- Bhakti Ka Ang
- Kabir Guru Ki Bhakti Karu, Taji Biṣaya Ras Chauj. Bar Bar Nahin Pahai, Manuṣ Janm Ki Mauj॥1॥
- Bhakti Bij Binase Nahin, Ay Pade Jo Chol. Knchan Jo Biṣṭa Padai, Ghaṭe Na Ta Ko Mol॥2॥
- Guru Bhakti Ati Kaṭhin Hai, Jyon Khande Ki Dhar. Bina Sach Pahunchai Nahin, Maha Kaṭhin Byauhar॥3॥
- Bhakti Duheli Guruki, Nahin Kayar Ka Kam /
- Sis Utare Hath Se, So Lesi Satanam॥4॥
- Bhakti Duheli Nam Ki, Jas Khande Ki Dhar. Jo ḍaolai To Kaṭi Parai, Nichal Utarai Par॥5॥
- Kabir Guru Ki Bhakti Ka, Man Men Bahut Hulas. Man Manasa Manjai Nahin, Hon Chahat Hai Das॥6॥
- Haraṣ Badai Dekh Kari, Bhakti Kare Snsar. Jab Dekhe Kachhu Hinata, Augun Dhar Gavar॥7॥
- Bhakti Niseni Mukti Ki, Snt Chaḍhxe Sab Dhay. Jin Jin Man Alas Kiya, Janam Janam Pachhitay ॥ 8॥
- Bhakti Bina Nahin Nistarai, Lakh Karai Jo Koy. Sabad Sanehi Hai Rahai, Ghar Ko Pahunchai Soy॥9॥
- Jab Lag Nata Jagat Ka, Tab Lag Bhakti Na Hoy. Nata Tod Hari Ko Bhajai, Bhakt Kahavai Soy॥10॥
- Bhakti Bheṣ Bahu Antara, Jaise Dharani Akas. Bhakt Lin Guru Charan Men, Bheṣ Jagat Ki As॥11॥
- Jahan Bhakti Tahn Bheṣ Nahin, Barnastam Tahn Nahin. Nam Bhakti Jo Prem Se, So Durlabh Jag Mahin॥12॥
- Bhakti Kaṭhin Durlabh Maha, Bheṣ Sugam Nij Soy. Bhakti Niyari Bheṣ Ten, Yah Janai Sab Koy॥13॥
- Bhakti Padarath Jab Mile, Jab Guru Hoy Sahay. Prem Priti Ki Bhakti Jo, Pooran Bhag Milay॥ ॥4॥
- Sab Se Kahan Pukari Kai, Kya Pnḍait Kya Sekh. Bhakti ṭhani Sabade Gahe, Bahuri Na Kachhe Bhekh॥15॥
- Dekha Dekhi Bhakti Ka, Kabahoon Na Chaḍhxsi Rng. ॥
- Bipati Pade Yon Chhadsi, Jyon Kenchuli Bhuvng॥16॥
- Gyan Snpooran Na Bhida, Hirada Nahin Juday. Dekha Dekhi Bhakti Ka, Rng Nahin ṭhaharay॥17॥
- Prem Bina Jo Bhakti Hai, So Nij ḍainbh Bichar. Udr Bharan Ke Karane, Janam Gnvayo Sar॥18॥
- Khet Bigarayo Kharatua, Sabha Bigari Koora. Bhakti Bigari Lalachi, Jyon Kesar Men Dhoor॥19॥
