गिआन्हि भगतिहि अंतर केता
- गिआन्हि भगतिहि अंतर केता। सकल कहहु प्रभू कृपा निकेता॥
- सुनि उरगारि बचन सुख माना। साधर बोलेओ काग सुजाना॥
- भगतिहि गिआन्हि नहि कछु भेदा। उभै हरहिं भव संभव खेदा॥
- नाथ मुनीस कहहिं कछु अंतर सावधान सोउ सुनु बिहंगबर॥
- गिआन बिराग जोग बिगिआना। ए सब पुरुष सुनहु हरीजाना॥
- पुरुष प्रताप प्रबल सब भ्रांती। अबला अबल सहज जड़ जाती॥
- पुरुष तिआगि सक नारिहि जो बिरकत मति धीर।
- न तु कामी बिशिआबस बिमुख जो पद रघुबीर॥
- सोउ मुनी गिआन निधाना मृगनयनी बिधु मुख निरखि
- बिबस होइ हरीजाना नारी बिशनु माया प्रगट॥
- इहां न पछपात कहु राखउं। बेद पुरान संत मत भाषउं॥
- मोह न नारी नारी कें रूपा। पंनगारि यह रीति अनुपा॥
- माया भगती सुनहु तुम्ह दोऊ। नारी बरग जानेइ सब कोऊ॥
- पुनि रघुबीरहि भगती पिआरी। माया खलु नरतकी बिचारी॥
- भगतिहि सानुकूल रघुराआ। ताते तेहि डरपतिअति माया॥
- राम भगती निरुपम निरुपाधी। बसइ जासु उर सदा अबाधी॥
- तेहि बिलोकि माया सकुचाई। करि न सकइ कछु निज प्रभुताई॥
- अस बिचारि जे मुनी बिगिआनी। जाचहिं भगती सकल सुख खानी॥
- यह रहस्य रघुनाथ कर बेगि न जानेइ कोइ।
- जो जानेइ रघुपति कृपां सपनेहुं मोह न होइ॥
- औरो गिआन भगती कर भेद सुनहु सुप्रबीन।
- जो सुनि होइ राम पद प्रीति सदा अबिछीन॥
- सुनहु तात यह अकथ कहानी। समझत बनइ न जाइ बखानी॥
- ईसवर अंस जीव अबिनासी। चेतन अमला सहज सुख रासी॥
- सो मायाबस भएउ गोसाईं। बंधिओ कीर मरकट की नाईं॥
- जड़ चेतनहि ग्रंथी परि गई। जदपी मृस़ छूटत कठिनई॥
- तब ते जीव भएउ संसारी। छूट न ग्रंथी न होइ सुखारी॥
