jath koi, paaras parasai dubidha na hoi. (Rehau)
So muni man ki dubidha khai, binu duarai jrai lok samaai.
Man ka subhaath sabh koi karai, karta hoi su anbhai rahai.
Phal kaaran phooli banraai, phal laga tab phool bilai.
Gyaane kaaran karam abhiaasu, gyaan bhaiya tah karmah naasu.
Prit kaaran dadhhi mathai saiyaan, jeevat mukti sada nirbaan.
Kahi Ravi Das param vairag, ridai Ram ki na japas abhagaa.
Beeti aau bhajan nahi kiinha. (Tek)
Set bhaiath tan thhar thhar kampahis Hari simran nahi kiinha.
Sat sangat nahin guru pad se, Prabhu kirti nahin gaai.
Nahi manu ramiyo Prabhu charan mahin, tan siau preet dridhai.
Kahi Ravi Das chalan ki biriyaan, kou na hohu sahai.

Beeti aau bhajan nahi kiinha. (Tek)
Set bhaiu tan thhar thhar kampahi Hari simran nahi kiinha.
Sat sangat nahi guru pad se, Prabhu kirti nahi gaai.
Nahi man ramiyo Prabhu charan mahin, tan siu preet dridhai.
Kahi Ravi Das chalan ki biriyaan, kou na hohu sahai.

25Rag Aasa Baani Shri Ravi Das Ji Ki

Maat ki putra kaisay nachatu hai.
Dekhai dekhai sunai bolai dauri phiratu hai. (1) (Rehau)
Jab kachu paavai tab garab karatu hai.
Maya gai tab rovan lagatu hai. (1)
Man bach kram ras kasahi lubhana, binasi gai jaai kahun samaana. (2)
Kahi Ravi Das baaji jag bhai, baajigar sau mohi preeti ban aai. (3)

Madhau, ka kahiye bhram aisa, tum kahiat hohu na jaisa. (Tek)
Nripati ek seji sukh suta, supinain bhaiya bhikhari.
Achhit raaj bahut dukh paaiyo, sau gati bhai hamari.
Jab ham hute tab tum naahi, ab tum hau ham naahi.
Salita gavan kiyo mahodadhi, jal keval jal mahin.
Raju bhuvang rajnī pargasa, as kachu marm janava.
Samjhi pari mohin kanak alankrit jiu, ab kachu kahat na aawa.
Karta ek bhai jag bhugta, sab ghat sab vidhi soi.
Kahai Ravi Das bhakti ik upji, sahajain hoi su hoi.

27Aasa Baani Shri Ravi Das Ji Ki

Prig meen bhring patang kunchar ek dookh binas.
Panch dookh asadh ja mahin ta ki ketak aas.
Madhau abidiya hit keen, bibek deep maleen. (Rehau)
Trigad joni achet sambhav punna paap asoch.
Maanukha avatar durlabh tihi sangat poach.
Jia jant jaha jaha laghu karam ke basi jaai.
Kaal faas abadh laage kachu na chale upai.
Ravidasa daas udaas taju bhram tapan tapu gur gyaan.
Bhagat jan bhe Haran parmanand karhu nidan.

28Sakhi

Hari sa heera chhaadi kai, karai aan ki aas.
Te nar jamapur jaahinge, sat bhaakhai Raidas.
Antargati raachain nahin, baahar katha udaas.
Te nar jamapur jaahinge, sat bhaakhai Raidas.
Raidas kahai jaake hridai, rahai rain din Ram.
So bhagta bhagvant sam, krodh na biyaapai kaam.
Ja dekhi ghinn oopjai, narak kund mein baas.
Prem bhakti soun udhare, pragatat jan Raidas.
Raidas tuu kaavanch phalees, tujhe na chhipai koi.
Tain nij naam na jaani, bhala kahan te hoi.
Raidas raat na soiyo, divas na kariyo swaad.
Ahnisi Hari ji sumiriyo, chhadi sakal pratibad.