- Timir Gaya Rabi Dekhate, Kubudhi Gai Guru Gyan. Sumati Gai Ik Lobh Ten, Bhakti Gai Abhiman॥20॥
- Bhakti Bhav Bhadon Nadi, Sabai Chali Ghaharay. Sarita Soii Sarahiye, Jo Jeṭh Mas ṭhaharay॥21॥
- Kami Krodhi Lalachi, In Ten Bhakti Na Hoy. Bhakti Karai Koi Soorama, Jati Baran Kul Khoy॥22॥
- Kabir Guru Ki Bhakti Binu, Dhig Jivan Snsar. Dhooan Ka Sa Dhaulahar, Jat Na Lagai Bar॥23॥
- Bhakti Soii Jo Bhav Se, Ikasam Chit Ko Rakh. Sach Sil Khe Kheliye, Main Ten Dounakhi॥24॥
- Sattanam Hal Jotiya, Sumiran Bij Jamay. Khnḍa Brahmnḍa Sookha Padai, Bhakti Bij Nahin Jay॥25॥
- Jal Jyon Pyara Machhari, Lobhi Pyara Dam. Mata Pyara Balaka, Bhakt Piyara Nam॥26॥
- Kabir Guru Ki Bhakti Se, Snsay ḍara Dhoy. Bhakti Bina Jo Din Gaya, So Din Sale Moy॥27॥
- Jab Lagi Bhakti Sakam Hai, Tab Lagi Nisfal Sev. Kah Kabir Vah Kyon Milai, Niahkami Nij Dev॥28॥
- Bhakti Piyari Nag Ki, Jaisi Pyari Agi. Sara Paṭṭan Jari Gaya, Bahuri Le Avai Mangi॥29॥
- Bhakti Bij Palaṭai Nahin, Jo Jug Jay Annt. Oonch Nich Ghar Janm Le, Tausnt Ka Snt॥30॥
- Jati Baran Kul Khoi Ke, Bhakti Karai Chit Lay. Kah Kabir Sataguru Milain, Avagavan Nasay॥31॥
- Bhakti Gend Chaugan Ki, Bhav Koi Lai Jay. Kah Kabir Kachhu Bhed Nahin, Kaha Rnk Kaha Ray॥32॥
- भक्ति का अंग
- कबीर गुरु की भक्ति करु, तजि बिषया रस चौज।
- बार बार नहिं पाइहै, मानुष जन्म की मौज॥1॥
- भक्ति बीज बिनसे नहीं, आय पड़े जो चोल।
- कंचन जो बिष्टा पड़ै, घटे न ता को मोल॥2॥
- गुरु भक्ति अति कठिन है, ज्यों खाँड़े की धार।
- बिना साच पहुँचै नहीं, महा कठिन ब्यौहार॥3॥
- भक्ति दुहेली गुरू की, नहिं कायर का काम /
- सीस उतारे हाथ से, सो लेसी सतनाम॥4॥
- भक्ति दुहेली नाम की, जस खाँड़े की धार।
- जो डोलै तो कटि परै, निचल उतरै पार॥5॥
- कबीर गुरु की भक्ति का, मन में बहुत हुलास।
- मन मनसा माँजै नहीं, होन चहत है दास॥6॥
- हरष बड़ाई देख करि, भक्ति करे संसार।