- सती पुरान बहु कहेउ उपाई। छूट न अधिक अधिक अरुझाई॥
- जीव ह्रदयं तम मोह बिसेषी। ग्रंथी छूट किमी परई न देखी॥
- अस संजोग ईस जब करइ। तबहुं कदाचित सो निरुअरइ॥
- सातविक सुधा धेनु सुहाई। जौं हरी कृपां ह्रदयं बस आई॥
- जप तप ब्रत जम नियम अपारा। जे सती कह सुभ धरम अचारा॥
- तेइ त्रिन हरित चरै जब गाई। भाव बच्छ सिसु पाइ पेनाई॥
- नोइ निब्रति पात्र बिसवासा। निर्मल मन अहीर निज दासा॥
- परम धरममय पय दुहि भाई। अवटै अनल अकाम बनाई॥
- तोश मरुत तब छमां जु़ड़ावै। प्रति सम जावनु देइ जमावै॥
- मुदिता मथै बिचार मथानी। दम अधार रजु सतय सुबानी॥
- तब मथि काढ़ि लेइ नवनीता। बिमल बिराग सुभग सुपुनीता॥
- जोग अगिनी करि प्रगट तब करम सुभासुभ लाई।
- बुद्धी सिरावै गिआन घृत ममता मल जरि जाई॥
- तब बिगिआन रूपिनी, बुद्धी बिसद घृत पाई।
- चित्त दीआ भरि धरै दृढ़, समता दीअटि बनाई॥
- तीनि अवस्था तीनि गुन, तेही कपास तौं काढ़ि।
- तूल तुरीय संवारी पुनि, बाती करै सुगाढ़ि॥
- एही बिधी लेसै दीप, तेज रासी बिगिआनमय।
- जातहिं जासु समीप जरहिं, मदादिक सलभ सब॥
- सोहमसमी¤ इती ब्रिती अखंडा। दीप सिखा सोइ परम प्रचंडा॥
- आतम अनुभव सुख सुप्रकासा। तब भव मूल भेद भ्रम नासा॥
- प्रबल अबिदिआ कर परिवारा। मोह आदि तम मिटई अपारा॥
- तब सोइ बुद्धी पाइ उंजिआरा। उर ग्रिहं बैठि ग्रंथी निरुआरा॥
- फोरन ग्रंथी पाव जौं सोई। तब यह जीव कृतारथ होई॥
- छोरत ग्रंथी जानि खगराआ। बिघन अनेक करइ तब माया॥
- रिद्धी सिध्दी प्रेरइ बहू भाई। बुद्धीहि लोभ दिखावहिं आई॥
- कल बल छल करि जाहीं समीपा। अंचल बात बुझावहिं दीपा॥