29Vivid Dohe

Ravi Das Hamaro Ram Ji, Dasrath Kari Sut Naahi.
Ram Hamau Manhi Ramihio, Bisab Kutumbah Manhi.
Ravi Das Hamaro Ram To, Sakal Rahio Bharpur.
Rom Rom Manhi Ramihio, Ram Masook Na Duri.
Sabbi Biapak Ram Hai, Naah Kou Ik Thaan.
Satt Guru Sahib Sakha Bhayo, Ravi Das Hamaro Ram.
Sab Ghat Mera Saiyaan, Jalwa Rahio Dikhai.
Ravi Das Nagar Manhi Ramihio, Nekhu Na It Ut Jai.
Sab Ghat Mahin Ramihio, Ravi Das Hamaro Ram.
Soi Boojhai Ram Kun, Jo Ho Ram Gulaam.
Ghat Ghat Biapak Ram Hai, Ramhin Boojhai Kou.
Ravi Das Boojhai Soi Ram Kun, Jau Ram Sanehi Ho.
Mukhar Manhi Parchhain Jiu, Pugup Madhye Jiu Bās.
Taisau Hi Shri Hari Basai, Hirday Madhye Ravi Das.
Ravi Das Piya Binu Jagat Manhi, Suni Sej Na Kou.
Jit Dekhun Tit Piya Kar Pragatt Mojra Ho.
Jau Lau Ghat Mahin Praan Hai, Tau Lau Japo Satt Naam.
Ravi Das Param Pad Paihin, Jinh Ghat Basio Ram.
Kaim Daima Ram Ik, Doyam Satt Imaan.
Ravi Das Ram Aru Satt Bin, Biratha Sabh Kachu Jaan.
Sabbi Nivaasi Ram Joo, Sab Ghat Rahio Samaai.
Ravi Das Naam Chamakak Bina, Hak Noor Adrishatai.
Ravi Das Manush Janam Manhi, Houn Chintau Guru Ik.
Aad Ant Mero Satguru, Rakhaai Sabhan Ki Tek.
Ik Boond Saun Bujhi Gayi, Janam Janam Ki Piyaas.
Janam Maran Bandhan Tooti, Bhaye Ravi Das Khalaas.

30Rag Dhanasri Bhagta Ravi Das Ji Ko

Ham Sar Deen Daiyaal Na Tum Sar Ab Patiyar Kiya Kije.
Bachani Tor Mor Man Maane Jan Kau Pooran Diijai. 1.
Had Bal Bal Jau Ramaiya Kaarne.
Kaaran Kavan Abol. (Rehau)
Bahut Janam Bichure The Madhau Ih Janam Tumhare Lekhe.
Kahe Ravi Das Aas Lagi Jiu Chhir Bhaiyo Darasun Dekhe. 2.

Madhau! Muhi Iku Saharau Tora. (Tek)
Tumhi Maat Pita Prabh Mero, Haan Maskin Aati Bhora.
Tum Jath Tajo Kavan Mohi Rakhe, Sahih Hai Koun Nihoora.
Baahadambar Hon Kabahun Na Jaaniyo, Tum Charanan Chit Mora.
Aagun Sakhragun Dau Samkari Jaaniyo, Chahu Dis Darasun Tora.
Paaras Mani Muhi Ratu Nahin Bhavai, Jag Janjar Na Thora.
Kahi ‘Ravi Das’ Taji Sabh Trishna, Iku Ram Charan Chit Mora.

32Rag Gathdi Ravi Das Ji Ke Pade Gauri Guareri

Meri Sangat Poch Soch Din Raati.
Mera Karam Kutilta Janam Kudhanti. 1.
Ram Gusaiya Ji Aje Ke Jeevana.
Mohe Na Bisaraho Mai Jan Tera. 1. (Rehau)
Meri Harho Bipath Jan Karho Subhai.
Charan Na Chhadu Uth Sariir Kal Jai. 2.
Kaho Ravi Das Parau Teri Sahba.
Beg Milho Jan Kar Na Bilanba. 3.