- जब देखे कछु हीनता, औगुन धर गवार॥7॥
- भक्ति निसेनी मुक्ति की, संत चढ़े सब धाय।
- जिन जिन मन आलस किया, जनम जनम पछिताय ॥ 8॥
- भक्ति बिना नहिं निस्तरै, लाख करै जो कोय।
- सबद सनेही है रहै, घर को पहुँचै सोय॥9॥
- जब लग नाता जगत का, तब लग भक्ति न होय।
- नाता तोड़ हरि को भजै, भक्त कहावै सोय॥10॥
- भक्ति भेष बहु अंतरा, जैसे धरनि अकास।
- भक्त लीन गुरु चरन में, भेष जगत की आस॥11॥
- जहाँ भक्ति तहँ भेष नहिं, बर्नास्तम तहँ नाहिं।
- नाम भक्ति जो प्रेम से, सो दुर्लभ जग माहिं॥12॥
- भक्ति कठिन दुर्लभ महा, भेष सुगम निज सोय।
- भक्ति नियारी भेष तें, यह जानै सब कोय॥13॥
- भक्ति पदारथ जब मिले, जब गुरु होय सहाय।
- प्रेम प्रीति की भक्ति जो, पूरन भाग मिलाय॥ ॥4॥
- सब से कहाँ पुकारि कै, क्या पंडित क्या सेख।
- भक्ति ठानि सबदे गहे, बहुरि न काछे भेख॥15॥
- देखा देखी भक्ति का, कबहूँ न चढ़सी रंग। ॥
- बिपति पड़े यों छाड़सी, ज्यों केंचुली भुवंग॥16॥
- ज्ञान सँपूरन ना भिदा, हिरदा नाहिं जुड़ाय।
- देखा देखी भक्ति का, रंग नहीं ठहराय॥17॥
- प्रेम बिना जो भक्ति है, सो निज डिंभ बिचार।
- उद्र भरन के कारने, जनम गँवायो सार॥18॥
- खेत बिगारयो खरतुआ, सभा बिगारी कूरा।
- भक्ति बिगारी लालची, ज्यों केसर में धूर॥19॥
- तिमिर गया रबि देखते, कुबुधि गई गुरु ज्ञान।
- सुमति गई इक लोभ तें, भक्ति गई अभिमान॥20॥
- भक्ति भाव भादों नदी, सबै चली घहराय।
- सरिता सोई सराहिये, जो जेठ मास ठहराय॥21॥
- कामी क्रोधी लालची, इन तें भक्ति न होय।
- भक्ति करै कोइ सूरमा, जाति बरन कुल खोय॥22॥
- कबीर गुरु की भक्ति बिनु, धिग जीवन संसार।
- धूआँ का सा धौलहर, जात न लागै बार॥23॥
- भक्ति सोई जो भाव से, इकसम चित को राख।
- साच सील खे खेलिये, मैं तें दोऊ नाखि॥24॥
- सत्तनाम हल जोतिया, सुमिरन बीज जमाय।
- खंड ब्रह्मंड सूखा पड़ै, भक्ति बीज नहिं जाय॥25॥
- जल ज्यों प्यारा माछरी, लोभी प्यारा दाम।
- माता प्यारा बालका, भक्त पियारा नाम॥26॥
- कबीर गुरु की भक्ति से, संसय डारा धोय।
- भक्ति बिना जो दिन गया, सो दिन साले मोय॥27॥
- जब लगि भक्ति सकाम है, तब लगि निस्फल सेव।