- होइ बुद्धी जौं परम सिआनी। तिन्ह तन चितव न अनहित जानी॥
- जौं तेही बिघन बुद्धी नहि बाधी। तौ बहोरि सुर करहिं उपाधी॥
- इंद्री द्वार झरोखा नाना। तहं तहं सुर बैठे करि थाना॥
- आवत देखहिं बिशय बिआरी। ते हठि देहिं कपाट उघारी॥
- जब सो प्रभंजन उर ग्रिहं जाई। तबहिं दीप बिगिआन बुझाई॥
- ग्रंथी न छूटी मिटा सो प्रकाशा। बुद्धी बिकल भई बिशय बतासा॥
- इंद्रिन्ह सुरन्ह न गिआन सोहाई। बिशय भोग पर प्रीति सदाई॥
- बिशय समीर बुद्धी कृत भोरी। तेहि बिधी दीप को बार बहोरी॥
- तब फिरि जीव बिबिधि बिधी पावई संस्रिति कलेस।
- हरी माया अती दुसतर, तरी न जाइ बिहगेस॥
- कहत कठिन समझत कठिन, साधत कठिन बिबेक।
- होई घुनाछ्छर निआइ जौं, पुनी प्रतयूह अनेक॥
- गिआन पंथ कृपान कै धारा। परत खगेस होइ नहि बारा॥
- जो निरबिघन पंथ निरबहई। सो कैवलय परम पद लहई॥
- अति दुरलभ कैवलय परम पद। संत पुरान निगम आगम बद॥
- राम भजत सोइ मुकुति गोसाईं। अनइच्छित आवइ बरिआईं॥
- जिमि थल बिनु जल रहि न सकाई। कोटि भ्रांति कोउ करै उपाई॥
- तथा मोछ सुख सुनु खगराई। रहि न सकइ हरी भगती बिआई॥
- अस बिचारि हरी भगत सिआने। मुकती निरादर भगती लुभाने॥
- भगती करत बिनु जतन प्रियासा। सम्म्रिति मूल अबिदिआ नासा॥
- भोजन करिअ त्रिपिति हित लागी। जिमि सो असन पचवै जठरागी॥
- असि हरी भगती सुगम सुखदाई। को अस मूढ़ न जाहि सोहाई॥
- सेवक सेबय भाव बिनु भव न तरिअ उरगारि।
- रही भजहु राम पद पंकज अस सिद्धांत बिचारि॥
- जो चेतन कहं जड़ करइ जड़हि करइ चैतनय।
- अस समर्थ रघुनाएकहि भजहिं जीव ते धनय॥
- कहेऊं गिआन सिद्धांत बुझाई। सुनहु भगती मनि कै प्रभूताई॥