Ab Kaise Chhute Naam Rat Lagi. (Tek)
Prabhu Ji Tum Chandan Ham Paani, Jaaki Bas Ang Ang Samani.
Prabhu Ji Tum Ghan Ban Ham Mora, Jaise Chitvat Chand Chokora.
Prabhu Ji Tum Deepak Ham Baati, Jaaki Jyoti Jarai Din Raati.
Prabhu Ji Tum Moti Ham Dhaaga, Jaise Sonh Milat Sohaga.
Prabhu Ji Tum Swami Ham Dasa, Aisi Bhakti Karai “Ravidasa.”

Aaj Divas Leun Balihara.
Mere Ghar Aai Ram Ka Piyaara. (Tek)
Aangan Bangla Bhavan Bhaiyo Pavan. Hari Jan Baithe Hari Jasu Gavan.
Karun Dandavat Charan Pakharo. Tan Man Dhan Un Upari Vaaaro.
Katha Kahai Aru Arth Vicharai. Aap Tarai Auran Ko Taari.
Kah Rai Das Milai Nij Das, Janam Janam Ke Kaatai Paas.

Darasun Dijai Ram Darasun Dijai.
Darasun Dijai Ho Bilamb Na Kijai. (Tek)
Darasun Tora Jeevan Mora, Bin Darasun Kyu Jeevai Ho Chokora.
Madhau Satguru Sab Jag Chela, Abke Bichhure Milan Duhela.
Dhan Joban Ki Jhuthi Aasa, Sati Sati Bhakhai Jan ‘Ravidas.’

36Rag Dhanasri Bhagta Ravi Das Ji Ki

Naam Tero Aarti Majan Murare.
Har Ke Naam Bin Jhuthe Sagl Pasare. 1. (Rehau)
Naam Tero Aasano Naam Tero Uraso Naam Tera Kesaro Le Chhitkaare.
Naam Tera Amhbula Naam Tero Chandano Ghas Jape Naam Le Tujhe Kau Chare. 1.
Naam Tera Diwa Naam Tero Baati Naam Tero Tel Le Maahi Pasare.
Naam Tere Ki Jyoti Lagai Bhaiyo Ujiyaro Bhavan Saglaare. 2.
Naam Tero Taaga Naam Phool Mala Bharat Atharah Sagl Juthare.
Tero Kia Tujhe Kia Arpau Naam Tera Tuhahi Chavar Dholare. 3.
Das Athaa Athsath Te Chare Khani Ihai Vartani Hai Sagal Sansare.
Kahai Ravi Das Naam Tera Aarti Sat Naam Hai Har Bhog Tuhare. 4.

37Rag Maru Bani Ravi Das Jio Ki

Aisi Laal Tujh Bin Koun Karai.
Gareeb Nivaaju Gusaiya Mera Mathai Chhatra Dhrai. 1. (Rehau)
Ja Ki Chhoti Jagat Kau Laagai Ta Par Tuhi Dhrai.
Neechh Uach Karai Mera Gobindu Kahu Te Na Darai. 1.
Namdev Kabiru Tilochaanu Sadhana Sainu Tarai.
Kahi Ravi Dasu Sunhu Re Santahu Hari Jiu Te Sabhai Sarai. 2.

38Rag Dhanasri Bhagta Ravi Das Ji Ki

Ham Sar Dinu Dayalu Na Tum Sar Ab Patiyar Kiya Kije.
Bachani Tor Mor Manu Maane Jan Kau Pooran Diijai. 1.
Hau Bali Bali Jau Ramaiya Kaarne.
Kaaran Kavan Abol. (Rehau)
Bahut Janam Bichure The Madhau Ih Janam Tumhare Lekhe.
Kahi Ravi Das Aas Lagi Jiu Chhir Bhaiyo Darasun Dekhe. 2.