- कह कबीर वह क्यों मिलै, निःकामी निज देव॥28॥
- भक्ति पियारी नाग की, जैसी प्यारी आगि।
- सारा पट्टन जरि गया, बहुरि ले आवै माँगि॥29॥
- भक्ति बीज पलटै नहीं, जो जुग जाय अनंत।
- ऊँच नीच घर जन्म ले, तऊ संत का संत॥30॥
- जाति बरन कुल खोइ के, भक्ति करै चित लाय।
- कह कबीर सतगुरु मिलैं, आवागवन नसाय॥31॥
- भक्ति गेंद चौगान की, भाव कोइ लै जाय।
- कह कबीर कछु भेद नहिं, कहा रंक कहा राय॥32॥
- ਕਬੀਰ ਗੁਰੂ ਕੀ ਭਗਤੀ ਕਰੁ, ਤਜ ਬਿਸ਼ਿਆ ਰਸ ਚੌਜ। ਬਾਰ ਬਾਰ ਨਹਿੰ ਪਾਇ ਹੈ, ਮਾਨੁਸ਼ ਜਨਮ ਕੀ ਮੌਜ॥
- ਭਗਤੀ ਬੀਜ ਬਿਨਸੈ ਨਹੀਂ, ਆਇ ਪੜੈ ਜੋ ਚੋਲ । ਕੰਚਨ ਜੋ ਬਿਸ਼ਟਾ ਪੜੈ, ਘਟੈ ਨ ਤਾ ਕੋ ਮੋਲ॥
- ਗੁਰੂ ਭਗਤੀ ਅਤੀ ਕਠਿਨ ਹੈ, ਜਿਉਂ ਖਾਂੜੇ ਕੀ ਧਾਰ। ਬਿਨਾ ਸਾਚ ਪਹੁੰਚੈ ਨਹੀਂ, ਮਹਾ ਕਠਿਨ ਬਿਉਹਾਰ॥
- ਭਗਤੀ ਦੁਹੇਲੀ ਗੁਰੂ ਕੀ, ਨਹਿੰ ਕਾਇਰ ਕਾ ਕਾਮ। ਸੀਸ ਉਤਾਰੈ ਹਾਥ ਸੇ, ਸੋ ਲੇਸੀ ਸਤਿਨਾਮ॥
- ਭਗਤੀ ਦੁਹੇਲੀ ਨਾਮ ਕੀ, ਜਸ ਖਾਂੜੇ ਕੀ ਧਾਰ। ਜੋ ਡੋਲੈ ਤੋ ਕਟਿ ਪਰੈ, ਨਿਹਚਲ ਉਤਰੈ ਪਾਰ॥
- ਕਬੀਰ ਗੁਰੂ ਕੀ ਭਗਤੀ ਕਾ, ਮਨ ਮੇਂ ਬਹੁਤ ਹੁਲਾਸ । ਮਨ ਮਨਸਾ ਮਾਂਜੈ ਨਹੀਂ, ਹੋਨ ਚਹਤ ਹੈ ਦਾਸ॥
- ਹਰਸ਼ ਬੜਾਈ ਦੇਖ ਕਰਿ, ਭਗਤੀ ਕਰੈ ਸੰਸਾਰ। ਜਬ ਦੇਖੈ ਕਛੁ ਹੀਨਤਾ, ਔਗੁਨ ਧਰੈ ਗਵਾਰ॥
- ਭਗਤੀ ਨਿਸੇਨੀ। ਮੁਕਤੀ ਕੀ, ਸੰਤ ਚੜ੍ਹੇ ਸਬ ਧਾਇ। ਜਿਨ ਜਿਨ ਮਨ ਆਲਸ ਕੀਆ, ਜਨਮ ਜਨਮ ਪਛਿਤਾਇ॥
- ਭਗਤੀ ਬਿਨਾ ਨਹਿੰ ਨਿਸਤਰੈ, ਲਾਖ ਕਰੈ ਜੋ ਕੋਇ। ਸਬਦ ਸਨੇਹੀ ਹੈ ਰਹੈ, ਘਰ ਕੋ ਪਹੁੰਚੈ ਸੋਇ॥
- ਜਬ ਲਗ ਨਾਤਾ ਜਗਤ ਕਾ, ਤਬ ਲਗ ਭਗਤੀ ਨ ਹੋਇ। ਨਾਤਾ ਤੋੜ ਹਰੀ ਕੋ ਭਜੈ, ਭਗਤ ਕਹਾਵੈ ਸੋਇ॥
- ਭਗਤੀ ਭੇਸ਼ ਬਹੁ ਅੰਤਰਾ, ਜੈਸੇ ਧਰਨਿ ਅਕਾਸ। ਭਗਤ ਲੀਨ ਗੁਰੂ ਚਰਨ ਮੇਂ, ਭੇਸ਼ ਜਗਤ ਕੀ ਆਸ॥
- ਜਹਾਂ ਭਗਤੀ ਤਹੰ ਭੇਸ਼ ਨਹਿੰ, ਬਰਨਾਸਰਮ ਤਹੰ ਨਾਹਿੰ। ਨਾਮ ਭਗਤੀ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਸੇ, ਸੋ ਦੁਰਲਭ ਜਗ ਮਾਹਿੰ॥
- ਭਗਤੀ ਕਠਿਨ ਦੁਰਲਭ ਮਹਾ, ਭੇਸ਼ ਸੁਗਮ ਨਿਜ ਸੋਇ। ਭਗਤੀ ਨਿਆਰੀ ਭੇਸ਼ ਤੇਂ, ਯਹ ਜਾਨੈ ਸਬ ਕੋਇ॥
- ਭਗਤੀ ਪਦਾਰਥ ਜਬ ਮਿਲੈ, ਜਬ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਸਹਾਇ। ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੀ ਭਗਤੀ ਜੋ, ਪੂਰਨ ਭਾਗ ਮਿਲਾਇ॥
- ਸਬ ਸੇ ਕਹੌਂ ਪੁਕਾਰਿ ਕੈ, ਕਿਆ ਪੰਡਿਤ ਕਿਆ ਸੇਖ। ਭਗਤੀ ਠਾਨਿ ਸਬਦੈ ਗਹੈ ਬਹੁਰਿ ਨ ਕਾਛੈ ਭੇਖ॥
- ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਭਗਤੀ ਕਾ, ਕਬਹੂੰ ਨ ਚੜ੍ਹਸੀ ਰੰਗ। ਬਿਪਤਿ ਪੜੇ ਯੋਂ ਛਾੜਸੀ, ਜਿਉਂ ਕੇਂਚੁਲੀ ਭੁਵੰਗ॥