- राम भगती चिंतामनि सुंदर। बसई गरुड़ जाके उर अंतर॥
- परम प्रकास रूप दिन राती। नहि कछू चहीअ दीआ घ्रित बाती॥
- मोह दरिद्र निकट नहि आवा। लोभ बात नहि ताहि बुझावा॥
- प्रबल अबिदिआ तम मिटि जाई। हारहिं सकल सलभ समुदाई॥
- खल कामादी निकट नहि जाहीं। बसई भगती जाके उर माहीं॥
- गरल सुधासम अरी हित होई। तेही मनी बिनु सुख पाव न कोई॥
- बियापहिं मानस रोग न भारी। जिन्ह के बस सब जीव दुखारी॥
- राम भगती मनी उर बस जाकें। दुख लवलेस न सपनेहूं ताकें॥
- चतुर सिरोमनी तेइ जग माहीं। जे मनी लागि सुजतन कराहीं॥
- सो मनी जदपी प्रगट जग अहई। राम कृपा बिनु नहिं कोउ लहई॥
- सुगम उपाय पाइबे केरे। नर हतभाग्य देहिं भटभेरे॥
- पावन परबत बेद पुराना। राम कथा रुचिराकर नाना॥
- मरमी सज्जन सुमति कुदारी। गिआन बिराग नयन उरगारी॥
- भाव सहित खोजइ जो प्रानी। पाव भगती मनी सब सुख खानी॥
- मेरे मन प्रभू अस बिसवासा। राम ते अधिक राम कर दासा॥
- राम सिंधु घन सज्जन धीरा। चंदन तरु हरी संत समीरा॥
- सब कर फल हरी भगती सुहाई। सो बिनु संत न काहूं पाई॥
- अस बिचारि जोइ कर सतसंगा। राम भगती तेहि सुलभ बिहंगा॥
- ਗਿਆਨਹਿ ਭਗਤਿਹਿ ਅੰਤਰ ਕੇਤਾ। ਸਕਲ ਕਹਹੁ ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਕੇਤਾ॥
- ਸੁਨਿ ਉਰਗਾਰਿ ਬਚਨ ਸੁਖ ਮਾਨਾ। ਸਾਦਰ ਬੋਲੇਓ ਕਾਗ ਸੁਜਾਨਾ॥
- ਭਗਤਿਹਿ ਗਿਆਨਹਿ ਨਹਿੰ ਕਛੁ ਭੇਦਾ। ਉਭੈ ਹਰਹਿੰ ਭਵ ਸੰਭਵ ਖੇਦਾ॥
- ਨਾਥ ਮੁਨੀਸ ਕਹਹਿੰ ਕਛੁ ਅੰਤਰ ਸਾਵਧਾਨ ਸੋਉ ਸੁਨੁ ਬਿਹੰਗਬਰ॥
- ਗਿਆਨ ਬਿਰਾਗ ਜੋਗ ਬਿਗਿਆਨਾ। ਏ ਸਬ ਪੁਰਸ਼ ਸੁਨਹੁ ਹਰੀਜਾਨਾ ॥
- ਪੁਰਸ਼ ਪ੍ਰਤਾਪ ਪ੍ਰਬਲ ਸਬ ਭਾਂਤੀ। ਅਬਲਾ ਅਬਲ ਸਹਜ ਜੜ ਜਾਤੀ॥