39Rag Sorath Bani Bhagta Ravi Das Ji Ko

Jau Tum Girivar Tath Ham Mora.
Jau Tum Chand Tath Ham Bhaye Chokora. 1.
Madhave Tum Na Torho Tath Ham Nahi Torah.
Tum Siu Tor Kavan Siu Jorah. 1. (Rehau)
Jau Tum Deewara Tau Ham Baati.
Jau Tum Teerath Tau Ham Jati. 2.
Saachi Preet Ham Tum Siu Jori.
Tum Siu Jor Avar Sang Tori. 3.
Jah Jah Jau Taha Te Teri Seva.
Tum So Thakur Athar Na Deva. 4.
Tumre Bhajan Kati Jam Fansa.
Bhakti Het Gaavai Ravi Das. 5.

Jo Tum Toro Ram Main Nahin Toron.
Tum Se Tori Kavan Se Joron. (Tek)
Teerath Barat Na Karon Andesaa. Tumhare Charan Kamal Ke Bharosa.
Jahaan Jahaan Jao Tumhari Pooja. Tum Sa Dev Aur Nahin Dooja.
Main Apno Man Hari Se Joriyon. Hari Se Jori Saban Se Toriyon.
Sabhi Pahar Tumhari Aasa. Man Karam Vachan Kahe Raidas.

41Rag Sorath Bani Bhagta Ravi Das Ji Ki

Jau Ham Bandhe Moh Faas Ham Prem Bandhan Tum Badhe.
Apne Chhutan Ko Jatan Karho Ham Chhute Tum Aaradhe. 1.
Madhave Jaanat Haho Jaisi Taisi.
Ab Kaha Karhuge Aisi. 1. (Rehau)
Meen Pakar Fakiya Ar Kaatiya Randh Kiyo Bahu Baani.
Khand Khand Kar Bhojan Kino Tau Na Bisriyo Paani. 2.
Aapan Baap Nahin Kisi Ko Bhavan Ko Har Raja.
Moh Patal Sabh Jagat Biyapiyo Bhagat Nahin Santapa. 3.
Kahe Ravi Das Bhakti Ik Baadhi Ab Ih Ka Siu Kahiye.
Ja Karan Ham Tum Aaradhe So Dukh Ajahu Sahiye. 4.

42Rag Bilawal Bani Ravi Das Bhagat Ki

Daarid Dekh Sabh Ko Hase Aisi Dasa Hamari.
Asat Dasa Siddhi Kar Tale Sabh Kripa Tumari. 1.
Tu Jaanat Mai Kichh Nahin Bhav Khandan Ram.
Sagal Jiya Saranagati Prabh Pooran Kaam. 1. (Rehau)
Jo Teri Saranagati Tin Nahin Bhaar.
Uch Neech Tum Te Tare Alaj Sansaar. 2.
Kahe Ravi Das Akath Katha Bahu Kaai Karijai.
Jaisa Tu Taisa Tuhi Kiya Upma Dijai. 3.

Tum Chandan Ham Irand Baapura Sang Tumhare Baasa.
Neech Rukh Te Uch Bhaye Hai Gandh Sugandh Nivaasa. 1.
Madhau Satsangat Saran Tumhari.
Ham Augan Tum Upkaari. 1. (Rehau)
Tum Makhtul Suped Sapial Ham Baapure Jais Kiira.
Satsangat Mil Rahiye Madhau Jaise Madhup Makhiira. 2.
Jaati Ocha Paati Ocha Ocha Janam Hamara.
Raja Ram Ki Sev Na Kinhi Kahe Ravi Das Chamara. 3.