- ਗਿਆਨ ਸੰਪੂਰਨ ਨਾ ਭਿਦਾ, ਹਿਰਦਾ ਨਾਹਿੰ ਜੁੜਾਇ। ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਭਗਤੀ ਕਾ, ਰੰਗ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇ॥
- ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਨਾ ਜੋ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਸੋ ਨਿਜ ਡਿੰਭ ਬਿਚਾਰ। ਉਦਰ ਭਰਨ ਕੇ ਕਾਰਨੇ, ਜਨਮ ਗੰਵਾਇਓ ਸਾਰ॥
- ਖੇਤ ਬਿਗਾਰਿਓ ਖਰਤੂਆ ਸਭਾ ਬਿਗਾਰੀ ਕੁਰ। ਭਗਤੀ ਬਿਗਾਰੀ ਲਾਲਚੀ, ਜਿਉਂ ਕੇਸਰ ਮੇਂ ਧੂਰ॥
- ਤਿਮਿਰ ਗਿਆ ਰਬਿ ਦੇਖਤੇ, ਕੁਬੁਧਿ ਗਈ ਗੁਰੂ ਗਿਆਨ। ਸੁਮਤਿ ਗਈ ਇਕ ਲੋਭ ਤੋਂ, ਭਗਤੀ ਗਈ ਅਭਿਮਾਨ॥
- ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਭਾਦੋਂ ਨਦੀ, ਸਬੈ ਚਲੀਂ ਘਹਰਾਇ। ਸਰਿਤਾ ਸੋਈ ਸਰਾਹੀਏ, ਜੋ ਜੇਠ ਮਾਸ ਠਹਰਾਇ॥
- ਕਾਮੀ ਕ੍ਰੋਧੀ ਲਾਲਚੀ, ਇਨ ਤੋਂ ਭਗਤੀ ਨ ਹੋਇ। ਭਗਤੀ ਕਰੈ ਕੋਇ ਸੂਰਮਾ, ਜਾਤਿ ਬਰਨ ਕੁਲ ਖੋਇ॥
- ਕਬੀਰ ਗੁਰੂ ਕੀ ਭਗਤੀ ਬਿਨੁ, ਧਿਗ ਜੀਵਨ ਸੰਸਾਰ। ਧੂੰਆਂ ਕਾ ਸਾ ਧੌਲਹਰ ਜਾਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰ॥
- ਭਗਤੀ ਸੋਈ ਜੋ ਭਾਵ ਸੇ, ਇਕਸਮ ਚਿਤ ਕੋ ਰਾਖਿ। ਸਾਚ ਸੀਲ ਸੇ ਖੇਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਂ ਦੋਊ ਨਾਖਿ॥
- ਸੱਤ ਨਾਮ ਹਲ ਜੋਤਿਆ, ਸੁਮਿਰਨ ਬੀਜ ਜਮਾਇ। ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਸੂਖਾ ਪੜੈ, ਭਗਤੀ ਬੀਜ ਨਹਿੰ ਜਾਇ॥
- ਜਲ ਜਿਉਂ ਪਿਆਰਾ ਮਾਛਰੀ, ਲੋਭੀ ਪਿਆਰਾ ਦਾਮ। ਮਾਤਾ ਪਿਆਰਾ ਬਾਲਕਾ, ਭਗਤ ਪਿਆਰਾ ਨਾਮ॥
- ਕਬੀਰ ਗੁਰੂ ਕੀ ਭਗਤੀ ਸੇ, ਸੰਸੈ ਡਾਰਾ ਧੋਇ। ਭਗਤੀ ਬਿਨਾ ਜੋ ਦਿਨ ਗਿਆ, ਸੋ ਦਿਨ ਸਾਲੈ ਮੋਇ॥
- ਜਬ ਲਗਿ ਭਗਤੀ ਸਕਾਮ ਹੈ, ਤਬ ਲਗਿ ਨਿਸਫਲ ਸੇਵ। ਕਹ ਕਬੀਰ ਵਹ ਕਿਉਂ ਮਿਲੈ, ਨਿਹਕਾਮੀ ਨਿਜ ਦੇਵ॥
- ਭਗਤੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਮ ਕੀ, ਜੈਸੀ ਪਿਆਰੀ ਆਗਿ। ਸਾਰਾ ਪੱਟਨਾ ਜਰ ਗਿਆ, ਬਹੁਰਿ ਲੇ ਆਵੈ ਮਾਂਗਿ॥
- ਭਗਤੀ ਬੀਜ ਪਲਟੈ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਜੁਗ ਜਾਇ ਅਨੰਤ। ਊਂਚ ਨੀਚ ਘਰ ਜਨਮ ਲੇ, ਤਊ ਸੰਤ ਕਾ ਸੰਤ॥
- ਜਾਤਿ ਬਰਨ ਕੁਲ ਖੋਇ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਕਰੈ ਚਿਤ ਲਾਇ। ਕਹ ਕਬੀਰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲੈਂ, ਆਵਾਗਵਨ ਨਸਾਇ॥
- ਭਗਤੀ ਗੇਂਦ ਚੌਗਾਨ ਕੀ, ਭਾਵੈ ਕੋਇ ਲੈ ਜਾਇ। ਕਹ ਕਬੀਰ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨਹਿੰ, ਕਹਾ ਰੰਕ ਕਹਾ ਰਾਇ॥