- ਪੁਰਸ਼ ਤਿਆਗਿ ਸਕ ਨਾਰਿਹਿ ਜੋ ਬਿਰਕਤ ਮਤਿ ਧੀਰ।
- ਨ ਤੁ ਕਾਮੀ ਬਿਸ਼ਿਆਬਸ ਬਿਮੁਖ ਜੋ ਪਦ ਰਘੁਬੀਰ॥
- ਸੋਉ ਮੁਨੀ ਗਿਆਨ ਨਿਧਾਨ ਮ੍ਰਿਗਨਯਨੀ ਬਿਧੁ ਮੁਖ ਨਿਰਖਿ
- ਬਿਬਸ ਹੋਇ ਹਰੀਜਾਨ ਨਾਰਿ ਬਿਸ਼ਨੁ ਮਾਇਆ ਪ੍ਰਗਟ॥
- ਇਹਾਂ ਨ ਪੱਛਪਾਤ ਕਹੁ ਰਾਖਉਂ। ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸੰਤ ਮਤ ਭਾਸ਼ਉਂ॥
- ਮੋਹ ਨ ਨਾਰਿ ਨਾਰਿ ਕੇਂ ਰੂਪਾ। ਪੰਨਗਾਰਿ ਯਹ ਰੀਤਿ ਅਨੂਪਾ॥
- ਮਾਇਆ ਭਗਤੀ ਸੁਨਹੁ ਤੁਮ੍ਹ ਦੋਊ। ਨਾਰਿ ਬਰਗ ਜਾਨਇ ਸਬ ਕੋਊ॥
- ਪੁਨਿ ਰਘੁਬੀਰਹਿ ਭਗਤੀ ਪਿਆਰੀ। ਮਾਇਆ ਖਲੁ ਨਰਤਕੀ ਬਿਚਾਰੀ॥
- ਭਗਤਿਹਿ ਸਾਨੁਕੂਲ ਰਘੁਰਾਇਆ। ਤਾਤੇ ਤੇਹਿ ਡਰਪਤਿ ਅਤਿ ਮਾਇਆ॥
- ਰਾਮ ਭਗਤੀ ਨਿਰੁਪਮ ਨਿਰੁਪਾਧੀ। ਬਸਇ ਜਾਸੁ ਉਰ ਸਦਾ ਅਬਾਧੀ ॥
- ਤੇਹਿ ਬਿਲੋਕਿ ਮਾਇਆ ਸਕੁਚਾਈ। ਕਰਿ ਨ ਸਕਇ ਕਛੁ ਨਿਜ ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ॥
- ਅਸ ਬਿਚਾਰਿ ਜੇ ਮੁਨੀ ਬਿਗਿਆਨੀ। ਜਾਚਹਿੰ ਭਗਤੀ ਸਕਲ ਸੁਖ ਖਾਨੀ॥
- ਯਹ ਰਹਸਯ ਰਘੁਨਾਥ ਕਰ ਬੇਗਿ ਨ ਜਾਨਇ ਕੋਇ।
- ਜੋ ਜਾਨਇ ਰਘੁਪਤਿ ਕ੍ਰਿਪਾਂ ਸਪਨੇਹੁੰ ਮੋਹ ਨ ਹੋਇ॥
- ਔਰਉ ਗਿਆਨ ਭਗਤੀ ਕਰ ਭੇਦ ਸੁਨਹੁ ਸੁਪ੍ਰਬੀਨ।
- ਜੋ ਸੁਨਿ ਹੋਇ ਰਾਮ ਪਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਦਾ ਅਬਿਛੀਨ॥
- ਸੁਨਹੁ ਤਾਤ ਯਹ ਅਕਥ ਕਹਾਨੀ। ਸਮੁਝਤ ਬਨਇ ਨ ਜਾਇ ਬਖਾਨੀ॥
- ਈਸਵਰ ਅੰਸ ਜੀਵ ਅਬਿਨਾਸੀ। ਚੇਤਨ ਅਮਲਾ ਸਹਜ ਸੁਖ ਰਾਸੀ॥
- ਸੋ ਮਾਇਆਬਸ ਭਇਉ ਗੋਸਾਈਂ। ਬੰਧਿਓ ਕੀਰ ਮਰਕਟ ਕੀ ਨਾਈਂ॥
- ਜੜ ਚੇਤਨਹਿ ਗ੍ਰੰਥੀ ਪਰਿ ਗਈ। ਜਦਪੀ ਮ੍ਰਿਸ਼ਾ ਛੂਟਤ ਕਠਿਨਈ॥
- ਤਬ ਤੇ ਜੀਵ ਭਇਉ ਸੰਸਾਰੀ। ਛੂਟ ਨ ਗ੍ਰੰਥੀ ਨ ਹੋਇ ਸੁਖਾਰੀ॥
- ਸ਼ਤੀ ਪੁਰਾਨ ਬਹੁ ਕਹੇਉ ਉਪਾਈ। ਛੂਟ ਨ ਅਧਿਕ ਅਧਿਕ ਅਰੁਝਾਈ॥
- ਜੀਵ ਹ੍ਰਦਯੰ ਤਮ ਮੋਹ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਗ੍ਰੰਥੀ ਛੂਟ ਕਿਮੀ ਪਰਈ ਨ ਦੇਖੀ॥
- ਅਸ ਸੰਜੋਗ ਈਸ ਜਬ ਕਰਈ। ਤਬਹੁੰ ਕਦਾਚਿਤ ਸੋ ਨਿਰੁਅਰਈ॥