44Rag Sorathi Bani Bhagta Ravi Das Ji Ki

Tum Girivar To Ham Mora.
Jad Tum Chand To Ham Bhaye Hai Chokora.
Madhave Tum Na Torhu To Ham Nahin Torhi.
Tum Siu Tori Kavan Siu Jorhi. (Rehau)
Jo Tum Deewara Tau Ham Baati.
Jo Tum Teerath Tau Ham Jati.
Saachi Preeti Ham Tum Siu Jori.
Tum Siu Jor Avar Sang Tori.
Jah Jah Jau Taha Te Teri Seva.
Tum So Thakur Aaur Na Deva.
Tumre Bhajan Kathi Jam Fansa.
Bhakti Het Gaav Ravi Das.

Tumh Karo Kripa Muhi Saain. (Tek)
SavansSavans Tujh Naam Sanbharau, Tumhi Bheti Mamu Man Harsai.
Tumhu Diyal Kripal Karunanidh, Tumhi Dinbandhu Raghurai.
Tumh Ri Saran Raho Niswaasar, Bharamat Firau Na Houn Hari Rai.
Tumh Ri Anukampa Maan Madu Chhutai, Ram Rasain Amrit Pai.
Aiso Budh Jaachihu Karunamaain, Tujh Charan Taj Kitahu Na Jai.
CharanSaran Ravi Das Raavari, Apno Jaan Lehu Ur Laai.
Prabhu Ji Sangati Saran Tihari.

Jag Jeevan Ram Murari. (Tek)
Gali Gali Kau Neer Bahi Aiyo, Surasari Jai Samaiyo.
Sangati Kai Pratap Mahaatam, Naav Gangodik Paiyo.
Savanti Boond Barshai Phani Upar, Sees Vishai Vish Ho.
Wahi Boond Ko Moti Nipjai Sangati Ki Adhikayi.
Tum Chandan Ham Irand Baapura, Nikti Tumhare Baasa.
Neech Briksh Te Uunch Bhaye Hain, Tumhari Baas Subaasa.
Jaati Bhi Ochi Paanti Bhi Ochi, Ocha Kasab Hamara.
Tumhari Kripa Te Uunch Bhaye Hain, Kahe Ravi Das Chamara.

Meri sangat poch soch dinu raati.
Mera karam kutilta janam kubhanti. 1.
Ram Gusaiya jee ke jeevana.
Mohi na bisarhu mai jan tera. 1. (Rehao)
Meri harahu bipati jan karahu subhai.
Charan na chhadu sareer kal jaai. 2.
Kahu Ravidas parau teri saabhā.
Beg milhu jan kari na bilamba. 3.

48Ramkali Bani Bhagat Ravidas Ji Ki

Padīai gunīe nāmu sabhu sunīe anabhath bhāu na darsai.
Loha kanchanu hiran hoi kaise jath pārasahi na parasai.
Dev sanse ganthi na chhute.
Kaam krodh māyā mad matsar in panchhu mili loot. (Rehao)
Ham bada kabi kulīn ham pandit ham jogī sannyāsī.
Gyānī gunī soor ham dāte ih buddhi kabhi na nāsī.
Kahu Ravidas sabhe nahin samjhi bhūli pare jaise baure.
Mohi adhāru nāmu Nārāyan jeevan prān dhan more.
Prabhu ji sangatī sarani tihāri.
Jag jeevan Ram Murāri. (Tek)
Gali gali kau nīr bahi āiyo, sursarī jāi samāiyo.
Sangati kai paratāp mahātam, nāv Gangodak pāiyo.
Svānti bōnd barṣai phani ūpar, sīs viṣai viṣ hoī.
Wāhī bōnd ko mūtī nipajai sangati ki adhikāī.
Tum chandan ham irand bāpure, nikṭ tumhāre bāsā.
Nīch brikṣ te ūch bhae hain, tumhī bās subāsā.
Jāti bhī ochī pānti bhī ochī, ochā kasab hamārā.
Tumhārī kripā te ūch bhae hain, kahe Ravidas chamārā.

Copyright @ 2024 Santmat Sangeet All rights reserved. | Web Development and Designing By WebHopers