- ਸਾਤਵਿਕ ਸੁਧਾ ਧੇਨੁ ਸੁਹਾਈ। ਜੌਂ ਹਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾਂ ਹ੍ਰਦਯੰ ਬਸ ਆਈ॥
- ਜਪ ਤਪ ਬ੍ਰਤ ਜਮ ਨਿਯਮ ਅਪਾਰਾ। ਜੇ ਸ਼ਤੀ ਕਹ ਸੁਭ ਧਰਮ ਅਚਾਰਾ॥
- ਤੇਇ ਤ੍ਰਿਨ ਹਰਿਤ ਚਰੈ ਜਬ ਗਾਈ। ਭਾਵ ਬੱਛ ਸਿਸੁ ਪਾਇ ਪੇਨਾਈ॥
- ਨੋਇ ਨਿਬ੍ਰਤਿ ਪਾਤ੍ਰ ਬਿਸਵਾਸਾ। ਨਿਰਮਲ ਮਨ ਅਹੀਰ ਨਿਜ ਦਾਸਾ॥
- ਪਰਮ ਧਰਮਮਯ ਪਯ ਦੁਹਿ ਭਾਈ। ਅਵਟੈ ਅਨਲ ਅਕਾਮ ਬਨਾਈ॥
- ਤੋਸ਼ ਮਰੁਤ ਤਬ ਛਮਾਂ ਜੁੜਾਵੈ। ਪ੍ਰਤਿ ਸਮ ਜਾਵਨੁ ਦੇਈ ਜਮਾਵੈ॥
- ਮੁਦਿਤਾਂ ਮਥੈ ਬਿਚਾਰ ਮਥਾਨੀ। ਦਮ ਅਧਾਰ ਰਜੁ ਸਤਯ ਸੁਬਾਨੀ॥
- ਤਬ ਮਥਿ ਕਾਢਿ ਲੇਇ ਨਵਨੀਤਾ । ਬਿਮਲ ਬਿਰਾਗ ਸੁਭਗ ਸੁਪੁਨੀਤਾ॥
- ਜੋਗ ਅਗਿਨੀ ਕਰਿ ਪ੍ਰਗਟ ਤਬ ਕਰਮ ਸੁਭਾਸੁਭ ਲਾਈ।
- ਬੁੱਧੀ ਸਿਰਾਵੈ ਗਿਆਨ ਘ੍ਰਿਤ ਮਮਤਾ ਮਲ ਜਰਿ ਜਾਈ॥
- ਤਬ ਬਿਗਿਆਨ ਰੂਪਿਨੀ, ਬੁੱਧੀ ਬਿਸਦ ਘ੍ਰਿਤ ਪਾਈ।
- ਚਿੱਤ ਦੀਆ ਭਰਿ ਧਰੈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਸਮਤਾ ਦੀਅਟਿ ਬਨਾਈ॥
- ਤੀਨਿ ਅਵਸਥਾ ਤੀਨਿ ਗੁਨ, ਤੇਹੀ ਕਪਾਸ ਤੋਂ ਕਾਢਿ।
- ਤੂਲ ਤੁਰੀਯ ਸੰਵਾਰੀ ਪੁਨਿ, ਬਾਤੀ ਕਰੈ ਸੁਗਾਢਿ॥
- ਏਹੀ ਬਿਧੀ ਲੇਸੈ ਦੀਪ, ਤੇਜ ਰਾਸੀ ਬਿਗਿਆਨਮਯ।
- ਜਾਤਹਿੰ ਜਾਸੁ ਸਮੀਪ ਜਰਹਿੰ, ਮਦਾਦਿਕ ਸਲਭ ਸਬ॥
- ਸੋਹਮਸਮੀ¤ ਇਤੀ ਬ੍ਰਿਤੀ ਅਖੰਡਾ। ਦੀਪ ਸਿਖਾ ਸੋਇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਚੰਡਾ॥
- ਆਤਮ ਅਨੁਭਵ ਸੁਖ ਸੁਪ੍ਰਕਾਸਾ। ਤਬ ਭਵ ਮੂਲ ਭੇਦ ਭ੍ਰਮ ਨਾਸਾ॥
- ਪ੍ਰਬਲ ਅਬਿਦਿਆ ਕਰ ਪਰਿਵਾਰਾ। ਮੋਹ ਆਦਿ ਤਮ ਮਿਟਈ ਅਪਾਰਾ॥
- ਤਬ ਸੋਇ ਬੁੱਧੀ ਪਾਇ ਉਂਜਿਆਰਾ। ਉਰ ਗ੍ਰਿਹੰ ਬੈਠਿ ਗ੍ਰੰਥੀ ਨਿਰੁਆਰਾ ॥
- ਫੋਰਨ ਗ੍ਰੰਥੀ ਪਾਵ ਜੌਂ ਸੋਈ। ਤਬ ਯਹ ਜੀਵ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ ਹੋਈ॥
- ਛੋਰਤ ਗ੍ਰੰਥੀ ਜਾਨਿ ਖਗਰਾਇਆ। ਬਿਘਨ ਅਨੇਕ ਕਰਈ ਤਬ ਮਾਇਆ॥
- ਰਿੱਧੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰੇਰਈ ਬਹੂ ਭਾਈ। ਬੁੱਧੀਹਿ ਲੋਭ ਦਿਖਾਵਹਿ ਆਈ॥
- ਕਲ ਬਲ ਛਲ ਕਰਿ ਜਾਹਿੰ ਸਮੀਪਾ। ਅੰਚਲ ਬਾਤ ਬੁਝਾਵਹਿੰ ਦੀਪਾ॥
- ਹੋਇ ਬੁੱਧੀ ਜੌਂ ਪਰਮ ਸਿਆਨੀ। ਤਿਨ੍ਹ ਤਨ ਚਿਤਵ ਨ ਅਨਹਿਤ ਜਾਨੀ॥
- ਜੌਂ ਤੇਹੀ ਬਿਘਨ ਬੁੱਧੀ ਨਹਿੰ ਬਾਧੀ। ਤੌ ਬਹੋਰਿ ਸੁਰ ਕਰਹਿੰ ਉਪਾਧੀ॥
- ਇੰਦ੍ਰੀ ਦ੍ਵਾਰ ਝਰੋਖਾ ਨਾਨਾ। ਤਹੰ ਤਹੰ ਸੁਰ ਬੈਠੇ ਕਰਿ ਥਾਨਾ ॥
- ਆਵਤ ਦੇਖਹਿੰ ਬਿਸ਼ਯ ਬਿਆਰੀ। ਤੇ ਹਠਿ ਦੇਹਿੰ ਕਪਾਟ ਉਘਾਰੀ॥
- ਜਬ ਸੋ ਪ੍ਰਭੰਜਨ ਉਰ ਗ੍ਰਿਹੰ ਜਾਈ। ਤਬਹਿੰ ਦੀਪ ਬਿਗਿਆਨ ਬੁਝਾਈ॥
- ਗ੍ਰੰਥੀ ਨ ਛੂਟੀ ਮਿਟਾ ਸੋ ਪ੍ਰਕਾਸਾ। ਬੁੱਧੀ ਬਿਕਲ ਭਈ ਬਿਸ਼ਯ ਬਤਾਸਾ ॥
- ਇੰਦ੍ਰਿਨ੍ਹ ਸੁਰਨ੍ਹ ਨ ਗਿਆਨ ਸੋਹਾਈ। ਬਿਸ਼ਯ ਭੋਗ ਪਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਦਾਈ॥
- ਬਿਸ਼ਯ ਸਮੀਰ ਬੁੱਧੀ ਕ੍ਰਿਤ ਭੋਰੀ। ਤੇਹਿ ਬਿਧੀ ਦੀਪ ਕੋ ਬਾਰ ਬਹੋਰੀ॥
- ਤਬ ਫਿਰਿ ਜੀਵ ਬਿਬਿਧਿ ਬਿਧੀ ਪਾਵਈ ਸੰਸ੍ਰਿਤਿ ਕਲੇਸ।
- ਹਰੀ ਮਾਇਆ ਅਤੀ ਦੁਸਤਰ, ਤਰੀ ਨ ਜਾਇ ਬਿਹਗੇਸ॥
- ਕਹਤ ਕਠਿਨ ਸਮੁਝਤ ਕਠਿਨ, ਸਾਧਤ ਕਠਿਨ ਬਿਬੇਕ।
- ਹੋਈ ਘੁਨਾਛੱਰ ਨਿਆਇ ਜੌਂ, ਪੁਨੀ ਪ੍ਰਤਯੂਹ ਅਨੇਕ॥
- ਗਿਆਨ ਪੰਥ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੈ ਧਾਰਾ। ਪਰਤ ਖਗੇਸ ਹੋਇ ਨਹਿੰ ਬਾਰਾ॥
- ਜੋ ਨਿਰਬਿਘਨ ਪੰਥ ਨਿਰਬਹਈ। ਸੋ ਕੈਵਲਯ ਪਰਮ ਪਦ ਲਹਈ॥
- ਅਤਿ ਦੁਰਲਭ ਕੈਵਲਯ ਪਰਮ ਪਦ। ਸੰਤ ਪੁਰਾਨ ਨਿਗਮ ਆਗਮ ਬਦ ॥
- ਰਾਮ ਭਜਤ ਸੋਇ ਮੁਕੁਤਿ ਗੋਸਾਈਂ। ਅਨਇੱਛਿਤ ਆਵਇ ਬਰਿਆਈਂ ॥
- ਜਿਮਿ ਥਲ ਬਿਨੁ ਜਲ ਰਹਿ ਨ ਸਕਾਈ। ਕੋਟਿ ਭਾਂਤਿ ਕੋਉ ਕਰੈ ਉਪਾਈ॥
- ਤਥਾ ਮੋਛ ਸੁਖ ਸੁਨੁ ਖਗਰਾਈ। ਰਹਿ ਨ ਸਕਇ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਬਿਹਾਈ॥
- ਅਸ ਬਿਚਾਰਿ ਹਰੀ ਭਗਤ ਸਿਆਨੇ। ਮੁਕਤੀ ਨਿਰਾਦਰ ਭਗਤੀ ਲੁਭਾਨੇ॥
- ਭਗਤੀ ਕਰਤ ਬਿਨੁ ਜਤਨ ਪ੍ਰਿਆਸਾ। ਸੰਮ੍ਰਿਤਿ ਮੂਲ ਅਬਿਦਿਆ ਨਾਸਾ॥
- ਭੋਜਨ ਕਰਿਅ ਤ੍ਰਿਪਿਤਿ ਹਿਤ ਲਾਗੀ। ਜਿਮਿ ਸੋ ਅਸਨ ਪਚਵੈ ਜਠਰਾਗੀ
- ਅਸਿ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਸੁਗਮ ਸੁਖਦਾਈ। ਕੋ ਅਸ ਮੂੜ੍ਹ ਨ ਜਾਹਿ ਸੋਹਾਈ॥
- ਸੇਵਕ ਸੇਬਯ ਭਾਵ ਬਿਨੁ ਭਵ ਨ ਤਰਿਅ ਉਰਗਾਰਿ।
- ਰਹੀ ਭਜਹੁ ਰਾਮ ਪਦ ਪੰਕਜ ਅਸ ਸਿੱਧਾਂਤ ਬਿਚਾਰਿ॥
- ਜੋ ਚੇਤਨ ਕਹੰ ਜੜ ਕਰਇ ਜੜਹਿ ਕਰਇ ਚੈਤਨਯ।
- ਅਸ ਸਮਰਥ ਰਘੁਨਾਇਕਹਿ ਭਜਹਿੰ ਜੀਵ ਤੇ ਧਨਯ॥
- ਕਹੇਊਂ ਗਿਆਨ ਸਿੱਧਾਂਤ ਬੁਝਾਈ। ਸੁਨਹੁ ਭਗਤੀ ਮਨਿ ਕੈ ਪ੍ਰਭੂਤਾਈ॥
- ਰਾਮ ਭਗਤੀ ਚਿੰਤਾਮਨੀ ਸੁੰਦਰ। ਬਸਈ ਗਰੁੜ ਜਾਕੇ ਉਰ ਅੰਤਰ॥
- ਪਰਮ ਪ੍ਰਕਾਸ ਰੂਪ ਦਿਨ ਰਾਤੀ। ਨਹਿੰ ਕਛੂ ਚਹੀਅ ਦੀਆ ਘ੍ਰਿਤ ਬਾਤੀ॥
- ਮੋਹ ਦਰਿਦ੍ਰ ਨਿਕਟ ਨਹਿੰ ਆਵਾ। ਲੋਭ ਬਾਤ ਨਹਿੰ ਤਾਹਿ ਬੁਝਾਵਾ॥
- ਪ੍ਰਬਲ ਅਬਿਦਿਆ ਤਮ ਮਿਟਿ ਜਾਈ। ਹਾਰਹਿੰ ਸਕਲ ਸਲਭ ਸਮੁਦਾਈ ॥
- ਖਲ ਕਾਮਾਦੀ ਨਿਕਟ ਨਹਿੰ ਜਾਹੀਂ। ਬਸਈ ਭਗਤੀ ਜਾਕੇ ਉਰ ਮਾਹੀਂ॥
- ਗਰਲ ਸੁਧਾਸਮ ਅਰੀ ਹਿਤ ਹੋਈ। ਤੇਹੀ ਮਨੀ ਬਿਨੁ ਸੁਖ ਪਾਵ ਨ ਕੋਈ॥
- ਬਿਆਪਹਿੰ ਮਾਨਸ ਰੋਗ ਨ ਭਾਰੀ। ਜਿਨ੍ਹ ਕੇ ਬਸ ਸਬ ਜੀਵ ਦੁਖਾਰੀ॥
- ਰਾਮ ਭਗਤੀ ਮਨੀ ਉਰ ਬਸ ਜਾਕੇਂ। ਦੁਖ ਲਵਲੇਸ ਨ ਸਪਨੇਹੁੰ ਤਾਕੇਂ॥
- ਚਤੁਰ ਸਿਰੋਮਨੀ ਤੇਇ ਜਗ ਮਾਹੀਂ। ਜੇ ਮਨੀ ਲਾਗਿ ਸੁਜਤਨ ਕਰਾਹੀਂ
- ਸੋ ਮਨੀ ਜਦਪੀ ਪ੍ਰਗਟ ਜਗ ਅਹਈ। ਰਾਮ ਕ੍ਰਿਪਾ ਬਿਨੁ ਨਹਿੰ ਕੋਉ ਲਹਈ॥
- ਸੁਗਮ ਉਪਾਇ ਪਾਇਬੇ ਕੇਰੇ। ਨਰ ਹਤਭਾਗਯ ਦੇਹਿੰ ਭਟਭੇਰੇ॥
- ਪਾਵਨ ਪਰਬਤ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾ। ਰਾਮ ਕਥਾ ਰੁਚਿਰਾਕਰ ਨਾਨਾ॥
- ਮਰਮੀ ਸੱਜਨ ਸੁਮਤਿ ਕੁਦਾਰੀ। ਗਿਆਨ ਬਿਰਾਗ ਨਯਨ ਉਰਗਾਰੀ॥
- ਭਾਵ ਸਹਿਤ ਖੋਜਇ ਜੋ ਪ੍ਰਾਨੀ। ਪਾਵ ਭਗਤੀ ਮਨੀ ਸਬ ਸੁਖ ਖਾਨੀ॥
- ਮੇਰੇਂ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਅਸ ਬਿਸਵਾਸਾ। ਰਾਮ ਤੇ ਅਧਿਕ ਰਾਮ ਕਰ ਦਾਸਾ॥
- ਰਾਮ ਸਿੰਧੁ ਘਨ ਸੱਜਨ ਧੀਰਾ। ਚੰਦਨ ਤਰੁ ਹਰੀ ਸੰਤ ਸਮੀਰਾ॥
- ਸਬ ਕਰ ਫਲ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਸੁਹਾਈ। ਸੋ ਬਿਨੁ ਸੰਤ ਨ ਕਾਹੂੰ ਪਾਈ॥
- ਅਸ ਬਿਚਾਰਿ ਜੋਇ ਕਰ ਸਤਸੰਗਾ। ਰਾਮ ਭਗਤੀ ਤੇਹਿ ਸੁਲਭ ਬਿਹੰਗਾ॥